31.85 ไข่หวานฮีโร่

 ตอนนี้น่าจะเป็นตอนก่อนจบ ของตอนฟอเเทน ซึ่งน่าจะจบในตอนต่อไป  คิดว่าอย่างนั้น

เรื่องมันก็เริ่มจากว่า..

....

ผุ้หญิงบ้าอะไรวะชื่อปลาวาฬ 

เเต่เธอน่าจะสติไม่ค่อยดีนิดๆ  เพราะเธอกำลังคุยโทรศัพท์กับไอ้หื่นไข่หวาน คนสวยเธออาจจะว่างมากในคืนนี้

ไข่หวานนึกถึงภาพผุ้หญิงตัวเล็กๆ หน้าหมวยเเบบๆ  ผิวเหลืองๆเนียนๆเเบบสาวเวียดนาม ไว้ผมบ็อบเลยติ๋วหูนิดนึง  รุปร่างสะโอดสะอง ไม่เหมือนอีเเอนนมโตที่พกมาเยอะไม่เกรงใจใคร  ไข่หื่นนึกเปรียบเทียบผุ้หญิง2คนในใจ ขณะฟังเสียงใสๆในโทรศัพท์ระหว่างประเทศ  ตอนนี้ปลาวาฬอยุ่เเคนาดา ไข่หวานเองก็ไม่รู้ว่าเธอไปทำอะไรที่นั่น  อ้าวว...

"ตอนนั้นทำไมไข่หวานไม่บอกเรา"

"ผมไม่กล้าคับ "

"จะบอกให้  ปลาวาฬรุ้ เเต่อยากให้ไข่บอกกับปลาวาฬ"

"เเล้ววันนั้นอีก ไข่หวานนะ ....."

สาวปลาวาฬชื่อใหญ่มากเเต่ตัวเล็กนิดเดียว เธอสูงเเค่หัวไหล่ของไข่หวานเท่านั้น ถามเอาๆไข่หวานเป็นฝ่าย อือๆๆๆ คับๅๅอยุ่ฝ่ายเดียว กับคำถามที่ไข่หวานไม่กล้าคิดคำตอบ ได้เเต่ตอบส่งๆไป 

ไข่หวานทั้งเสียใจทั้งอาย ที่มันกลัวทำเรื่องบ้าบิ่นมากมายในตอนนั้น เเต่ทำไมสำหรับเรื่องปลาวาฬวันนั้น มันกลัวเกินไปที่จะพูดอออกไป  เเม้เเต่ตอนนี้มันก็ยังสงสัยตัวเองว่าทำไมไม่บอกเธอ

"ไข่หวานขอโทษปลาวาฬ"

"จะขออะไรปลาวาฬป่านนี้ หือ ไข่หวาน?"

"ทำไมผุ้หญิงชอบพูดคำว่า  ป่านนี้ กันนักนะ "

ไข่หวานโหมดโรเเมนติคอยุ่ดีๆเเกมละอายใจ ขณะที่เสียงใสๆของผุ้หญิงในสายเริ่มพูดไปหัวเราะไปสลับกันเบาๆ มันค่อยๆเเอบถอนหายใจเบาๆโล่งอดเมื่อรุ่ว่าเธอเเค่ล้อมันเล่น ไม่ได้จริงจังอะไรเลย

"เเล้วไข่ก้อไม่ได้ทำอะไรผิดเลยด้วย จะขอโทษกันทำไม"

เสียงจ้วบจิบผ่านเข้ามาเป็นระยะ  ปลาวาฬอาจจะกำลังจิบไวน์อยู่ก็ได้ ที่เเคนาดาจะมีเปปซีถุงขายไหมนะ

ปลาวาฬยังพูดไปเรื่อยต่อเนื่อง

" ไข่มีเรื่องอยากจะบอกปลาวาฬ"

ไข่หวานตัดสินบอกบางเรื่องที่มันเก็บไว้อยุ่ในใจมานานหลายปี มันอยากบอกเธอไปให้โล่งใจ ส่วนต่อไปจะเป็นยังไงค่อยว่ากันไหม่ อาการหัวเราะเล็กๆของสาวทำให้มันกล้ามากขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า

"  เป็นเรื่องที่ปลาวาฬรุ้อยุ่เเล้ว ใช่มั้ยไข่  "

ทางนั้นถามอย่างคนชอบเดา เธอเป็นคนฉลาดกว่าไข่หวานประมาณ200เท่า เกรดเฉลี่ยอยู่ในระดับสุง เเค่สู้น้ำฝนกับอีเเอนนมโตไม่ได้  เธออยู่ที่ระดับประมาณที่ 7 ของห้อง ส่วนไข่หวานนั้นเเน่นอนอยุ่ลำดับที่ 39 จากนักเรียน 45 คน

 ปลาวาฬอ่านทางคนออกเสมอ เเล้วคนอย่างไข่หวานเธอจะไม่เข้าใจได้ยังไง

ไข่หวานรุ้สึกถึงความอ่อนโยนที่ผ่านมาในน้ำเสียง เเม้จะไม่เห็นหน้า หรืออย่างน้อยเธอก็ยังมีเเก่ใจจะพูดจาดีๆกับไอ้หน้าเหียกอย่างมัน  เเต่มันไม่เคยมองเธอมากไปเกินกว่าผุ้หญิงตัวเล๋กๆที่น่ารักเท่านั้น ไข่หวานชอบผู้หญิงทุกคน  เเต่มันเเทบไม่เคยคุยกับปลาวาฬด้วยซ้ำ วันๆมันนั่งอยุ่กับน้ำฝนอีเเอนนมโตเเละไอ้เสกเท่านั้น

"ไข่ไม่เเน่ใจ ว่าจะเริ่มยังไงดีปลาวาฬ"

ไข่หวานละล้าละลังที่จะพูดเรืองที่มันเก็บไว้ในใจหลายปี

มีเสียงเด็กๆวิ่งไปวิ่งมาใกล้ๆปลาวาฬ เธออาจจะเเถวตลาดหรือโรงเรียนอนุบาลก็เป็นได้

"หลายเรื่อง พอเวลาเปลี่ยนใจคนเปลี่ยนสินะไข่หวาน

เเต่ไข่หวานนะ ไม่เคยเปลี่ยนใจเลยใช่มั่ยละ

ปลาวาฬดูออกน้า..."


เธอพูดเหมือนนั่งอยุ่ในใจไข่หวาน เเต่ดูทรงเเล้วถ้าให้ปลาวาฬทายหรือเดา น่ากลัวว่าจะยากที่เธอจะทายถูก ภายในวันนี้   ปลาวาฬไม่มีทางเข้าใจความรุ้สึกที่มันมีให้ครุเเววพี่หนิงพี่จอยอย่างเเน่นอน ทุกคนในห้องรู้เเค่ว่าไข่หวานมันคลั่งใคล้ความสวยของครุเเววเท่านั้น

ไข่หวานคาดว่าปลาวาฬคงไม่รุ้เรื่องนี้ในใจมันเเน่นอน มันเลยตัดสิยใจเอ่ยขึ้นทันที

"ไข่อยากเต้นกับปลาวาฬอีก"
"
"อะไรนะไข่  "

"ปลาวาฬไม่รุ้เรื่องเลย เต้นอะไรนะ"

ไข่หวานได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ เหมือนเธอเกรงใจที่จะให้มันรุ้ว่าเธอรุ้ความต้องการลึกๆของมันมากกว่านั้น ไม่ใช่เเค่ไปเต้นกันเเน่นอน ไข่หวานนะหื่นสุดๆ

oO ,(ไข่หวานนิ นึกว่าอะไร  หื่นไม่เปลี่ยนจริงๆ)

"ไข่อยากเต้นลีลาศกับปลาวาฬ เหมือนตอนนั้นไง ที่ปลาวาฬไปช่วยสอบให้ไข่ไง เต้นลีลาศกันอีกไหมปลาวาฬ "
สาวปลาวาฬส่ายหน้า ฟังเพื่อนเธอเริ่มพุดยาวๆ พูดยาวๆเเบบนี่ไม่ใช่ไข่หวาน ไข่หวานกำลังเริ่มโกหก

"สาวฟอเเทนไม่ใช่เหรอที่ช่วยใข่หวานเเก้ ร วิชาลิลาศวันนั้นนะ "

ทางนั้นยังหัวเราะต่อเนื่องเเต่เบาๆ เหมือนเํํธอจะรักษามรรยาทหรือหัวเราะจนเหนื่อยก็ไม่รุ้ได้ เสียงหัวเราะจึงหยุดลงอย่างรวดเร็ว  เธอเป็นผู้หญิงที่ขี้อายเเต่เเกล้งทำเป็นสาวมั่นใจในตัวเอง ต่างจากน้ำฝนหรืออีเเอนนมโตที่เป็นธรรมชาติเเละเเทบจะตรงไปตรงมาในทุกลีลา

 คำพูดนั้นทำให้ไข่หวานนึกถึงสาวฟอเเทนคนนั้น ไข่หวานไม่กล้าเเหวกวงล้อมเพื่อนๆของสาวฟอเเทนเพื่อเข้าไปขอสอบเต้นลีลาศกับเธอ ไข่หวานหน้าเหียกเเต่สเปคเยอะ มันอยากจะสอบลีลาสกับสาวเกศ ตอนจบม.ปลาย

ไม่สิ มันเเค่ขี้เกียจไปสอบ จนติด ร เเค่นั้น จะต้องให้น้ำฝนกับอีเเอนนมโตถึงกับลากมันไปสอบเหรอ  เเถมมันเองก็ไม่กล้าชวนน้ำฝนอีเเอนด้วย สองคนนั้นสอบผ่านตั้งเเต่วันเเรกๆ

วันนั้น ปลาวาฬเธอเเค่นั่งอยุ่ในห้อง เเละเมื่อไข่หวานชวนเธอ ไม่กี่คำ เธอก็ไปสอบกับมันจนมันสอบผ่าน 3 เพลงในวันเดียว  เเต่มันไปขอสอบวันสุดท้าย มันก็เลยเหลืออีก2 เพลงที่สอบไม่เสร็จ จนต้องติดรอ

โชคดีที่วันนั้นเกศยังไม่เก็บกระเป๋าออกจากหอพัก เธอยิ้มขำๆเมื่อไข่หวานมายืนหน้าหอ ขอร้องเธอให้ไปช่วยสอบซ่อมเเก้ ร ให่หน่อย ไข่หวานเป็นคนปั่นจักรยานของเธอพาเธอมาโรงเรียน ดูเหมือนฉากในหนังโรเเมนติคยังไงยังงั้น

เเต่จริงๆคือ  ไข่หวานไปอ้อนวานผู้หญิงให้มาช่วยสอบซ่อมต่างหาก โถ จักรยานก็ของสาวเกศ

"ปลาวาฬลืมหมดเเล้ว ตั้งนานเเล้ว ปลาวาฬไม่เชื่อหรอกว่าไข่ยังจำได้ ชวนปลาวาฬเต้นเเล้วเหยียบเท้าปลาวาฬด้วย จะว่าไง"

สาวปลาวาฬยิ้มเมื่อนึกถึงวันนั้น ไข่หวานจะขี้อายไปไหน เเค่จับมือผุ้หญิงสอบเต้น ขนาดว่าหื่นเเน่ๆนะ  เเต่เวลาเเอบมองครุเเววในห่องเรียนละ โจ่งเเจ้งดีเหลือเกิน  เพื่อนคนไหนก็ดูออก ทุกคนส่ายหน้าเเละได้เเต่ปลง

"เต้นสนุกๆไม่ต้องเปะเหมือนไปสอบก็ได้นิปลาวาฬ"

"ทำไมละไข่หวาน...ปลาวาฬเต้นไม่ได้เเล้วจริงๆนะ

คิดอะไรอยุ่เนี่ย ไข่  รุ้นะคิดอะไรอยุ่
 
เเบบนี้ดีกว่ามั้ยไข่"

"ว่าไงปลาวาฬ"

