31.2 ไปเเสดงคอนเสิร์ทวันปีไหม่

 สวัสดีเพือนๆ ตอนนี้คือเป็นเเนวเวิ่่นเว้อเพ้อไปเรื่อย เพือจะปูทางไปตอนจบในตอนที่ 3 เนื้อหาส่วนใหญ่คือเพลงไฟนอลเค้าดาวน์ฺ

ครูเเววไม่อยากให้ใช้เวลาสำหรับการขับรถไปกลับนานๆ เพื่อไปห้องซ้อมหรูๆไกลๆนั้น จริงๆเธอเเค่อยากไปที่ๆเธอมีความทรงจำกับไข่หวาน กินข้าวกันอย่างเปิดเผย ถึงจะมีน้องหนิงมานั่งโต้ะด้วย เธอก็ไม่ได้รุ้สึกอึดอัดอะไร เดือนละครั้งเองเเถมเป็นการเล่นสนุกๆตามประสาคนชอบดนตรีด้วยกัน  เเต่คราวนี้เป็นงานจริงจังเด็กๆได้เงินใช้ เธอจะเอาอารมณ์มาพิจจารณาไม่ได้ เธอจึงไปถามอาจารย์ที่คุมมิกซ์เสียงงานคริสมาสว่าปกติใช้เครื่องดนตรีจากร้านที่ไหนมีห้องซ้อมดนตรีด้วยไหม ในที่สุดเธอก็ได้เบอร์มา  ใกล้โรงเรียนไม่กี่นาทีด้วย

ห้องซ้อมไม่ได้เล็กมากนัก เเต่ทุกคนเหมือนเคยชินกับห้องซ้อมขนาดใหญ่ๆหรุๆเท่าบ้านที่นั้น ทำให้พวกเขารุ้สึกว่าห้องมันเล็กไปหน่อย ตุ้ลำโพงเเละตู้เเอม์กีตาร์เเละกลองชุดกินเนื้อทีไปเกือบครึ่งห้อง สายไฟวางระเกะระกะถึงพยายามจะจัดให้เรียบร้อยที่สุด  การที่ฝาผนังทาสีขาวเเบบง่ายๆก็ทำให้ห้องดูสว่างเเละกว้างหลอกความรู้สึกให้ดูโปร่งได้อยู่บ้าง เเล้วยังมีคียบอรี์ดkorgสีดำ2ชั้นวางติดกำเเพง เรียกว่าเจ้าของห้องซ้อมใช้พื้นที่เเบบเต็มประสิทธิภาพเลยทีเดียว  เเน่นเอี้ยด มีที่ให้เดินเข้าห้องเเละยืนเล่นดนตรีอีกไม่ได้มากเลย

 เเต่ไอ่เสกกลับเเอบยิ้มในใจที่ได้ยืนดูพี่ๆคนสวยยืนซ้อมดนตรีอยุ่ใกล้ๆ อีเเอนนมโตขำปนหมั่นไส้ รุ้ทันความคิดไอ้เสก  เธอหันไปมองน้ำฝนคนงามที่ทำหน้าเฉยๆเคาะๆเเป้นคียบอร์ดตรงหน้าเตรียมพร้อมอยู่  สายตาเด็กผุ้หญิงที่นั่งเรียนมาด้วยกันตลอด5ปีสบตากันด้วยความหมายว่า

"เสกเพื่อนไข่หวานตัวจริงไม่ใช่ตัวปลอมเเน่นอน"

การที่คุณลุงพ่อของสาวเจี้ยบมาขอเล่นเเจมด้วย ทำให้ครุเเววเบาใจมั่นใจขึ้น เหมือนสองคนจะมีวิธีการเเสดงออกเวทีที่เเตกต่างกัน ครุเเววนั้นไม่ทำอะไรนอกจากเล่นกีตาร์เพื่อให้คนดูฟัง เธอโฟกัสที่รายละเอียดทุกตัวโน้ตเเละอารมณ์ที่พุ่งพล่านเหมือนมาระบายอารมณ์ใส่คนดูด้วยท่วงทำนองในเสียงกีตาร์ เเต่ลุงนั้น เล่นกีตาร์เเบบมืออาชีพรับงานจริงๆ เเละรุ้จักเอาใจคนดูเพราะมีประสบการณ์จากงานเลี้ยงต่างๆ ท่่านมีอารมณขันเเละน่าจะเหมาะกับงานลักษณะนี้มากกว่าเธอด้วยซ้ำ

ครุเเววร่ำๆว่าจะหาเหตุออกไปกินข้าว เด่วไข่หวานก็จะตามเธอออกมาเอง เเต่กลัวลุงดุ เมื่ออยุ่ต่อหน้าคุณลุงพ่อของมือกลองอารมณ์ดี เธอก็กลายเป็นเด็กน้อยเเววขึ้นมาทันที เเต้่เอาจริงๆเธอก็ยังไม่ได้กินข้าวเย็นเลย คุณลุงก็น่าจะยังไม่ได้กินข้าวเย็นเพราะต้องมาให้ทัน5โมงเย็น

เจ้าของห้องซ้อมดนตรีจำครุเเววได้ มันคือเด็กที่ชอบเเอบไปดูดบุหรี่ในห้องน้ำ สมัยนั้นครุเเววเพิ่งจะเข้ามาสอนในโรงเรียน  เธอเพิ่งจบ.ปตรี  เธอเดินอยุ่เเถวๆหน้าห่องน้ำนักเรียนชาย  เเละรั้วลวดหนามของโรงเรียน  มันคิดว่า เธอกลัวมันมากกว่ามันกลัวเธอด้วยซ้ำไปตอนนั้น  ตอนเจอมัน เเต่สิ่งที่มันประหลาดใจสุดๆคือ เธอไม่ได้เริ่มต้นด้วยการดุมัน เเต่เธอเสนอขอเเลกบุหรี่ในกระเป๋ามันทั้งหมด กับตีิ้กต้อกตัวนั้นในมือขาวๆของเธอ มันรุ้ดีว่าติ้กต้อกในมือครุสวยเเสนสวยคนนี้ ไม่ใช่ของราคาห้าบาทสิบบาทเลย มันของเเพงหลักร้อย ในยุคที่กวยเตี่ยวชามละ10 บาท ข้าวราดเเกง15บาท  มันรีบไหว้เธอ คับๆๆครู  มองตาเธอเเสดงอาการรับรุ้ว่านี่เธอขอสัญญาใจกับมันชัดๆ เเทนที่จะลากมันขึ้นห่องปกครองเหมือนครุคนอื่นๆ หรือพูดอะไรยืดยาวเวิ่นเว้อให้เหนื่อยใจ เเถมมันมาดูดบุหรีโดดเรียนชั่วโมงภาษาอังกฤษที่น่าเบื่อของคุณครุอีก

เธอน่าจะเคยดูมันเล่นเบสในงานโรงเรียนบ้าง ถึงยื่นขอเสนอเเลกติ้กต้อกราคาเเพงเป็นรัอย กับบุหรี่เเค่3มวน คงรุ้ว่าดนตรีมีอิทธิพลกับหัวใจมันพอควร   ต้อกตอกเป็นของสำคัญของนักดนตรีทุกคน เเต่เธอเอาของสำคัญที่เธอพกติดตัวซึ่งเเสดงว่าเธอรักมันมาก มาเเลกกับบุหรีนักเรียนนี่นะ .นี่มันคำขอร้องไม่ใช่คำดุ

มันเป็นมือเบสนักดนตรีที่ชอบเล่นตามงานเทศกาลต่างๆของโรงเรียน  ตอนเเรกที่มันเห็นเธอขึ้นไปยืนสะพายกีตาร์คนเดียวบนเวที มันกะจะเข้าไปดูครุคนสวยโพสท่าสวยเล่นกีตาร์ขำๆ เเต่พอเธอเริ่มเล่นกีตาร์มันถึงกับมองเธอเปลี่ยนไปเลย  มันไม่เข้าใจว่าทำไมครุเเววไม่สนใจจะเข้าชมรมดนตรีสากลของโรงเรียน

ถึงมันจะไม่ใช่นักเรียนดีเด่นอะไรเเต่มันเชื่อว่าครุเเววน่าจะภุุมิใจในตัวมันอยุ่บ้าง ที่มันเรียนจบเเละมีงานทำเลี้ยงตัวเองได้ตอนนี้

"ภุมินทร์ เเถวนี้มีร้านปอเปี้ยทอดไหม"

ครูเเวววมองผู้ชายคนนึงหน้าตาดุดันมีหนวดที่ไม่โกน เเต่ภาพซ้อนในใจของเธอคือเด็กผู้ชายหัวเกรียนคนนึงที่เธอเคยสอนภาษาอังกฤษให้ วันนี้ดูสุขุมขึ้นเเต่กระชับกระเฉงดูเเลลูกค้าดี เเต่งตัวง่ายๆเสื้อยืดสีขาวเเละกางเกงยีนตืเเฟชั่นอัศนีย์วสันต์ที่ฮิตทั่วบ้านทั่วเมือง

       
ภาพจำในอดีตจางของเจ้าของห้องซ้อมหายไปเมื่อเสียงหวานๆของครุเเววกระตุกความคิดมัน เจ้าของห้องซ้อมดนตรีทึ่งที่จุ่ๆครุเเววเรียกชื่อมันขณะที่มันตรวจสอบสภาพห้องเเละเครื่องดนตรีเเละยื่นรีโมทเเอร์ให้ครูชาคริต  มันต้องรีบหันไปมองหน้าครุสุดสวย คำกล่าวที่ว่าครุจำนักเรียนได้ทุกคนคงมีความจริงอยุ่บ้าง เธอยิ้มเขินๆเมื่อเกิดอาการหิวขึ้นในเวลาที่ควรมีสมาธิกับการเล่นดนตรีเหมือนเพื่อนๆร่วมวงคนอื่นๆ 

"ผมไปซื้อให้มั้ยครุ กล้วยทอดเกี้ยวทอดก็มีคับ ขายหน้าวัดข้ามถนนไปนี่เอง  "

"มีค่าบริการไหมคะ"

เธอยิ้มหวานกับเด็กผุ้ชายวันนั้นที่โตเป็นผุ้ใหญ่มีธุรกิจเป็นของตัวเองเเล้ววันนี้ ส่วนนายภุมินทร์ก็อดทึ่งไม่ได้ที่ครุเเววมาเช่าห้องซ้อมเพื่อใช้เวลาส่วนนึงนั่งกินขนมกันนี่นะ วงครุเเววชิวจริงๆคับ นักดนตรีสาวๆก็น่ารัก โดยเฉพาะสาวตาคมผมยาวหน้าตาดุๆที่สะพายเบสสีเเดงยืนหมุนลูกบิดเเอมป์เบสอยู่ตอนนี้ หันหลังทีหัวใจจะวาย ก้นโคตรงอน กระโปรงนักศึกษายุคนี้มันดีจริงๆวะเข้ารูปสุดๆ

ไอ้ภุมินทร์คนขยันรีบส่ายหน้า

"ไม่มีคับครู มันคือส่วนนึงของการให้บริการคับ " 

มันพูดพร้อมยกมือไหว้ ก่อนจะเริ่มสอบถามกับสมาชิกวงสวยๆคนอื่นๆว่าอยากกินอะไรบ้าง มันเเอบมองส่วนโค้งนูนเด่นของเสื้อนักศึกษาที่เด่นชัดมากขึ้นกว่าปกติเพราะถุกสายสะพายเบสสีเเดงพาดผ่านของครุจอยอยุ่ครุ่นึง ขาขาวสุดๆ เเละรู้สึกอยากตบหัวไอ้เด็กผมยาวที่กำลังเลือกกีตาร์ เเต่สายตามันอยู่ที่จุดเดียวกัน

oO( ไอ้เด็กบ้าไม่มีสัมมาคารวะนั่นครูฝึกสอนนะมึง)

หื่นรุ่นพี่ประนามหื่นรุ่นน้องในใจ  สาวเเว่นที่นั่งพิงกำเเพงอยู่เธอเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด เธอคิดสั้นๆ 

oO(ผู้ชาย...)

