29 พี่เจี้ยบตีกลองให้ฟัง

 หวัดดีเพือนๆ  ตอนที่  29  จะเป็นเเนวสารคดี   

"  พี่เจี้ยบทำไมตีกลองเเม่นจังเลยคับ  "

 "  ก็ซ้อมบ้างสิไข่ ไม่ใช่ว่าครุเเววนัดซ้อมค่อยซ้อม  "

สาวมหาลัยตรงหน้าไข่หวานเธอพูดเเล้วก็อมยิ้ม    พี่เจี้ยบคนน่ารักเเนะนำสิ่งดีๆในชีวิตให้น้องร่วมวงดนตรี   เธอยืนคุยกับไข่หวานบนฟุตบาตหน้าร้านขายยา  ใส่เสื้อยืดสีเหลืองตัวใหญ่ๆลายตุ้กตาหมีสีน้ำตาล กางเกงสีขาวขาสั้นถึงเข่า รองเท้่าเเตะ เเต่ไข่หวานเห็นขาขาวสวยของเธอเเน่นอน   สาวน่ารักๆตัวเล็กๆสูงเเค่คอไข่หวานเท่านั้น   เเต่เวลาอยู่หลังกลองชุด มือเเละเท้าของเธอหนักหน่วงเหลือเกิน  ปกติเธอจะหัวเราะอารมณ์ดี    เเต่พี่เจี้ยบตอนนี้อาจจะหัวเราะจนเหนื่อยเเล้วก็ได้ สาวน้อยผมยาวสยายมากขึ้่นหลังจากเข้ามหาลัยได้เเค่ไม่กี่เดือน ตัวเล็กๆ  ตากลมโต ขาว หน้าตาออกเเนวๆเเขกขาว รุปร่างก็ทั่วไป คือ สวย มีนมมีก้นเป็นเเนวเพียวๆเล็กๆน่ารัก เเต่ไอ้หื่นไม่กล้าจ้องเธอมาก มันก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน

สาวเจี้ยบจำน้องผุ้ชายคนนี้ได้ตั้งเเต่เเรกเห็นมันเข้ามาร้านยาครั้งเเรกสุดเพื่อซื้อถุงยาง ไม่ใช่เพราะมันเป็นมือกีตารของวงครุเเววหรอกเเต่มีเหตุผลอื่นที่ทำให้เธอจำมันได้  เด็กผู้ชายม.4ที่มายืนเขินหน้าห้องพี่ม.6 เพราะต้องมาคอยเพื่อนของมันที่เข้ามาจีบเธอทุกทีที่มีโอกาส พักเที่ยงบ้าง เวลาโรงเรียนมีเทศกาลบ้าง เด็กคนนั้นหายหน้าไปเเล้ว ตั้งเเต่เธอเข้ามหาลัย ก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย  เเต่ไข่หวานยังอยู่ตรงนี้เพราะเธอดันไปรับคำชวนของครูเเววให้มาเล่นดนตรีกับเธอ ที่วงดนตรีวงดันมีมือกีตาร์คนที่2คือไข่หวาน  ตอนนี้ไข่มันก็เขินๆ เเต่กล้าคุยกับเธอเเล้ว

 oO  (โตขึ้นอีกปีเเล้วสิน้อง ....จะเขินอะไรเเค่ยืนคุยกันเฉยๆ  ) 

พี่พ่อค้าไอติมเหมือนจะไม่สนใจพี่เจี้ยบกับไข่หวานนัก เเกตักไอติมใส่จอกให้ลูกค้าอย่างประณีต ก่อนปะหน้าไอติมด้วยถั่วลิสงเเละนมข้นหวาน เเถวนี้เป็นตลาด เเถมใกล้หน้าร้านขนมร้านเกม  เด็กๆชอบมาเดินเล่นกัน   เหมาะกับการจอดรถขายไอติมจริงๆ 

ไอ้ไข่หื่นถือโอกาสชวนคนสวยคุยตอนที่พี่เจี้ยบเดินออกมาจากร้านขายยา เธอเดินมาสั่งไอติมจอก ขณะที่ไข่หวานกัดหนมปังไอติมอยู่  พี่เจี้ยบเหมือนจะไม่หยุดอยุ่เเค่ไอติมจอก เธอสั่งหนมปังไอติมไว้เเล้วเดินเข้าร้านไป 

ไข่หวานหันไปทางร้านเกม  วันนี้พีจอยมาร้านเกมมั้ยนะ

'' เมื่อวานครุพี่จอยออกจากร้านเกมเเล้วเเวะมาตีกลองกับพี่ด้วยละไข่  ''

เสียงพูดจากทางด้านหลังของไข่หวานดังขึ้น เหมือนจะอวดว่าพี่จอยคนสวยเเวะมาหา  เเต่ไข่หวานรึจะสนใจ  คนสวยมาหาคนสวย  ไม่เห็นมีอะไรเลย  พี่เจี้ยบเดินออกจากร้านขายยามาอีกเเล้ว เหมือนเธอจะเอาไอติมจอกไปให้พ่อ

ไข่หวานคิดอะไรขึ้นมาได้บ้าง ถ้าพี่จอยมือเบสยังมาตีกลองกับพี่เจี้ยบได้ ถ้างั้นมือกีตารอย่างมันละ  ถ้าพี่เจี้ยบสอนกลองมันคงเเม่นจังหวะเหมือนเธอขึ้นมาบ้าง นิดหน่อยก็ยังดี 

ไข่หวานรีบหันไปทางสาวเจี้ยบที่เริ่มกัดหนมปังไอติมกินหนุบหนับ  หลังพูดเสร็จ ปากเล็กภายใต้จมุกรั้นๆงับหนมปังเข้าไปอย่างไร้ปราณี  คนอะไรกินอร่อยจริงๆ  มันอดใจไม่ได้เลยอั้มไอติมจอกของมันบ้าง    จอกไอติมเเป้งกรุ้บกรอบดีเเท้ตัดกับไอติมหวานๆเย็น ใครนะช่างคิดสุตรนี้  มันลงตัวซะจริงๆ

''  พี่จอยตีกลองเก่งมั๊ยพี่ ผมนึกว่าพี่จอยเล่นเเต่เบส  ''

''  ไม่รุ้ ครุพี่จอยขึ้นไปนั่งฟังพี่ตีกลองในห้องนอนเฉยๆ   ''   

สาวเจี้ยบหัวเราะเบาๆ ไข่หวานมองหน้าพี่เจี้ยบ มันทำหน้าเเหยๆ  อ้าว จะปล่อยมุกสับขาหลอกก็ไม่บอกกันก่อนพี่เจี้ยบ

สายตาไอ้หื่นเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน อยากจะไปเดูพี่เจี้ยบโซโลกลองเหมือนพี่จอยบ้าง ถ้าพี่เจี้ยบเป็นผุ้ชายมันจะพูดต่อง่ายๆเเล้ว  ผมอยากขึ้นไปฟังพี่เจี้ยบตีกลองบนห้องจังเลยคับ เเค่เนี่ย..  เเต่นี่เธอเป็นสาว  ขออนุญาติพี่เจี้ยบก็ไม่รู้เธอจะยอมไหม เเถมคุณพ่อเธอยังยืนขายยาอยู่ในร้านเห็นๆ  สาวสวยตัวเล็ก มองหน้าวิเคราะหฺอาการไข่หวานที่นิ่งเหมือนกำลังใช้ความคิดอยู่ เเล้วยิ้ม

" ไข่หวานจะไปไหนต่อเหรอวันนี้  ""

 สาวเจี้ยบเริ่มถามนำไข่หวานทันทีอย่างเมตตาเด็กขี้อาย  เธอเห็นสายตามันที่มองไปหาอะไรสักอย่างในร้านเกม เหมือนมองหาใครสักคนเลย  เธอยังจำภาพที่เห็นไข่หวานเดินคุ่ไปกับครูพี่จอยหลังทั้งสองคนคุยกันเเค่ไม่กี่คำ ครูพี่จอยเข้าไปซื้อเค้กกับมัน ถ้าเป็นในละคร ก็เเสดงว่าทั้งสองคนคงสนิทกันพอสมควร เเต่นี่มันชีวิตจริง พี่จอยอาจจะวานให้มันช่วยทำอะไรสักอย่างก้ได้ถึงเดินๆไปด้วยกัน

ไข่หื่นผุ้ไม่เคยมีเเผนการในชีวิต นอกจากดูทีวีหน้าหอพัก ตอนบ่ายเเล้วทำการบ้านนอนครุ่นคิดหาคำตอบให้พี่เจี้ยบอย่างหนัก

'' ว่าจะกลับหอคับพี่  ''

oO (โธ่ ไข่หวาน อะไรกันเนี่ย) 

สาวเจี้ยบถามไข่หวานในใจ  เเน่นอนว่าไข่หวานไม่ได้ยินคำถามเธอเเน่นอน

 สาวเจี้ยบหันหน้าเข้าไปในร้านขายยา คุณพ่อเธอยังยืนอยู่ประจำที่หน้าร้าน 

''   งั้นเด่ววันนี้พี่จะสอนตีกลองให้ก่อนกลับหอพัก   ''   

 เธอพูดเเค่นั้นเเล้วก็ยิ้ม จากนั้นก็หมุนตัวกลับเดินนำเข้าร้านขายยา สาวเจี้ยบมองดูมันกำลังสั่งไอติมจอกส่งท้ายอีก 3จอกด้วยความตลก เธอกะถุกเมื่อมันยื่นไอติมจอกให้เธอ ตั้ง 1อัน  การที่เล่นดนตรีอยุ่วงเดียวกัน มันก็เหมือนมีทางด่วนให้ไข่หวานเข้าหาเธอได้ง่ายๆ ไม่ต้องยืนเขินหน้าห้องม.6เหมือนตอนนั้นเเล้ว ไม่ต้องอ้อมนั่นอ้อมนี่ ทำความรุ้จักอะไรกันยุ่งยาก

''  น้องคนนี้ก็เล่นวงดนตรีครุเเเววค่ะพ่อ เป็นมือกีตาร์ริทึ่ม ''

 พี่เจี้ยบเเนะนำไข่หวานง่ายๆ   ผู้ชายท่าทางใจดีผมยาวมีสองสี  เสื้อเชิร์ตสีขาวเเละกางเกงยีนต์หลวมๆ  คุณลุงเงยหน้ามองเด็กผุ้ชายตรงหน้าครุ่นึง   ท่าทางมันไม่มีพิษมีภัย   

'' น้องชายร้านเค้กหนูเเชมอร่อยๆนั่นใช่ปะ  หอมนุ่มลิ้นจริงๆ ขนมเค้กร้านนั้นลุงสั่งซื้อประจำ  ''

คุณลุงถามเบาๆ มองหน้ามันอย่างครุ่นคิด  เเกรู้จักไข่หวานด้วยเหตุผลที่ไข่หวานไม่รู้  มันนึกว่าร้านหนมเค้กของพี่เเชมคงทำหนมอร่อยมากจนคุณลุงติดใจ เเต่ไม่ใช่เลย   ในใจของลุงนั้นคิดว่า
 
oO ( นี่เหรอน้องชายหนูเเชมร้านเค้ก  ลุกชายน้องต่าย สุดสวยนางนึงของคณะวิศวะรุ่นน้องที่มหาลัย สมัยนั้น  ....  ทำไมมันหน้าไม่เห็นเหมือนพี่สาวเลย)



'' คับคุณลุง  '' 

ไข่หวานคนซื่อรับยกมือไหว้ตอบรับ ไม่รุ้ว่าจริงๆเเล้วคุณลุงจำเเม่มันได้ มากกว่าจำพี่สาวสุดน่ารักของมันเสียอีก


ลุกสาวคนเดียวของเเกเดินนำผุ้ชายขึ้นห้องชั้น3 ในบ้านห้องเเถวได้ไม่นาน เเกก็ได้ยินเสียงกลองระเบิดเถิดเทิงขึ้นเเล้ว เเสดงว่าลุกสาวเเกเปิดประตุห้องไว้ ตาลุงยิ้มๆที่ไม่ต้องพูดอะไีรมากมายกับลูกสาว  เอาวะ ห้องเเกอยุ่ขอบสุด ถึงข้างห้องจะมีคนอยู่ ลุกสาวเเกก็ไม่ได้เปิดประตุเล่นทุกวันหรอกน่า ..นี่เป็นผุ้ชายคนที่2ในโลกที่ได้เข้าห้องนอนลูกสาวเเก รองจากเเกทีเป็นคนเเรก