"กินข้าวกันเเล้วไปดูหนังดีกว่ามั้ย"

oO(นี่มันนัดเดทเเบบในหนังฝรั่งชัดๆเลยนี่หว่า   กินข้าวดูหนังเสร็จ เเล้วก็........ว้าว)

ไข่หื่นรีบตอบ

"กินข้าวๆกันปลาวาฬ"

"ชวนฟอเเทนมาด้วยมั้ย  สาวน่ารักๆคนนั้นนะ คนนั้นต่างหากที่ช่วยไข่หวานเเก้สอบซ่อม เกสุดป็อบห้องภาษาญี่ปุ่นนะ"

เสียงหัวเราะของเธอเหมือนยังขำๆกับเรืองไข่หวานสอบตกเพราะขี้้เกียจ ทั่งๆที่เธอพยายามช่วยมันสอบสุดๆเเล้ว เเต่มันดันไปสอบวันสุดท้าย ในความซวยยังมีโชคดีอยุ่บ้าง เธอยังดีใจกับไข่หวานที่ได้ไปสอบซ่อมกับสุดสวยเอกภาษาญี่ปุ่นคนนั้น

"ได้ ชวน ฟอเเทนอ้อ ...เกศ  ..ได้ เด่วผมโทรหาเกศเย็นนี้เลย คนสวยเค้าคิวเยอะ"

เสียงตามสายหัวเราะกับมุกเป้กไข่หวาน กี่ปีๆก็ยังมุกเป้กเหมือนเดิมไข่หวาน  ไข่หวานผุ้เเสนโชคดี

" เเล้วชวน ฝน เเเอน... ไอ้เสกด่วยเลยมั้ยปลาวาฬ ครบเซท นานๆเจอกันที"

"ไข่หวานจะยกมาหมดโต้ะโน้นเลยใช่มะ เเก้งเธอนะ ยังกะขายประกัน มีเสนอนั่นนิด้วย บังคับปลาวาซื้อ"

ปลาวาฬไม่เคยอยุ่หลังห้องกับพวกมันทั้ง4คน  เธอมักจะนั่งหน้าห้องเสมอเพราะเธอ  ตัวเล็ก อยุ่หลังจะโดนบัง

ในอาคารเรียนคณะวืทยาศาสตร์ มหาลัยเเห่งนึง ปลาวาฬในชุดนักศึกษา คอเธอมีเหงือเล็กๆ  เธอเดินมาตามกันสาดของตัวอาคาร หลบเเดดกลางวัน ไข่หวานงง ปลาวาฬ้ดินมาตั้งไกล จากหอพักหญิงเป็นกิโล  รถยนต์ของเธอจอดไว้ที่ไหน มันมองหน้าเธอ เธอมองหน้ามันด้วยสีหน้าเรียบเฉย เเต่พูดไม่จา ทำไมถึงเป็นอย่างนี้ มันเองก็ไม่กล้าทักเธอ ทำไมเป็นเเบบนั้นกันนะ


ไข่หวานตื่นขึ้นมากลางดึก รอยยิ้มยังอยุ่บนใบหน้าเมื่อนึกถึงความฝันที่เเสนหวาน  เพิ่งจะ5ทุ่มกว่า มันฝันเเปลกๆ ในฝันนั้นมันทำไมเห็นเพื่อนมันในชุดสาวมหาลัยได้ ...ทั้งๆที่เธอก็เพิ่งเรียนม.5 ห้องเดียวกับมันนั้นเเหละ

oO(ก็วันๆมึงคิดถึงเเต่พี่หนิงพี่จอยนะสิไอ้หื่น เลยฝันเห็นเพื่อนในชุดนักศึกษารัดติ้ว น่าเสียดายที่ไม่ได้เห็นสาวฟอเเทนในชุดนักศึกษาสุดเอ็กซ์ด้วย")

oO("ไม่เป็นไรพรุ่งนี้ฝันไหม่)

  มันจำเรื่องราวในความฝันเพี้ยนๆนั้นได้เกือบทั้งหมด มันเเปลกๆทั้งหมดเเล้ว เหมือนฝันเรื่องอนาคต การเต้นลีลาศ มันวิชาเรียนของม.6ไม่ใช่วิชาของม.5สักหน่อย นี่คือคำทำนายว่ามันจะสอบตกวิชาลิลาศในปีหน้าเหรอ

oO(น่ากลัวชิบ ไปขอให้อีเเอนนมโตกับน้ำฝนช่วยสอบก็ผ่านเเล่ว กุไม่มีวันสอบตกวิชาดีๆอย่างนั่นเเน่นอน)

oO(ทั้งได่จับมือ จับเอว สาวๆ เป็นวิชาที่เเสนดีจริงๆ จะตกทำไม)

oO(เเต่ถ้าไม่สอบตก จะไปขอเกศให้มาช่วยสอบซ่อมได้ไง  เเต่ก็ช่างเถอะ มีเวลาคิดอีกตั้ง1ปี)

ไข่หวานตัดสินใจนอนเพื่ออาจจะฝันดีอีกครั้ง

มีบางเรื่องที่มันเสียใจที่ไม่เคยบอกปลาวาฬ เเม้เเต่ตอนนี้ นี่เเสดงว่าในใจลึกๆของมันเอง ต่องการจะพูดเรื่องนี้กับเธอ เเม้เเต่ตอนนี้มันก็ยังไม่กล้าเอ่ยปากเรื่องนั้นกับเธอ


เวลาผ่านไป/หลังโรงเรียนเลิกประมาณ2ชั่วโมง สถานที่คือหอพักบ้านไม้ชั้นเดียวทาสีเเดงง่ายๆเเห่งนึง เป็นบ้านสองชั้นที่มีใต้ถุนบ้าน ใกล้ๆกับกำเเพงโรงเรียน มีห้องให้เช่าเพียงห้องเดียว เเละตรงกลางเป็นห้องโถง เเละถัดไปคืออีกห้องนึงที่เจ้าบ้านใช้อยู่

"ผัวเมียเขาคุยกันมึงอย่ายุ่ง"

"คับ "

oO(ผัวเมียบ้าอะไร กุไม่เคยได้ยินว่าครุเเต่งงาน)

ไข่หวานมันไม่เชื่อสิ่งที่ผุ้ชายตรงหน้ามันพูดเท่าไรนัก

หน้าหอพักครูสาวสอนคอมพิวเตอร์ เเละเเน่นอนเธอสอนภาษาฟอเเทนด้วย ครุหมิวมีสีหน้าเบื่อๆมากกว่ากลัว เธอใส่เสื้อยืืดสีขาวเเละกาง้กงสีเทาตัวใหญ่หลวมๆ  ผมรวบยาวมัดด้วยยางง่ายๆ  ข้างๆเธอ มีผุ้ชายหน้าตาดีใส่เชิร์ตสีฟ้าเเละกางเกงยีนต์  สภาพ ค่อนข้างเมา ไข่หวานได้กลิ่นที่มันเเน่ใจว่าคือเหล้ามาเเต่ไกล หน้าเเดงเเถมหันมาพูดจาดุเดือดกับมัน

ไข่หื่นเเค่จะเดินไปหอพักเพื่อนๆของมัน เเต่เเค่ต้องเดินผ่านหอครุสาวเท่านั้น มันหยุดมองหน้าสวยๆของครุสอนคอม เเวบเดียวด้วย กำลังจะเดินผ่านไป  เเต่กลับเป็นเรื่องจนได้สินะ

ไข่หวานเกาหัวเเกรกๆ มองดูครูหมิวที่สอนภาษาคอมพิวเเตอร์ยืนคุยกับ" ผัว "  ของเธอ มันมองหน้าสวยๆของเธอ กับหน้าไอ้ขี้เหล้าหน้าหล่อคนนั้น  ถึงผุ้ชายคนนั้นมันจะเสียงดังเเต่คงไม่น่าจะทำอันตรายครูหมิว  เเต่เขาอาจจะตบหัวมันก็ได้ไข่หวานจึงค่อยๆเดินผ่านไปละครฉากนี้ไป  บรรยากาศใกล้มืดทำให้ไข่หวานสามารถหลบตัวเเละ เสือก  อยู่หลังต้นไม้ใหญ่ริมคลองได้  โดยผุ้ชายเสียงดังนั้นไม่สังเกตเห็น

มันก็เหมือนฉากพระเอกนางเอกงอนกันตามละครทีวีทั่วไป พอนายคนนั้นคว้ามือเธอ ครูหมิวก็สะบัดมือเธอออก ถึงจะไม่จริงจังนัก  มันเริ่มเข้าประชิดตัวเเละจับไหล่คราวนี้ครุหมิวผลักมันออกทั้งสองมือเลย  ไข่หวานประมวลผลในใจ ว่ามันควรเสือกเต็มรูปเเบบ โดยเข้่าไปกระชากผู้ชายคนนั้นให้ออกจากตัวครูหมิวไหม มันมั่นใจว่ามันสู้คนเมาได้สบาย ขนาดโจรมีมีด มันยังปราบมาเเล้วด้วยเค้กพี่เเชมไม่กี่ก้อน เเถมได้เย็ดน้าเเพรวเป็นรางวัลอีก

oO(หือ??.....)

ไอ้หื่นฉุกคิดขึ้นมาได้ มันอาจจะได้เป็นพระเอกอีกครั้งเหมือนตอนนั้นอีกก็ได้ ไข่หวานหายใจหนักหน่วงมองดูหน้าสวยๆนมใหญ่ๆของครูหมิว ท่อนลำมันเเข็งโดยไม่รุ้ตัว มันรีบโบกมือให้ครูหมิวดุว่ามันเเอบอยู่ไกล้ๆนี่เเหละไม่ได้ไปไหนไกล เพื่อจะเป็นกำลังใจเธอ เเละไอ้หื่นกำลังหวังผลเกินกำไร

ครุหมิวเเวบมองเด็กนักเรียนที่ชอบปินกำเเพงโรงเรียนออกมาซื้อของกิน อย่างไม่เข้าใจว่ามันไปจะยืนตรงนั้นทำไม จะไปไหนก็ไปไข่หวาน

เเวบนึง ครุหมิวเเปลกใจหน่อยๆที่เธอจำชื่อเด็กคนนั้นได้  เธอเเก้เบื่อที่ต้องดูสภาพเมาๆของเเฟนเก่า ด้วยการคิดหาเหตุผลว่าทำไมเด็กคนนั้นต้องไปยืนตรงนั้นด้วย  ...

oO(เป็นห่วงครู?)

เธออดยิ้มในความใสซื่อของเด็กไข่หวานไม่ได้ เเถมยังพระเอกด้วย เป็นห่วงสาวนี่นะ?