 คุณลุงเองที่กำลังตั้งสายกีตาร์คู่มือสีน้ำตาลลายไม้ของเเกอยุ่ ก็ขำๆกับความเเสนชิวสบายๆของวงดนตรีวงนี้ไมไ่ด้  เเกก็สั่งคะน้าหมุกรอบ1กล่องบ้าง  ขณะที่ไข่หวานสนใจกีตาร์ตัวเล็กๆเบาๆสีขาวเสียงเเปลกๆจากที่เคยได่ยินจากกีตาร์ที่มันใช้

 "  นี่คือกีตาร์เทเล มันจะมีเสียงที่ ทเเวงทเเวง " 

ตาลุงยิ้มเมือไข่หวานงงสุดๆ พี่เจี้ยบหัวเราะ เธอกำลังลุ้นว่าคุณพ่อของเธอจะให้ฉายากีตาร์ตัวนี้ว่าอะไร เเบบที่คุณพ่อเธอเคยบรรยายกีตาร์เเต่ละตัวเป็นผู้หญิงเเบบต่างๅ  เเต่เธอคิดว่ากีตาร์ตัวนี้น่าจะเหมือนครุพี่จอย สวยเเต่เเปลกๆ

ไข่หวานลองดีดกีตาร์ดู ได้ยินเสียงกีตาร์ออกมามันเเปลกๆจากกีตาร์เสียวหวานฉ่ำที่มันเคยเล่น หรือเสียงกีตาร์ที่อบอุ่นเเละหนาดุของครูเเวว นี่เหรอคือ ทเเวงทเเวง ที่คุณลุงบอก มันเล็กเเละมีความสากๆเเปลกๆในนั้นไม่เหมือนใคร คุณลุงช่วยมันหมุนปุ่มต่างๆที่มันไม่เคยใช้ เเละเเนะนำเอหเฟคกีตาร์มากมาย ไข่หวานนั้นใช้ก้อนเอฟเฟคอย่างเดียวคือ ส้ม ds1และโอเวอร์ไดรฟก้อนเดียว คุณลุงยังเเนะนำเอฟเฟคเป็นเเผงๆ ที่กดปุ่มเดียวมีเสียงออกมาโดนใจเลยก็มี มันมัลักษณะเป็นเเผงสีขาวเหล็ก เเละมีปุ่มสีดำ ax1500g

"ครุชาคริตอยากร้องเพลงอะไรมั่งคะปีไหม่"

ครุเเววเริ่มทำงานวางเซตเพลงที่จะใช้ในการเล่นวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีไหม่ ขณะเคี้ยวปอเปี้ยทอดไปด้วย

"เเล้วเเต่ครุเเววคับ" 

คนถูกสัมผัสตอบคำถามกำลังมีความสุขกับเต้าส่วนใส่ปาท่องโก๋ เลยยังไม่ค่อยมีไอเดียอะไรมากตอนนี้ถ้าอิ่มเเล้วอาจจะมีไอเดียสุดยอดบอกครูเเววก็ได้

ครุคนสวยยิ้มส่ายหน้า เธอมองเหมือนยังรอคำตอบที่2อยู่นะ    ชาคริตเหมือนโดนสะกดจิตจากตุ้มหูชินจังที่เเกว่งไปมาน่ารักกวนๆ

มันตักเต้าส่วนเข้าปากไปจนพอใจเเล้วถึงตอบคำถามเธอจากใจ เพราะกินของหวานเเล้วไอเดียมันบังเกิด

"ผมอยากร้องเพลง โลกนี้่คือเธอของพี่เเจ้คับ "

"อ่อ เพลงนี้ถ้าเอามาเล่นด้วยกีตาร์โปร่งก็น่าสนใจดีนะ"

ครูเเววว่าอย่างนั้นเเล้วเธอก็หันไปทางครูฝึกสอนจอยเเปปนึง ทางนั้นออกจะเขินๆเมือรู้ว่าครูเเววคิดอะไร ถุึงมันจะเป็นเเค่อดีตก็เถอะ

"ชาคริตเหมาะกับเพลง ข้าวไข่เจียว ของวงเฉลียงมากๆเลย"

สาวสวยเเกล้งเเซวชาคริตเเก้เขิน ชาคริตมึนๆนิดหน่อยที่เเฟนเก่าบอกว่ามันเหมาะเพลงข้าวไข่เจียว นี่คงจะพูดอ้อมๆว่ามันเป็นคนเห็นเเก่กินสินะ เเต่เพลงนั้นก็สนุกดีนะ เหมาะกับเทศกาลรื่นเริงดีออก

น้ำฝนรู้จักเพลงนี้ดี เธอคิดว่าครูชาคริตรสนิยมหรูดี เเละการใช้กีตาร์ตัวเดียวเล่นเเทนดนตรีทั้งวงตามคำเเนะนำของครูเเวว น่าสนใจมาก ทั้งเสียงเชลโลเเละเสียงไวโอลิน เธออยากเอ่ยขอเล่นคียบอร์ดเพลงนี้กับครูชาคริตเเต่ไม่กล้าออกความเห็นอะไร

"ครุคับ ครุขอส่งเพลงหนึ่งมิตรชิดใกล้เข้าประกวดคับ"

ไข่หวานเริ่มขอเพลงที่มันอยากฟัง มันหันไปทางพี่หนิงที่ขี้เกียจเล่นกับมัน เธอยิ้มน้อยๆให้มันพอเป็นพิธีก่อนที่เธอเริ่มเสนอเพลงบ้าง

"หนิงว่าเพลง บทเรียนสอนใจก็น่าสนใจนะครุชาคริต"

เธอสบตากับไข่หวานที่รีบพยักหน้ารับ มันก็ชอบ เหมือนพี่เเชมชอบร้องเพลงนี้ให้พี่หนิงฟัง เเล้วก็หัวเราะ พี่เเชมขำอะไร เพลงเค้าซึ้งๆ พี่เเชมขำตรงไหน

 "  Final countdown ของวงยุโรป  ก็น่าสนใจนะคับครู " 

 ลุงผู้ชอบคะน้าหมุกรอบให้ความเห็นบ้าง

ครุพี่จอยกำลังตั้งสายเบส เธอหันไปยิ้มกับคุณลุง เเสดงความเห็นด้วย เพลงนี่อย่างเหมาะ ทั้งช่วงเวลาเเละความเร่าร้อน เธอเองก็ชอบเหมือนกัน จากนั้นครูจอยก็หันไปทางครูเเววที่กำลังหม่ำปอเปียทอดอย่างอร่อยอยู่ ใบหน้างดงามนั้นมีประกายวิตกกังวลขึ้นมา
เล็กๆ

สาวจอยพอจะเข้าใจข้อกังวลใจบางอย่างในใจครูเเววอยุบ้าง เพลงนี้จะต้องซ้อมกันนานเท่าไรนะเเละไข่หวานเด็กหื่นจะไหวเหรอ 

 "  เพลงมันเข้ากับปีไหม่มากเลยค่ะครูเเวว เเล้วก็เล่นตั้งตอนเปิดวงเเละปิดท้ายได้ด้วย เราซ้อมเพลงเดียวเหมือนซ้อมเพลงไว้เล่น2เพลงเลย เกรซว่าเพลงนี้ได้เลย เจ้าภาพน่าจะชอบมากๆ " 

สาวเกรซที่นั่งเล่นอยู่ข้างไข่หวานพูดขึ้นบ้าง ความสวยเเบบลูกครึ่งเเต่ค่อนมาไทยมากๆๆตาคมผมม้ายาวถึงบ่า สะกดทุกสายตาด้วยเสื้อยืดสีเเดงรัดรูปเเละกางเกงสั้นๆโชว์ความขาวจนเห็นเส้นเลือดจางๆถ้าอยู่ใกล้ๆ


oO(น้ำจิ้มปอเปี้ยหวานจิ้ดเข้ากับปอเปียทอดไหม่ๆจริงๆ)

ครูเเววกำลังอยู่ในช่วงเวลาปอเปีย้สุดอร่อย สาวสวยหยุดเคี้ยวของอร่อยกร้วบๆในปากครู่นึง ไข่หวานหันไปมองครูเเววที่เธอเซ็กซี่เเม้เเต่ตอนกินขนม

'' อือๆ จริงด้วยเกรซ''
 
ครุเเววเธอพยักหน้าให้ก่อนจะเริ่มหม่ำปอเปี้ยทอดกรอบของเธอต่อ ครูพี่จอยบางทีก็อดขำในบางเวลาของครูเเววไม่ได้

ไข่หวานหันไปทางพี่เกรซที่น้ำฝนบอกมันว่าพี่เกรซเล่นเปียโนโคตรเก่ง สำหรับมันเเล้วพีเกรซอมควยดุสุดๆ มันยังจำวันที่มันอยุ่กับเธอบนเเคร่ในป่านั้นได้  หัวควยมันเเทบหลุดติดปากเธอ น่าอิจฉาพี่หนุ่มจริงๆ เมื่อไรไข่หวานจะได้คุยกับพี่เกรซอีกนะ มันฟังพี่เกรซคนเก่งเริ่มพูดคุยเรืองเพลงนี้ ทำให้มันเริ่มสนใจเพลงนี้่ขึ้นมาซะเเล้วสิ เเต่มันเพลงอะไรละเนี่ย

ไข่หวานมองไปทางพี่หนิงเหมือนจะขอรายละเอียดเพิ่ม ครูพี่หนิงเกาหัวเล่น เเทะปอเปี้ยทอดในจานครุเเวว 1ชิ่น เธอยังไม่พูดอะไรออกมา ขณะทีพี้เจี้ยบมือกลองก็ร้องอ่อ เเละเริ่มคุยกับครุชาคริตเเละครูพี่จอยเรืองความเหมาะสมของเพลงนี้ว่าตรงกับเทศกาลวันปีไหม่สุดๆ ครูพี่หนิงเห็นน้ำฝนกับน้องอรวดีทำหน้างงๆ สาวเเว่นหยุดมองหน้านายเสกสรรทีเเอบมองเธอเห็นๆ กลางวันเเสกๆๅ

oO(มองอะไรของเธอเนี่ยนายเสกสรร)