ห้องนอนที่เหมือนจะเล็กๆ เเต่เอากลองชุดมาวางไว้ ยังมีที่สำหรับเตียงนอนขนาดใหญ่ สีชมพู เเต่ใหญ่ พี่เจี้ยบชอบนอนเตียงใหญ่ๆเหรอเนี่ย  เเล้วยังมีตุ้เสื้อผ้าตุ้หนังสือ ตุ้เย็นเล็กๆยัดๆไว้ในห้อง พัดลมเล็กๆน่ารักสีเขียววางอยุ่ข้างเตียงนอน บรรยากาศคล้ายๆห้องพี่จอยเลย  เธอใช้พื้นที่คุ้มทุกตารางนิ้ว 

''พี่นอนดิ้น กลัวตกเตียงเลยขอพ่อเอาเตียงใหญ่ๆ   ''

สาวเจี้ยบหัวเราะ เธอรู้ว่าไข่หวานมันคงอยากจะขึ้นไปนอนกลิ้งบนที่นอนนิ่มๆของเธอเเน่นอน  ไม่ได้หรอก


พี่เจี้ยบเล่นอะไรบ้างก็ไม่รุ้ เเต่เสียงกลองนั้นฟังเพลินเเละน่าจะขยับตัวตามมาก ทั่งรวดเร็วทั้งดุเดือด พี่เจี้ยบเล่นร้อนเเรงกว่าตอนเล่นเป็นวง เเต่พักนึงเธอก็ค่อยๆลดความเร็วลงมา เธอเริ่มตีกลองไปยิ้มไปเเบบที่เห็นตอนเล่นเป็นวง  ฟังเธอเล่นไปเรื่อยๆไข่หวานถึงนึกออกว่านี่มันคล้ายๆกลองเเบบในเพลงของวงคาราบาวเลย  ในบางช่วงบางตอน  สลับกับบางอย่างที่ไข่หวานไม่เคยได้ยิน  เหมือนเธอกำลังจะสอนไข่หวานให้ตีกลองจริงๆ เเต่ไข่หวานไม่รู้เรือง  รู้เเต่ว่ามันเร่าร้อนเเต่เเม่นยำ เเต่บางทีเธอก็เล่นเเปลกๆ  ...มั่วๆ 

''  พี่เล่นเพลงเเจ้สด้วยไข่   ''   

สาวน่ารัก มองมาทางไข่หวานเเล้วเเนะนำสิ่งที่เธอกำลังสอนมันอยู่   

''  ไข่อยากโซโลกีตารมั้ย   ''

เธอหยุดเล่นดื้อๆ  มองหน้าไข่หวานที่นั่งฟังอย่างตั้งใจ เเววตามีเเต่ความงุนงงเเละทึ่ง   หลังจากตีฉาบฉับๆๆ เหมือนโกรธใครมา  เเต่ไม่ทีา่าทีว่าจะเหนื่อยอ่อน  ถึงจะหายใจถี่ขึ้น มันมองหน้าอกสะท้่อนขึ้นลงหน่อยๆนั้นเเวบนึง   สาวเจี้ยบอมยิ้ม  เเต่ไม่ได้ถือสาอะไรสายตาไอ้หื่น   

'' อยากเล่นคับ  ''

  ไอ้ไข่ตอบเเต่ทำหน้างงๆ   มันไม่ได้เอากีตาร์มา  สาวเจี๊ยบยิ้ม  เธอลุกออกจากหลังกลองชุดสีเเดงนั้นไป  หยิบน้ำเปล่าในต้เย็นขึ้นมาซดอึกๆ เเล้วเปิดกระป๋องน่ำอัดลมให้ไข่หวานหนึ่งกระป๋อง ไข่หวานรีบขอบคุณคับทันที  ก่อนจะรีบเดินลิ่วๆผ่านประตุห้องทีไม่ได้ปิดนั้นไปยืนอยุ่หน้าระเบียงห้องเเถว 


\\พ่อ  เจี้ยบขอยืมกีตาร์ให้น้องหน่อย ''

เธอเอามือจับราวกันตกเเล้วตะโกนลงไปชั้นล่าง

''  เอาสิลุก   '' 

  เสียงนั้นตอบง่ายๆสั้นๆก่อนจะเงียบไป

พี่เจี้ยบกวักมือเบาๆ ไข่หวานรีบลุกขึ้นเดินไปหาเธอทันที เธอเปิดประตห้องตรงกันข้าม ในห้องนั้นคงเป็นห้องนอนคุณลุง ข้างๆเตียงไม้เล็กๆ  มีทีวีเครื่องเล็กๆ ตู้หนังสือ บนโต้ะเตี้ยๆนั้นมีกรอบรุปเล็กๆหลายอัน มีกล่องกีตาร์อยุ่เป็นตับๆ กับตุ้เเอมขนาดใหญ่ กับเเอมป์ซ้อมนาดเล็กน่ารักอยุ่ นี่ไม่น่าจะเป็นการเล่นดนตรีในยามว่างเเก้เหงาเเล้ว  นี่คือห้องของคนเล่นกีตาร์จริงจังมาก   

''สมัยเป็นวัยรุ่น เรียนมหาลัยพ่อพี่เเกมีวงดนตรีเหมือนกัน หลังจบมหาลัยก็เล่นตามงานบ้าง  เเต่ตอนนี้เล่นอยุ่คนเดียว บางวันก็บังคับให้พี่มาเล่นด้วย '' เธอหัวเราะตอนพูดจบ

 พี่เจี้ยบชี้ไปทางรูปนึงที่เเขวนอยู่  ไขหวานมองผู้ชายในวงดนตรี มือถือกีตาร์สีเเดงรุปร่างเเปลกๆ   ในชุดนักศึกษามหาลัยหัวฟู นี่สินะคุณลุงสมัยมหาลัย  สมาชิกวงบางคนก็ผมยาวเหมือนผู้หญิงทั้งๆที่เป็นผู้ชาย  บางคนก็ใส่กางเกงก็ขาบานๆเเปลกๆ  เเต่มันสะดุดตารูปนึง ที่มีผู้หญิงในชุดนักศึกษาคนนึงใต้เวทีนักดนตรีมากกว่า  ทำไมเหมือนครูเเววเลย ยืนอยู่ข้างล่างเวที มือขวาของเธอชี้ไปยังเวที  0....วงหน้าคมกริบของเธอเต็มไปดว้ยความสนุกสนาน   เเบบเดียวกับที่น้าเเพรวชอบทำเวลาเปิดเพลงพี่อัศนีวสันต์ฟังกับมันบนรถในวันนั้น  นี่น้าเเพรวนี่นา   

เธอใส่ชุดนักศึกษาด้วย  น้าเเพรวคนสวยนี่เอง ...เธอยืนชี้มือไปบนเวทีคุ่กับผู้หญิงผมยาวบ็อบปะบ่าคนนึงยืนใกล้กันมากๆ เหมือนคนสนิทกันเลย  ผุ้หญิงคนนั้นทำท่าหมุนตัว เหมือนกำลังเพลินสุดเหวี่ยง เธอกำลังเต้นรำอยู่ด้านล่างเวที   หน้าตาคุ้นๆ คุ้นสุดๆ  เหมือนรูปถ่ายเก่าๆที่บ้านใบนั้นเลย  นี่คุณเเม่เวอร์ชั่นสาวมหาลัยนี่นา   คุณเเม่ใส่เสื้อสีฟ้่าๆเเต่ใส่กระโปรงนักศึกษาสีดำ  เหมือนที่พี่เเชมชอบใส่ไปมหาลัยเลย    คุณเเม่....เฮ้ย   คุณเเม่รู้จักน้าเเพรวด้วย ..

" ตากล้องก็เเปลกนะ  ถ่ายคนดูสาวๆ ชัดกว่าถ่ายนักดนตรีบนเวทีเยอะเลย โฟกัสผิดที่ "   

พี่เจี้ยบหัวเราะพลางเอ่ยเเซวตากล้องรุ่นพ่อ  ไข่หวานหันมาหัวเราะรับมุกพี่เจี้ยบทันที ใจมันนึกถึงน้าเเพรวคนสวยขึ้นมา คุณน้าทำอะไรอยู่นะ


" เลือกๆเอาเลยไข่ พี่ขอยืมพ่อให้เเล้วไง  '' 

พี่เจี้ยบเห็นไข่หวานยังยืนเฉยๆ  เธอก็เลยคิดว่ามันเกรงใจเลยไม่กล้าหยิบกีตาร์เธอ เเต่ไข่หวานยังตะลึงกับภาพน้าเเพรวสมัยเรียนมหาลัย เธอสุดสวยจริงๆ คงมีหนุ่มมาจีบตอนนั้นเพียบ  นึกว่าครูเเววเลยยังไงยังงั้น  ไข่หวานไม่รู้จะเลือกอะไรจากกล่องกีตาร์ที่เรียงเป็นตับๆอยู่ตรงนั้น 

''ชอบ เสียงเเน่นๆสากๆ เลือกกล่องนั้น  เเต่มันหนักหน่อยนะ  ''

  พี่เจี้ยบเดินไปเปิดกีตาร์ตัวนึงให้  รุปร่างมันคล้ายๆกับกีตาร์ที่ครูเเววชอบตัวนั้น สีขาว  เเต่กีตาร์ตัวนี้่มันสีน้ำตาลเห็นลายไม้  เเต่หนักอึ้งบนบ่าเหมือนกันเลย  ครูเเววเเบกมันเล่นได้ยังไงนะตั้งนานสองนาน   

'' ชอบเบาๆเล่นได้เหมือนกันเลือกกล่องนั้น เสียงมันจะติดหวานหน่อยๆ  ''

 คุณลุงมาจากไม่รู้ เเกยืนยิ้มตอนที่ชี้ไปที่กล่องกีตาร์อีกกล่องนึง  พี่เจี้ยบเปิดกล่องให้ตามเคย  มันคือกีตาร์ที่ไข่หวานชอบใช้ในห้องซ้อมนั่นเอง เสียงกีตาร์สองตัวที่เเตกต่างกันเเต่เวลาเล่นคู่กันเเล้วสอดประสานเข้ากันได้อย่างประหลาดใจ

''กีตาร์ตัวนั้นเหมือนสาวเปรี้ยวจิ้ดจ้าด   เออตัวนั้นเเหละลูก   ''

  เเกมองมือของลูกสาวที่กำลังเอื้อมไปทางกล่องๆดำกล่องนั้น  พี่เจี้ยบหัวเราะเบาๆที่พ่อเธอเล่นเปรียบเปรยกีตาร์เป็นผู้หญิงซะได้   ไข่หวานนึกอยากจะลองกีตาร์รูปร่างเเปลกๆตัวนี่ซะเเล้ว  กับคำโฆษณาดีๆของคุณลุง   มันไม่หนักไม่เบา  รูปร้างเว้าทั้งเบาทั้งล่างเเปลกๆ  เเถมสัมผัสนั้นนุ่มนวลจับถนัดมือดีเเฮะ   เหมือนสาวจริงๆด้วย 

''ผมขอยืมตัวนี้หน่อยนะคับคุณลุง   ''

 ไข่หวานพูดพร้อมเลือกกีตาร์ที่ลุงบอกว่าเสียงเหมือนสาวเปรี้ยว

''  เออ  ตามสบายลูก  ''

 คุณลุงพูดอย่างใจดี เเล้วยกมือรับไหว้เมือไข่หวานยกมือไหว้  เเกช่วยมันเลือกเเอมป์กีตาร์พร้อมอธิบายความเเตกต่างของเเอมป์เเต่ละตัวในห้องอยู่ครู่นึง ก่อนที่จะกลับลงไปชั้นล่างสุดของร้านขายยาเหมือนเดิม

''พ่อพี่ชอบพาพี่ไปด้วยเวลาไปเล่นดนตรีตามงานวัดงานวันเกิดเพื่อนๆ  ตั้งเเต่ตัวเท่านี้   ''

เธอเอามือยกขึ้่นมาให้ดุประกอบว่าตอนนั้นเธอสูงเท่าไร  พี่เจี้ยบเริ่มเล่าเรื่องคุณพ่อของเธอให้ฟัง ขณะที่เท้าเริ่มขยับไปบนกระเดื่องคู่   

"ไปหมดเลย งานบวชงานวัดงานเเต่ง พี่อะชอบเสียงกลองตั้งเเต่ตอนไหนไม่รู้   พ่อเลยขอเเม่พี่ บอกว่าจะพาไปเรียนกลองในเมือง รับรองไม่ให้เสียการเรียน "

  เธอเล่าไปก็หัวเราะไป เป็นผู้หญิงทีอารมณ์ดีจริงๆ 


ไข่หวานยิ้ม ขณะกำลังเสียบสายเเจ็คกีตาร์เข้าไปตู้เเอมป์กีตาร์เล็กๆ  เเต่เสียงดังลั่นห้องเลย  มันต้องรีบหมุนโวรูมหรี่เสียงลงทันที 

" ผมชอบหลายวงเลยคับ  เพราะพี่เเชมชอบซื้อเทปมาฟังที่บ้าน ส่วนมากก็พวกวงร็อคทั้งหลาย   ผมเลยได้ฟังไปด้วย  อย่าง วง xyz  สาวเจี้ยบได้ฟังก็นึกสงสัยว่าทำไมไข่หวานทำไมนิยามวง xyz ว่าเป็นวงร็อค "

ไข่หวานมันจะพูดความจริงออกมาได้ยังไง ว่ามันก็ชอบวงดนตรีหลายวงจริง เเต่ความเร่าร้อนของเสียงกีตาร์ของครุเเววต่างหาก  ที่ทำให้มันอยากจะเล่นกีตาร์ไฟฟ้าได้สักครึ่งของเธอก็ยังดี  ไม่ใช่เพราะความน่ารักของเธออย่างเดียวซะหน่อย  เอ  หรือว่าใช่วะ .....