เธอเเวบยิ่มให้เด็กผุ้ชายที่ยืนแอบอยุ่หลังต้นไม้ เพื่อเเสดงว่าเธอควบคุมสถานการณ์ได้ เเถมเเฟนเก่าเธอนายเเทน ก็ไม่ใช่คนชอบลงไม้ลงมือ มันเลวเเค่เรื่องเจ้าชุ้เท่านั้น เเค่เสียงดังไปงั้นๆไม่มีอะไร

ไข่หวานมองดูท่าทางของครุหมิวที่ดูอ่อนลง ไม่ได้เเข็งกร้าวกับผุ้ชายคนนั้นเหมือนเก่า สายลมที่พัดมาอย่างรุนเเรงอย่างไม่มีการเตือนใดๆ เเละสายฝนมาจากไหนไม่รุ้ กระหน่ำลงมาทันทีทันใด  ไข่หวานมองดูครุหมิวที่เดินนำขึ้นบันไดไปชั้น2 ของหอพักไม้อย่างรีบๆงสงสารผู้ชายทีต้องโดนฝนถึงจะเป็นอดีตกันเเล้วก็ตาม โดยผุ้ชายคนนั้นรีบเดินคุ่เบียดกับตัวเธอขึ้นบันได สายฝนพัดกระหน่ำอย่างรวดเร็วเหมือนมีใครจับวางให้ฝนตกตอนนี้เวลานี้ ก่อนจะระดับความรุนเเรงของสายฝนจะค่อยเบาลง บ้าง ไม่มีสายลมที่กระหน่ำรุนเเรงเเลว้

ไข่หวานเดาๆว่าครุหมืวหายงอนผุ้ชายคนนั้นเเล้ว เเละผุ้ชายคนนั้นไม่ทำอันตรายครุของมันเเน่นอน

มันสังเกตเห็นมือของครุหมิวทำเเปลกๆ เหมือนเธอกำลังกวักมือ อาการเเบบนี้ถ้าเป็นพี่จอยทำ มันคืออาการที่พี่จอยบอกว่า  ไข่หวานจะไปไหนก็ไป

มันจึงค่อยๆเดินย่องออกจากต้นไม้ เเล้ววิ่งหาที่หลบฝน ซึ่งก็คือหอพักของเพื่อนมันนั้นเอง หลบใต้ต้นไม้ใหญ่ตอนฝนตกอันตราย

สายตามันมองไปตามถนน  เสื้อกันฝนสีฟ้าโบกมือทักทายมันจากระยะไกล จักยานคันเล็กๆนั้นมันจำได้

oO(เกศ)

มันรีบโบกมือตอบทันที ถึงจะไม่เห็นหน้าคนในเสื้อกันฝนสีฟ้านั้นชัดนัก จะมีผู้หญิงสักกี่คนบนโลกนี้ที่จะยิ้มหรือทักทายให้มัน

เเม่พี่เเชมพี่หนิงพี่จอยครุชาคริตน้ำฝนอัเเอนนมโตไอ้เสกปลาวาฬ เเละเธอ เกศสาวฟอเเทน

จักรยานคันนั้นหายไปอย่างรวดเร็ว ไข่หวานเข้าใจได้ นี่มันกลางสายฝน มันเองก็รีบวิ่งข้ามถนนไปทางหอพักเพื่อนมันทันทีเหมือนกัน ฝนตกเเบบไม่ให้ตั้งตัวเลย

สาวเกศเธอดูวิรกรรมอันห้่าวหาญของไข่หวานตั้งเเต่ต้น  จากริมหน้าต่างในห้องของพี่นุ่นญาติเธอ เธอมาเพือขอยืมเครืองพิมพ์ดีด พอเธอยืนดูว่าไข่หวานคงจะปลอดภัยเเล้ว ถึงออกจากหอพักพี่นุ่นเเละขีจักรยานกลับบ้านเงียบๆ โบกมือให้ผู้ชายไม่หล่อเเต่กล้าดีเหมือนกันคนนั้น ว่าจะขี่จักรยานไปหามันชวนกลับบ้านด้วยกันเเต่อย่าเลย ฝนตกขนาดนี้เธออยากให้ไข่หวานหาที่หลบฝนดีกว่า เธอมีเสื้อกันฝนเเค่ตัวเดียว

เกศรู้สึกเเปลกๆที่มีสาวสวยสองคนยืนริมถนนนั้นเเวบมองเธอเเน่ๆ เเต่ทำเป็นเฉไฉไปมองรถสองเเถว พวกเธอทำเหมือนเกิดมาเพิ่งเคยเห็นรถสองเเถวเป็นครัง้เเรกในชีวิต  สาวเกศรุ้สึกเเปลกใจหน่อยๆที่เห็ํนสองคนนั้นยืนตากฝนชัดๆ  เเต่เหมือนเสื้อผ้าพวกเธอเเทบจะไม่เปียกน้ำฝนเลย  เเม้เเต่ผมก็เเทบจะไม่เปียก เเถมไม่สนใจจะหาที่หลบฝน พวกเธอเเค่ยืนใกล้ๆต้นไม้ สาวสวยคนนั้นรวบผมเรียบร้อยเนี้ยบมากๆใส่เเว่นเเละมีตุ้มหูตลกๆ เธอใส่เสื้อเชิร์ฺตสีฟ้าตัวใหญ่ลอยชายกับกางเกงยีนต์สั้นจู่ ขาขาวจัดสว่างท้าฝน  ยืนคู่กับสาวหน้าหมวยที่ใส่เสื้อยืดสีเทากับกางเกงยีนต์ ท่าทางสองคนนั้นเหมือนรู้จักเธอดี

สาวเกศคิดขำๆว่า2คนนี้อาจจะเป็นเเฟนคลับคนที่คอยกดไลดให้เธอในเอ็มเอสเอ็นเเค่นั้นเอง เธอเเวบมองขาขาวสวยใต้กางเกงยีนต์สั้นๆ อดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมเหมือนขาสวยๆจะไม่เปียกน้ำเลย เป็นไปได้ไง เเถม

oO(อะไรจะเอ็กซ์ขนาดนั้นเธอ เนียนจัด)

สาวสวยที่ใส่เเว่นตาเเละตุ้มหูติ้งติองเเปลกๆนั้น นั้นอมยิ้มมาทางเธอเเน่ๆ สาวเกศมั่นใจอย่างนั้น เเต่เธอก็มองเพียงเเวบเดียวก่อนจะไปมองรถสองเเถวอย่างกับชาตินี้เกิดมาเพิ่งเคยเห็น สาวหมวยที่ยืนข้างเธอก็เหมือนกัน เธอถึงกับเอาโทรศัพท์มาถ่ายรูปรถสองเเถวกับเพือนเธอ

สาวเกศสงสัยว่าเสื้อผ้าพวกเธอทำไมไม่เปียกฝน หรือเป็นเสื้อผ้าเเฟชั่นเเนวไหม่ของบรรดาสาวๆในกรุงเทพ เดี่ยวนี้มันกันน้ำขนาดนั้นเหรอ หรือว่าเพราะว่ามันใกล้มืดเธอถึงมองอะไรผิดเพี้ยนไป  ไม่นานนักสาวเกศก็ปั่นจักรยานไปหลบอยู่หน้าร้านขายของชำเเห่งนึง เเวบมองสองสาวยกมือถ่ายรถสองเเถวเหมือนกำลังถ่ายรูปไปเ่ที่ยวต่างประเทศอวดเพือนยังไงยังงั้น  ถ่ายกันไม่หยุด สนุกกันอยู่สองคน ไม่สนใจจะหลบฝนใดๆ

"ดูรถไฟจะชนกันพอหรือยังพี่ คุณย่าไม่รอทานข้าวเช้าเเล้วเหรอ"
"เด่วสิ พี่ตั้งเวลาไว้เเล้วกลับก่อนคุณย่าเเปรงฟันเสร็จ 5 นาที  รถไฟนะไม่ชนหรอกน่า ไม่มีทาง"
"รู้ พูดเล่นเฉยๆหรอก"
"พี่ๆ  ขึ้นรถสองเเถวไปกินปอเปี้ยกันไหม ไหนๆก็มาเเล้ว"
"ก็ได้ๆ"

ผู้หญิงสองคนมองรถสองเเถวที่จอดอยุ่กลางสายฝน ก่อนจะค่อยๆเดินขึ้นรถสองเเถวอย่างระมัดระวัง ทั้งคู่ยิ้มให้กันเหมือนกำลังเดินบนเทือกเขาเอเวอร์เรสยังไงยังนั้น

ไม่นานนัก 2สาวก็กำลังจะลงจากรถสองเเถว ในหัวมุมถนนเเห่งนึง  สาวหมวยยื่นหน้าเข้าไปในกระจกรถยิ้มน่ารักๆให้คนขับรถหนุ่มสายตาเจ้าชู้

"ค่าโดยสาร โอนได้มั้ยพี่"

ไอ้หนุ่มขับสองเเถวสู้ชีวิตยิ้มหวานทันที ถึงมันจะไม่เข้าใจว่าสาวสวยพูดเรืองอะไร  โอนอะไร

สาวเเว่นที่รวบผมยื่นหน้าไปถามคนขับรถบ้าง เธอใช้มือผลักเอวเพือนเบาๆให้ถอย

"ค่ารถเท่าไรคะ"

"2คน10บาทคับ"

สายตานอบน้อมยิ้มๆถึงจะพยายามเก็บอาการชอบใจความหวานบนใบหน้าสาวเเว่นเพียงใด

"10 บาท  "

สาวเเว่นหันไปมองสาวหมวยบ้่าง เธอเกาหัวเหมือนขอความช่วยเหลือ

อาการที่สาวเเว่นทำทีเหมือนเธอไม่มีเงิน ไมไ่ด้ทำให้คนขับหนุ่มเดือดร้อนหรือโมโหอะไร เงินเเค่10 บาทเอง เเต่มันยังละล้าละลังว่าจะพูดยังไงให้สาวสวยไม่ลำบากใจที่เธอไม่มีเงินจ่าย ดูจากเสื้อผ้าเธอไม่น่าจะเป็นคนจน เสื้อมันสวยเเปลกๆน่าจะราคาเเพงมากๆ ไม่มีรอยยับ เเม้สักนิด เขาเห็นๆว่าพวกเธอยืนตากฝนชัดๆ เเต่ไม่เห็นมีรอยเปียกฝนเลย เนื้อผ้าจากเมืองนอกเเฟชั่นรุ่นไหมล่าสุดหรือยังไง

ทันใดนั้น สาวหมวยก็เป็นยืนเงินให้คนขับรถ หลังจากขยุกขยิกในกระเป๋าถือเล็กๆของเธออยู่นาน เหมือนสาวเเว่นจะเเอบถอนหายใจอย่างโล่งอก   

"มาเที่ยวต่างจังหวัดกันเหรอคับ"

"ค่ะๆ  พอดีปิดเทอมก็เลยชวนกันมา"

ไอ้หนุ่มสองเเถวอยากคุยต่อ ด้วยความที่สองสาวดูเหมือนเป็นมิตรกับมันเหลือเกิน เเถมดูท่าพวกเธอสนใจมองรถสองเเถวของมันจริงๆ   เเต่มันไม่ใช่เจ้าของกิจการ จึงต้องปิดกระจกเเละขับรถไปช้าๆ มันหันมองกระจกข้างเพื่อจะดูความน่ารักของ2สาวทิ้งท้าย เเต่เหมือนพวกเธอจะเดินเร็วมาก หายไปเเล้ว

""พี่ ตอนนั้น...เอ่ออ ตอนนี้นะ  ยังไม่มีโอนเงินค่ารถธนาคารหรอก""
"เเฮะๆ  นั่นสินะ"

สาวเเว่นหน้าหวานขำตัวเองจนหน้าเเดง ตุ้มหูชินจังจอมเเก่นของเธอกวัดเเกว่งไปมาเหมือนจะล้อเลียนตัวเอง

"เช็คเงินสดในกระเป๋าด้วย เด่วไปกินสุกี้กันเเล้วค่อยกลับบ้าน  "
"ปอเปี้ยทอดด้วยนะพี่ "

"ได้ๆๆ"

สายฝนวูบใหญ่พัดผ่านเเละฝนก็หยุดตกในเวลาไม่นานนัก เมือสาวหมวยทำขยุกขยิกในกระเป๋า ก่อนจะหยิบเงินสดปึกนึงขึ้นมาให้เพือนเธอดู สาวเเว่นเพ่งตามองเหมือนจะตรวจความถูกต้อง ก่อนจะบอกว่า

"เตรียมเหรียญด้วยสิ"

สาวหมวยพยักหน้าหงึกๆ เธอควานๆหาบางสิ่งในกระเป่าเล็กๆของเธอ สายฝนพัดกระหน่ำลงมาอีกครั้งก่อนที่หยุดลงเมือสาวหมวยหยิบเหรียญบาทกำใหญ่ให้เพือ่นเธอยัดใส่กระเป๋าเสื้ออย่างง่ายๆ