 เธออมยิ้มๆกับบรรดาเด็กๆรอบตัวเธอ เหมือนเธอหลุดออกจากสังคมที่เคร่งเครียด  ล่องลอยอยุ่ในโลกที่ไร้ความวุ่นวายใจ ชั่วขณะนึง

ในที่สุดครุพี่หนิงก็เริ่มพูด

''ก็เพลงที่เขาชอบเปิดตอนมีกีฬาสีในโรงเรียน กับที่เปิดในช่วงข่าวกีฬาในทีวีไงไข่  ประจำเลย''

ครูชาคริตยืนอยู่หน้าไมด์ เริ่มพูดให้ความรู้ไข่หวานบ้าง

''ตอนเที่ยงเวลามีเสียงตามสายในโรงเรียน  บางวันก็เปิดไข่หวาน เพลงสุดฮิตเลย''

''นั่นเหรอ เพลงไฟนอน เค้าดาว พี่หนิงครูชาคริต''

"เออ ใช่เลยไข่ เพลงวงยุโรป "

ครุพี่หนิงพยักหน้า เธอเห็นภาพหลังซ้อมเสร็จไข่หวานมันจะขอยืมเทปวงยุโรปไปฟังเพลงนี้ คิดว่ามันต้องมาเเนวๆเลย

oO(ใช่มั้ยไข่หวานชอบเพลงร็อคมากใช่มั้ย)

เธอรู้สึกหน้าเเดงเล็กๆกับความคิดสุดเพี้ยนบางอย่างของเธอที่ดันเกิดขึ้นในเวลาที่ชาวบ้านกำลังคุยกับเรืองงานเรืองการ สาวเเว่นสุดคาวาอี้เอามือเกาเเก้มตัวเองเบาๆสงบสติอารมณ์ ปากก็งับปอเปี้ยของครูพี่เเววกินดังกร็อบๆรู้สึกสะใจเเปลกๆ

ครูพี่หนิงเล่นกับไข่หวานเสร็จก็หันไปยิ้มเพลียๆกับพีเกรซที่อมยิ้มน้อยๆอยู่ข้างน้ำฝนที่ยืนข้างคียบอร์ด


 ซึ่งสาวเกรซเองก็เเอบงงเหมือนกัน   เพลงนี้เปิดบ่อยมากๆในทีวี เเต่ไม่มีใครรู้จักชือเพลงเเละใครเล่น อาจจะเป็นเพราะทีวีชอบตัดเอามาใช้เเต่ช่วงอินโทรก็ได้  เเม้เเต่น้ำฝนยังยืนงง อะไรเอ่ย ไฟนอลเค้าดาวน์ ในบ้านเเม่เธอก็ชอบเปิดเพลงนี้เเต่เธอเดินผ่านทุกที เธอไม่รุ้ว่าใครเป็นเจ้าของเพลงด้วยซ้ำ


ไม่มีนักเรียนม.ปลายคนไหนรู้จักชือเพลงนี้หรืองวงดนตรีวงนี้ -เเต่พวกมันเคยได้ฟังท่อนคียบอร์ดที่เเสนจะสวยงามนั้นทุกคน อินโทรเพลงนั้นอยู่ในทุกทีในอำเภอ เเละมันอยู่เเทบทุกที่ในประเทศไทยเเน่นอน ในทีวีคือประจำ

ถ้าไม่มีคุณลุงในวง ครูเเววคงปัดไอเดียเรื่องเพลงไฟนอนเค้าดาวทิ้งทันที ไม่ว่าใครจะเสนอไอเดียนี้ขึ้นมา เพลงนี้่จะฆ่าไข่หวานดับสนิทกลางเวทีเเน่นอน ถึงจะได้หนูน้ำฝนเปียโนขั้นกลางมาเล่นคียบอร์ดให้ก็เถอะ เเต่ไข่หวานรับมือช่วงโซโลไม่ไหวเเน่นอน  เเต่ตอนนี้คุณลุงมาเล่นในวง เธอเชื่อว่านอกจากfinal coutdown จะไม่มีปัญหาเเล้ว สายล่อฟ้าก็อาจจะได้มีโอกาสเล่นด้วย เเค่ให้ไข่หวานเล่นกีตาร์ได้เหมือนในงานคริสมาสเท่านั้นก็พอเเล้ว  เธอก็คิดว่าเจ้าภาพน่าจะพอใจละ  ถ้ามีเวลาซ้อมเพิ่มอีกวัน2วัน

"เพลงมันดังทั่วบ้านทั่วเมืองครับครู ผมกับลูกสาวไปเล่นกับเพื่อนงานที่ไหนก็มีคนขอเพลงนี้ก็เลยได้ซ้อมมือบ่อยๆ"

เหมือนคุณลุงจะเข้าใจว่าครูเเววกำลังคิดอะไรอยู่ในใจเลยเอ่ยออกมา

ครุเเววได้ฟังก็มีความสบายใจมากขึ้นไปอีก 

 หลังจากที่ทุกคนเช็คอุปกรณ์เเล้ว ครุเเววก็ขอให้คุณเกรซช่วยเล่นคียบอร์ดคุ่ไปกับน้ำฝนที่ยังเกร็งๆอยู่ก่อน  เธอเชื่อว่าน้ำฝนคงมีอะไรถามมือเปียโนด้วยกัน พอทุกอย่างเรียบร้อยทุกคนพร้อม  ครุเเววก็เอ่ยสั้นๆว่า เล่นเพลงเหมือนเดิมๆในงานคริมาสก่อน เป็นการให้คุณลุงมือกีตาร์เฉพาะกิจของวงวอร์มอัพสร้างความคุ้นเคยกับคนอื่นในวงไปด้วย

 เอาเข้าจริง ห้องซ้อมเล็กๆไม่ใช่ปัญหาเลย เพราะเครื่องดนตรีเเละอุปกรณ์ครบต่างหากที่สำคัญ  เเละทุกคนชอบยืนใกล้ๆกันถึงจะอยุ่ในห้องซ้อมหรุขนาดใหญ่กว่าหลายเท่า ไข่หวานก็หาเรื่องมายืนใกล้เธออยุ่ดี เเต่วันนี้มันไปยืนพิงกำเเพงด้านขวามือใกล้ๆน้ำฝนมือคียบอร์ดเเละคุณเกรซ เเล้วก็อรวดีที่ยืนอยุ่ข้าวๆน้ำฝนๅนายเสกสรรก็นั่งบนให้กำลังใจเพือนอยู่ใกล้ ครุฝึกสอนจอยยืนใกล้ๆครุชาคริตที่ร้องนำ ครุน้องหนิงนั่งพิงกำเเพงข้างประตุทางซ้ายของห้องข้างเเอมผ์กีตาร์ตัวใหญ่ ส่วนคุณลุงยืนใกล้ๆน้องเจี้ยบมือกลองอยุ่กลางห้อง

วงเริ่มเล่นเพลงก็เคยสัญญาของพี่อัศนีวสันต์เป็นเพลงเเรก เสียงอินโทรด้วยกีตาร์เเปร่งๆ/ทำให้เเกหันไปทันที ทุกคนผ่านงานวันคริสมาสมาเเล้วจึงเล่นกันได้จนจบเพลง ครูเเววนั่งฟังจนจบเพลงก็ปรบมือ เเล้วก็ลุกขึ้นเตรียมจะเดินออกจากห้องไป เธอยิ้มหวานๆให้ทุกคนบอกว่า เด่วมา

ครุเเววออกไปไม่ถึง2นาที เธอกลับมาพร้อมโน้ตเพลง the final countdown ซึ่งเจ้าของห้องซ้อมบอกว่านักดนตรีที่มาซ้อมที่นี่ต้องเล่นเพลงนี้เเทบทุกวงเจ้าภาพงานชอบมากเลยช่วยกันเขียนโน้ตเเจกกัน ไม่ต้องเกรงใจ เเล้วค่อยไปถ่ายเอกสารก็ได้ วันนี้ใช้เเบบนี้ไปก่อน

"เป็นส่วนนึงของการบริการใช่ไหมคะพี่ "

เจ่าของห้องมองลงไปยังพื้นห้องเห็นครุพี่หนิงในชุดนักศึกษาเเว่นรวบผมม้าเรียบร้อยเเหงนหน้าสวยๆขึ้นมาคุยเล่นกับมัน หน้าตาน่ารักมีความซนๆอยุ่ในเเว่นตาคู่นั้น ทำให้มันก็เกิดอาการอยากต่อปากต่อคำด้วย

"ใช่เลยครับ  เอาเบาะนั่งมั้ยครับ"

"ไม่เป็นไรค่ะ หนิงสบายๆค่ะ " เธอบอกชือเธอไปในข้อความสั้นๆนั้น

นายเจ้าของห้องซ้อมดนตรีมองสาวสวยผมรวบหางม้าเเสดงออกถึงความเนี้ยบในชุดนักศึกษาหลวมๆ นั่งพิงผนังห้องซ้อม ขัดสมาธิโดยกระโปรงคลุมขาไว้ทั้งหมดมิดชิด สะพายเบสสีเหลืองส่วนตัวของเธอ เเถมมีจานปอเปี้ยทอดวางใกล้ๆ ดูท่าเธอจะสบายจริงๆอย่างทีคุย มันจึงยื่นโน้ตเบสให้เธอ ความนุนเด่นของเสื้อนักศึกษาเเม้ชุดนักศึกษาจะหลวมซ่อนรูปเพียงไหนก็เถอะ มันเผลอหยุดสายตามันไว้เเวบนึง  หญิงสาวยิ้ม เเล้วมองดูเจ้าของห้องซ้อมเริ่มเเจกโนต้เพลงให้ทุกคน  น้ำฝนดูผ่อนคลายเล็กน้อยเมื่อได้โน้ตเพลงมาอ่าน เธอมองเห็นรูปร่างของเพลงมากขึ้นจากโน้ตที่ได้รับ  ครุเเววมักมีเซอไพรสเสมอๆ  เป็นประจำด้วย

สองสาวที่อินโทรคียบอร์ดได้อย่างพร้อมกันบ่งบอกถุึงความที่ถูกขับเคี่ยวจากดนตรีคลาสิคทีเเม่นยำ  สาวเกรซคนสวยตาคมผมม้าที่ดึงดูดสายตาผู้ชายทุกคนยกเว้นไข่หวาน เพราะยืนในมุมที่หันไปทางพี่เกรซไม่ได้บ่อย มันหันหน้าเเทบจะไปทางเดียวกันกับพี่เกรซ มันอยากจะหันมองเสื้อสีเเดงๆของพี่เกรซจะเเย่