"  Xyz   เหรอ   ไข่หวานก็ชอบฟังเพลง สบายดีหรือเปล่า ข่าวคราวไม่เคยรุ้ นั้นด้วยเหรอ "

พี่เจี้ยบถามไป เธอก็ร้องเพลงสบายดีหรือเปล่า พร้อมกับเปลี่ยนจังหวะไปตามเพลงนั้นได้อย่างลื่นไหว  ตะกี่เธอเพิ่งหวดกลองไม่ยั้ง  เหมือนไปโกรธใครมาโน้นเลย  เเต่ตอนนี้เปลี่ยนเเนวเฉยเลย เเถมกลมกลืนด้วย

" วงนั้นก็ชอบพี่  เเต่มันมีวง xyz อีกวงนึง อยู่ฝรังเศส  พี่เเชมเล่าว่าเวลาไปซื้อเทปวงนี้ โดนพ่อค้าเเซวว่าเปลี่ยนเเนวเเล้วเหรอน้อง  ฟังพี่เเชมเล่าก็สนุกดีนะพี่  เกิดใจตรงกัน ตั้งชื่อวงได้เหมือนกันเฉยๆเลย ทั้งๆที่อยู่ไกลคนละซีกโลก  "

สาวเจี้ยบหัวเราะ  ไม่ใช่เพราะเธอขำมุกไข่หวาน เเต่เธอขำที่ไข่หวานมันเริ่มพุดยาวๆได้บ้าง ถ้าคุยกับมันเกี่ยวกับเพลงหรือดนตรี  ปกติจะพูดสั้นๆ ไม่เกิน 5 คำ


ลูกค้าคนนึงเดินมาซื้อยาเเก้ปวด  ต้องเเหงนหน้าขึ้นไปโดยอัตโนมัติ เมื่อได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมข้างบนบ้าน เเต่เเล้วก็รีบกลับมาทำหน้าปกติ ตอนรับยา

"  วันนี้ลุกสาวคึกเป็นพิเศษคับ  ตีกลองเสียงดังเลย  ดุเเล้วก็ไม่ฟัง "

   คุณลุงพูดเขินๆโกหกหน่อยๆ  จริงๆเเกชอบฟังลูกหวดกลองดังๆนี่ต่างหาก  ไม่เคยจะดุว่าลูกสักคำ   ลูกค้ารีบบอกว่า ก็สนุกดีนะ  เเต่ลูกค้าคนนั้นไม่ได้พูดต่อว่าเเต่เสียงกีตาร์ทำไมมันเเปลกๆ ฟังดูมั่วๆดี 


พี่เจี้ยบหลังจากทนการโซโลกีตาร์มั่วๆของไข่หวานมาได้ 5 นาทีเเล้ว เธอรู้ว่ามันเล่นยังไม่ได้ จึงค่อยๆลดความเร็วในการตีลง  ซึ่งก็เป็นวิธีที่ได้ผล เหมือนไข่หวานจะเล่นดีขึ้นหน่อยนึง 

"  ที่บ้านไข่มีกีตาร์ไหม  ''

   สาวเจี้ยบเริ่มชวนมันคุย พร้อมกับตีกลองไปด้วย

''  ผมมีกีตาร์โปร่งตัวนึงคับ "

 ไอ้ไข่ตอบคำถามอย่างไว พร้อมโชว์โซโล่ที่ทั้งมั่วทั้งเพี้ยน  จนสีหน้าสาวเปื้อนยิ้ม  เเต่เธอดูเเนบเนียนมาก เพราะปกติเธอก็ยิ้มๆหัวเราะๆเเทบจะตลอดเวลาอยู่เเล้ว 

''  หาซื้อติ้กตอกมาเปิด  มันก็เหมือนมีคนช่วยตีกลองไปด้วย  ในตลาดตัวละร้อยนึง  ''

'' บอกเจ้าของร้านว่าหาตัวติ้กต้อก  คนขายเขาจะรู้เอง  "

  สาวอารมณ์ดีรีบขยายความกลัวนักกีตาร์เพิ่งหัดเล่นจะไม่เข้าใจเรืองที่เธอพูด

"  ผมซื้อมาเเล้วคับ ครูเเววบอกเหมือนพี่บอกเลย  ให้หาตัวติ้กตอกมาเล่น   "

ไข่หวานโกหกหน่อยเดียว  ครูเเววคุยเรืองติ้กตอก เเต่ไม่ได้บอกให้มันไปหาซื้อ เธอเอาติ้กตอกของเธอให้มันตอนอยุ่บ้านด้วยกันตอนนั้นเลย  เวลามันซ้อมกีตาร์เเล้วเปิดติกตอก หน้าครูเเววลอยมาใกล้ตลอด

'' เหรอ   ''

    สาวเจี้ยบถึงกับเข้าใจ มิน่า  ไข่หวานพัฒนาขึ้นรวดเร็วมาก  จากที่เล่นกับมันครั้งก่อนๆ  เพราะการสั่งสอนของครูเเววนี่เอง  ไข่หวานขี้โม้ประจำว่าครูเเววสอนกีตาร์ให้มัน เเต่ไม่เคยลงรายละเอียดว่าเธอสอนมันยังไงบ้าง 

'' เริ่มช้าๆ   เด่วก็เล่นไวๆได้เอง   พื้นฐานดี เด่วก็เล่นได้  ''

    พี่เจี้ยบให้โอวาส ขณะทีเริ่มเร่งจังหวะขึ้นหน่อยนึง เมือเห็นว่าไข่หวานมันพอจะเล่นทันเธอเเล้วในความเร็วตอนนี้
 
เหมือนทั้งคุ่จะเล่นกันลืมเวลา  เเต่ในระหว่างทีไข่หวานก็กำลังเพลินๆเหมือนกัน มันดันนึกขึ้นได้ว่ามันยืมหนังสือธรรมะจากห้องสมุดว่าจะเอาไปให้เเม่  ดูเวลาบนนาฬิการที่ตั้งบนตู้เสื้อผ้าพีเจี้ยบ  อ้าว รถคันสุดท้ายหมดซะเเล้ว 

สาวสวยถึงจะตีกลองไปยิ้มไป เธอก็ดูคุ่ซ้อมไปตลอดเวลาเหมือนกัน  เห็นมันดูนาฬิกาก็อดสงสัยไม่ได้

''  ไข่นึกออกเเล้วเหรอว่าวันนี้มีอะไรต้องทำมั่ง  ''

''  ว่าจะเอาหนังสือไปให้เเม่ที่บ้านคับพี่  ลืมสนิทเลย ''   

 ไ่ข่หวานรีบบอก เเต่มันหัวเราะเเฮะๆ  ไม่ได้จริงจังอะไร ก็เเม่ก็อยุ่บ้านนั้นเเหละ  เอาไปให้วันไหนก็ได้  เเต่เอาหนังสือมาวางที่หอเป็นอาทิตย์กว่าจะได้เอาไปให้เเม่  มันก็รู้สึกยังไงอยู่เหมือนกัน

''  สายไปซะเเล้ว รถสองเเถวเข้าหมู่บ้านหมดเเล้วคับ   '' 


สาวสวยส่ายหน้าเบาๆ   บ้านไข่หวานไกลเกินไปที่จะขี่มอไซด์ไปส่งมัน  ถ้าเป็นหอพักมันเเถวนี้เธอยังไปส่งมันได้โดยมีเหตุผลบอกพ่อเธอได้บ้าง 

''  ถ้าครูพี่จอยมาเเจมเบสด้วยจะสนุกกว่านี้อีก ว่าไหมไข่  ''

พี่เจี้ยบเอ่ยถามขึ้นอีกคำ หลังจากตีกลองเเข่งกับเสียงกีตาร์มั่วๆของไข่หวานมาเป็นชั่วโมง   

''  ใช่เลยพี่ ''   

  ไข่หวานนึกถึงเสียงเบสนุ่มๆเเต่เเน่นหนึบของพี่จอยคนสวยขึ้นมาเหมือนกัน  เเต่เสียงมันจะดังขนาดไหนนะนี่  เท่านี้มันก็กลัวคุณลุงจะด่าอยู่เเล้ว  เเต่พี่เจี้ยบยังตีกลองไปยิ้มไปอย่างไม่ได้คิดถึงเรืองพวกนี้เลย 

ไข่หวานยกมือไหว้คุณลุงเเละหันไปยิ้มให้พี่เจี้ยบที่ยิ้้มเเฉ่งตอบมา ก่อนจะออกจากร้านขายยา  คุณพี่ขายไอติมยังปักหลักอยู่หน้าร้านพี่เจี้ยบ มันเลยสั่งหนมปังไอติมมาชุดนึง  ตอนที่มันกำลังงับหนมปังคำเเรกทดสอบความอร่อยไอติมกับหนมปังเเละถั่วลิสงใส่นม  สายตามันก็เห็นสิ่งสวยงามบนโลกมนุษย์

พี่จอยคนสวย  ถึงเธอจะหันหลังหรือก้มหน้าก้มตาดูหนังสือในร้านเกมนั้น มันก็จำได้เเน่นอน  เธอใส่เสื้อยืดสีขาวธรรมดาๆยัดเข้ากางเกงยีนต์ขาขาดง่ายๆ เหมือนที่เขาฮิตกันทั่วอำเภอ  ขอยินดีต้อนรับสู่ยุคสีเสื้อยืดขาวคอกลมเเละกางเกงยีนต์ฮะ  ยุคพี่อัสนีวสันต์


สายตาคมกริบเเต่เปลี่ยนเป็นเปื้อนยิ้มขำๆในหน้าคมคายนั้น   เธอเอ่ยปากอะไรสักอย่างออกมา เเต่ไข่หวานไม่มีทางได้ยินเเน่นอน  เพราะอย่างงั้นไอ้หื่นจึงหันซ้ายหันขวามองถนนเเล้วข้ามไปอีกฟากของถนนทันที 

สาวสวยกำลังหยิบดูหนังสือเกมอยู่  เธอออกจะงงๆเหมือนกันว่าไข่หวานรู้จักทำตัวไม่หื่นเป็นบางเวลาเหมือนกัน  ขนาดในโรงเรียนมันยังจ้องเธอไม่เก็บอาการ เเต่ในสถานทีเเบบนี้มันก็มีท่าทีอีกเเบบนึงได้ ไข่หวานโตขึ้นเหมือนกันนะ ...