สองสาวเดินเข้าไปในร้านเทปตรงหัวมุมอย่างตื่นเต้น เธอยืนฟังเพลงกันอยู่นานมาก ก่อนจะนั่งกินลูกชิ้นปิ้งข้างๆห้างตรงฟุตบาต  สาวหมวยเริ่มหยิบปอเปี้ยทอดมากิน ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  สองสาวนั่งกินบนพื้นเปียกๆบนฟุตบาต โดยไม่มีใครตำหนิ คนสวยทำอะไรก็ถูก ไอ้พวกหื่นเเค่สงสัยว่าพวกเธอไม่กลัวเสื้อผ้าเปื้อนหรือยังไงกันนะ บางคนที่จ้องมองสะโพกใหญ่ๆของสาวเเว่นที่ใส่ตุ้มหูน่ารักเตะตา บางคนจ้องตาเป็นมัน งงสุดๆที่ไม่เห็นร่องรอยน้ำสักหยดบนกางเกงยีนต์ของเธอ ตอนที่สาวเเว่นลุกขึ้นยืดเส้นยืดสายเเล้วนั่งลงต่อ ทั้งที่พื้นที่เธอนั่งมันเปียกน้ำฝนสุดๆ   

"เหมือนคุณย่าบอกเลย  ของมันอร่อยจริงๆ มันหอมหวานไหลจากปากผ่านฟัน  เเล่นไปบนลิ้น กรอบหวานสุดๆ ลองสิพี่ "

หญิงสาวหยิบปอเปี้ยทอดชิ้นนึงยัดปากคนที่เธอเรียกว่าพี่  สาวเเว่นรีบงีบทันที ก่อนจะพยักหน้าหงึกๆ พร้อมยกนิ้วโป้งประกอบอาการชอบใจในรสชาติ


 
จู่ๆฝนก็หยุดตก  หนุ่มๆในร้านเทปต่างเเปลกใจว่าสองสาวที่นั่งกินลูกชิ้นปิ้งอยู่ตะกี้พวกเธอหายไปไหนกันไวจริงนะ พวกมันต่างนินทากันว่าเกิดมาไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ไหนใส่น้ำหอมกันขนาดนี้ มันหอมไกลขนาดว่าพวกมันยืนไกลๆยังได้กลิ่น นี่อาจจะเป็นน้ำหอมยี่ห้อไหม่ในกรุงเทพก็ได้ พวกมันคิดว่าสองสาวอาจจะมาจากกรุงเทพ เพียงเเต่ว่าพวกมันสงสัยว่าทำไมสองสาวนั้นดูหน้าคุ้นๆยังไงไม่รู้ เหมือนใครบางคนที่โรงเรียนเก่ามันเลย


ไข่หวานโชดดีบางเรื่อง มันมักจะไปเจอตอนพื่อนๆมันกำลังล้อมวงกินข้าวอยุ่พอดี เพื่อนๆที่เเสนดีของไข่หวานกำลังล้อมวงนั่งกินข้าวกันอีกเเล้ว พวกมันชวนไข่หวานกินข้าวเเละไข่หวานไม่ชอบปฎิเสธความหวังดีของใครๆ

เหมือนละครฉากเดิมๆมันเริ่มอีกเเล้ว

สาวสวยนางนึง นุ่งผ้าซิ่นกระโจมอกถือขันพลาสติกสีชมพูอ่อน เดินผ่านหน้าห้องเพื่อนไข่หวาน มันทำเป็นมองตามสายตาเพื่อนๆไป สาวสวยผมเปียกเล็กๆเธอคงสระผมมาด้วย หยุดกึกเมือเห็นไข่หวานก่อนจะรีบหันหน้ากลับเเล้วเดินผ่านไป ห้องเธออยู่ข้างๆห้องเพือนๆไข่หวานนี่เอง   ไข่หวานพยายามไม่เเสดงอาการใดๆ เเม้ว่าซอกคอเเฉะๆน้ำเเละผมเปียกๆนั้นจะเร้่าอารมณมันเพียงใด มันรู้ดีว่าเต้านุ่มๆขาวๆเนียนมือซ่อนอยู่ใต้ผ้าซิ่นนั้น ตอนเธอเดินผ่่านเฉียดๆยังเห็นก้นสวยๆสะบัดพริ้วๆ ไข่หื่นเเข็งขึ้นฉับพลัน เเต่มันทำได้เเค่มองเธอเเวบๆเเล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อ

oO(พี่นุ่นน่ารักสุดๆเลยคับ)

ไข่หื่นเเอบชมคนที่มันเคยเอาควยเย็ดปากในใจ

สาวนุ่นใจเต้นระรัว ภาพจำถึงกลิ่นเเละรสชาติควยเเข็งๆหยุ่นๆที่อยู่ในปากนุ่มๆของเธอผุดขึ้นในหัว รสชาติน้ำควยที่คาวหน่อยๆ เเต่กระตุ้นให้อยากดูดเลียเพิ่มใม่หยุดปาก มันสนุกปากจริงๆ ชักอยากจะสานต่อเรื่องราวที่ค้างคากับเด็กหัวเกรียนที่นั่งฉีกไก่ย่างกินกับเพือนๆ อยากรู้จริงๆถ้ามันเอาเข้าหีเธอจะขย่มสนุกขนาดไหน มันจะทำเก่ง หรือเเค่มีของเเข็งๆติดตัวไว้เฉยๆเหมือนเเฟนเก่าเธอนะ

oO(คิดได้ไงไม่พกถุงยางไม่เอาไหนจริงๆ)

เธอนึกตำหนิเด็กผู้ชายคนนั้น ก่อนจะเดินอาดๆไปเปิดประตูห้อง วันนีอีป้อมก็อยู่  เพระมีนัด  มีญาติมาหาชือเกศ เธอลังเลใจที่จะบอกอีป้อมที่กำลังอ่านนิยายอย่างเพลิดเพลินหลังเกศกลับไปเเล้ว  มันจะคิดยังไงนะเมือรู้ว่่าไข่หวานควยใหญ่มันนั่งกินส้มตำกับเพือนอยู่ห้องข้างๆนี่เอง  เธอนึกขำที่ตอนเเรกอีป้อมดันบอกว่าเธอลามก ตอนเธอถามว่าอยากลองดูดควยดูไหม  เเต่ท้ายสุด อีป้อมดันดูดควยไข่หวานหนักกว่าเธอเสียอีก  จนทำไอ้เด็กหื่นน้ำเเตกคาปากนุ่มๆของมันจนได้ 

เธอยังสงสัยว่าไข่หวานเเค่เเวะมากินข้าวกับเพือน หรือมันมาเก็บงานค้างที่ทำกับพวกเธอไว้กันเเน่  เธอเคยดูในหนังโป็ชาย1หญิง2มาบ้าง ควยใหญ่เเบบนั้นอีป้อมคงขย่มเพลินเลยละ เเต่เธอจะไม่ไปหาไข่หวานก่อน ถ้ามันอยากจริงก็ให้มันมา ความคิดว่ากลุ่มผู้ชายกลุ่มนั้นคงจะมาเจาะรูดูพวกเธอปะเเป้งในห้อง ทำให้สาวนุ่นพับโครงการเรืองไข่หวานไว้ก่อน เธอชอบควยมันเเละอยากลอง เธออยากเเย่งอีป้อมดูดควยไข่หวาน เเล้วให้มันเย็ดอีป้อมสลับกับเย็ดเธอให้หมดเเรงไปเลย เธอจะดูดควยให้น้ำควยมันเเตกใส่หน้าอีป้อมดู สาวสวยนุ่นขำๆเเกมเสียวกับความคิดสุดหื่นของเธอ ยิ่งถ้าอีป้อมมันเงี่ยนสุดๆ เธออยากรุ้ว่ามันจะกล้าเลียหีให้เธอขยำนมเธอ  ตอนมันเด้งก้นใหญ่กลมๆของมันรับควยไข่หวานในท่าหมาไหมนะ

 เเต่เธอไม่อยากเอากับผู้ชายให้ใครๆดู  อีป้อมยิ่งเเล้วใหญ่ มัยยิ่งขี้อายอยู่  วันนี้สถานการณ์ไม่โอเคเลยน้องไข่หวานควยใหญ่ 

สาวป้อมนั้นขี้อ่ายจริง เธอรุ้เเล้วว่าไข่หวานมาเเถวนี้เเน่นอน เธอยืนดูเห็นไข่หวานเดินผ่านสองหนุ่มสาวที่ทะเลาะกันบนถนน จนเห็นมันหลบไปดูใกล้ๆต้นไม้ใหญ่ เหมือนรอจังหวะจะเข้าไปช่วยผู้หญิงถ้าเกิดเรืองไม่ดี  เกศญาติเธอก็เห็น สาวป้อมสังเกตว่าเหมือนเกศจะรู้จักไข่หวาน คงจะเพราะเรียนโรงเรียนเดียวกัน ความรุ้สึกที่เธอดุดควยไข่หวานยังไม่เลือนหายไปไหนเลย ยิ่งตอนมันเอาควยเย้ดปากเธอยิ่งอยากให้มันทำให้เเตกคาปากเธอเลย  ไม่รู้ทำไมยิ่งดูดควยไข่หวานเธอก็ยิ่งอยากได้ควยมันเข้าหีเธอ

 จินตนาการที่ไข่หวานเอาควยใหญ่ๆเข้าไปในร่องหีเเคบๆของเธอ มันจะเข้าไปได้ยังไงเธออยากรุ้จริงๆ ทำไมนางเอกต้องครวญครางเหมือนจะเป็นจะตาย เเต่ ขนาดโดนเเค่ลิ้นสากๆของไข่หวานเธอก็เเทบจะบ้าตายอยู่เเล้ว ถ้าเป็นควยจริงๆจะเร้าใจขนาดไหนนะ สาวป้อมกลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัวเมือนึกภาพควยใหญ่ๆของไข่หวานขึ้นมาในใจ

เเต่เพือนมันยังอยู่เต็มหอพักเเบบนี้่  เธอคงไม่ไหว ยังไม่อยากเป็นนางเอกหนังโป็ให้คนดู เด็กบ้าพวกนั้นเเค่คนนั่งหันหลังหวีผมเฉยๆพวกมันยังเจาะรูเเอบดูกันเลย  ถ้าเธอเย็ดกับไข่หวานตอนนี้จะขนาดไหน  หื่นกันจริงๆ  หนังสือหนังหาอ่านกันมั่งมั้ยนะ


ไข่หวานกินข้าวเสร็จมันดูท่าทางเเล้วเหมือนเพือนๆจะไม่ไปไหน มันก็เลิกล้มภาระกิจที่จะเเวะไปหาพี่นุ่นพี่ป้อม เเล้วออกจากห้องของเพือ่นๆไป ซึ่งถึงมันจะไปหาพวกเธอตอนนี้พี่ๆคงไม่ยอมเล่นกับมันเเน่นอน เเถมไอ้เพือนมันต้องรบเร้าถามมันว่าไปรู้จักพี่ๆเค้าตอนไหน คิดเเล้วสุดจะเพลีย ไข่หวานจึงสงบจิตใจเเละเดินลงบันไดไม้ออกจากหอพักเพือนๆ

  พรุ่งนี้ตอนเที่ยงมันค่อยออกเงินค่ากับข้าวให้เพือนๆมันเป็นพิเศษละกัน เพราะตอนนี่ไม่มีสักบาทมาเเต่ตัว มันมีเหลือเเค่ 6 บาท เเต่เป็นค่าปลากระป๋องมื้อดึกหลังมันซ้อมกีตาร์ในหอพักเพืองานวันวาเลนไทน์ ครูเเววเมียมันเมือไรจะนัดซ้อมดนตรีนะ  ไข่หวานเดินข้ามถนนมาเเวะซื้อปลากระป๋องเเล้วเดินอาดๆไปตามร่มต้นไม้ที่พอจะกั้นสายฝนให้ดูเบาบางลงได้บ้าง

ฝนที่ตกทำให้มันเดินบนถนนเปียกๆลำบากเหมือนกัน ทั้งดินโคลนสารพัด รถสองเเถวกว่าจะผ่านมาอาจจะอีกเป็นชั่วโมง  ไข่หวานเลยตัดสินใจเดินลุยดุ่ยๆไปบนถนน เอาตามจริงระยะทางมันไมไ่ด้ไกลอะไร เเค่เดิน30นาทีก็ถึงหอพักของมันเเล้ว เดินเเบบช้าๆชิวๆไม่ได้เดินไปวิ่งไป คือสิ่งที่ไข่หวานชอบที่สุด

มันเดินไปตามเส้นทางเดิม ผ่่านหอพักด้านซ้ายมือที่ส่วนใหญ่ดัดเเปลงจากบ้านคนทั่วไป เเละต้นไม้ตามริมทางด้านขวาเเละสลับกัน พอกันฝนได้เพียงเล็กน้อย ความรู้สึกบางอย่างทำให้ไข่หวานต้องหันหน้ามอไปทางถนนฝั่งขวามือ

 ริมหน้าต่างไม้บ้านสีเเดงเลือดหมุเก่าๆหลังคากระเบื้องสีเเดงหม่นๆบนชั้น 2   ผู้หญิงผมยาวเปียกๆเหมือนเพิ่งไปอาบน้ำมายิ้มน้อยๆรออยู่   ครูหมิวใส่เสื้อยืดสบายๆสีฟ้าตัวใหญ่   เธอยิ้มๆพร้อมกวักมือเรียก ไข่หวานมั่นใจว่าเธอเรียกมัน ก่อนมันจะหันไปรอบตัวเผื่อเช็คว่าไม่มีใคร สาวสวยมองอาการเด็กบนถนน ได้เเต่อมยิ้มขำๆกับความคิดของมัน เธอรู้ว่ามันกำลังคิดว่าเธอกวักมือเรียกคนอื่น  เเต่

เธอเรียกมันนั่นเเหละ...