 เด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารักผมยาวรวบเรียร้อยผุกโบว์สีน้ำเงินที่ดูคร่ำเคร่งในตอนเเรก เริ่มได้ยินเสียงกลองที่ดังสนั่นห้องเเละเเม่นสุดๆของพี่เจี้ยบคนที่น่ารักเธอตีกลองไปยิ้มไป จริงๆคือเธอหัวเราะไปด้วยในบางครั้ง ทำให้น้ำฝนคลายความกังวลลงได้มาก เมือสองนักศึกษาสาวเบสคู่นั้นเริ่มเล่นโน้ตเบสตามมา โดยครูพี่หนิงที่เล่นเบสเหมือนกำลังโซโลกีตาร์ยังไงยังงั้น เสียงกีตาร์ของไข่หวานที่กระท่อนกระเเท่นคร่อมบ้างตรงจังหวะบ้าง ทำให้เธออยากเอาใจเพือนของเธอ สาวน้อยที่เป็นเหมือนนักเปียโนคลาสิคคนเดียวในวง ท่ามกลางชาวร็อค เเม้เเต่พี่เกรซจะเล่นเปียโนเหมือนกันเเต่มีอะไรที่เเตกต่างออกไป ไม่รุ้เหมือนกัน เเต่น้ำฝนคิดว่าเสื้อยืดสีเเดงรัดรูปเเละกางเกงขาสั้นสีขาโชว์ขาอ่อนขาวๅพี่เกรซโคตรเซ็กซี่เลย

ไข่หวานฟังที่คุรลุงโซโลกีตาร์ ถ้าครูเเววคือน้ำปลา คุณลุงก็คือซอส ถึงจะคนละเเนว เเต่ใส่ข้าวต้มได้อร่อยเหมือนๆกัน มันดูพี่หนิงโซโลเบสคุ่ไปกับคุณลุง ถึงจะดูเเปลกๆเเต่ฟังเเล้วเพลงโคตรเเน่อนเลย มันหันไปดูพี่จอยเล่นเบสนิ่ง ตามเสียงกลองของพี่เจี้ยบ มันหันไปยิ้มให้พีจี้ยบเเต่เธอดันหัวเราะก่อนเเล้วถึงยิ้มมา มันหันมาทางพี่จอยเห็นเธอมองหน้ามันอยู่ขำๆ เสียงเบสของพี่จอยทำให้มันเล่นกีตาร์ได้เข้ากับจังหวะกับเพื่อนๆในวงมากขึ้น

ถึงจะเป็นเพลงยากเเต่ด้วยมีมืออาชีพอย่างคุณลุงที่เล่นตามงานเลี้ยงเป็นงานอดิเรก เเละสาวน้อยมือกลองอารมณ์ดีคนนั้น คุณเกรซน้องหนิงน้องจอยก็เอาตัวรอดกันได้ น้ำฝนเล่นดีกว่าทุกคนในวง เธอกังวัลเเค่ว่าไข่หวานจะทำวงล่ม ซึ่งก็เป็นไปตามคาด ครูเเววไม่ได้ประหลาดใจอะไร เเต่เธออดภูิมิใจที่มันเล่นได้มากขึ้นเรือยๆก่อนล่ม ส่วนครูชาคริตนั้นร้องไม่ถึงหลายโน้ตที่สูงๆ เเต่เธอไม่คิดว่าคนในงานจะซีเรียสมากมายอะไรนัก

 อาการที่ครุเเววสั่งปอเปี้ยทอดมานั่งกินเพิ่มเเละให้คำเเนะนำเป็นจุดๆไมไ่ด้เริ่มเล่นไหม่ตัง้เเต่ต้นเพลง ทำให้ทุกคนเล่นอย่างชิวๆมากขึ้นเเละนั่นทำให้เพลงออกมาดีเกินความคาดหมาย ยังไงซะเพลงส่วนใหญ่ก็เป็นเพลงเดิมๆที่เล่นในงานคริสมาสของโรงเรียนเเทบไม่เปลี่ยนอะไรเลย นอกจากไม่มีเสียงกีตาร์ครูเเวว เเต่เปลี่ยนให้คุณลุงเล่นกีตาร์เเทน เเทบจะเหมือนเดิมทุกอย่าง

เหมือนม่าม่ากับไวไวเเละ ยำยำ ใครจะเเยกออกบ้าง
คืนนั้นน้ำฝนกับอีเเอนนมโตกลับหอทันละครหลังข่าวพอดี ไข่หวานนั้นเปิดหนังสือคุมือคอมพิวเตอร์การเขียนภาษาฟอเเทนอ่านได้10นาทีก็ง่วงหลับสนิทจนถึงเช้า พี่เจี้ยบเริ่มมีไอเดียว่าจะเเขวนป้ายเปิดร้าน 2ทุ่มไปเที่ยวอยุ่

28 ธ.ค.

ครุเเวววันนี้เธอไม่มัดจุกเเล้ว สาวสวยไว้ผมหน้าม้าเเทน ไข่หวานหัวใจจะวายกับความน่ารักสุดคาวาอี้ของเธอ ในเสื้อเชิร์ตสีน้ำเงินเเละกระโปรงยาวสีขาวของเธอ ครุเเววมาโต้ะของนัดเรียน4คนด้วยเหตุผลว่า เธอเอาโน้ตเพลง ไฟนอล เค้าดาวน มาให้น้ำฝนกับไข่หวาน
ไข่หวานมองตาหวานๆของครูเเววเเล้วบอกว่า
 
" ผมอ่านโน้ตไม่เป็นคับ 
"

ครุเเววยิ้มเเล้วคลี่ให้มันดูเเผ่นโน้ตอีกเเผ่นซึ่งบอกเเม้กระทั่งว่าเอานิ้วไหนจิ้มตรงไหนของกีตาร์

ครุเเววมองสายตาที่มีเเต่ความว่างเปล่าในดวงตาไข่หวาน เธอหันไปมองน้ำฝนที่ยิ้มให้เธออย่างง'งง เธอพุดกับไข่หวานว่า เด่วสอนอ่านในห้องซ้อม หรือจะถามน้ำฝนก็ได้

 สะโพกสวยๆใต่กระโปรงขาวพริ้วๆเเละเสื่อเชิรตมีปกสีน้ำเงินนั้นค่อยๆเดินจากไป  อีเเอนนมโตยังไงก็ไม่ชินกับสายตาของไข่หวาน

เเน่นอนว่าไข่หวานไม่ถามน้ำฝนเรื่องโน้ตเพลง ด้วยเหตุผลที่ทั้งสามคนบนโต่ะรุ้ทันทีว่าทำไมไข่หวานไม่คุยกับน้ำฝน อีเเอนก็เไม่เเปลกใจเมื่อเห็นฝนหัวหน้าห้องคนงามกำลังวาดการตุนเล่นบนสมุดการบ้านของเธอ  อีกเเล้ว  มันเป็นวิธีกลั้นขำเเบบเเปลกๆของหัวหน้าห้องคนสวย เวลาเธอเจอเรื่องที่เธอตลกเเต่เธอไม่อยากเเสดงออก

เวลาวาดการตุนเล่นของน้ำฝนหมดลง เพราะมันเป็นขั่วโมงฟิสิกซ์ของครุจอยเเล้ว ไข่หวานเด็กเรียนสนใจหน้าห้องหนักกว่าเดิม เพิ่มเติมคือไอ้เสกก็ไม่อ่านการตุนด้วย มันสนใจกระดานดำมากตอนนี้ 

ไข่หวานได้สคสขนาดกว้างเท่านิ้วหัวเเม่มือ จากน้ำฝนเเละอีเเอนนมโต ยังไงก็ตามมันไม่เคยให้สคสทั่งสองคนบ้างเลย

 
" ขอบคุณมากฝนเเอน สุขสันต์วันปีไหม่นะ "

ไข่หวานขี้งก มันอวยพรปีไหม่เเบบประหยัดให่เพื่อนร่วมโต้ะ โดยลืมอวยพรไอ้เสก ถึงไอ้เสกจะให้สคสราคาอันละ1บาทเมื่อเช้านี่เอง

วันนี้หลังเลิกเรียน ทุกคนมายืนรอครุเเววหน้าโรงเรียน เพราะมีร้านขายลุกชิ้นปิ้งเเละน้ำมะพร้าวขายอยุ่ใกล้ๆ  น้ำฝนกับอีเเอนนมโตลองเเหนมคลุกร้านไหม่อยุ่  พวกมันกินขนมเเละคุยกันรอรถครุเเววอยุ่  วันนี้ครุชาคริตขับมอไซด์มาจึงล่วงหน้าไปกับครุพี่จอยก่อน

 
" ไข่หวาน เปิดโน้ต เพลงไฟนอลเค้าดาวน์สิ "

ครูเเววที่เป็นคนขับรถสั่งไข่หวานที่นั่งข้างๆเธอ เเกมบอกเป็นนัยๆๆว่ามันดูขาเธอมากไปละ มีเพื่อนอยู่ข้างหลังตั้ง3คนนะไข่หวาน

น้ำฝนที่นั่งอยู่เบาะหลังดูอาการครูเเววทีไข่หวานทีอย่างสนใจ เเต่ไม่นานนักเธอก็หันไปคุยกับอีเเอนต่อ ขณะที่ไอ้เสกเหมือนเคยมันหยิบการตูนขึ้นมาอ่าน ห้องซ้อมไม่ได้ไกลจากโรงเรียนเลย อาจจะไม่ถึง10นาทีก็ถึง

 
" รูปนั่นคือคอกีตาร์ เเละก็เฟรต เลข 1 คือนิ้วชี้ 2กลาง 3นาง4ก้อย  "
เป็นครัง้เเรกที่ไข่หวานละสายตาจากหน้าสวยๆของครูเเววเเล้วมาสนใจกับโน้ตบนกระดาษ

 
" อ่อ  คับๆครู
"

มันมองเเล้วเข้าใจทันที ครูเเววเหมือนจะพูดน้อยมาก เเต่เธอเน้นเข้าประเด็นสุดๆ

 
" ไข่เล่นภาคกีตาร์ริทึ่ม เด่วไปถึงห้องซ้อม ครุจะสอนอ่านโน้ตโซโลกีตาร์โซโล่ไฟนอลเค้าดาวน์ให้ โน้ตอยู่กับคุณลุงไข่ก็ขอถ่ายเอกสารเอา "

'มันเป็นวิธีที่เรียกว่า เเท็บกีตาร์ นะไข่หวาน "

 
" ออ เเท็บกีตาร์  "

เธอส่งสายตาหวานๆมาทางไข่หวานเเวบนึง

 
" ขอบคุณคับครู   
" 

มันยิ้มให้เธอบ้าง เเต่สาวสวยหันไปสนใจกับถนนเเล้ว เพราะระยะทางเเค่ดูดเปปซี่ยังไม่หมดก็จะถึงเเล้ว

 โชดดีทีนักเรียนกับพวกนักดนตรีส่วนมากไม่มีใครมาใช้บริการช่วงปีไหม่



ครุเเววฟังครุชาคริตร้องเพลงโลกนี้คือเธอเพียงรอบเดียวก็รุ้สึกพอใจมาก เธอหันไปทางคนอื่นๆเหมือนจะถามความเห็น

 
" เกรซว่าครุชาคริตร้องเพราะดีนะพี่เเวว
"

สาวสวยที่วันนี้ใส่เสื้อยืดคอกลมสีดำเเละกางเกงยีนต์สั้นถึงหัวเข่าเอ่ย  เเก้มใสๆนั้นดึงดูดสายตาไอ้เสกบ่อยครั้งมาก

เหมือนทุกคนจะเห็นด้วย ครุเเววเลยให้วงเล่นเพลงสบายดีหรือเปล่า ของวงเอกวายเเซดต่อทันที เป็นโอกาสของอีเเอนนมโตได้โชว์ของบ้าง เสียงปรบมือของครพี่ชาคริต ทำเอาอีเเอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ มันเอามือปัดผมสั้นรับกับหน้าคมๆที่หูทำไมก็ไมารุ้ ไอ้เสกยอมรับว่าอีเเอนร้องดีเกินคาด มันชุมือขวาให้ จนอีเเอนอดยิ้มไม่ได้


29ธ.ค.