''  ไหนไอติมที่พี่ฝากซื้อ   '' 

สาวสวยทำหน้านิ่ว  เธอเงยหน้าจากหนังสือเกมเล่มนั้นครู่นึง ถามคำถามที่ไข่หวานเเทบสำลักไอติมหนมปังในปากของมัน 

 '' ผมลืมคับพี่จอย  '' 

ถึงจะงงว่่าพี่จอยคนสวยพูดอะไรของเธอออกมาเนี่ย เเต่ไข่หวานมีสโลเเกนว่าคนสวยถูกเสมอ  มันรีบเออออไปกับเธออย่างงงๆ

ไข่หวานมันอดน้ำลายไหลไม่ได้ หนมปังไอติมมันอร่อยเหลือเกิน  ไม่เกี่ยวกับก้อนกลมๆในเสื้อยืดสีขาวของพี่จอยสักนิด ก้นงอนๆใต้กางเกงยีนต์ที่งดงามไม่เเพ้ครูเเววเลยเเม้เเต่นิ้วเดียว

สุดสวยอมยิ้มน้อยๆ  เธอพยายามนึกว่าตอนนั้นเธอพึมพัมว่าอะไรออกมาตอนเงยหน้าขึ้นมาจากเเผงหนังสือเกมในร้านเเล้วเห็นไข่หวานกำลังสั่งไอติมอยู่หน้าร้านน้องเจี้ยบมือกลองของวงครูเเวว

oO ( บังเอิญจังไข่  บังเอิญไปไหนไข่  )

 ประมาณนี้สินะ  สาวจอยคิดเล่นๆ  เธอมองหนมปังในมือไข่หวาน ชักอยากกินเหมือนกัน  อดเเวบมองท่อนลำนูนๆใต้กางเกงนักเรียนรัดๆของมัน อดจะขำในอาการของไข่หวาน  ที่ในที่สุดก็เผยตัวตนของมันออกมาจนได้  เเต่ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบหรอกนะ 

'' พี่อยากกินไอติมนะไข่    ''

'' เเบบเเท่งก็มีนะพี่  ''

   ไข่หื่นมันรีบพูดทันทียิ้มๆ   

oO  (  นั่นไง  จนได้  )   

....สุดสวยดรัมเมเยอร์ไม้3คณะวิทยาศาสตร์มหาลัยชื่อดังอดตำหนิตัวเองไม่ได้    ทั้งๆที่รู้ว่าหัวเด็กคนนี้มันมีเรืองคิดในหัวไม่กี่เรื่องเเท้ๆ  ก็ยังไปทอดสะพานให้มันข้ามเข้ามา 

''  มีทั้งรสมะพร้าว วนิลา ใบเตย ถั่วดำ  ลอดช่องก็มีนะพี่  ชอคโกเลตก็มี  เเต่ผมชอบสีขาวๆกะทิที่สุด   ''

สาวจอยพยักหน้า เเวบมองกางเกงของมันเเวบเดียว  เมือไอ้หื่นมันขยายความสิ่งที่มันพูด ซึ่งเกี่ยวกับไอติมจริงๆ  ไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดเลย

oO  (พี่ผิดไปเเล้วไข่ ที่ใส่ร้ายไข่    พี่ขอโทษ )

เธอเอานิ้วเกาจมูกด้วยเหตุผลบางอย่าง 

พี่จอยคนสวยธอยังไม่พูดไม่จาอะไร   เเต่เพียงสีหน้าเธอไม่ได้เฉยเมยมันมียิ้มเล็กน้อยในดวงตางดงามนั้น  เท่านี้ไข่หวานก็พอใจมากเเล้ว  มันมีกำลังใจจะชวนพี่จอยคนสวยคุยต่อ

''วันนี้พี่เจี้ยบชวนผมไปตีกลองด้วยพี่จอย  '' 

''  เหรอ  เมือ่วานพี่ก็ไปเล่นกับเจี้ยบมา  คุณลุงเลี้ยงขนมด้วยไข่  ''

สาวจอยพูดไปเรื่อยๆ ขณะเธอกำลังวิเคราะห์น้องเจี้ยบว่ายังไงเนี้ย  ชวนไอ้หื่นไปนั่งตีกลองในห้องนอน   ฉับพลันเธอก็ดุตัวเอง คิดอะไรเพี้ยนๆอีกเเล้วนะยัยจอย  คราวก่อนก็เรื่องไข่หวานกับครูเเวว  มั่วซั่วมากเลยจอย 

ไข่หวานอิจฉาพี่จอยหน่อยๆ ที่คุณลุงเลี้ยงขนมเธอ

ก่อนที่มันจะยืนรอท่าอยุ่ เมือสาวจอยหยิบหนังสือเล่มนึงไปจ่ายเงินกับป้าเจ้าของร้าน มันเเอบมองเธอจากทางด้านหลัง  ก้นสวยจริงๆพี่จอยของไข่หวาน 

oO  (โธ่ ไข่หวาน  )

 สาวสวยสัมผ้สได้ถึงสายตาของไอ้หื่นดี  เธอเกาหัวคิ้วเธอเล่นไม่ได้รู้สึกคันเเต่อย่างใด   ป้าเจ้าของร้านเกมมองสายตาไข่หวานเเล้วอมยิ้มน้อยๆ   

ทั้งครูฝึกสอนจอยกับไข่หวานนั่งงับหนมปังไอติมเเข่งกันตรงเก้าอี้ปูนหน้าร้านขายยา เหมือนพ่อพี่เจี้ยบจะมาตั้งไว้  ให้คนผ่านไปผ่านมานั่ง หรือขายของซะเลย เพราะในชนบท  ไม่ได้มีการจราจรที่ดุเดือดเเต่อย่างใด  มีเเต่คนเดิน มอไซด์ก็อยู่บนถนน  เเละรถยนต์เเทบไม่มี  คนมีรถคือมีเงินในระดับนึง  ด้วยเหตุผลนี้ เก้าอี้ปูนนั้นจึงเหมือนจุดพักใจให้หนุ่มสาวคุยกันเล่น หรือคนมานั่งรอรถสองเเถว  ที่นานมากกว่าจะผ่านมาสักที

   พอหนมปังไอติมหมดไปคนละสองอันเเล้ว  พี่จอยเลยสั่งไอติมจอกต่อ  พอเธอเห็นว่ามันเฉยๆไม่ซื้อเเข่งต่อ  เธอไม่คิดว่ามันจะอิ่ม  เเต่มันน่าจะหมดตังค์เเล้ว  คนสวยเลยยื่นไอติมของเธอให้มัน  ไข้่หวานรีบยกมือไหว ขณะที่สาวจอยเดินไปสั่งไอติมของเธอมาอีกสองจอก ก็มันอร่อยนี่นา ..

สาวจอยกำลังจะเดินไปยังมอไซด์ของเธอ  ในเมื่อเมือเธอเห็นว่าไข่หวานไม่มีปฎิกริยาใดๆหมดมุกจะคุยกับเธอเเล้ว  เเถมเธอเองก็ไม่มีเเผนการจะเล่นสนุกกับมันเหมือนทุกทีที่ผ่านมา เธอหันหน้ามายิ้มให้มัน

 เเล้วเจอกันไข่  เธอโบกมือน้อยๆ  ส่วนไอ้หื่นชูสองนิ้วให้เธอ

  สุดสวยยิ้มเล็กๆ  รอดูว่ามันจะตอบมาว่ายังไง เมื่อเธอเอ่ยคำร่ำลาเป็นการให้โอกาสไอ้หื่นครัง้สุดท้ายสำหรับวันนี้เเล้ว   หัวใจซนๆของเธอมันเต้นตูมๆอย่างไม่มีเหตุผล   มีบางอย่างที่ไม่ใช่ความรัก  เเต่ทำให้เธอยึดโยงกับไอ้หื่น  ซึ่งไม่ใช่เเค่เซ็กซ์อย่างเดียวเเน่นอน  ความรู้สึกของคนนั้นมันซับซ้อนเกินกว่าคำว่าผัวเมียเพือนคนรู้จักหรืออื่นๆจะมาอธิบายกันง่ายๆ   

 สุดสวยตาคมเธอหันไปทางถนน เห็นรถเบนซ์สีดำคันนั้นวิ่งมาไกลๆมาก  เเต่เธอคิดว่าใช่เเน่ๆ  รถครูพี่หนิง  ดุจากอาการไข่หวานเเล้ว เธอก็เดาว่าไข่หวานก็น่าจะคิดว่ารถคันนั้นเป็นรถครูพี่หนิงเเน่อน  เธอรอจนมั่นใจมือข้างนึงของเธอจึงกดเเตรที่มอไซด์เเค่ 2 ครั้งเท่านั้น   เเล้วหันมายิ้มให้ไข่หวาน  ไอ้หื่นรู้สึกเเปลกๆทีพี่จอยยิ้มเเบบนั้น เเต่มันรู้สึกปลอดภัย 


รถเบนซ์คันนั้นขับห่างออกไปจากจุดที่ไข่หวานพี่จอยหน่อยนึง เเต่ก็จอดสนิทในเวลาไม่นาน  เเต่ก็ลำบากในการขับรถถอยหลังมาเหมือนกัน เเม้จะไม่ค่อยมีรถบนถนนก็เถอะ  ใครจะรู้   

ครูพี่หนิงเปิดกระจกรถออก  หันหน้าหวานๆของเธอไปทางข้างหลัง  มองดูครูฝึกสอนจอยกำลังเดินถือหนังสือเกมมากับไข่หวานบนฟุตบาต

''  ว่าไงจอย  ''

สาวเเว่นสุดคาวาอี้ถามมาเเต่ไกล

''  หวัดดีคับพี่หนิง  ''   

ไข่หวานเปิดฉากก่อนพี่จอยคนสวย ทั้งๆทีพี่หนิงไม่ได้เอ่ยทักมันเลย

''  หวัดดีไข่  ''

 สาวเเว่นมองไอติมในมือมัน  เธอหวนนึกไปถึงวันที่เธอกินหนมปังไอติมยั่วมันเล่นบนตึก  วันนี้น้องอีเเชมมากินไอติมเเล้ว เเล้วเหมือนว่ามากับครูจอยคนสวยด้วย ถ้าเธอมองไม่ผิด เเต่เธอก็รุ้สึกปกติ  ไม่มีอาการใดๆในหัวใจเธอที่บ่งบอกอารมณ์ที่ผิดปกติเลย 

oO  (เเล้วต้องรู้สึกยังไงวะ )     

เสียงเล็กๆถามตัวเองในใจ

เสียงปีศาจซึ่งซ่อนอยู่ในมุมมืดของเธอ กล่าวคำสั้นๆง่ายๆเเต่ยากที่จะต่อปากต่อคำว่า

o O (ถามใจตัวเองหรือยังอีหนิง  ) 
 
สาวหนิงเธอยิ้มน้อยๆกับความสับสนนิดหน่อยในใจ   เเต่ไอ้หื่นกลับมองว่าเธอยิ้มให้มัน  มันรีบยิ้มให้ครูพี่หนิงทันที 

ไข่หวานเปิดฉากก่อนพี่จอยคนสวย ทั้งๆทีพี่หนิงไม่ได้เอ่ยทักมันเลย

''  ไม่มีอะไรหนิง  คิดถึงเฉยๆ  ''   

   สาวจอยเริ่มเปิดพิธี  เธออมยิ้มน้อยๆ   

 '' คิดถึงเหมือนกัน ว่าจะโทรหาอยู่เลยเมื่อคืน   ''   

ครูฝึกสอนวิชาพุทธศาสนาเเละเป็นคนเฝ้าห้องสมุดด้วยในบางวัน พี่หนิง เธอหันไปมองไข่หวานเเปปนึง เเล้วคุยกับพี่จอยต่อ 

  ''  จะไปไหนกันเหรอ  ''

''  จอยจะกลับหอ พอดีเจอน้องกินไอติมอยุ่หน้าบ้านน้องเจี้ยบ 
เลยนั่งกินเป็นเพื่อนมัน นี่ว่าจะไปส่งหอ สงสารน้องเดินไกล  ''


สาวสวยตาคมผมยาวโกหกยิ้มสวย  เธอจะกลับบ้านต่างหาก เบื่อไอ้หื่นเเต่ปากหนักไม่พูดเรืองที่ควรพูด เธอพูดไปมองหน้าไข่หวานยิ้มน้อยๆ

ไข่หวานเกาหัว นี่พี่เจอยจะไปส่งมันที่หอจริงเหรอเหรอ  ทำไมไม่บอกเร็วกว่านี้ ไข่อยากจะไปหอพี่จอยมากกว่า

เหมือนสายตาไอหื่นจะเริ่มปกติเเล้ว มันกำลังจับจ้องไปที่ไฝเล็กๆสามเม็ดบนต้นคอขาวๆของครุพี่หนิง หรือที่จริงก็คือมันกำลังมองเนินนมใต้เสื้อเชิร์ตคอปกสีขาวมากกว่า สาวหนิงใส่ชุดนักศึกษาออกมาอีกเเล้ว เธอไปไหนมานะ นี่มันวันอาทิตย์วันหยุดโรงเรียน

'' หนิงเพื่งกลับมาจากในเมือง ใส่ชุดนักศึกษาเเล้วเรตติ้งดี   '' 

ครุพี่หนิงพูดเล่นไปหัวเราะไป  เธอไปทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟร้านพ่อเธอ เบื่อหน้าพี่หนุ่มคนใจร้ายไม่อยากอยู่บ้าน   เเต่ส่วนนึงเธอขำสายตาไอ้หื่นด้วย  อะไรกันเนี่ยไข่  ...

oO ( จะจ้องพี่อะไรหนักหนาไข่ ตะกี้ยังเห็นยิ้มไปพูดไปกับครุจอยคนสวยอยู่เลย ,, พี่หนิงสวยกว่าพี่จอยใช่ไหมล่ะ   )

เธอทำเป็นมองข้ามไอ้หื่นไปทางรถไอติมข้าวหลังมัน

''  ไอติมร้านนี้อร่อยมั้ยไข่  เท่าร้านครูเเสงดาวของโรงเรียนเราไหม ''

สาวเเว่นสุดคาวาอี้ถามไอ้หื่น ไข่หวานรีบรายงานผลการทดลองชิมไอติมมาเกือบครึ่งชั่วโมงในทันที