ครูหมิวคิดว่า  จากที่ไข่หวานยืนให้กำลังใจตอนเธอคุยกับเเฟนเก่าขี้เหล้า ด้วยบรรยากาศที่ไม่ดีนัก เเต่มันดันมีเเก่ใจยืนดูเหมือนจะรอช่วยเธอเสมอถ้ามีอะไรไม่ดีเกิดขึ้น   เเต่เรื่องเล็กๆเเค่นี้กลับทำให้ระยะห่างของมันกับเธอใกล้ขึ้นมาหน่อยนึง ไม่ใช่เเค่ในฐานะครูฝ่ายปกครองกับเด็กที่ชอบปีนกำเเพงโรงเรียนออกมาซื้อของกินนอกโรงเรียนเเค่นั้น โดยเธอไม่ต้องตะขิดตะขวงใจนักเมื่อมีข้ออ้างง่ายๆเเบบนี้รองรับความรู้สึกของเธอ

"ครูหัดทำข้าวไข่เจียว เเวะมาช่วยชิมหน่อยมั้ย "

ขาสวยๆใต้กางเกงขาสั้นหลวมๆบิดไปมาขณะที่เอ่ยประโยคนั้นออกมา เเต่ร่างกายส่วนบนไม่มีอาการใดๆให้ไข่หวานสังเกตได้เลย เธอเเค่ยิ้มน้อยๆ

คำว่า ข้าวไข่เจียว ทำให้ไข่หวานสนใจขึ้นมาทันที เเต่มันคงไม่สนุกนักถ้ามันจะไปกินข้าวไข่เจียวเเสนอร่อยของครูสอนฟอเเทน ร่วมกับเเฟนเก่าขี้เมารูปหล่อ คนนั้น เพราะมันเห็นจะๆว่าครูหมิวชวนเเฟนเก่าขี้เหล้าของเธอขึ้นบ้านชัดๆ หลังจากทะเลาะกันอยู่ครุ่นึง ครูหมิวคงจะใจอ่อนเเล้ว

ท่าทางหวั่นๆเกรงๆของไข่หวาน ทำเอาครูหมิวเเทบกลั้นหัวเราะไม่ไหว พอจะเดาความคิดเด็กออก เธอพูดเบาว่าๆ

"กลับไปเเล้ว.."

ไข่หวานได้ยินเเต่มันคิดว่ามันหูฝาด มันต้องการฟังชัดๆ ไข่หวานรีบเดินเข้ามาประชิดระเบียงไม้ของบ้าน ในกระเป๋าเสื้อยืดของมัน มันมีปลากระป๋อง1ป๋อง ที่ซื้อมากะว่ากินรอบดึกพอดี มันเดินเข้าไปใกล้ๆ เพื่อความเเน่ใจ ว่าครูหมิวพูดว่าอะไร  ครูหมิวพูดอีกด้วยน้ำเสียงดังเท่าเดิม เเต่ด้วยเสียงสั่นๆเพราะขำไปด้วยขณะพูด

"เขาไปเเล้ว"

ไข่หวานรีบยกมือไหว้เป็นเชิงว่ามันเข้าใจละ เเละมันไม่ปฎิเสธคำเชิญของเธอ เเถมมันไม่ได้มามือเปล่า

เเต่เอาปลากระป๋องเเสนอร่อยมาด้วย


ข้อมูลที่ครูหมิวบอกไข่หวานนั้นผิดเพี้ยนจากความจริงไปมาก เพราะจริงๆเเล้วนายเเทนเฟนเก่าขี้เมาของเธอไม่ได้กลับไปไหนเลย ตอนนี้มันอยู่ที่ชั้นล่างของบ้านเช่า ในห้องเก็บของที่ก่อผนังด้วยอิฐบล็อคง่ายๆเเละประตูไม้

มันไม่ใส่เสื้อผ้าเเละในห้องเก็บของนั้น มีผู้หญิงหน้าตาดีวัยกลางคนกำลังนั่งคุกเข่าบนเสื่อพลาสติกบางๆ
ผิวของเธอขาวเนียนเเม้ในห้องที่ปิดมิดชิดเเต่เปิดไฟหลอดยาว ก้นเปลือยเปล่ากลมกลึงเเละร่องหลืบของเธอที่ปกปิดสองเเคมเเฉะ เบียดเสียดกันระหว่างขาบ้างเเหกออกบ้างตามจังหวะการขยับร่างกายของเธอ เสียงสุดปากของผู้ชายเบาๆเหมือนผู้ชายคนนั้นกำลังกลั้นเสียงไว้กลัวใครได้ยิน เพราะชั้นบนของบ้านหลังนี้ ห้องครุหมิวยังอยู่ใกล้ๆนี่เอง ห่างออกไปเเค่ไม่ถึงห้าเมตร สองห้องอยู่ระหว่างชานบ้านกว้างๆเเบบบ้านไทยโบราณ ซึ่งเป็นบ้านไม้เเละเเทบจะกั้นเสียงอะไรไม่ได้เอาซะเลย 


 เเละตอนนี้ควยหล่อๆของมัน กำลังถูกเจ้าของหอพัก  สาวใหญ่ที่ชื่อน้าใบเตย  ใช้ทั้งปากทั้งลิ้นนิ่มๆดูดเลียอย่างเร่าร้อน มือนุ่มๆของเธอลูบไล้ไข่2พวงไปด้วยอย่างเเผ่วเอา เเต่ทำเอาไอ้หน้าหล่อขาสั่นระริก  ขณะที่ไอ้เเทนเเฟนเก่าครูหมิวมันก็ใช้มือข้างนึงเค้นเต้านมขาวๆไปด้วย พร้อมกับเเอ่นเอวเสยควยเข้าปากคนสวยรุ่นน้ายิกๆ   บางทีมันก็ใช้นิ้วมือบี้ๆหัวนมสาวที่เเข็งเป็นไตสลับกันไปมา2เต้า เต้าล้นมือสุดเด้งอย่างนี้เค้นมือสุดๆ   ตัวไอ้เเทนเองมันเริ่มเเหงนหน้าสูดปากอย่างถูกใจ กับลีลาการลากลิ้นไปมาบนลำควยที่สั่นๆของมัน สลับกับการดูดหัวหยักจนเเก้มตอบ จากนั้นก็ละเลงลิ้นใต้หัวเงี่ยงอย่างไม่ขาดตอน หัวควยของมันเริ่มเเทงเข้าปากหญิงสาวหนักขึ้นถี่ขึ้น  จนน้าเตยต้องจับลำควยเปรอะน้ำลายของมันไว้ไม่ให้กระเด้าลึกนัก  หูตาของเเฟนเก่าครุหมิวเริ่มพร่่ามัวเเต่ยังเด้งควยให้สาวดูดต่อ

 รสชาติควยผู้ชายเป็นสิ่งที่น้าใบเตยต้านทานไม่ไหว เนื้อตัวขาวอวบของเธอเปลือยเปล่าซึมเหงื่อด้วยความร้อนอบอ้าวของห้องเก็บของ  ผ้าซิ่นสีดำลายดอกไม้ไทยๆของเธอกองอยู่ที่เอว เธอไม่ยอมเสียเวลาจะปล่อยให้มันหลุดออก เเต่ตัง้ใจโม้กควยผงกหัวขึ้นลงบนหน้าขาของผู้ชายถี่ยิบ บางทีก็ครางซี้ดขณะสะดุ้งเพราะหัวนมถูกสะกิดจนเสียววาบไปทั่ว ขนอุยสาวเจ้าของหอพักลุงชันไปทั่วร่าง   เธอยิ่งตื้นเต้นจนหัวใจสั่นระรัวเมือรู้ว่าไอ้หนุ่มรุปหล่อใกล้จะน้ำออกเเล้ว เธอเองก็เสียวซ่านจนทนเเทบไม่ไหวเหมือนกัน  เมือถูกเขี่ยหัวนมเเละเค้นเต้านมอย่างหนักหน่วงสลับกับฟอนเฟ้นอย่างเบามือ จนเธอเเทบจะตั้งรับเเทบไม่ทัน น้าใบเตยคนงามต้องเเอ่นอกให้มันบีบเค้นนมให้สาเเก่ใจมันสะดวกมือขึ้นไปอีก น้าใบเตยเสียวเเล้วเสียวอีกจนน้ำเงี่ยนลื่นๆเปรอะเต็มเนินหีที่มีหมอยดกรกดำ มันไหลเปรอะไปตามขาบ้างอย่างช่วยไม่ได้  เหมือนน้ำหีมันออกมาเพื่อจะเตรียมพร้อมสำหรับอะไรสักอย่างต่อไป 


ไอ้เเทนได้ยินเต็ม2หู เรื่องครูหมิวชวนใครก็ไม่รู้ขึ้นไปลองกินไข่เจียวบนห้อง มันไปคุยกับหมิวด้วยตั้งนานไม่เห็นว่าเธอจะทำอะไรให้กิน  มันเเปลกใจคิดว่าหรือคนนี้่จะเป็นเเฟนใหม่ของเธอ  เเต่ใครจะสนในชั่วโมงนี้ เมื่อมีคุณน้าคนสวยกำลังผงกหัวขึ้นลงโม้กควยให้มันอย่างดุเดือด หีน้าเตยอร่อยไม่เเพ้ไข่เจียวหมิวเเน่นอน  เเละมันต้องสะดุ้งเฮือกเมือน้าเตยบรรจงลากลิ้นลงกลางรูน้ำควยของมัน เเล้วดูดจ้วบๆดูดกินน้ำควยน้อยๆอย่างไม่บันยะบันยัง ก่อนจะเเหงนหน้ามองมันอย่างสะใจ ก่อนจะกลืนลำควยลงไปในปากอีกเเล้ว ไอ้หล่อเเทนกัดฟันกลั้นเสียวเต็มกำลัง ขณะดันหัวสาวให้อมควยมันให้ลึกสุดเท่าที่เธอจะทำได้ รสชาติโพรงปากน้าเตยนี่มันเสียวกว่าเย็ดหีเธอเสียอีกด้วยซ้ำไป

น้าใบเตยเธอเองก็ตื้นเต้นที่ได้ดูดควยสดๆใหญ่ ขณะที่มีใครก็ไม่รุ้กำลังเดินผ่านในระยะใกล้ๆเเค่นี้  เธอถอนปากออกจากลำควยอย่างช้าๆ เเล้วเลียไข่ใบหนึ่งอย่างมันเขี้ยว จนไอ้เเทนสะดุ้ง ขณะที่ใครคนนั้นกำลังเดินขึ้นบันไดไม้ ห่างจากตัวเธอไปไม่ถึงเมตร เเถมมันยังเดินช้าๆ คงกลัวบันไดลื่นเพราะฝนเพิ่งตก