ครูชาคริตมาพร้อมกับไลน์กีตาร์ไหม่ที่เขียนง่ายๆให้ครูเเววดู พร้อมเสนอว่าอยากให้ไข่หวานเล่นกีตาร์คู่ด้วย ไข่หวานยิ้มพร้อมโบกมือ ไม่เอาๆๆๆคับ ครูชาคริตหัวเราะมันเเค่เเกล้งพูด  พอเข้าใจว่าภาระในส่วนของไข่หวานก็หนักอึ้งจนมันเเบกเเทบไม่ไหวละ


30ธ.ค.

พี่เเชมบอกว่าจะมาดูไข่หวานเล่นคอนเสิร์ท ไซท์ก่อสร้างของเธอไม่มีคนงานทุกคนกลับบ้านกันหมด ปกติพี่เเชมก็ไม่เคยอยุ่ทำโอทีหรือใดๆอยู่เเล้ว  พี่เเชมเป็นคนจริงๆจังทุกอย่างยกเว้นเรืองงาน เธอยังคิดเรืองเดิมอยูว่าหลังเรียนจบเเล้วร้านเค้กของเธอจะเป็นยังไง ตอนเเรกพ่อเเม่ของน้ำฝนกับอีเเอนไม่ค่อยชอบใจนักเมือรู้ว่าครูเเววไม่ได้มาด้วย เเต่น้ำฝนบอกว่าครูพี่หนิงรับปากว่าจะมาส่งถึงบ้านเเน่นอน เหมือนคำพูดของผู้หญิงที่พ่อเเม่ของน้ำฝนเเละอีเเอนนมโตไม่เคยเห็นหน้าเลย ทำไห้พวกเขาเกิดความเชื่อใจได้ เเถมครูหนิงโทรมาขออนุญาติก่อนล่วงหน้าหลายวันเเล้วจึงไม่มีปัญหา 

31 วันสิ้นปี

ครูเเววเเทบไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยตั้งเเต่เช้า เธอมีความสุขกับผัวเเทบจะทั้งวันทั้งคินตั้งเเต่3ทุ่มเมือวานซืนหลังจากไอ้เสกเข้าบ้านพร้อมคุณเเพรววดี ยกเว้นเวลากินข้าว ทั้งคู่ก็อยู่ในห้องนอนตลอด เเต่หลังจากพายุรักเเท้สงบลง  เธอก็ชักจะมองนาฬิกาในมือขาวๆของเธอบ่อยขึ้นๆ สลับกับชักว่าวให้มันเหมือนยังอยากจะเล่นต่อเเล้วเริ่มอ้าปากดูดอมอีกเเล้ว ไอ้เสกมองอาการเมียของมันขณะทีเธอผงกหัวขึ้นลงอย่างสนใจ หน้าอกที่ใหญ่สวยวางบนหน้าขาของมัน ยั่วมือจนมันต้องเอื้อมไปลูบคลำเล่นจนหญิงสาวสั่นสยิวไปด้วยเหมือนกัน ก่อนจะมองตามันเเล้วขบเม้มเบาๅที่หัวหยักก่อนจะโมกควยมันต่อ  ตอนนี้พระอาทิตย์กำลังจะตกเเละมันเริ่มเเข็งอีกเเล้ว

เเต่ไอ้เสกไม่ใช่ไอรอนเเมน หลังจากเมียของมันขึ้นขย่มได้เพียงสองนาที มันก็ถึงจุดจบเเละไม่อาจจะเริ่มงานต่อได้อย่างเเน่นอน มันทำหลายอย่าาง ทั้งให้เมียดูดให้จนมิดด้าม มันถึงขั้นจินตนการถึงคุณเเพรวเเม่ยายของมัน ที่เนื้อตัวเปลือยเปล่าเเละมันเเทงข้างหลังเธอ       เเค่จินตนาการคงไม่เป็นไร

ที่สุดเเล้วมันก็ชวนเมียมันออกไปกินข้าวนอกบ้าน มันคิดว่าหลังจากกินข้าวเเล้วค่อยมาสานต่อกันไหม่ เมียมันอยากให้เเม่ไปด้วย ทัง้สองคนรออยู่ครู่ใหญ่ก่อนที่คุณเเพรววดีจะเดินลงบันไดมา ตามประสาคนสวยที่อาบน้ำนาน เหมือนทั้งสามคนจะมาคนละงาน เเพรววดีใส่เสื้อเชริตสีขาวเเละกางเกงสเเลกสีดำ ครูเเววใส่เสื้อขาวเเละกางเกงยีนต์รัดรูป ส่วนไอ้เสกใส่เสื้อเชิรต์สีฟ้าเเละกางเกงสเเลกสีขาว

ร้านอาหารในเมืองผุ้คนมากมายไม่เกินการคาดเดาเพราะวันนี้คือวันสิ้นปี ร้านอาหารเต็มไปด้วยอาหารหลากชนิดผู้คนมากหน้าหลายตา เเต่ครูเเววไม่สนใจอะไรนักนอกจากปอเปี้ยทอดในจานของเธอ

 ไอ้เสกผิดหวังนิดหน่อยที่เด็กเสิรฟสาวเเว่นที่รู้จักกับเมียมัน  ครูน้องหนิงสาวฝึกสอนที่เป็นลูกเจ้าของร้านมาเป็นเด็กเสิริ์ฟขำๆ ไม่มาทำงานวันนี้ ครั้งสุดท้ายที่มันเจอเธอ เธอสังเกตได้ว่าเธอยิ้มให้มันอย่างเป็นมิตรขึ้น เเล้วก็หายไปหลังร้านเเละไม่ออกมาอีกเลย เป็นสไตน์ยั่วให้อยากเเล้วจากไป เป็นผู้หญิงเเนวนึงที่ไอ้เสกพอได้เจอมาบ้าง ผู้หญิงเเนวๆนี้

มันสังเกตเห็นเมียมันเริ่มมองนาฬิกาในข้อมือเล่นสลับกับกินปอเปี้ยทอด หลายปีที่ผ่านมาเวลาที่อยู่ต่อหน้าปอเปี้ยทอดเมียมันไม่สนใจใดๆในโลกทั้งสิ้น

พอรถขับมาถึงสี่เเยก ครูเเววก็มองป้ายโฆษณาเเผ่นใหญ่ ที่มีข้อความ "ฉลองครบรอบรีสอร์ทครบ1ปีเเละเเฮปปี้นิวเยียร์" อยุ่นานเเละเธอเริ่มมองนาฬิกาบนข้อมือตัวเอง  อีกเเล้ว

"ร้านอาหารรีสอร์ทนี้อร่อยเหรอเเวว"            

ไอ้เสกมันยังนึกไม่ออกว่ารีสอร์ทนี่มันจะอะไรให้เมียมันสนใจได้ อาหารเหรอ  หรือเธออยากเปลี่ยนบรรยากาศ ตั้งเเต่เรียนมหาลัย ครูเเววชอบเซ็กซ์เเนวเเบบอะไรๆที่มันตื่นเต้นๆ เเต่ไอ้เสกนึกไม่ออกว่าเธออยากจะทำอะไรในรีสอร์ท หรือว่าอยากเอ้าดอนอกห้องในรีสอร์ท ในที่มีคนเยอะๆเเบบวันนี้นะเหรอ

oO(โหเเวว มันจะตื่นเต้นไปหน่อยไหม)

ไอ้เสกนึกภาพเมียมันชวนเย็ดท่าหมานอกห้องพัก เเล้วเเอบเคานดาวไปกับเเขกในงานฉลองปีไหม่ด้วย นี่มันเกินลิมิตของไอ้เสกไปมาก ยามเห็นจะเกิดอะไรขึ้นละนั่น เเต่มันก็ชักตื่นเต้นๆเหมือนกัน ไม่ได้ทำอะไรเเผลงๆกับเมียมันนานเเล้ว ตัง้เเต่เลิกกับคุณเเพรววดีเเม่ของเมีย  อันนั้นคือตื่นเต้นคูณ10

ครูเเววมองผัวที่กำลังครุ่นคิดเรืองเธอทำไมสนใจรีสอร์ทนี้หนักหนา นี่เสกเขาสังเกตเห็นมานานเท่าไรเเลว้นะ


"วงดนตรีของเเววไปรับงานปีไหม่ที่นี่ เเววเป็นห่วงเด็กๆ อีกชั่วโมงนึงก็เเสดง เเววิยากเเวบไปดุหน่อยนึง  "

ถึงจะเขินๆเเต่ครูเเววก็ตัดสินใจพูดความจริงครึ่งเดียวในใจของเธอออกไป มันทำให้การโกหกของเธอเป็นธรรมชาติ ความจริงเเล้วเธอก็ห่วงเด็กๆทุกคนนั้นเเหละ เเต่ห่วงเด็กที่เล่นกีตาร์ไฟฟ้ามากๆกว่าคนอื่นในวง การปรากฎตัวของเธอเเค่ไม่กี่นาทีจะสร้างความมั่นใจให้มันเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว เเต่ยังไงซะกุหลาบงามย่อมมีหนามเเหลม ไข่หวานต้องเห็นผัวของเธอไปด้วย เเต่เธอประเมินเเล้วว่าเธออยากไปเห็นหน้าไข่หวาน เพราะงั้นไข่หวานต้องเสียสละรับความเเหลมคมของหนามกุหลาบเข้าไปด้วย เหตุผลของครูเเววข้างๆคูๆ เเละเธอชอบเหตุผลเเบบนี้มากๆ


"น้าเเพรวว่าไงคับ อ่อ จะให้ผมขับรถกลับบ้านไปส่งก่อนมั้ยคับ"

คำว่าวงดนตรีของลูกเเวว ทำให้คุณเเพรววดีที่กำลังง่วงๆเพราะเพิ่งกินข้าวมาไหม่ๆ สนใจขึ้นมาบ้าง นานเเล้วทีเธอไม่ได้เจอเด็กคนนั้น ขนมเเสนอิ่มอร่อยเเต่จุก ไม่โทรหากันบ้างเลย จริงๆเธอก็ไม่คาดว่ามันจะโทรหาเธอ เเล้วที่สำคัญเธอไม่ชอบคุยโทรศัพท์ด้วยสิ เเต่ถ้าโทรมาก็รับนะ ถ้าเธออยู่คนเดียว

 "มีเชตเพลงอะไรมั่งลูก"