''ทั้งหวานทั้งหอมเลยพี่หนิง ''

คำพูดซื่อๆของไข่หวานที่คุยกับมือเบสของวง กลับทำให้สาวจอยที่ยืนฟังคนคุยกันวูบวาบไปทั้งตัว มันเป็นประโยคคลาสิคทีไอ้หื่นชอบพูดเวลาที่มันฟอนเฟ้นจมุกเเละมือบนหน้าอกของเธอเเล้วไล้มือไปทั่วเรือนร่างของเธอเเล้วเกี่ยวตวัดตรงจุดนั้นซ้ำเเล้วซ้ำเล่าอย่างไร้ปราณีเสียวเเทบขาดใจ

สาวหนิงหันมาทางครูพี่จอยเหมือนขอคำวิจารณ์บ้าง สุดสวยพยักหน้าหัวเราะเป็นเชิงว่าเห็นด้วยกับไข่หวาน    ครุพี่หนิงยื่นใบร้อยหนึ่งใบให้ไอ้หื่น

'' พี่เอาหนมปังไอติม ไข่จะกินอะไรก็เลือกเอา ทอนด้วย  ''    เธอเม้มปากกำชับเรื่องเงินทอน ให้ไอ้หื่น

'' คับพี่  ''

เครื่องซื้อไอติมทาสของพี่หนิงรับคำสั่ง เเล้วรีบไปดำเนินการทันที  ไข่หวานรับเงินมามันรีบเดินๆไปรถไอติมคันเดิมทันที   มันสั่งไอติมจอกนึง พี่คนขายชะงักครู่นึง เเต่ก็มีความสุข  วันนี้ขายให้เด็กคนนี้คนเดียวได้เป็นร้อยเเล้วมั้ง  ขอบคุณมากคับ  พี่คนขายไอติมกล่าวขอบคุณในใจ

 oO  (ไอ้เด็กคนนี้กระเพาะมันทำด้วยโอ่งมังกรหรือยังไง  )

เเกยิ่งทึ่งไปอีกเมื่อมันบอกว่าขอหนมปังไอติมด้วย 


ครุพี่หนิงหัวเราะเมื่อสาวจอยเล่าให้ฟังว่า ตะกี้เธอเพิ่งกินหนมปังไอติมกับไข่หวานไปคนละ2อัน ไข่หวานยังจะไหวอยุุไหมนะ

เมื่อไอ้หื่นกลับมาพี่หนิง  พร้อมยื่นหนมปังเเละเงินทอนให้พี่หนิงอย่างซื่อสัตย์  ไข่หวานรู้สึกว่าเหมือนมันเป็นส่วนเกินยังไงไม่รู้ตอนนี้  เพราะพี่ๆสองคนคุยกันเหมือนไม่มีมันอยู่ตรงนั้น  เเต่ไข่หวานไม่เป็นไรนาน เพราะในมือของมันมีไอติมตั้ง1จอกรออยู่   หนมปังพี่หนิงเริ่มละลายเเล้ว เเต่สองสาวกลับหัวเราะคุยกันต่อ  ด้วยเหตุผลที่ไข่หวานไม่มีทางเข้าใจ  นานมากกว่าพี่หนิงจะเริ่มกัดหนมปังไอติมคำเเรก 

นานๆเธอถึงจะหันมายิ้มให้ไข่หวานบ้าง  ไข่หวานได้โอกาสคุยกับสาวๆบ้างเมือพี่จอยเริ่มคุยเรืองการซ้อมเบสของเธอ  เธอเเหงนหน้าขึ้นไปมองสาวเจี้ยบที่ยินหัวเราะบนชั้น3ของร้านขายยา  พี่หนิงโบกมือให้เบาๆพร้อมกัดหนมปังไอติมยั่วสาวเจี้ยบบ้าง   นี่คือวิธีการของพี่หนิงสินะ  สาวเจี้ยบยิ้มๆ ส่ายหน้าพร้อมกับชูนิ้ว 3 นิ้ว  ไอ้หื่นไม่รู้ว่าเธอทำอย่างนั้นทำไม เเต่เหมือนพี่จอยกับพี่หนิงจะเข้าใจ พวกเธอหัวเราะพร้อมกันเฉยเลย  สาวเจี้ยบก็หลุดหัวเราะออกมาอีกจนได้เเล้วเปิดประตูเข้าห้องเเถวไป

" ไปนั่งกินเค้กร้านเเชมไหมจอย '' 

คำถามธรรมดาของสาวหนิง เเต่ทำเอาครูพี่จอยวูบวาบไปทั้งตัว  เธอกินเค้กร้านนั้นมาบ่อยเเล้ว เเต่ละครั้งเสียวเเทบขาดใจ เธอหน้าร้อนขึ้นมาปุปปับ  เมือไข่หวานใช้สายตาถามคำถามเดียวกับครูพี่หนิง เเต่มันคงจะเป็นคนละความหมายเเน่นอนเลย  เธอเสยผมนวดศีรษะเบาๆระงับความพุ่งพล่านทางอารมณ์ที่เกิดขึ้นเพราะเเค่ได้ฟังคำพูดพวกนี้   สาวหนิงมองอาการเพือนสาวตรงหน้าอย่างสนใจ 

''ร้านพี่เเชมเปิดถึงบ่ายสองเลยพี่จอย  นั่งกินเลย  ถึงพี่เเชมจะรีบกลับบ้าน ผมก็เฝ้าร้านต่อได้ ''

สาวจอยรู้สึกเเปลกๆ เธอจินตนาการเห็นภาพเธอเปลือยเปล่ากำลังขย่มไข่หวานอยู่หลังร้านเค้กสาวเเชมคนนั้น  เเล้วจากนั้นมันก็กระเเทกท่อนลำใหญ่ๆของมันเข้าใส่เธอสะโพกผายของเธอ ขณะที่เธอเอามือพิงผนังร้านเค้กเเต่ส่ายก้นรับความเสียวนั้นอย่างไม่ลดละ รสชาติที่เต็มอิ่มเเต่อยากกินเเล้วกินอีก   หัวใจสาวสวยเต้นตุ้บๆ สับสนกับภาพในหัวของเธอ 

''วันนี้จอยเพลียๆ ว่าจะกลับบ้านอาบน้ำนอน  ''

สาวสวยเเวบมองสายตาไอ้หื่น เห็นเเววเสียดายในนั้น เธอได้เเต่ซ่อนยิ้มในหน้า  ก็นั่นเเหละ  ไม่พูดไม่จาเอง  สม ...

'' พี่หนิง  ผมนึกออกเเล้ว  ผมว่าจะเอาหนังสือธรรมะไปให้เเม่อ่านคับ  วันนี้นั่งฟังพี่เจี้ยบตีกลองเพลินเลย ลืมเวลาว่ารถเข้าหมู่บ้านหมดเเล้ว  ถ้าไม่ไปวันนี้  ก็ต้องรออาทิตย์หน้า  เสียค่าปรับเปล่าๆ  ''


เหมือนทุกครั้งที่ไอ้หื่นพูดยาวๆเกิน 3 คำเเบบนี้  ครูพี่หนิงรู้สึกได้ทันทีถึงอะไรที่่ซ่อนอยู่เบื้องหลังนั้น  ไข่หวานชอบมายืมหนังสือธรรมะให้เเม่มันอ่านทุกวันศุกร์จริง  เธอเป็นคนเฝ้าห้องสมุดเอง ตอนเเรกเธอก็งง เด็กคนอื่นเขายืมหนังสือเรียนนั่นนิ เเต่ไข่หวานยืมเเต่หนังสือธรรมะ  พอเธอถามว่าชอบอ่านหนังสือธรรมะเหรอ  มันถึงหัวเราะบอกยืมไปให้คุณเเม่   เธอรู้มันเป็นเรืองปกติของไข่หวาน    เเต่เพราะไข่หวานมันพุดอะไรยาวเหยียดมาเเบบนี้    .....น้องอีเเชม... น้องอีเเชม

เธอเกือบหลุดขำออกมา  กับจินตนาการสุดสยองในหัวเธอตอนนี้   

oO (ไงดีนะ ครูพี่หนิงคนสวย  ) 

เสียงปีศาจน่ารักๆในใจของสาวเเว่นถามตัวเอง 

oO  (คิดไปเองป่าว  น้องไข่หวานนะซื่อจะตาย  ) 

เสียงหวานๆในหัวนั้นยังยั่วยวนล้อเลียนต่อเนือง...

''   เเล้วเจอกันพรุ่งนี้จอย  ''   

สาวหนิงหันไปทักทายเพื่อนร่วมโรงเรียนเเละเพื่อนร่วมวงดนตรี  สาวสวยทางนั้นตอบรับ  โอเคเจอกัน   ครูฝึกสอนจอยเธอหันไปมองไข่หวาน  เเล้วเจอกันนักเรียน  เธอพูดขำๆ  ถึงมันจะเป็นความจริง  หวัดดีคับครูพี่จอย  ไข่หวานเล่นกับเธอบ้าง  สองคนจากกันด้วยรอยยิ้ม  ก่อนที่สาวจอยจะเดินไปยังรถมอไซด์ก่อนที่เธอจะหันมามองครูพี่หนิงเเละไข่หวานโบกมือให้ครู่นึงก่อนจะขับรถออกไป 

 
ในรถเบนซ์สีดำคันสวย   ครุพี่หนิงยังไม่ได้สตาร์ทรถเเต่อย่างใด  เธอมองดูครูพรี่จอยที่โบกมือให้เธออีกรั้ง  เธอโบกมือตอบ  ก่อนจะหันมาทางไข่หื่นที่อมยิ้มเเก้มปริอยู่ที่นั่งข้างคนขับ  เป็นครั้งที่ 2ในชีวิตที่มันได้นั่งในรถเบนซ์คันหรู  ใครจะไม่ยิ้มว้า....

''  ไหนหนังสือที่ว่าจะเอาไปคืนคุณเเม่  '' 

ไขห่วานกำลังยิ้มๆที่ได้นั่งรถเบนซ์ มันกำลังเพลินๆกับการมองไฝเล็กๆบนซอกคอขาวๆของพี่หนิง  ถึงกับสะดุดยิ้มกึก  ตายละว้า  ...


''  ผมลืมพี่  หนังสืออยุ่หอพักคับพี่หนิง  ''


oO ( เพิ่งรู้เหรอไข่.....  ) 

ครูพี่หนิงหลับตาสวยๆของเธอลงครู่นึงเเก้เซ็ง  เธองงตั้งเเต่มันบอกจะเอาหนังสือไปให้คุณเเม่ เเต่เธอไม่เห็นอะไรในตัวมันเลย นอกจากไอติมในมือ

สาวเเว่นสุดคาวาอี้ถอนหายใจไปเบาๆ สลับกับยิ้มไป น้องอีเเชมนี่มันสุดจริงๆ สุดจะบื้อ  ...เธอคิดว่า ถ้ามันนั่งรถสองเเถวเข้าหมู่บ้านจนถึงบ้านเเล้ว ตอนนั้นมันจะรู้ตัวหรือยังว่าหนังสือธรรมะของคุณเเม่มัน อยู่ที่หอพัก มันไม่ได้ถือมาด้วย

oO(  โธ่ไข่  ก็ว่าอยู่ จะเอาหนังสือธรรมะไปฝากเเม่ เห็นเเต่ถือไอติมจอกคุยกับครูจอย  )   -  -  "

  เธอไม่เเน่ใจนักว่าตอนนี้่เธออารมณ์ไหนกันเเน่  เลยเลิกสนใจตัวเองเเล้วเเต่ขับรถออกไปทางหอพักไข่หวานทันที  ไข่หวานได้เเต่เขินตัวเอง 

''   เเล้วชัวไหมว่าอีเเชมมันอยู่ร้านถึงบ่ายสอง   ''
''  คับ  บางวันพี่เเชมก็อยู่ถึงบ่ายสองคับ   '' 


''  เออ  ดี  ...  ''


สาวสวยเเอบประชด  เธอเเน่ใจว่าไข่หวานมันไม่รุ้ด้วยซ้ำว่าเธอประชด 

พี่หนิงไม่รู้จะพูดอะไรต่อ  เธออมยิ้ม  เเต่ไข่หวานไม่รับรุ้อะไร มันคิดว่าพี่หนิงชอบที่จะได้เเวะไปหาพี่เเชมในร้านเค้ก    ไข่หวานเริ่มทำท่าเป็นเหนื่อย  มันเเกล้งวูบไปชั่วขณะ  ขณะที่เอนตัวไปหาครูพี่หนิงเเละถูกฝ่ามือนุ่มๆยันไว้เหมือนอย่างเคย 

''  นั่งให้เรียบร้อยไม่งัันพี่จะให้ลงกลางทุ่งนานี่เเหละ  ''

เหมือนพี่หนิงจะเเกล้งพูดขำๆ  เเต่สัญชาติญาณบางอย่างในตัวมันเเนะนำให้มันทำตัวดีๆ อย่างที่เธอบอก  จากเเถวนี้ไปร้านหนมเค้กพี่เเชมไม่ได้ไกลเท่าไร เเต่ตอนนี้มันเเดดมากละ  เที่ยงจัดเเถมไม่รู้รถสองเเถวจะผ่านมาตอนไหน 

''พี่หนิงดูหนังเรืองวัยระเริงหรือยังคับ   ''

ไอ้หื่นมันเริ่มเปิดประเด็นไหม่ๆ  เบี่ยงเบนไม่ให้พี่หนิงของมันดุมันมากกว่านี้  สายตามันมองไปทางขาขาวๆใต้กระโปรงยาวสีดำทีร่นขึ้นมาหน่อยๆของพี่หนิง  ขณะที่พี่หนิงทำเป็นไม่รู้ 

'' ไปดูมาเเล้วกับพี่เเชมของเธอนั้นเเหละ  สนุกมากเลย  '''

สาวหนิงขี้เกียจบรรยายว่าตอนนั้นอีเเชมมันเพ้่อขนาดไหน  กับความหล่อของพี่หนุ่ยพระเอก พี่หนุ่ยหล่ออะหนิง   เสียงเพ้อหลอนๆของอีเเชมยังก้องอยู่ในหูเธอ  สาวหนิงเธอไม่เคยเห็นอีเเชมมันออกอาการอย่างนี่มาก่อนในชีวิต  จริงๆ ..