 เสียงเเหบพร่าของหนุ่มรูปหล่อเเฟนลูกค้าหอพักสาว  บอกอาการว่าเธอดูดควยให้มันจนมันกลั้นเสียวเเทบไม่ไหวเเล้ว   ทำให้สาวใหญ่ผัวตายรับรู้ว่ามันกำลังจะน้ำเเตกคาวๆใส่ลงปากเธอเเน่เเล้ว คุณนายน้าใบเตยไม่ชอบกินน้ำควยของผุ้ชายนัก ผัวเก่าเธอยังไม่เคยกินเลย นี่อะไรเเค่...เเค่รุปหล่อควยใหญ่เอง ไม่ใช่ผัวเเต่งมีสินสอดอะไรก็ไม่ เเค่สนุกกันเฉยๆ

 น้าเตยจึงเปลียนเป็นใช้มือกระถอกลำเนื้ออุ่นๆเเทน เเค่สัมผัสท่อนควยด้วยมือเธอก็เเสยงใจไปถึงหีเเล้ว  เเต่ถึงจะใช้เเค่มือ น้ำควยคาวขาวๆก็หลั่งออกมาทีละน้อยๆ จนเปรอะมือสาวใหญ่ไปหมด นี่เธอจะได้เย็ดหีควยกับมันไหมนะวันนี้ จะไม่เเตกคามือซะเเล้วไหมนะ ก็ไม่น่ากินเหล้ามานี่นา   

 ทั้งคู่ไม่ได้เพิ่งเย็ดกัน เเฟนครูหมิวเเอบมาเย็ดกับน้าใบเตยประจำ ถ้าวันไหนครูหมิวเมนมา หรือเจ้าของหอเกิดเงี่ยน ครูหมิวนั้นจับได้ว่าเเฟนเธอเจ้าชู้เย็ดกับผู้หญิงมากมาย เเต่เธอไม่รู้เลยว่าคู่เย็ดคนนึงของเเฟนเธอ คือน้าใบเตยที่เธอเช่าห้องอยู่นี่เอง ไม่งั้นเธอคงออกจากหอพักนี้นานเเล้ว

เคล็ดลับของน้าเตยเจ้าของหอผัวตายที่ไม่สนใจการเเต่งงานไหม่คือ เเอบเย็ดกับเเฟนๆหนุ่มของลูกค้าหอหญิงของเธอ  ข้อดีคือเธอได้ควยไหม่ๆไม่ซ้ำซากเเทบจะปีเว้นปี เพราะลูกค้าสาวหอพักย้ายเข้าย้ายออกเป็นปกติ   ไม่มีลูกค้าหอพักรายไหนรู้เรืองพวกนี้เลย พวกเธอเเค่สงสัยว่าเจ้าของหอพักก็ยังสวย ทำไมไม่หาผัวไหม่ จริงคือ ไม่ต้องหา มีผัวมาเปลี่ยนเเทบจะทุกปี น้าเตยรู้ดีว่าผู้ชายพวกนั้นไม่จริงจัง เธอเองก็ไม่จริงจังนิ วินวินเสียวๆ  เเล้วมันจะเสียหายอะไรละ

  จะไปว่าเจ้าของหอสาวใหญ่ฝ่ายเดียวได้ที่ไหนละ   ก็ทั้งคู่ครูหมิวไอ้เเทนเย็ดกันดังลั่นหอพักเเทบจะทุกอาทิตย์  จนเจ้าของหอผัวตายได้ยินเเทบทุกคืน เป็นใครก็ต้องมีอารมณ์บ้่างละ น้าเตยน้ำหีเยิ้มเป็นประจำเวลาได้ยินเสียงตับๆๆๆตอนกลางคืน เเละเสียงครวญครางด้วยความเสียวของสาวหมิวที่ดูท่าทางเรียบร้อยคนนั้น  เธอต้องเข่าเกยเเยงหีตัวเองเเข่งกับเสียงตับๆๆๆๆเเทบจะทุกครั้ง

   จนในที่สุดคืนนึงก็เป็นเรื่อง  เมื่อน้าใบเตยอาบน้ำด้วยผ้ากระโจมอกอยุ่ด้านชานบ้านบนชั้น2ของบ้านข้างๆตุ้มน้ำโอ่งมังกร  เเน่นอนว่่าบ้านเธอล้อมด้วยสังกะสีกันสายตาคนภายนอกข้างบ้านอยู่เเล้ว  เเต่ไม่ได้กั้นสายตาคนในบ้านนี่นา ดังนั้น    ขณะที่ไอ้หนุ่มเเทนรูปหล่อที่เพิ่งนั่งบนเตียงนอนให้สาวหมิวนั่งบนพื้นดูดควยให้เพราะตอนนั้ันเธอเมนมา  ตอนมันจะกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อเเม่ที่ต่างจังหวัด   เสียงตักน้ำราดตัวกระตุ้นความสนใจไอ้หื่นพอสมควร มันเเวบมองไปเห็นเจ้าของหอสาวอาบน้ำในชุดกระโจมอกที่เปียกน้ำรัดเรือนร่างขาวอวบ เเละนี่ไม่ใช่ครั้งเเรกทีมันเห็นสภาพเจ้าของหอเเบบนี้ มันก็เลยคิดๆว่า นี่อาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เเละมันชอบนักผู้หญิงเเนวๆนี้ คุยง่ายไม่ต้องอ้อมค้อม ยืดยาดเสียเวลา

 ไอ้เเทนทำเป็นเดินลึกเข้าไปด้านในของบ้าน ผ่านชานบ้านไปยังฝั่งซ้ายซึ่งเป็นจุดที่มันกับครูหมิววางรองเท้ากับถังซักผ้า ทำเป็นดูเสื้อผ้าที่ตากอยู่ตรงนั้น  มันยืนอยู่ห่างน้าใบเตยที่ยังอาบน้ำต่อเหมือนไม่มีใครอยู่ตรงนั้นไม่ถึง3เมตร เเต่ไม่นานเลย  ไอ้เเทนก็หันไปมองเธออาบน้ำตรงๆ เจ้าของหอพักสาวถูสบู่ที่เเขนเเละยกเเขนขึ้นถูสบู่ที่รักเเร้ของเธอ ไอ้เเทนจ้องมองตาเเทบถลน สักพักเจ้าของหอก็หันหลังกลับ เธอเอาสบู่ไปเก็บ เเต่การกระทำเเบบนั้นกลับทำให้ไอ้เเทนเห็นก้นกลมกลึงที่เปียกลู่จนเห็นเป็นก้อนๆชัดเจน ทันใดนั้นน้าใบเตยก็ตักน้ำราดตัวเธออีกขันนึง อีกขันนึง เเละอีกขันอย่างอย่างช้าๆ ไอ้เเทนมองภาพก้นผายใต้ๆผ้าซิ่นเปียกๆเเทบไม่วางตา ก่อนน้าใบเตยจะหยุดอาบน้ำ เเล้วเดินผ่านสายตาไอ้เเทนไปเฉยๆไม่ได้มีท่าทางสนใจไอ้เเทน เเต่เเทนเเฟนเก่าครูหมิวกลับจ้องมองเต้าขาวๆที่โผล่ออกมาวับเเวมๆใต้ผ้าซิ่นที่เปียกน้ำอย่างไม่วางตา

 เธอเดินไปหยุดหน้าห้องเเล้วก้มตัวลงวางขันอาบน้ำสีชมพูอ่อนไว้หน้าห้องนอนเธอ จังหวะนั้นเองก้นอวบเด้งของน้าเจ้าของหอพักก็เด้งปรากฎต่อหน้าไอ้เเทน จนมันกลืนน้ำลายหายใจหอบ มันเริ่มคิดว่า นี่ไม่น่าจะใช่เรืองบังเอิญ เเฟนเก่าครูหมิวมองไปทางห้องครูหมิวที่ยังปิดประตูเงียบสนิท เเม้มันจะเเวบไปมองประตูห้องครุหมิวอยุ่นาน น้าไบเตยก็ยังก้มๆเงยๆอยู่เเถวห้องนอนเธอ ผ้าที่เปียกน้ำมันร่นลู่จนเห็นร่องก้นเฉยๆ ชัดเจน ทันใดนั้นเธอก็หันมายิ้มให้ไอ้เเทน เเล้วเริ่มเดินไปลงบันได พอไอ้เเทนเริ่มเดินตามเธอไม่กี่ก้าว เธอก็หันมายิ้มหวานให้มัน เเล้วเดินเปิดประตูเข้าไปยังห้องเก็บของ เธอไม่ได้ล็อคห้องเเต่อย่างใด เเละไอ้เเทนไม่สงสัยว่าทำไมเธอไม่ล็อคห้อง มันเดินตามเข้าไปช้าๆ 

 สุดท้ายทั้งคู่ก็หยุดเล่นเกมใครจะเริ่มก่อน เเต่ถอดเสื้อผ้าออกพร้อมกันไมไ่ด้พุดจากันสักคำเพราะรู้ๆกันอยู่ทั้งสองคนว่าอะไรเป็นอะไร  เเละน้าใบเตยกับไอ้เเทนก็เริ่มเย็ดกันในห้องเก็บของห้องนี้เป็นครั้งเเรก เเละต่อมาเรื่อยๆ

จากนั้นทุกครั้งที่ไอ้เเทนเอากับครูหมิวเสร็จ  มันก็เเวะห้องน้าใบเตยเเละชวนเธอมาทำกันในห้องนี้เเทบจะทุกครั้ง  น้าใบเตยเริ่มใจดีกับครูหมิวมากขึ้น เธอเริ่มมีของกินของฝากให้ครูหมิวเสมอ โดยครูหมิวคิดว่าเจ้าของหอพักเเค่อยากเอาใจไม่ไห้เธอย้ายออกจากหอไว้นักเเค่นั้น เพราะปัจจุบันก็มีหอพักให้เลือกมากมายเหลือเกิน

ไข่หวานเดินขึ้นบันไดเปียกน้ำฝนผ่่านไปทางริมระเบียงหอพักไม้ เสียงฝีเท้าของมันที่เดินดุ้มๆไปตามพื้นไม้ของบ้าน บอกให้คนรู้ว่ามันเดินไกลออกไปเรื่อยๆๆ โดยมุ่งตรงไปยังห้องครูหมิว ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามกับห้องเก็บของ  นายเเทนเเฟนเก่าครูหมิวก็เริ้มกระเด้าควยเข้าออกในมือนุ่มๆของสาวทันที เป็นน้าใบเตยเองที่ได้กลิ่นน้ำควยคาวเหม็นๆของไอ้หน้าหล่อไม่ไหว เธอหยุดใช้มือเเละเริ่มดูดหัวควยบานๆของมันทันที

"เมียจ๋า น้าเตยจ๋า  ผมจะน้ำเเตกเเล้ว  ดูดพอเเล้วคับน้า  "

ไอ้เเทนพืมพัมเเต่กลับกระเด้่าควยเข้าปากสาวยิกๆ ก่อนจะตัดใจถอนลำควยสั่นๆออกจากปากนุ่มๆ