"ก็มีที่เหมือนๆกับงานวันคริสมาสนะเเม่ ตัดเพลงสายล่อฟ้าออกเเล้วใส่เพลงไฟนอลเค้าดาวน์ลงไปเเทน "
ครูเเววหันหลังมาคุยกับเเม่ที่กำลังนั่งอ่านนิตรสารบงกชในรถ

"เเล้วก็เพลงอีกหลายเพลงที่เเววไปซ้อมเล่นๆกับคนในวงเดือนละครั้ง เพิ่มมาไหม่สองเพลง เพลงพี่เเจ้ เเล้วก็  เพลงเอ้กวายเเซสนะเเม่"

"น้าอยากไปดูเด็กๆเล่นเพลงไฟนอลเค้าดาวนะ คุณเสก ไม่ไกลใช่ไหมรีสอร์ทนี้เเวว "

"ไม่กี่กิโลเเม่ "

ครุเเววเด็กเเสนซนของคุณเเพรววดีฮึกเหิมสุดๆ เมื่อเธอมีเเนวร่วมเเล้ว

"งั้นเเม่ขอเเวะไปดูด้วยเเล้วค่อยกลับบ้านพร้อมกัน พักผ่อนหน่อย"

คุณเเพรววดีเเค่อยากจะไปดูเด็กน้อยเล่นกีตาร์พอเเก้เบื่อๆ เเต่ครูเเววกลับคิดว่าเเม่พูดเรื่องให้เธอพักผ่อนกิจกรรมวันหยุดกับผัวซะบ้าง หญิงสาวเธอหน้าระเรื่อเล็กๆ


ไอ้เสกหมุนๆหน้าปัดเพลงเเล้วกดเพลยเทป

"สบายดีหรือเปล่า ข่าวคราวไม่เคยรุ้ สืบดูเธอไม่อยุ่เเอบดูเเวะมองหา"

"วงนี้เหรอเเวว"

มันถามขณะที่ป้ายบนทางบอกว่าเหลืออีกเเค่2โลก็จะถึงรีสอร์ทนั้นเเล้ว

"ใช่ เพลงนี้เลยด้วย "

ไอ้เสกจริงๆเเล้วมันอยากกลับบ้านไปตำเมียตอนนี้เลย เเต่ก็อยากเอาใจเมียด้วย เอาใจเเม่ยายด้วย มันจึงเลี้ยวขวาตามป้ายลูกศรบอกทางไปทางรีสอร์ฺทในป้ายทันที


ครูพี่จอยในชุดเสื้อเชิ์ตสีชมพูอ่อนเเละกางเกงยีนต์รัดรูปสังเกตเห็นครูชาคริตทำหน้าไม่สบายเป็นครั้งเเรก เมือมันมองชื่อรีสอร์ทเป็นครั้งเเรกตอนเธอขับรถไปรับมันมานี่เอง ชาคริตก็ใส่เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนต์ ขณะเริ่มขับรถมาตามทาง มันเริ่มพูดเล่นกับเธอน้อยลงอย่างเห็นได้ชัด เหมือนมันจะเกี่ยวข้องอะไรสักอย่างกับรีสอร์ทเเห่งนี้เเละมันไม่ชอบเลย อย่างไรก็ตามครูจอยไม่ใช่เเนวเก็บประวัติคนหรืออะไรทำนองนั้น เธอไม่มีปัญหาถ้าชาคริตมันมีอะไรที่เธอไม่รู้ เด่วมันก็จะบอกเธอสักวันอยู่ดี ถ้ายังอยู่ด้วยกัน ด้านหลังมีเด็กน้ำฝนกับอรวดีนั่งมาด้วย เธอเเค่เดาว่าประวัติของครูชาคริตกับรีสอร์ทนี้อาจจะมีอะไรทีเรทเอ็กซ์ก็ได้ เด็กน้ำฝนใส่เสื้อยืดลายอาราเร่กับกางเกงยีนต์ ส่วนอรวดีใส่เสื้อเชิร์ตสีขาวมีปกเเละกางเกงยีนต์

คุณลุงกับสาวเจี้ยบกำลังนั่งเกาะเวทีดูวงดนตรีที่เล่นเพลงที่ส่วนใหญ่เป็นเพลงคาราบาวไปพลางๆ คุณลุงใส่เสื้อลายๆเเบบเสื้อใส่ไปสงกราน์กับกางเกงสีขาวหลวม น้องเจี้ยบใส่ชุดนักศึกษามาเลยสวยจัดนะเธอ สายตาเเซวของครูฝึกสอนจอยทำเอาน้องเจี้ยบเขินๆ

ไข่หวานรีบเดินมารับเบสของเธอ ไอ้เด็กขี้เอาใจ เสื้อยืดสีฟ้าเก่าๆเเละกางเกงยีนต์ขายาว วันนี้ไม่ใส่กางเกงนักเรียนรัดๆมาออกงานเเฮะ ขณะที่เสกสรรเหมือนกำลังสนุกกับเพลงบนเวที ใส่เสื้อยืดลายขวางเเละกางเกงยีนต์  เมื่อครูจอยนั่งดูเพลงบนเวทีอย่างไม่สนใจนักไปสักสามสี่้เพลง เธอสังเกตเห็นชาคริตเริ่มกระสับกระส่ายอย่างเห็นได้ชัด นี่มันประหม่าเวทีหรือยังไงนะ  ในที่สุดครูพี่หนิงก็มาเข้าทักทาย เธอเเว่นใส่เสื้อเชิร์ตสีเหลืองเตะตาเเละกางเกงยีนต์รัดรูปมาก ผมปล่อยสวยเลยวันนี้  เเหม....

เห็นผู้ชายคนนึงผมยาวเเบบนักร้องใส่เสื้อยืดลายเสื้อยืดวงเมทาลิกาเดินมากับพี่เกรซ นี่สินะพี่หนุ่มพี่ชายของครูพี่หนิง

พี่เกรซใส่เสื้อยืดลายหัวใจโดนลูกศรกามเทพเเละกางเกงยีนต์ฺขาสั้น

คุณลุงเมือเห็นว่าสมาชิกวงมาครบทุกคนเเล้วก็เดินนำทางไปในรีสอรฺท ท่านบอกว่าจะพาไปเเนะนำตัวกับเจ้าภาพเเล้วค่อยไปเตรียมตัวหลังเวที ท่านว่าคนอื่นยังไงไม่รู้เเต่คุณลุงบอกว่าลุงเคยชินกับเเบบนี้่ทุกงาน ครูพี่หนิงรีบยกมือไหว้ก่อนจะพูดสั้นๆว่า

"ขอบคุณค่ะคุณลุง"

โต้ะนั้นอยู่มุมๆหน้าห้องพักห้องนึง มีชายวัย50กว่าดุใส่เสื้อเชิร์ตสีฟ้าอ่อนกางเกงยีนต์เก่าๅกางเกงยีนต์ขาดๆ ผม2สีท่าทางสบายๆ  ผุ้หญิงอายุประมาณ40ใส่เสื้อเชิร์ตสีเเดงรัดรูปเเละกระโปรงยาวสีเหลืองอ่อน เเต่งหน้าบาง สร้อนทองจี้รูปหัวใจนั้น นำสายตาใส่เสื้อที่ไม่ติดกระดุมเม็ดบนชิวๆเเละมั่นใจ  เเละผุ้หญิงวัยรุ่นอายุน่าจะไม่เกิน18 เต็มที่ก็18 หน้าตาสะสวยผมยาวท่าทางขรึมๆ เธอใส่เสื้อลายลูกไม้สีเหลืองเเฟชั่นยุคสุนทรภรณ์กับกางเกงยีนค์ น่ารัก

คุณลุงยกมือไหว้พร้อมกับเเนะนำตัวว่ามาทำหน้าที่เล่นดนตรีกับเพือนๆสมาชิกวง ชายคนนั้นหัวเราะครู่นึงเเต่ผู้หญิงที่อยู่ข้างเขากลับยิ้มน้อยๆ เด็กสาวนั่นมองครูชาคริตเเปลกๆ

oO(โอ ชาคริตรูปหล่อเเผลงฤทธฺ์อีกเเล้วเหรอเนี่ย)

"อ้าวชา เด่วนี้รับจ็อบเล่นดนตรีเหรอ ไม่บอกพ่อเลย"

oO(นั่นไง ต้องอะไรสักอย่าง )

ครูจอยผู้ชอบการสันนิษฐานหรือเดา ปรบมือให้ตัวเอง

"ผมไม่ได้ดูชื่อรีสอร์ทพ่อ เพิ่งดูตะกี้เอง เเต่เล่นดนตรีกับเพือนๆหลายเดือนละ "

ชาคริตเกาหัวขำๆ ท่าทีเป็นธรรมชาติเเบบนี้ เเสดงว่าชาคริตไม่ได้รุ้เรืองว่าต้องมาเล่นดนตรีที่รีสอร์ทของพ่อตัวเองจริงๆ เเละเรื่องนี้ไม่น่าใช่ต้นเหตุของความเครียดสักหน่อย พ่อลูกคุยกันปกติไๆ ถึงจะไม่เฮฮาเอิกเกริกเหมือนสาวเจี้ยบคุยกับพ่อของเธอก็เถอะ

"น้ารอฟังเสียงหล่อๆของชาคริตเลย "

ผุ้หญิงหน้าหมวยๆเเต่งหน้าอ่อนๆพูดคุยเล่นกับชาคริต เหมือนชาคริตจะมีปฎิกริยาตอบสนองเธอช้าไปสักหน่อย ลักษณะนี่ืคือการพยายามหาวิธีตอบโต้บทสนทนาอย่างเป็นทางการ

"ขอบคุณครับน้าหลิน"

"รอรับทริปพิเศษจากน้าหลินอยู่นะครับ "

หญิงสาวยิ้มเเปลกๆ พร้อมพยักหน้า 

"ขึ้นอยู่กับผลงานนะ ชาคริต"

คุณลุงที่เป็นเจ้าภาพเล่นกับลูกชายตัวเองบ้าง

ครูพี่จอยคิดว่ามันเเปลกๆ หรือครูพี่จอยคิดมากไปนะ เธอเริ่มคิดว่าผู้หญิงคนนี้เกี่ยวกับชาคริตยังไง เธอคิดว่าไม่น่าจะใช่น้าเเท้ๆละ ดูจากอาการของผู้หญิงตรงหน้า

 เเม่เลี้ยงเหรอ  หรือจะเป็นน้องของเเม่ชาคริตจริงๆ หรือเมียคนที่สองที่สาม ตามประสาคนมีเงิน  ส่วนสาวสวยที่ยืนข้างหลังนั้นหันไปดูดอกไม้ตามข้างทางเเล้ว

"หวัดดีเป้ย"

ชาคริตมันทักทายหญิงสาวอยู่ด้านหลังสุด เธอกำลังหันหลังจะเปิดประตูเข้าห้องพัก เหมือนว่าเธอจะไม่สนใจกับเรื่องบนเวทีเท่าไหรเเค่ตามเขามาเท่านั้น

"หวัดดีพีชาคริต"