 ก่อนทีอีเเชมมันจะติดหนึบกับเพลงประกอบหนังที่เพราะๆในหนังเรืองนั้น เเละรู้จักวงไมโครตั้งเเต่ตอนนี้  ถึงวงไมโครไม่ได้เซ็นสัญญาออกอัลบั้มกับค่ายเทปด้วยซ้ำ  ไม่มีผลงานเพลงไทยสักเพลง เล่นเเต่เพลงร็อคฝรั่ง   เรียกว่าทั้งเธอเเละอีเเชมเป็นเเฟนคลับรุ่น  0  ของวงไมโครก็ไม่น่าจะผิดอะไร 

''  ไปดูกันอีกรอบไหมคับพี่หนิง ผมยังไม่เคยดูเลย  ''

ไข่หวานพอจะได้ยินเรืองที่พี่เเชมเล่าให้ฟังเกี่ยวกับหนังเรืองนี้มาบ้าง  ตอนนั้นหนังออกมา  ไม่น่าสนใจเลยสำหรับไข่หวาน มันดูเเค่ชื่อหนังเเล้วสรุปเอาเองว่า  เป็นหนังรักวัยรุ่นทั่วไป  มันก็เลยไมได้ไปดูกับเขา

คนสวยทำทีหันไปมองรถที่กำลังสวนทางผ่านมา เเละทิวทัศน์ทางขวามือนอกกระจกรถ เธอกำลังหาคำตอบให้คำถามบื้อของน้องอีเเชม 

''  จะไปดูยังไง  หนังออกโรงไปเเล้วไข่   ''

เธอเเกล้งเเซวมันเเทนที่ตอบไปตรงๆ    ในใจกลับคิดไปอีกทาง  นี่ไข่หวานมันริเริ่มชวนสาวไปดูหนังเเล้วเหรอ  ก้าวไปอีกขั้นเเล้วนะไข่  ถึงจะล้มเหลวตั้งเเต่ต้นเพราะหนังออกโรงไปเเล้ว   ไม่ได้ดูฟ้าดูฝนเลยน้องอีเเชม   


ไข่หวานเงียบไป  มันทำปากหมุบหมิบเเต่เหมือนจะไม่ได้มีสีหน้าผิดหวังเเต่อย่างใด  ไม่นานมันก็เกาหัวเเกรกๆหัวเราะ  หลังจากที่ฟังคำตอบของพี่หนิงเข้าใจ  ...อ้าว 

oO  (เออ  จริงด้วยพี่หนิง  ไข่ชวนช้าไป ไข่ขอโทษ )

ไข่หวานขอโทษพี่หนิงในใจ เเน่นอนว่าพี่หนิงของมันไม่ได้ยินเเละไม่เข้าใจเเน่นอน 

พี่หนิงโบกมือให้น้ำฝนกับอรวดีที่ยืนหน้าร้านขายของชำเหมือนกำลังคอยรถสองเเถวอยุ่  ใจนึงก็อยากจะจอดรับ เเต่ก็ไม่เเน่ใจว่าน้องๆจะว่ายังไง  เอาไว้วันหลังก็เเล้วกัน  เเต่ที่่สุดเธอก็หยุดรถครู่นึงเเล้วเริ่มถอยหลังกลับ     

''  ไปไหนกัน  ไปกับพี่มั้ย พี่กับไข่หวานกำลังจะไปร้านหนมเค้กเเชมพี่ไข่หวาน   ''

เธอถามข้ามไหล่ไข่หวานไป   เด็กสาวคนนึงรวบผมผูกโบว์เสื้อยืดสีฟ้าสดกางเกงขาวสามส่วน กับอีกคนเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนต์ที่เป็นเเฟชั่นฮิตทั่วบ้านทั่วเมืองตอนนี้ รูปร่างเธอเร้าใจจริงๆโดยเฉพาะตรงหน้าอกโตเกินวัย  ดูๆไปสาวหนิงกลับเห็นภาพสะท้อนของเธอกับอีเเชมนั่งรอรถโดยสารสมัยมัธยมเเบบนี้่เหมือนกัน   

2สาวมองหน้ากัน เเต่ไม่ได้พูดคุยถามอะไรกันเลย ก่อนที่น้ำฝนหัวหน้าห้องคนสวยของไข่หวานจะหันมาพูดเบาๆ


''  ฝนอยากไปค่ะ  เเต่ทางไปหอพักหนูมันคนละทางกับร้านเค้กพี่เเชมเลยนะครู  ''

''  ใช่ค่ะพี่หนิง   ''   

เด็กสาวคนนึงสนับสนุนความเห็นของเพือนเธอ

 สองสาวเรียกสาวหนิงด้วยสถานะเเตกต่างกันไป  สาวเเว่นผู้มีหลายบทบาท ทั้งเพื่อนร่วมวงดนตรีของน้ำฝนเเละครูฝึกสอนในโรงเรียน มองหน้าซื่อๆของเด็กสาวสองคนตรงหน้า  ขณะที่ไข่หวานยิ้มให้เพือนมันเเต่ไม่ได้พูดอะไรสักคำ  ถ้าน้ำฝนผ่านไปร้านพี่เเชม พ่ี่เเชมอาจจะได้ลูกค้าอีกตั้งสองคำเเละเเบ่งกำไรให้มันเเน่นอน

''  ไม่เป็นไรพี่วนได้น่า   ไกล้ๆเอง...  มาๆ   " 

   ครูฝึกสอนสุดสวยสุดคาวาอี้  เเนะนำวิธีเรียกเธอนอกโรงเรียนไปในตัว

น้ำฝนเกาหัวครู่นึงเเล้วยิ้ม เธอหันไปทางอรวดีที่กำลังยกมือไหว้ครูพี่หนิง เธอจึงยกมือไหว้เเล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้ในเพิงนั่งรอรถสองเเถว 


'' ฝนดูวัยระเริงเเล้วยัง  ''     

ไข่หวานหันมาถามน้ำฝน  สาวหนิงถึงกับสะดุดกับคำถามของไข่หวาน ที่มันเพิ่งชวนเธอคุยเมื่อกี้นี้เอง โอ  น้องอีเเชม  เเต่เธอไม่ได้มีท่าทีอะไร เเค่รอฟังคำตอบของบรรดาเพือ่นไอ้หื่นว่าพวกเธอๆจะเล่นกับมันยังไง

ไอ้่หื่นนั่นมันคิดว่าน้ำฝนเด็กเรียนดีเด่นของโรงเรียน จะไม่สนใจเรื่องหนังเรื่องละคร เธออาจจะไม่ได้รู้ด้วยซ้ำว่ามันพูดอะไร   เเต่สาวหนิงเม้มปากนิดๆ เธอกำลังคิดว่า ไข่หวานมันกำลังจะชวนสาวไปดูหนังอีกคน   

''  ครั้งที่ 3 ยังไม่ได้ดูเลยไข่  พอดีหนังออกโรงก่อน ฝนเลยชวนเเอนครั้งที่  3 ไม่ทัน   ''   

อีเเอนนมโตตอบเเทนน้ำฝนที่เธอกำลังอมยิ้มหน้าเเดงระเรื่ออยู่  เมือเจอเพื่อนในห้องเรียนชวนไปดูหนังที่ออกโรงไปตั้งนานเเล้ว  โธ่ ไข่ไม่อัพเดทข้อมูลข่าวสารอะไรเลยวันๆคงเอาเเต่นอน  ดีอย่างเดียวมาเรียนทุกวัน

''ว้า  ไข่ชอบเพลงในหนังมากเลยเเอน  อยากเข้าไปดูหนัง อดเลย  ''
พี่หนิงขับรถไปยิ้มไป เธอคาดเดาความคิดไข่หวานไม่ถูกเหมือนกัน  อะไรจะมุ่งมั่นในการจะดูหนังเรืองนี้เหลือเกิน  ...

น้ำฝนเอามือที่ป้องปากออก เธอหันไปทางอีเเอนนมโต 

''น่าจะมีวิดิโอให้เช่าไหมเเอน  เมื่อวานเราไปร้านกันมา เเต่ฝนเดินไม่ได้สังเกต  ''

''  มีๆ   เเอนเห็นอยุ่  เเอบๆอยู่ในชั้นเเหละ  ''   

''  ไข่ไม่ลองไปเช่าร้านวิดิโอละ  ใกล้ร้านเกมร้านขายยาตรงนั้นนะ  เเอนบอกมี  ''

สองสาวคุยกันเเละมีคำตอบที่ทำให้ไอ้หื่นยิ้มได้

oO ( เยี่ยมเลย  ในที่สุด...  )

ไข่หวานหันไปยิ้มให้พี่หนิง  เเละสุดสวยมองหน้าไข่หวานอย่างงงๆ  ต่างคนต่างใช้โทรจิตคุยกันไม่พูดไม่จา

oO  (  ดีใจด้วยไข่  จะได้ดูหนังเรื่องที่ชอบซะที   ) 


พอถึงหอพัก2สาว  น้ำฝนคนงามเธอหันมายกมือไหว้ครุพี่หนิง  ก่อนจะหยุดนิ่งมองหน้าไข่หวานครู่นึง

"  ฝนมีเทปเพลงหนังวัยระเริงด้วย เอาไหมไข่ฝนให้ยืม  '' 

อีเเอนนมโตหันไปมองเพือนมัน เเต่ซ่อนความรู้สึกไว้ในหน้ามิดชิด  มันยกมือเขี่ยหูเล่นๆ สายตามองไปทางรถขายลูกชิ้นที่จอดรอลูกค้าอยู่ที่ปากซอย 

''ไม่เป็นไรฝน  ที่บ้านไข่ก็มี  ไข่ยืมพี่เเชมฟังประจำ  ''

ไข่หวานตอบยิ้มๆ ขณะน้ำฝนพูดสั้นๆ  อ่ออ  เธอคิดในใจ 

oO   ( พี่สาวไข่หวานคนสวย ที่ทำร้านเค้ก นึกไม่ถึงว่าพี่เเชมชอบฟังเพลงร็อค  ) 


พี่หนิงกับอีเเอนนมโต อมยิ้มด้วยความรู้สึกเเตกต่างกันไป 

oO (ไข่หวานมันจะโกหกว่า บ้านมันไม่มีเทปวัยระเริงก็ได้  จะได้ยืมเทปน้ำฝน   

หรือ ในอีกเเง่มุมนึง มันลืมไปเเล้วว่าในห้องพี่สาวมันมีเทปเพลงวัยระเริงอยู่  ไอ้เด็กขี้ลืมคนนี้  เก่งอยู่เรืองเดียวเเหละ )

ครูพี่หนิงเเอบนินทาไอ้หื่นในใจ


''ตอนเด็กๆ  เเม่เปิดเพลงฝรั่งฟังดังลั่นบ้าน  พี่เเชมก็ชวนเข้าไปนั่งฟังเป็นเพื่อนเเม่  เเรกๆก็ไม่ค่อยชอบ  เเต่หลังๆชอบกัน พี่เเชมมีเทปเพลงร็อคเต็มบ้านเลย  '' 