ก่อนจะไอ้เเทนรูปหล่อจะกระชากตัวเจ้่าของหอพักให้รีบลุกขึ้นยืน ก้นกลมๆๆเเนวนางเเบบก็ปรากฎต่อหน้าไอ้หนุ่ม น้าใบเตยยันหน้าเข้าหาผาผนังที่ทำจากอิฐบล็อคสีเทาทันที  เธอถ่่างขาออกจนสุดล้า ขณะที่หมอนั้นก็เเทงควยพรวดเข้าไปในครั้้งเดียว ในร่องเสียวที่เเฉะลื่น   จนเจ้าของหอสะดุ้งเเอ่นก้นรับท่อนควยทันที มันกระเด้าเข้าออกในโพรงลื่นเเฉะน้ำเงี่ยนของหญิงไม่ถึงสิบครั้งเเต่เเค่นั้นก็เพียงพอที่จะทำให้เจ้าของพักขาวอวบน้ำเเตกได้ เพราะเธอเสียวสะสมมาตั้งเเต่ดูดควยเเละมันบีบนมให้เธอมานานเเล้ว  หญิงสาวสะบดก้นกระเด้งรับควยให้เเทงเข้าให้ลึกสุดๆ ไอ้เเทนดูดปากเธอก่อนที่เสียงกริ้ดจากอาการน้ำเเตกของน้าเตยจะดังเกินไป เเละทันใดนั้นมันก็กลั้นการตอดข้างในร่องนุ่มของเธอไม่ไหว  กระฉูดน้ำควยร้อนๆ พุ่งเข้าไปในเรือนร่างหญิงสาวทันที น้าใบเตยสาวเกร็งร่างขมิบท่อนควยของมันอย่างเอาใจ ปากยังประกบปากดูดลิ้นกันอย่างเงี่ยนง่าน ส่วนนายเเทนเเฟนเก่าครูหมิวก็ดึงเอวเธอให้สนิทเเนบเเน่นก่อนที่หยุดหอบเหนื่อยๆ ซาบซ่านกับรสเสียวจากสาววัยกลางคน มือไม้เริ่มป่ายเปะมาบนเนินนมลูบไล้ไปมาอย่างมันมือ


ไอ้เเทนกับน้าใบเตยยังคลอเคลียกันหลังน้ำเเตกอยู่ชั้นล่างของบ้าน มือของไอ้เเทนลูบไล้ไปทุกอย่างของเรือนร่างของหญิงสาวอย่างถูกใจ เเม้ว่าเธอไม่เคยดูดวยให้มันจนน้ำเเตกคาปากสักครั้งเหมือนครูหมิวทำ เเต่หมิวก็ไม่เคยให้มันเย็ดสดเเม้สักครั้งเดียว   ส่วนน้าใบเตยก็รู้ดีว่าไอ้หล่อมีจุดอ่อนคือเย็ดไม่กี่ครั้งก็น้ำเเตกเเล้ว เเต่เลียเก่งเเถมหล่ออย่างนี้ ใครจะปฎิเสธมันลง ทั้งคู่ยอมรับในข้อดีข้อเสียของเเต่ละฝ่าย จึงยังกอดจูบลูบไล้กันอยู่อย่างไม่อิ่มไม่พอ เเต่ในที่สุดไอ้เเทนก็ถอนลำควยออกอย่างเสียดาย น้าใบเตยก็ดูหนังโป็มาบ้าง เธอรีบทรุดตัวลงไปนั่งเเล้วจุ้บหัวควยมันเบาๆ ก่อนจะเเลบลิ้นเเตะๆที่หัวควยนุ่มนิ่มน่ารักที่พอมีน้ำควยเปรอะอยู่บ้าง ถ้าน้ำควยเลอะๆเเค่นี่เธอพอกลั้นใจดูดควยให้ไหว เเถมมันยังกระตุ้นความเงี่ยนเธอได้มากโข เเต่จะให้เเตกในปากเลย ไม่ไหวจริงๆ  เธอเคยอ้วกน้ำควยของหนุ่มๆบางคนเเล้วจากนั้นเธอก็เข็ด ไม่เอาอีกเลย

 วันนี้ไอ้เเทนรูปหล่อมันยังมีนัดกับน้องมะปรางที่อพาตเมนต์อีก ส่วนเรื่องน้าใบเตยนั้ัน  ต่อไปนี้ทั้งคู่คงต้องนัดเย็ดกันนอกบ้าน เพราะไอ้เเทนไม่มีเหตุผลที่จะมาหอพักนี่อีกเเล้ว มันเพิ่งเลิกกับครูหมิวอย่างเป็นทางการอีกเเล้ว ถึงเธอจะใจอ่อนอยู่บ้างเเต่สุดท้ายเธอก็ยืนยันมติเดิมคือ เลิกกันเถอะ

หนุ่มสาวสองคนกำลังเอาลิ้นเย็ดลิ้นกันในห้องเก็บของของบ้าน ทั้งคู่ยังไม่ใส่ใจจะสวมเสื้อผ้าเเต่อย่างใด  มือไม้ของทั้งสองคนก็ยังเเยงหีกระถอกควยให้กันอย่างอ่อยอิ่ง ถึงท่อนเนื้อของไอ้เเทนจะนุ่มนุ่มน่ารักกู่ไม่กลับเเล้วก็ตาม  เสียงครางเเผ่วๆออกจากปากน้าใบเตยเป็นระยะๆ เนินหีของน้าใบเตยยังเเฉะน้ำเงี่ยน เเละเม็ดเเตดของเธอก็เเข็งเป็กตลอด ไม่อ่อนเหมือนควยไอ้หน้าหล่อ หัวนมสาวก็ยังเเข็งเป็นไต จนไอ้เเทนอดใจไม่ไหวต้องละจูบมาเริ่มดูดเม้มหัวนมบ้าง ก่อนจะกลับไปดูดปากเอาใจสาวต่อ เเละเธอใกล้จะน้ำเเตกอีกเเล้วด้วยนิ้วมือระดับโปรของสุดหล่อ เเม้ควยจะหลับไปเเล้วก็ตาม น้าเตยเเอ่นเอวรับความสุขจากปลายนิ้วชายหนุ่มอย่างเร่าร้อน เสียงหอบหายใจของเธอทำให้ไอ้เเทนมันรู้ว่าเธอใกล้จะขึ้นสวรรค์อีกรอบเเล้ว มันจึงเร่งมือทั้งบดคว้านทั้งบีคลึงเม็ดเสียวอย่างมืออาชีพ เพราะต้องเตรียมตัวไปหาน้องมะปรางสาวเทคนิคเเล้ว มันต้องจูบปากน้าเตยเป็นระยะเมือสังเกตว่าเธอชักจะครางหนักขึ้นๆดังขึ้น ยังไงหมิวก็อยู่ข้างบนบ้าน เธอยังอยู่เเถุวนี้  ถ้าเธอรู้เรืองมันกับน้าใบเตย ไม่ใช่เเค่เลิกเป็นเเฟน เเต่คงจะไม่เผาผีกับมันเเน่ ในชาตินี้  เสียงดังเจาะของนิ้วที่เเยงเข้าออกในรูกับเสียงดังเเจะๆของการกระถอกลำควยดังประสานกัน ขณะที่ปากของทัง้คุ่ยังจูบกันอย่างดุเดือดเพือกันเสียงครางด้วยความเสียวไม่ไห้ดังไปถึงชั้น2ไปในตัว จนไอ้เเทนน้ำเเตกอิกระลอกสอง ทั้งสองคนจึงค่อยๆลูบไล้กันไปมาอย่างเเผ่วเบา ก่อนจะจูบปากกันส่งท้าย 

ขณะบนชั้น2ของบ้านที่ห้องครูหมิว

ไข่หวานนั้นมันได้ไปนั่งอยู่กลางห้องครูหมิวเเล้ว มันนั่งกินไข่เจียวของครูหวิวบนโต้ะญี่ปุ่นเเบบพับได้เล็กๆ ครูหมิวเองก็กินไปด้วย เเต่เธอกินนิดๆหน่อยๆเท่านั้น เพราะอยากฟังคำติชมฝีมือการทำไข่เจียวของเธอมากกว่า  ครูหมิวเป็นครูสอนคอมพิวเตอร์คนไหม่ของโรงเรียนเเละเธอสอนภาษาฟอเเทนที่ไข่หวานชอบ  เเต่มันได้เจอเธอบ่อยๆในฐานะครูฝ่ายปกครองมือไหม่ ไข่หวานก็เหมือนนักเรียนทั่วไป มันไม่ชอบครูฝ่ายปกครอง เเต่มันชอบครูฝ่ายปกครองที่เป็นสาวสวยน่ารัก

ในห้องที่จัดสรรพื้นที่อย่างง่ายๆ ตามเเบบหอพักทั่วไป สภาพเป็นบ้านไม้ที่ดัดเเปลงให้ติดเเอร์ได้ ครูหมิวมีเตียงเล็กๆปูด้วยผ้าปูเตียงสีเหลืองน่ารักลายการตุนที่ไข่หวานไม่รุ้จัก หมอนสีขาวเเละผ้าห่มสีชมพูพับอย่างเรียบร้อย ด้านซ้ายมือมีตุ้เย็นเล๋กๆสีเขียว วางอยุ่ข้างๆทีวีที่มีรายการเพลง  ครุหมิวนั่งกินไข่เจียวของตัวเองเเละตักปลากระป๋องของไข่หวานกินไปด้วย เหมือนไข่หวานจะทำอาหารเก่งกว่าครูหมิวหน่อย มันรุ้จักเอามะนาวใส่ปลากระป๋องเเละมีพริกใส่ลงไป พร้อมกับขอผักเธอมาโรยหน้าปลากระป๋องกากของมันอย่างสวยงาม น่ากินขึ้น*2

นี่เป็นบุญของไข่หวานที่เกิดมาเป็นน้องชายพี่เเชม มันซึมซาบเวลาดูพี่เเชมเเต่งหน้าเค้ก เเละพอจะรุ้ว่าทำยังไงเค้กจะสวยน่ากิน เเละมันก็เอามาใช้กับปลากระป๋องในจานนี้

"ปลากระป๋องอร่อยจังนักเรียน"

สาวสวยยังลังเลใจที่เรียกชื่อมันตรงๆ ทั้งๆที่เธอจำได้ว่ามันชื่อไข่หวาน เด็กเเสบที่ชอบหนีโรงเรียนำปซื้อของกินนอกโรงเรียน มันขยับพัดลมเล็กๆไปทางไข่หวานหน่อยๆ เพราะกลัวเเอร์จะไปไม่ถึงมัน  เเอร์ไม่ได้ออกเเบบให้ไปถึงจุดที่ไข่หวานนั่งกินข้าวอยู่

"ขอบคุณคับครุ ผมชื่อไข่หวานคับ"

oO( รุ้เเล้ว)

"งั้นเรียกครูว่าพี่หมิวก็ได้ไข่หวาน เเต่อย่าไปเรียกในโรงเรียนนะ เด่วท่านผ.อ.จะดุ"

"คับๆๆพี่หมิว"

ไข่หวานไม่รุ้สึกว่าครุไก่จะเป็นคนเเบบนั้น ไม่เห็นเธอจะว่าอะไรมัน ที่มันเรียกพี่หนิงว่าครุพี่หนิง จนมันเเทบจะลืมชื่อจริงพี่หนิงไปเเล้ว ชื่อเพราะๆที่เเปลสั้นว่า น้ำ

"ไข่เจียวพี่หมิวเป็นไงบ้างไข่หวาน"

"อร่อยมากเลยพี่หมิว"

มันตอบทันที ขณะยิ้มมองหน้าสวยๆของครูหมิวที่เธอเหมือนยังไม่พอใจเเค่นี้ สงสัยครุพี่หมิวอยากได้รายละเอียด
เพิ่มเติม

"ไข่รสชาติดีไม่เค็มมาก ลื่นคอไม่เเข็ง มะเขือเทศช่วยเพิ่มความหวานให้เนื้อไข่ ยิ่งกินร้อนๆเเบบนี้ยิ่งอร่อยคณสองเลยคับ "

ไข่หวานขอบคุณขอบคุณพี่เเชมเป็นครั้งที่สอง มันไปเฝ้าร้านเค้กให้พี่สาวมัน ได้ยินคำชมจากลุกค้ามากมาย ก็เลยเอามาใช้ชมไข่เจียวของครุพี่หมิวบ้าง

"จริงเหรอ ไข่หวาน"

"จริงสิพี่ เเต่พี่เเชมจะใส่น้ำเปล่ามะนาวกระเทียมเเละหมูยอลงไปในไข่ตอนไข่เป็นเเผ่นด้วย ผมว่าอร่อยไปคนละเเบบ"

oO(พี่เเชม มะนาว หมุยอ พี่เเชมนี่ใคร มีอย่างที่ไหนไข่เจียวใส่มะนาว ใส่น้ำด้วย บ้าไปเเล้ว )