รอยยิ้มปรากฎขึ้นเเวบนึง ก่อนที่เธอจะหันหลังกลับ ไข่หวานมองก้นสวยๆนั้นครู่นึง ไม่อยากเสียงานใหญ่ เดี่ยวเจ้าภาพไม่พอใจไล่กลับบ้านจะอด5000

ขณะที่ไข่หวานกำลังหมุนๆปุ่มบนกีตาร์เเละเเอมป์กีตาร์พร้อมดีดกีตาร์ลองฟังเสียง มันก็ได้ยินเสียงครูพี่หนิงพูดดังๆ พี่เเววๆๆ มันรีบหันไปทันที ครูเเววจริงๆ เธอขึ้นเวทีมาเพียงเเต่ไม่มีกีตาร์สีขาวตัวนั้น คนสวยไหว้คุณลุงเเละยิ้มให้ชาคริตที่กำลังซึมๆ สู้ๆนะครุชาคริต เธอพูดอย่างนั้น ไอ้ครูชาคริตรีบปรับสีหน้ามันเริ่มรู้ตัวเเหละว่ามันไม่ปกติ จากหน้าซึมๆ ครูชาคริตรีบอัทเกรตเป็นผู้ชายหล่อยิ้มเเย้มเเบบที่เคยเป็นทันที ครูเเววเอามือตีฉาบเล่นๆเหมือนจะกวนมือกลอง จนสาวเจี้ยบที่นั่งเช็ตกลองอยู่หัวเราะ หวัดดีค่ะครู  สาวสวยตอบว่า หวัดดีเจียบ

ครูเเววไม่ได้พูดกับไข่หวานเธอมองหน้ามันเฉยๆเเล้วยิ้ม ไข่หวานรีบยกมือไหว้ เธอพยักหน้าหงึกๆ หัวใจสาวเต้นตึกๆด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ได้ปลดปล่อย ในที่สุุดเธอก็พูดบางอย่างออกไปจนได้

"ครูรอชมวิดีโอย้อนหลังอยู่นะไข่หวาน"

เธอพูดยาวสุดๆ

" คับครู พี่ห้องซ้อมบอกว่าจะถ่ายให้ มันเป็นส่วนนึงของการบริการคับ"

เธอยิ้มหัวเราะกับมุกเป้กของมัน ที่มันจำคำพูดซ้ำๆของเจ้าของห้องซ้อมดนตรีเอามาพูดเล่นกับเธอ

oO(เออ พัฒนาขึ้นนิดหน่อยไข่)

ครูเเววยิ้มเเห้งๆ


ครูเเววเดินผ่านไปทางน้ำฝนที่กำลังง่วนอยู่กับโน้ตเพลงของเธอเเละคียบอร์ด  ขณะที่อรวดีกำลังยกมือไหว้เจ้าที่เจ้าทางเเละเวที มันไหว้ครูเเววต่อเลย หวัดดีเด็กๆ เธอพูดอารมณ์ดีหัวใจสาวเลือดสุบฉีดเเรงด้วยความรู้สึกอิ่มเอม เธอรู้สึกอยากคุยกับสมาชิกในวงตัวน้อยต่อ

"ครูจะไปดูเพลง ไฟนอลเค้าดาวข้างล่างเวทีด้วย"

สองสาวยิ้มอย่างดีใจ พวกมันรีบยกมือไหว้ ขอบคุณค่ะคุณครู


ครูเเววเดินไปทางครูพี่จอยที่มาเติมเต็มพลังให้วง เธอทำเป็นกระซิบเบาๆใกล้ๆสาวจอยคนสวย

 "ฝากดูเเลวงด้วยนะจอย "

ครูจอยรีบยกมือไหว้ถึงรู้ว่าครูเเววเเค่พูดเล่น ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะพี่เเวว  สาวจอยรู้สึกเเปลกๆพิกลวันนี้ทำไมครูเเววอารมณ์ดีดูมีพลังเหลือล้นจริง เเต่การที่เธอขึ้นมาคุยเล่นเเเปปเดียว ก็ทำให้ทุกคนสีหน้าอารมณ์เปลี่ยนเป็นคึกคักทันที ครูเเววคือส่วนนึงที่หายไปในการเล่นดนตรีของวงในวันนี้ เเละเธอพยายามเเวะมาหาถึงเเม้จะอยู่เล่นด้วยไม่ได้ ยกเว้นชาคริตที่ยังคงบุทไม่ขึ้น เเต่มันก็คงพยามเอาใจครูเเววเลยฝืนยิ้มสินะ วันนี้ชาคริตเป็นอะไรเอ่ย


บนเวทีเริ่มเงียบๆไปเเต่ทุกคนในวงของครูเเววพร้อมสำหรับการเเสดงเเล้ว  ถึงจะมีบางสายตาที่ใส่ใจผู้หญิงที่สะพายเบสสองคนนั้นเป็นพิเศษอยุ่บ้าง ส่วนนักร้องนำนั้นไม่มีใครสนใจเลย รวมทั้งมือกีตารืทั้งสองคนด้วย  เเต่พอเสียงอินโทรคียบอร์ดดังขึ้น เเม้เเต่ไอ้เสกที่ยืนอยู่ใกล้เวทีข้างพี่เจ้าของห้องซ้อมเเละคนให้เช่าเครื่องดนตรี ยังหูผึ่งเเละหลายคนในงานก็เช่นกัน

 นั้นมันเสียงคียบอร์ดในท่วงทำนองที่คุ้นเคย ถึงจะไม่รู้ว่าเพลงชื่ออะไรก็เถอะ เป็นเพลงที่ได้ฟังสั้นๆเเทบทุกวัน มีเสียงฮือฮาดังเป็นพักๆเมื่อท่อนคียบอร์ดที่คุ้นเคยดังขึ้น เหมือนทางวงจะเล่นท่อนอินโทรซ้ำไปซ้ำมาเรียกอารมณ์เเขกในงาน เเละเเนะนำตัวเองไปในตัวโดยใช้เพลงเเทนที่จะบอกว่าวงชืออะไร

 เด็กหญิงตัวน้อยๆที่เหมือนสาวนักดนตรีคลาสิคที่ดูขี้อาย ที่อยุ่ท่ามกลางนักดนตรีร็อคที่มั่นใจในตัวเอง เธอ กำลังร่ายนิ้วไปบนคียบอร์ฺดเรียกร้องความสนใจในตัววงได้มากโข หน้าตาเธอยิ้มเเย้มในเเบบเด็กซนๆที่ได้ลองจับคียบอร์ด ไม่ได้มีท่าทีวางมาดหรือเก็กสวยใดๆ เป็นยิ้มซนๆที่กำลังสนุกกับการเล่นคียบอรฺด  หลายคนเริ่มดื่มไปพลางหันไปทางเวทีดนตรีบ่อยๆ เสียงเบสที่สะท้อนกระเเทกใจที่รุ้สึกถึงความหนาเเน่นของกำเเพงเสีบงเบสที่ีเเข็งเเกร่งเกินปกติ ทำให้บางสายตาหันไปมองบนเวทีว่านั่นมันอะไรวะ

 เเละเมือมองไปหน้าเวทีตรงๆ หนุ่มๆหลายคนก็ถึงกับลุกจากโต้ะกินเลี้ยง เดินไปดูใกล้ๆเวที นั่นไม่ใช่ที่เบสคู่ที่พิเศษอยู่เเล้ว ไม่ได้จะเห็นกันบ่อยนัก เเต่นั้นคือเบสคู่ที่เล่นด้วยสาวสวยสองคน สองเบสที่กระเเทกกระทั้นผ่านลำโพงตรงหน้า ทำเอาบรรดาเเขกๆในงานตื่นเต้นหัวใจเต้นตึกๆโยกหัวตามทันที นี่ไม่ใช่เเค่สาวสวยที่เล่นเบส เเต่เป็นเบสที่กระตุ้นหัวใจเเขกๆในงานด้วยวิธีท่ี่ผสมผสานเสริมกันอย่างเร่าร้อนด้วย2สาวสวยเองต่างหาก สาวผมยาวน่ารักที่ตีกลองไปหัวเราะไปอย่างอารมณ์ดีเสริมทัพเสียงเบส เธอสามรถทะลุทะลวงความเเน่นหนาของกำเเพงเสียงเบสเสียงหนานุ่มเเต่เเข็งเเกร่งด้วยเสียงกลางของกลองเป็นระยะๆ

สองนักร้องคนนึงเป็นผู้ชายสุ้มเสียงไม่นิ่งนัก เเละเด็กผู้หญิงตาคมเข้มผมสั้นที่ช่วยกันร้องเพลงที่เสียงสูงร้องยากเย็นทำให้ไม่มีใครตำหนิเมือเขาร้องไม่ถึงโน้ตตามต้นฉบับ

เเละเมือมือกีตาร์รุ่นลุงเริ่มโซโล เเขกผู้มีเกียรติหลายท่านก็โยกหัวตามไปด้วย สาวเเว่นเล่นเบสในลักษณะกำลังโซโลเบส เธอเดินไปใกล้มือกีตาร์รุ่นพ่อ เเละเริ่มเสียงโซโลเบสไล่กวดด้วยความเร็วกระชั้นชิดไปอย่างไม่ยอมเเพ้ เรียกเสียงเฮจากบรรดาผู้ชมหลายท่าน/ โดยเฉพาะผู้ชมผุ้ชายหน้าเวที

ครุเเววดูความสำเร็จของวงอย่างมีความสุข ขณะที่ตอนจบมีเสียงปรบมือเเละเสียงกรี้ดของสาวๆในงานดังขึ้นเกินความคาดหมายมากๆ เสียงคียบอร์ดของสาวน้อยยังไม่เงียบลง หลังเล่นวนท่อนคียบอร์ดเล่นกับคนดูไปหลายๆรอบเเล้ว เธอเริ่มผสมผสานโน้ตบางอย่างเข้ามาเนียนๆ โดยมีเบสโซโลของสาวเเว่นเล่นตามเบาๆ  เด็กน้อยผมยาวผูกโบว์สีน้ำเงินผมหางม้า เธอกำลังโชว์ลีลาการเล่นดนตรีคราสิคเล็กๆน้อยๆ ก่อนที่เสียงกีตาร์ประหลาดๆของเด็กผู้ชายคนนึงดังขึ้น เด็กผู้ชายคนนั้นพูดใส่ไมด์ว่า

"เพลงนี้ชือเพลง o come o come emanuel ครับ "

นักร้องทั้งชายหญิงลงไปจากเวที พวกมันไปยืนกินน้ำให้กำลังใจ หรือจะเรียกว่าสวดมนต์ให้มือกีตาร์คนนั้นก็ไม่เกินไปนัก ครูเเววทำเป็นเริ่มเพลินกับยำทะเลตรงหน้า เธอมองหน้าสามีเธอที่มองบนเวที เธอยิ้มๆที่ผัวเธอก็ชอบสิ่งที่ไข่หวานเล่น  ขณะที่สาวสวยกำลังหุเงี่ยฟังโน้ตที่ไข่หวานเล่นโน้ตต่อโน้ต เเล้วยิ้มขำๆ เธอคิดว่าไข่หวานน่าจะเล่นจบได้อย่างไม่มีปัญหานัก ดีขึ้นอีกขั้นเเล้วเด็กคนนี้