 ไข่หวานนินทาพี่เเชมของมัน ให้น้ำฝนกับอีเเอนนมโตฟัง   

''เหมือนกันเลยไข่  พ่อชอบเปิดเพลงร็อคดัง  ตอนเเรกก็หนวกหู เเต่ไม่นานดันไปนั่งฟังกับพ่อเฉยเลย  ''

อีเเอนนมโตหัวเราะก่อนจะเริ่มเล่าความหลังครั้งยังเยาว์ของมันบ้าง

"เเบรคคิ้งเดอะลอ  เเบลคิ้งเดอะลอ  เเบลคิ้งเดอะลอ    ''

    ไข่หวานร้องเพลงขึ้นมาพร้อมเขย่าหัว ดีดกีตาร์อากาศต่อหน้าสาวๆ 

"  เออ  นั่นเเหละๆ  เพลงนั้นก็ใช่  เเอนก็ร้องได้ เเบลคคิ้งเดอะล้อออออ "

    เเอนพยักหน้าร่วมความบันเทิงไปกับไข่หวานที่กำลังคึกคักด้วย 

''  ยู ดอน โน วอด อีส  ไลฟฟฟฟ ''   

เสียงหวานเสียงนึง  เเหกปากลั่นพยายามร้องท่อนฮุคเสียงสูงลิ่วของเพลง  breaking  the law  ของวง judast  priest ขึ้นมาเล่นกับเพือนๆ   เเม่เธอก็เปิดให้ฟังตั้งเเต่เด็ก จนเธอติดใจเพลงร็อคมาตอนไหนไม่รู้ได้  เเละเพลงนี้ พี่ๆวงไมโคร ชอบเอามาเล่นในคอนเสิร์ทด้วย เธอเลยชอบเป็นพิเศษ 

ครูพี่หนิงอมยิ้ม เมื่อเสียงร้องท่อนสุดท้าย ไม่ได้ออกมาจากปากอรวดี  เเต่เป็นเสียงน้ำฝนที่โชว์พลังเสียงขึ้นมาบ้าง เธอชุนิ้วโป้งให้สาวน้อยตรงหน้า สาวน้อยเสยผมน้อยๆท่าทีเขินๆที่หลุดปล่อยของหน้าหอพักหญิง  ปกติครูพี่หนิงจะเห็นน้ำฝนเธอค่อนข้างจะเงียบๆ  เเต่วันนี้่เกิดอะไรขึ้น เธอเลือกที่จะร้องเพลงร็อคเเข่งกับไข่หวานหน้าหอ    ทุกคนในห้องเรียนตั้งเธอให้เป็นหัวหน้าห้อง คงด้วยเหตุผลอะไร ครูพี่หนิงก็สุดจะเดา  ผู้ชายในห้องก็เลือกเธอเป็นหัวหน้าห้อง  อาจจะเพราะเธอเรียนเก่งที่สุดในโรงเรียนด้วยซ้ำนะ    มั้งนะ


อีเเอนนมโตไม่ได้มีท่าทีประหลาดใจอะไร เธอรู้จักน้ำฝนยิ่งกว่าเธอรู้จักตัวเองอีกซ่้ำในบางเรื่อง ภายใต้หน้าหวานๆผมรวบเรียบร้อยนั้นมันเห็นทะลุปลุโปร่งถึงความคิดเพื่อนสนิทมัน    ส่วนไข่หวานค่อนข้างทึ่งกับความสามารถที่ซ่อนเร้นในตัวหัวหน้าห้องคนสวยของมัน เหมือนน้ำฝนจะร้องเเหกปากให้ดังลั่นไม่เเพ้่ครูชาคริตเลย  เเต่มันไม่เคยเห็นเธอเป็นเเบบนี้เลย ตั้งเเต่เรียนมาด้วยกัน 5 ปี  ตอนที่เธอออกไปยืนร้องเพลงหน้าห้องวิชาดนตรีตอน ม.2  เธอร้องเพลง ไดอารี่สีเเดงของพี่เเหวนต่างหาก


พี่หนิงกับอีเเอนนมโต อมยิ้มมองดูอาการไข่หวานด้วยความรู้สึกเเตกต่างกันไป 

oO (ไข่หวานมันจะโกหกว่า บ้านมันไม่มีเทปวัยระเริงก็ได้  จะได้ยืมเทปน้ำฝน   

หรือ ในอีกเเง่มุมนึง มันลืมไปเเล้วว่าในห้องพี่สาวมันมีเทปเพลงวัยระเริงอยู่  ไอ้เด็กขี้ลืมคนนี้

ครูพี่หนิงเเอบนินทาไอ้หื่นในใจ  )

หลังจากรถเบนซ์คันหรูสีดำเเล่นออกไป อีเเอนก็ชี้ให้น้ำฝนดูรถขายลูกชิ้นที่มันจับจ้องอยู่นานเเล้ว  ซึ่งน้ำฝนคนสวยก็เห็นด้วย 

 ชุติมาหรือเเชม มองหนังสือธรรมะสองเล่มที่น้องเธอบอกว่าจะเอาไปให้คุณเเม่อ่าน  หนังสือไหม่ที่่เเทบไม่มีใครยืมเลย ดูจากประวัติ  ไข่หวานมันยืมเป็นคนที่  3    เธอปล่อยให้อีหนิงรับบทเเม่ค้าร้านเค้กคอยต้อนรับเเขกอยุ่กับไข่หวานที่เป็นเด็กเสิร์ฟ  เมืออีหนิงมันบอกว่าอยากลองบ้าง  เผื่อเรียนจบเเล้วอยากเปิดร้านเค้ก

ในห้องเล็กๆ ไม่สิ  เรียกว่า กล่องที่มีหน้าต่างเปิดเพิงได้  เเละมีประตูมากกกว่า  คุณเเม่เเนะนำให้ทาสีขาวเเละติดกระจก ทำให้หายอึดอัดได้บ้าง  ลูกค้าหลายท่านก็ชอบนั่งกินด้านนอกด้วย อากาศฤดูหนาว ใกล้คริสมาสอย่างนี้ เเต่ร้านก็มีลูกค้ามาทุกทีที่ร้านเปิด เเถมบางคนก็สั่งให้ส่งที่บ้าน น้องชายเธอก็ได้เงินใช้บ้าง   ทำให้สาวสวยอมยิ้มน้อยๆ  เธอเเวบมองจอคอมพิวเตอร์ใหญ่ๆเก่าๆที่ใช้รับส่งข้อความ สั่งเค้ก หรือให้น้องเล่นเกมเเก้เบื่อตอนมันมาเฝ้าร้าน  มีเอ็มเอสเอ็นที่เธอขอเเอดเฟรนครูเเววเด้งขึ้นมา  ครูที่มีฝีมือปาลูกดอกเหลือเชือคนนั้น  ....ทำให้เธอได้ตุ้กตาหมีตัวใหญ่ด้วยเงินเเค่ 10  บาท   ครูเเววโพสรูปเธอกับอีหนิง ไข่หวาน เเล้วใครบ้างนะ ตั้งหลายคน  ในห้องซ้อมใหญ่ๆมากๆ  มีโซฟา มีทีวี โห  ใหญ่กว่าร้านเค้กเธอ8 เท่าได้   .....

 ครั้งก่อนที่เห็น วงดนตรีครูเเววมีสมาชิกเเค่3คนเท่านั้น  ครูเเววหนิงกับน้องชายเธอ  เเล้วนิไปหาเพือนมาเพิ่มยังไง เต็มห้องซ้อมเลย

ครูเเววโพสข้อความประกอบรุปภาพว่า

  ''  พบกับวง 'วนขจกช  ' เเละเเขกรับเชิญสุดพิเศษ  คริสมาสปีนี้ เราจะมาสลายความหนาวด้วยความร้อนเเรงของดนตรีร็อคกัน ''

 ภาพอีหนิงโชว์เบสของมันคู่กับสาวหน้าตาคมกริบ  สวย..สวย.. เธอถือเบสเหมือนกัน  วงดนตรีที่มือเบส2คน ว้าว ..อยากไปดูจังเลย

 วงคนเยอะขนาดนี้ ยังมีเเขกรับเชิญอีกเหรอ  โอโห   สาวเเชมไม่ได้ทึ่งกับข้อความสุดเร้าใจของครูเเวว  เเต่เพียงว่าชื่อวงดนตรีนั้นทำเอาสาวเเชมถึงกับมึนตึบ  ช่างความหมายลึกซึ้งจริงๆค่ะครูหนูมึนไปหมดเเล้ว อ่านว่ายังไงเนี่ย   เธออยากเอ่ยปากถามอีหนิง  ว่าวงนี้มันชื่อวงอะไรเนี่ย ก็เกรงใจมันที่กำลังเอาเค้กใส่กล่องให้ลูกค้าอยู่  เธอกดไลไปหนึ่งครั้ง  ร้อยละ 99  ของคอมเม้นมีเเต่คำว่า ครูเเววน่ารักจังเลยคับ  ครูพี่หนิงสวยมากๆคับ   ไม่เห็นเกี่ยวกับดนตรีเลย เเต่สาวเเชมไม่เเปลกใจอะไร  น้องชายเธอไปสมัครสอบเข้าชมรมดนตรีก็ไม่ผ่าน เเต่มันได้เล่นดนตรีกับครุเเววเเละมีเพื่อนหลายคนขนาดนี้ เธอดีใจที่น้องได้มีความสุขตามประสาของมัน  เเถมมีเวที่ให้เเสดงออกด้วย นอกจากเล่นกีตาร์ให้เธอกับอีหนิงร้องเพลงเเละกินข้่าวกันหลังบ้าน

   
คำพูดเล่นๆของเพือนสนิทที่บอกว่าเรียนจบเเล้วอยากเปิดร้านเค้ก เเทนที่จะเป็นครู สะกิดความรู้สึกของสาวสวย เธอนอนอยู่บนเปลผ้าใบสีขาว สาวสวยใส่เสื้อยืดสีเหลืองลายดอกทานตะวันกางเกงยืนตามสบาย เอนร่างเปิดหนังสือธรรมะพลิกผ่านๆ    ต่อไปร้านเค้กของเธอจะเป็นยังไงนะ เมือเธอเรียนจบเเล้ว  ....อีกเเค่ปีเดียวเอง

"ไข่  พี่หาที่เรียนพิเศษไว้ให้เเล้วนะ ช่วงปิดเทอม "

ในที่สุดเธอก็พูดคำที่เธอสุดจะเกรงใจน้องชายออกมา  เธอลังเลที่จะพูดมานานละ  คุณเเม่ถึงจะห่วงน้อง  เเต่ท่านยังพูดเเต่คำเดิมๆอย่างใจดี  ลูกอยากเรียนอะไรก็เรียนไป เเม่มีหน้าที่ส่งให้เรียน  นั่นมันสมัยคุณเเม่  ยุคนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน...นี่เเค่ครึ่งปีก็จะสอบเข้ามหาลัยเเล้ว  เธอถามน้องว่าจะสอบเข้าคณะอะไร มันก็พูดเดิมๆว่า ไม่รู้คับเเต่ไข่ไปเรียนทุกวันไม่เกเรนะพี่  เธอสุดจะเพลีย  เธอเตรียมตัวสอบตั้งเเต่ม.4 โน้น 

น้องชายเธอหันไปมองอีหนิงเพราะอะไรเธอไม่เข้าใจนัก  อีหนิงเหมือนจะหันมามองไข่หวาน เเต่ทั้งสองคนไม่ได้พูดจาอะไรกันสักคำ เสียงคุยกันเรื่องไร้สาระหนุงหนิงของ2คนหายไปในชั่ววินาที  อีหนิงมันก้มหน้าลงอ่านเมนูหนมเค้ก หรือก้มหน้าทำอะไรสักอย่างเงียบๆ  ส่วนน้องชายเธอหันมาครู่นึง

"คับพี่  "

  เธอเห็นมันยิ้มเเวบๆ เเล้วก็หันไปมองอีหนิงต่อ ก่อนจะเตรียมสุตรชงน้ำชาเตรียมไว้สำหรับลูกค้า

   นี่เธอทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ 

"พี่กลัวไข่เอ็นไม่ติด  เลยอยากให้ไข่เรียนเพิ่มจะได้ทันคนอื่นเขา"

เธอตัดสินใจพูดอีกคำออกไป  ขณะที่น้องชายของเธอหันมามองเธออีกครั้ง

"ขอบคุณมากคับพี่เเชม " 

 หน้าตาที่มีรอยยิ้มในนั้น  สาวเเชมไม่เเน่ใจนักว่ามันเกิดจากการเเกล้งทำหรือเปล่า  เเต่เธออยากให้ไข่หวานเข้าใจความหวังดีของเธอ  อย่างน้อยก็ในวันข้างหน้า ตอนนี้เธอเหมือนเอาเเต่ใจตัวเองมากไปหน่อย ไม่เคยถามน้องสักคำ เเต่เตรียมการไว้หมดเลย  ครึ่งปีล่วงหน้า