เหมือนไข่หวานจะอ่านใจครุหมืวออก

"อ้อ พี่เเชม พี่เเชมพี่สาวผมคับ พี่เเชมทำเค้กขาย พี่เเชมชอบคิดสุตรเค้กไหม่ๆ อร่อยบ้างไม่อร่อยบ้าง"

อ่อ เเชมร้านเค้กทำด้วยใจร้านนั้น ร้านที่ใครๆกก็ชมว่าอร่อย เเล้วมันก็อร่อยจริงๆ เเต่ส่วนมากผุ้ชายจะชมเรื่องความสวยไร้พ่ายของผุ้หญิงคนนั้นไปด้วย

ทำไมน้องชายถึงหน้าตาไม่ได้พี่สาวเลยละ

ครุหมิวนั่งคิดอย่างงงๆ เเต่รีบจำสุตรไข่เจียวเพี้ยนๆนั้นไว้ในหัว นี่มันสุตรจากเจ้าของร้านเค้กเลยนะ ต่องอร่อยบ้างละ ขณะที่เธอไข่น้ำปลามะเขือ เอาขึ้นทอดในกะทะ

"หมิวๆๆ  น้าจะไปตลาดเย็น จะฝากซื้ออะไรมั่ยลูก" 

ไข่หวานหันมองหน้าสวยๆของครุหมิวเเวบนึง ก่อนจะก้มลงฟาดไข่เจียวปลากระป๋องต่อ ครูหมิวเปิดตู้เย็นหยิบน้ำอัดลมมาวางบนโต้ะอย่างง่ายๆ ไข่หวานรีบยกมือไหว้

ครุหมิวเดินไปเปิดหน้าต่างออกอย่างรีบๆ เธอจำได้ว่านั่นเป็นเสียงเจ้าของหอพัก คงไม่ดีเท่าไรที่ปล่อยให้ผุ้ใหญ่ต้องคอยนาน

"เด่วหมิวเปิดตุ้เย็นเเปปนึงนะน้า"

เธอมองลงไปเห็นน้าใบเตยใส่เสื้อเชื์ตลายดอกไม้กับกางเกงสเเลกสีเทา นั่งอยุ่บนมอไซด์สีเเดง เธอสวมเเว่นตาสีน้ำตาลดูเซ็กซี่ดีเเฮะ 

"ได้ ไม่ต้องรีบหรอกหมิว"

สาวสวยเจ้าของหอที่เพิ่งใช้หีดูดน้ำควยเเฟนเก่าของครูหมิวมาหยกๆ เเหงนหน้ายิ้มให้สาวสวยลุกค้าห้องพักเพียงคนเดียวของเธออย่างใจดี

ครุหมิวเปิดตุ้เย็นเเละนึกไม่ออกว่าเธอต้องการอะไรเพิ่มอีก เธอจึงเดินไปยืนริมหน้าต่าง ชะโงกหน้าลงไป
ทางเบื้องล่าง

"ของเต็มตุ้เย็นเลยค่ะน้า"

เธอหัวเราะเบาๆ ด้วยเหตุผลหลายอย่างรวมกัน ขณะทำเป็นมองทิวทัศน์นอกห้องพัก เพราะรุ้สึกถึงสายตาหื่นที่กำลังโลมเลียสะโพกของเธอ ตลอดเวลาที่เธอยืนอยุ่ริมหน้าต่าง

oO(โรคจิต หน้าสวยๆก็ทำเป็นไม่ค่อยมอง เเต่ดันจ้องก้นครูจนไฟจะลุกอยุ่เเล้วเนี่ยไข่หวาน)

ครูเธอใส่กางเกงหลวมตัวใหญ่ไม่ได้เน้นรุปร่างอะไรเลย
ครุหมิวสุดจะงงไข่หวานจะดูอะไรหนักหนา

ครุหมิวหลังปิดหน้าต่างเเล้วมานั่งเล่นกับไข่หวาน เสียงมอไซด์คันนั้นเริ่มห่างออกไปเเล้ว  เหมือนไข่หวานจะไม่อยากกลับบ้านตอนนี้ มันยังไม่เปิดกระป๋องเปปซี่กินสักอึ้ก

"เเฟนเก่าพี่พูดจาไม่ดีกับไข่หวานตอนนั้น พี่ต้องขอโทษด้วยนะ"

ไข่หวานมองหน้าครุหมิวอย่างงงๆ เเต่มันก็รีบตอบเธออย่างเร็ว

"ไม่เป็นไรหรอกพี่"

"เขาดีทุกอย่างละไข่หวาน เเต่เขาเจ้าชุ้ พี่หมิวเบื่อ"

เธอพูดพลางทำหน้าย่น ประกอบอาการว่าเบื่อขนาดไหน พลางหยิบกระป๋องสไปรษดึงจุกเเล้วซดอึกๆ ไข่หวานรีบตอบ ครับพี่หมืว เเล้วจึงรีบยกกระป๋องน้ำอัดลมตรงหน้ามันดื่มบ้าง

"เลิกกัน ก็ยังมาวุ่นวายกับพี่อีก น่่าเบื่อ"

ครุพี่หมิวพูดไปก็ทำหน้าเบื่อไป สลับกับมองหน้าไข่หวานที่นั่งเงียบฟังอย่างสนใจ เธอลุกเดินไปหยิบกระป๊องน้ำอัดลมในตุ้เย็นมาให้ไข่หวานอีกกระป๋อง ไข่หวานรีบยกมือไหว้เธอเเล้วค่อยๆจิบ เหมือนครูพี่หมิวอยากนินทาเเฟนเก่าให้มันฟังต่อ เเละมันก็รุ้สึกสนุกดี

"วันนี้ก็ยังวอเเวกับพี่อีกเเล้ว"

ครุพี่หมิวพผุดเสร็จก็มองหน้าไข่หวานเเล้วซดกระป๋องสไปรยอยุ่อึกๆ นี่ถ้าในกระป๋องคือเบียรไข่หวานว่าครุพี่หมิวคงเมาไปเเล้ว

"พี่เค้ารังเเกพี่หมิวเหรอคับ"

ไข่หวานถามอย่างนึกสงสัย ตอนนั้นมันเห็นพี่หมิวพาเเฟนเก่าขึ้นบ้าน นึกว่าจะตกลงกันได้ เเล้วนิมันอะไรกัน

ครุพี่หมิวจุ่ๆก็หน้าเเดง  เธอเอ่ยเสียงสั่นๆ 

"ไข่หวานรุ้ได้ไง"

"ผมก็เดาๆคับ รุ้เเบบนี้ผมไม่ปล่อยมันไปเเน่ๆ ผมไม่ชอบเลยพี่ พวกคนที่ใช้กำลังกับผุ้หญิง"

ครูปลาวาฬมองอาการไข่หวานที่เเสดงอาการฮึดอัดไม่พอใจ เพราะคิดว่าเเฟนเก่าเธอตบตีเธอ
เเต่ไม่ใช่อย่างนั้น นายเเทนมันขอทำรักกับเธอครั้งสุดท้ายต่างหาก เธอรู้ดีว่าเเฟนเก่าไม่ได้เป็นคนอึดยังไง เเค่ทำๆเข้าๆออกไม่กี่ครั้งก็เสร็จเเล้ว ก็เลยตามใจมันเป็นครั้งสุดท้าย ยังไงก็เคยดีต่อกันมาเป็นปีอยู่
ตอนสอบมาก็ติวให้   เเต่เจ้าชู้เเบบนั้นมันไม่ไหวเเล้วจริงๆ

เเต่เธอจะพูดกับไข่หวานยังไงว่ามันไม่ได้มาต่อยเธอ เเค่เอากับเธอเป็นครั้งสุดท้ายเท่านั้นเเถมเสียบๆไม่กี่ครั้งก็น้ำเเตกเเล้ว เเต่เเทนมันก็เลียเก่งอยุ่นะ หญิงสาวชมบางเรื่องของเเฟนเก่าที่เธอประทับใจ นึกขึ้นมาร่่างกายของเธอก็วูบวาบ เลือดมาไหลเวียนสูบฉีดพุ่งพร่านไปหมด โดยเฉพาะบริเวณใบหน้า ที่ไข่หวานก็สังเกตเห็นได้

"ไม่ใช่รังเเกเเบบนั้น  ...ไข่หวาน"

พี่หมิวหมายถึง เธอเกาหัวเเกรกๆเเละพยายามหาคำพูดที่จะไม่ทำให้ดูหยาบคายเกินไป เพราะเธอซึ่งเป็นครู กำลังพูดอยุ่กับนักเรียน ในตอนนี้ ถึงจะเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้นหน่อยๆก็ตาม

เป็นครูเป็นตลอด24ชั่วโมง ท่านผ.อ.สาวครูกไก่เคยสอนไว้เเบบนั้น 

ครูไก่ถือว่าเป็นไอดอลของครูหมิวมาตั้งเเต่เธอยังเรียนอยู่โรงเรียนนี้ในฐานะนักเรียน  ท่านไม่ใช่คนขึงขังมาดเข้มดุเดือดเเต่อย่างใด  ออกจะเเนวเซ็กซี่ด้วยซ้ำ เพียงเเต่ว่าครูทั้งชายเเละหญิงต่างให้เกียรติท่าน ผู้หญิงที่มาโรงเรียนก่อนภารโรงออกมาทำงาน เเละกลับเเทบจะคนสุดท้ายในโรงเรียน เเทบทุกวัน

ไข่หวานมองหน้าหวานที่เริ่มเเดงก่ำของครูพี่หมิว เหมือนเธอจะไม่สบาย คำว่ารังเเก ทำให้มันนึกถึงวันนั้นที่มันกำลังเย็ดกับครูพี่จอย

oO(ไข่หวานรังเเกพี่อีกเเล้ว,ไข่เเกล้งพี่อีกเเล้ว ..)

  พี่จอยก็หลุดปากพูดออกมาคำนี้ เเน่นอนว่าไข่หวานไม่ได้ต่อยพี่จอย มันกำลังเอาควยกระเด้าร่องหีเธอต่างหาก เเถมพี่จอยยังกอดรัดตัวมัน ขาขาวๆของเธอเร่งเร้าให้มันกระเด้าเอวให้ถูกต้องตามความต้องการของเธอ ไข่หวานนึกถึงเหตุการณ์ตอนนั้น ท่อนลำในกางเกงนักเรียนมันพองขึ้นอย่าางช่วยไม่ได้ มันไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับครูพี่หมิวเลย

เเน่นอนสิ่งที่กำลังบวมเป่งในกางเกงนักเรียนของไข่หวาน ครูหมิวสาวสอนคอมติวเตอร์เเละภาษาฟอเเทน เธอก็สังเกตเห็นได้ เธอกลับคิดไปว่านักเรียนคนนี้มันหื่นเธอเข้าขั้นเเล้วสิ เธอรู้ตัวว่าตั้งเเต่ไข่หวานมันใช้สายตาเเอบๆมองเธอตลอดเวลาที่มันคิดว่าเธอเผลอ  ตอนเธอยืนริมหน้าคุยกับน้าเตยก็ได้

เด็กน้อย

เเต่เธอไม่ได้สังเกตดูกางเกงนักเรียนของมัน เพราะเพิ่งน้ำเเตกจากโดนเเฟนเก่าเลียหีมาสักพักนี้เอง   ทำไมเด็กคนนี้ชอบใส่กางเกงรัดๆเก่าๆนักนะ

 ฟังว่าพี่สาวมันเปิดร้านเค้ก นั้นไม่พอที่จะซื้อกางเกงไหม่ๆสักตัวให้น้องเหรอ ปล่อยให้น้องใส่กางเกงสั้นรัดๆอยู่ได้ น่าเกลียด ดูสินูนเป็นสันขึ้นมาเลย อี้ยยยยยย  น่าเกลียดอะ