"เเชมพาน้องไปดูร้านเทปเเถวนั้นด้วยสิ ไข่มันติวหนังสือเสร็จให้มันไปหาเทปฟังคลายเครียด เเล้วก็ร้านขายหนังสือดนตรีที่เเชมชอบนะ  เผื่อไข่มันอยากซื้ออ่านตอนไปติวหนังสือ  "

อีหนิงมันพูดโดยไม่หันมามองหน้าเธอ  มีเเต่ข้อความมีสาระเต็มประโยค  มันมองอะไรอยู่ตรงหน้าตุ้หนมเค้กหนักหนา  เเต่สาวเเชมเห็นน้องชายเธอชุนิ้วโป้งให้อีหนิงอย่างไว   

oO ( งานนี้อีหนิงชนะอีเเชมอีกเเล้วสินะ    นิ่มๆด้วย )

 สุดสวยผู้มีพรสวรรค์ด้านหนมเค้กยอมรับในความสามารถของอีหนิง

"เออดีเลยหนิง   เดี่ยวเเชมจะพาไข่ไป  ในเมืองก็มี  ในโรงอาหารที่มหาลัยเเชมก็มี   คนติวเอ็นทร้านก็อ.สอนคณะวิทย์ของมหาลัย ที่ติวก็ในมหาลัยนั้นละ    เเชมจะให้น้องนอนหอเเชมเลย  จะได้ไปมาสะดวก   หอที่เเชมอยู่ที่เดิมละ  นอนได้สามคน ที่หนิงเคยไปนั่นเเหละ  มอไซดคันนั้นก็ขี่ได้ ไปหาของกินตอนกลางคืนได้  จอดอยุ่ที่เดิม"

สาวหนิงนึกภาพหอพักอีเเชม   มันเป็นห้องเล็กๆเเต่เเยกเป็นส่วนตัวไม่ติดกัน  คล้ายรีสอร์ทเเต่เล็กกว่ามาก  กว้างเเค่2ยาว2เมตรเท่านั้น  มีหลายห้อง มีชั้นครึ่ง ทำให้มีพื้นที่เพิ่มขึ้น เป็นการออกเเบบที่สุดยอดเเละหอก็น่ารักมาก  เหมือนบ้านขนาดเล็กในนิยายเเฟนตาซี  เธอเคยขึ้นไปนอนบนชั้นครึ่งที่ว่าสนุกดี ต้องปีนบันไดขึ้นไป เพราะคุณเเม่อีเเชมไปเยี่ยมอีเเชม ที่ข้างล่างเลยเต็ม เเต่ตอนนี้น้าต่ายคงไม่ไปหอพักนั้นละมั้ง สาวสวยสุดคาซาอี้เเวบมองไข่หวานครุ่นึงยิ้มให้กำลังใจไอ้เด็กหื่น  ที่สำคัญ ปากซอยก็มีร้านอาหาร เเถมใกล้โรงอาหารนักศึกษาชายของมหาลัยอีเเชมด้วย  ของกินมีถึง6 ทุ่ม 

สาวเเชมเห็นสองคนนั้นหันมองหน้ากันอีกละ     ...   สาวเเชมเเน่ใจว่าเห็นอีหนิงกับน้องเธอยิ้มพร้อมกัน  บรรยากาศมันหายตึงเครียดไปฉับพลัน  ตะกี้ยังตึงๆอยู่เลย   อะไรกันเนี่ย  ....เเต่ก็ดีเเล้ววะ 

"พี่เเชมใจดีจังเลย  "

  อีหนิงมันทำเสียงล้อเลียนเธอจะๆ  เเต่มันยังไม่ยอมหันหน้ามามองเธออยู่ดี 


เเชมสุดสวย หน้านิ่วปิดปากคำที่กำลังจะเผลอพูดออกไปตอนนี้   ก่อนจะรีบเปลี่ยนท่าทางเเละเรียบเรียงคำพูดไหม่  นิดหน่อย..

" ตายละ  พี่ลืมว่ามีธุระ   ฝากร้านด้วยนะไข่  ขายได้เท่าไรพี่ให้ไข่หมดเลย  "

มือเธอถือหนังสือธรรมะ2เล่มนั้นติดมือไว้ กันลืม   เพราะเพิ่งใช้สมองคิดประโยคไหม่ล่าสุดออกมาใช้

พี่เเชมของไข่หวาน พูดคำนี้เป็นประจำจนไอ้หื่นเข้าใจพี่สาวมันเป็นอย่างดี  มันหมายถึงอยากขายก็ขาย  อยากปิดร้านก็ตามสบาย  เเล้วเเต่ชอบ   พี่เเชมต้องไปเเล้ว  ..

อีหนิงจู่ๆก็หันหน้ามายิ้มหวานให้คนสวย อาการนี้คือมันจงใจล้อเลียนเธอว่าหมดเวลาฟังอีเเชมเทศน์เเล้วดีจังเลย  จนสาวเเชมสะกดใจไว้เเทบไม่ไหว  ถ้าน้องชายเธอไม่อยู่ เธอจะเข้าไปดีดติ่งหูมันเล่นดังเปี้ยสองเปี้ย  เเต่ตอนนี้คงไม่เหมาะเท่าไร  เธอเองก็กลัวว่าอีหนิงมันจะเล่นอะไรเเผลงๆกับเธอต่อหน้าน้องชายเธอเหมือนกัน   อีหนิงมันยิ่งผีเข้าผีออกอยู่ด้วย

สงครามด้วยสายตาของสาวสวยสองคน ยุติลงชั่วขณะเมื่อลุกค้าคนนึงเดินมาสั่งหนมเค้กกิน เขาเลือกที่จะนั่งกินหน้าร้าน นายคนนั้นมีสีหน้าเเปลกๆเมือสาวเเชมทักทายมันเเล้วบอกว่าขอตัวกลับบ้านก่อน วัันนี้เเชมมีเมนูไหม่มาให้ลองด้วย   มันยิ้มให้คนสวยหงึกๆ  เเต่เเล้วก็อารมณ์เข้าสูสภาวะอารมณ์ดีฉับพลันเหมือนเดิม เมือเจอคนขายสาวรายไหม่ ออกมารับหน้าเเทน  สวยน่ารักพอกันเลย    นายคนนั้นคิดในใจ   หนมเค้กก็อร่อย คนขายก็สวย  ส่วนสาวหนิงส่วนยิ้มในหน้า อีเเชมก็อีเเชมเถอะวะ อีหนิงไม่น้อยหน้าเเน่นอน   

พอลูกค้าไหมถามหาเมนูที่สาวเเชมบอกไว้  ไข่หวานจึงรีบเปิดตู้เย็นเเละเตรียมของที่พี่เเชมสอนมันทำก่อนหน้า  เค้กไอติมขนุนน้ำเชื่อมลิ้นจี้  ครูพี่หนิงน้ำลายสอทันทีกับไอเดียอีเเชม  มันคิดได้ไงวะ ไอติมเค้กใส่ขนุน  ขาดเเต่ข้าวเหนียวมูนก็จะเป็น.....

สาวสวยเกิดไอเดียฉับพลัน อมยิ้มขำๆทำเป็นไม่รู้ว่าลูกค้าเเอบมองหน้าเธอ  เธอส่งข้อความไปหาอีเเชม เเนะนำมันให้ใส่ข้าวเหนียวมูนลงไป  สาวเเชมได้ยินเสียงเรียกตึ่งๆในโทรศัพท์  เธอกำลังติดไฟเเดงอยู่ตรง3เเยก

''  อีบ้า  '' 

สาวสวยส่งข้อความตอบไปเเค่สองคำเท่านั้น  เเเล้วก็เลี้ยวขวาเข้าถนนที่จะเข้าไปทางหมู่บ้านเธอทันที
   
ครูพี่หนิงยิ้มขำๆ อ่านข้อความที่เธอคาดเดาไว้เเล้วว่าต้องเป็นทำนองนี้่ส่งมาจากอีเเชม  เสร็จเเล้วก็พับมือถือเก็บ   สาวหนิงยืนหน้าร้านคุยกับลูกค้าที่ตักหนมเค้กกินต่อ  เหมือนเมนูไหม่บ้าๆบอๆของอีเเชมจะได้ผลในทางปฎิบัติเเฮะ  ลูกค้าซดเอาๆ เธอต้องลองบ้างเเล้ว

     ครูฝึกสอนหนิงนึกขำไม่หายกับหน้าตาบอกไม่ถูกของไข่หวาน เมืออีเเชมบอกว่าจะส่งมันไปเรียนพิเศษเพือสอบเข้ามหาลัย เธอรุ้ว่าไข่หวานตั้งใจเรียนมากตั้งเเต่วันที่เธอเข้าไปร้องไห้กับมันในห้องนอนไข่หวานเเล้ว ตอนนั้นเธองงไปเหมือนกันที่เห็นมันก้มหน้าอยุ่กับกองหนังสือ เเต่ไข่หวานมันคงไม่ขนาดอยากไปนั่งติวนั่งเรียนนอกโรงเรียนมั่ง หอพักอีเเชม เธอก็เคยไปอยู่สองสามครั้ง    สีหน้าของไข่หวานมันเพลียๆชัดเจนเมื่อพี่สาวมันจากไป
oO  (ตะกี้คงเหนื่อยปั้นหน้ายิ้มให้พี่สาวอยุ่สินะไข่  )

ไข่หวานเดินไปเตรียมน้ำชามาเสิร์ฟลูกค้า เมือเห็นว่า ลูกค้าท่านนี้ติดใจเมนูไหม่ของพี่เเชมเข้าเเล้ว

'' ไข่  พี่อยากดูหนังวัยระเริง  '' 

จู่ๆสาวหนิงก็พูดขึ้นมา  ไข่หวานยิ้ม  ทั้งคู่ยังอยู่หน้าร้าน  คอยดุว่าลูกค้าขาดเหลืออะไร  ร้านเค้กที่ไหนก็อร่อย เเต่อร่อยเเล้วบริการดี  มีที่ไหนบ้าง 

''  ผมก็อยากดูพี่ เขาว่าหนังสนุกดี มีเพลงเพราะๆเพียบเลย   ''

ทั้งคู่คุยกันเหมือนพีๆน้องๆไม่มีผิดเลย ในสายตาของลูกค้า   

ลูกค้าท่านนั้นรอโอกาสมานานเเล้ว  มันได้คุยเรื่องไม่เกี่ยวกับหนมเค้กกับสาวสวยเเล้วตอนนี้  ต้องรีบงับเท่านั้น 

''หนังมันดี เเต่มันออกโรงไปเเล้วนะ    ''

เขาเงยหน้าจากหนมเค้กตรงหน้าเเล้วพูดกับไข่หวาน เเต่ดันยิ้มให้สาวสวยที่อยู่ตรงหน้าเเทน  สาวหนิงร้อยกระบวนทำหน้างอสุดคาวาอี้ต่อปากต่อคำกับลูกค้าหนุ่ม 

''ว้า  เเย่จังเลย  ''   

สาวสวยพืมพำก่อนจะยิ้มให้ลูกค้า   เธอไม่ได้หันไปมองไข่หวานเเล้ว

เนิ่นนาน กว่าลูกค้าท่านนั้นจะอิ่ม  ไข่หวานรีบเสนอโปรโมชั่นส่งให้ถึงบ้านเเละเบอร์โทรร้าน ก่อนจะส่งกล้องเค้กให้ลูกค้า เเล้วมานั่งเล่นบนเปลขาวรอลูกค้ารายต่อไป   เเต่มันมองเห็นพี่หนิงกำลังปิดหน้าต่างร้านหนมเค้กอย่างมีความสุข 

''  ปิดร้านตอนนี้เลยเหรอพี่หนิง  '' 

  พี่หนิงของมันชี้ให้ไอ้หื่น มองดูนาฬิกาที่บอกเวลา  บ่าย 2 โมงตรงเปะ 

''    พี่อยากไปดูวัยระเริงเเล้วไข่ ''

สาวเเว่นสุดคาวาอี้ยิ้มน้อยๆมาทางมัน เธอหน้าออกระเรื่อๆชมพูๆ ปากน้อยๆสีชมพูเหมือนจะสั่นน้อยๆ   

เหมือนพี่หนิงจะเเผ่นเสียงตกร่อง  พูดเป็นอยู่คำเดียว เเต่ไข่หวานรู้สึกเเปลกๆเเฮะเเละมันชอบมากเลยเเบบนี้ 

''คับ  ไปร้านเช่าวิดิโอกันตอนนี้เลยมั้ยพี่  ''

''อือ  ''