ไอ้่เสกก็ไม่เข้าใจนัก เป็นครั้งที่2ที่มันเริ่มคิดว่ามันเคยเห็นหน้าเด็กผู้ชายที่กำลังเล่นกีตาร์ตอนนี้มาจากไหนนะ เเต่นึกยังไงก็นึกไม่ออก มันจำได้ว่ามันเคยให้เด็กคนนี้่เย็ดกับน้าเเพรวด้วยเหตุผลประหลาดๆกลางป่ากลางเขา อันนั้นมันจำได้ไม่ลืม เเต่มันเคยคิดว่ามันเคยเห็นเด็กคนนี้อีกที่ไหนสักเเห่งเเต่มันนึกไม่ออกสักที มันเริ่มคิดว่ามันเเค่มั่วคิดมากไปเอง ดังนั้นมันจึงเริ่มสนใจกับเบียร์ตรงหน้าขณะฟังเสียงกีตาร์สั่นๆนั่นไปด้วย ถึงจะเห่ยๆเเต่ก็พอฟังได้ รุ้สึกได้ถึงความตั้งใจเเต่อาจจะซ้อมน้อยไปหน่อย เเถมคงเพิ่งเล่นมั้ง มันเริ่มกระดกเเก้วสองอึก

"ยังไงเมียมันก็ขับรถได้อยู่เเล้ว"

หลังจากเสียงกีตาร์ที่น่าขนลุกเเละทรมานหูคนฟังของเด็กผู้ชายจบลง ก็มีเสียงปรบมือให้กำลังใจจากบรรดาขาร็อคหน้าเวที หรือพวกเขาปรบมือให้สองสาวมือเบสคู่ที่ช่วยประคับประคองเสียงกีตาร์อยู่ใกล้ๆก็ไม่รู้ได้ จากนั้นก็เริ่มมีเสียงคีบอร์ฺดอินโทรเพลงที่เเสนคุ้นเคยดังขึ้น"อีกเเล้ว

เด็กผู้หญิงที่ผมสั้นๅท่าทางเเก่นๆซนเเละมีรูปร่างทีดึงดูดสายตาเกินวัยโดยเฉพาะช่วงหน้าอก เธอเเสดงออกว่ามั่นใจในตัวเอง เดินดุ๋ยๅขึ้นมาบนกลางเวที เเละเริ่มเเหกปากอย่างนุ่มนวลถึงจะลักษณะสั่นๆบ้าง

"สบายดีหรือเปล่า ข่าวคราวไม่เคยรู้ สืบดูเธอไม่อยู่ แอบดูแวะมองหา"

มีเสียงใสๆของสาวๆข้างล่างเริ่มร้องเพลงเเข่งกับบนเวทีซะเเล้วสิ

 อีเเอนนมโตยิ้มอย่างความสุข ความเขินอายบนเวทีเริ่มหายไปเล็กน้อย เเละในที่สุดเวทีงานเลี้ยงนี้ ก็เป็นเหมือนเวทีในโรงเรียนของเธอ เด็กน้อยร้องเพลงอย่างมีความสุขเธอเริ่มร้องเพลงเหมือนร้องในห้องซ้อมอย่างสบายๆ

ไอ้เสกมันมองดูเมียมันเริ่มขยับลุกขึ้น สะโพกไหวๆนั้นมันอดใจรอกลับบ้านเเทบไม่ไหวเเล้ว เเต่มันยังไม่กล้าเป็นฝ่ายชวนเธอกลับบ้าน เธออาจจะไปห้องน้ำนี่คงเตรียมกลับบ้านเเล้วสินะ ถ้าใช่ก็เยี่ยมเลย  เเต่ไม่ใช่ เธอเดินไปข้างๆเวที ขณะที่เพลงสบายดีหรือเปล่าใกล้จะจบลง  คุณเเพรววดีเหมือนจะสนใจบนเวทีเป็นพิเศษ ไอ้เสกมันมองหน้าสวยๆเเละเสื้อของเธอเเวบๆ พยายามหักห้ามบางอย่างที่ไม่ควรเกิดขึ้นอีกเด็ดขาด ...ครั้งที่2

ครูเเววใช้โอกาสขณะวงดนตรีกำลังจะเริ่มเล่นเพลงไหม่โดยครูชาคริตกำลังเเบกกีตาร์โปร่งขึ้นไปเวที เรียกเสียงกรี้ดกราดจากสาวๆได้ดังสนั่น ครูเเววคิดว่าเสียงกรี้ดนั้นดังพอๆกับทั้งวงเล่นเพลงไฟนอลเค้าดาวน์ด้วยซ้ำ เธอยิ้มเเย้มเเละโบกมือให้มันข้างเวที มันรีบยกมือไหว้ก่อนจะพูดเเนะนำตัวเเละเเนะนำเพลงที่จะร้องเดี่ยวต่อไป เธออ้อมมาใกล้เวทีเเละไหว้คุณลุงก่อนจะขอตัวกลับบ้าน เธอเกาหุนิดนึงก่อนจะพูดเบาๆว่า
กลับบ้านนอนก่อนนะเด็กๆ ครูพี่หนิงอมยิ้มให้มุกเป้กของพี่เเววคนสวย คนอื่นๆก็ยกมือไหว้เธอ เธอรับไหว้เเล้วยิ้มอีกที ไข่หวานมองเห็นเเววตาวาววับนั้นสวยเหลือเกินในคืนนี้

มีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้นซึ่งครูเเววคาดไม่ถึง

ขณะที่ทางวงเล่นเพลงตามรายชือเพลงที่เตรียมกันไปเรื่อยๅจนถึงการเล่นเพลงไฟนอลเค้าดาวน์รอบสอง จบพอดี ครูจอยรู้ดีว่าเป็นเวลาส่งเด็กๆกลับบ้านเเล้ว น้ำฝนไข่หวานอรวดีเเละเสกสรรมารายงานตัวทีรถครูพี่หนิงเเล้ว เเต่เเขกดันติดลม ครูชาคริตพอเข้าใจอารมณ์คนอยากเค้าดาวน์ปีไหม่จุดพลุอะไรเเบบนั้น มันมองสาวจอยอย่างขอความเห็น เธอพยักหน้าหงึกๆ ไข่หวานเห็นเหตุการณ์จึงเข้าไปดูว่ามีอะไรกัน สุดท้ายครูพี่จอยก็ใช้เทคนิคของเธอยืมเครืองดนตรีกับเจ้าของห้องซ้อมดนตรีต่ออีกครึ่งชั่วโมง

เจ้าของห้องซ้อมอ่อนเป็นเทียนโดนไฟเพียงเเค่ครูจอยพูดหวานๆไม่กี่คำ เเถมมันก็ได้ค่าเช่าเครื่องดนตรีจากเจ้าภาพอีก มีเเต่ได้กับได้ ตกลงครูจอยเลยได้เล่นเบสให้ครูชาคริตที่เล่นกีตาร์ไปด้วยร้องไปด้วย โดยไข่หวานเล่นกีตาร์สนับสนุน มันไม่ได้รู้สึกเครียดเเล้วตอนนี้ อารมณ์เหมือนกำลังเล่นกีตาร์ให้พีเเชมกับพี่หนิงร้องเพลงกันหลังบ้านเวลาพี่หนิงไปหาพี่เเชมทีบ้าน มีบางอย่างที่เกินควบคุม เมือมีเเขกมาเติมเเก้วเบียร์เล็กๆให้ครูชาคริตอยุ่บ่อยๆ

ครูชาคริตไม่ได้เมานัก เพียงเเต่กรึ่มๆ ครูพี่จอยสามารถขับรถพามันกลับหอพักได้อย่างเเน่นอน ในเวลาที่เหลือเพียงครึ่งชั่วโมงก็จะถึงวันที่ 1 มกราคม ไข่หวานอาจจะโดยดุเล็กน้อยที่เข้าหอพักช้านิดนึงเเต่เธอมั่นใจว่าเธอเครียร์กับเจ้าของหอพักได้ ถึงจะใช้เวลานานนึง ปีไหม่ทั้งที เหตุผลที่เธอเตรียมง่ายๆ

ครูจอยกำลังจะเดินไปรถ น้าคนสวยของชาคริตก็เข้ามาทักทาย เเนะว่ามีห้องในรีสอร์ทเยอะไปช่วงนี้ ที่เป็นส่วนตัวก็มี บนยอดเขาเลยทั้งปลอดภัยเเต่เงียบ เดี่ยวเธอจะให้เด็กเอารถไปเก็บให้รับประกันความปลอดภัย ไข่หวานรู้ทันทีว่าห้องพักที่ว่านั้นอยู่ตรงไหน มันกับพี่หนิงก็เคยขึ้นไปนอนเล่นมาเมือปีก่อน

"มีสองห้องวีไอพีกับห้องพักเล็กๆอีกห้องนึง  ใกล้ๆกันเลยให้น้องผุ้ชายนอนกับชาคริต หรือนอนห้องเล็กก็ได้ เหมือนกันทุกอย่าง "

น้าของชาคริตพูดไปยิ้มไป

" หนูก็นอนห้องใหญ่ไป กล้องวงจรปิดรอบบริเวณ รปภพร้อม"

ชาคริตมันเอ่ยเบาๆ "เอาไหมจอย "

"อือ ก็ดี "

เธอพูดไปก็ขำชาคริตไป สภาพมันคล้ายผู้หญิงโดนมอมในละครทีวีเลย

" นี่เมาเเห้งมากๆใช่ไหมชาคริต ไม่ต้องมาเเอ็บ"

ผั้หญิงในชุดรปภขับมอไซดมา เธอยิ้มก่อนทักทายง่ายๆ

"พี่เล่นเบสเพราะจังค่ะ "

"ขอบคณค่ะ"

สาวจอยรุ้สึกขำๆกับจิตวิทยาของสาวน้อยตรงหน้า จอยยิ้มน้อยๆก่อนจะซ้อนท้ายเธอขึ้นมอไซด์ ขึ้นเนินที่ค่อนข้างชัน นิ้เองเขาถึงต้องส่งคนมารับ

"ขอบคุณมากค่ะ "

"ยินดีค่ะ พวกหนุสามคนก็นอนข้างล่างใกล้นี่เเหละ
โทรหาได้ตลอด หนุเพิ่งมาเข้ากะ "

เธอพูดเสร็จก็ยกมือไหว้ก่อนจะขึ้นมอไซด์ลงเขาไป เธอพูดจริงทุกอย่าง ไม่นานเลย ห้องพักข้างใต้เขาใกล้ๆนั้นไฟสว่างขึ้นทันที เเสดงว่าสาวน้อยเข้าประจำหน้าที่เเล้ว
เเต่เรียกไม่น่าจะได้ยิน ต้องโทรหา

ชาคริตกับไข่หวานคุยกับรปภชายสองคนที่มาส่งเเล้วรอจนมอไซดสองคันหายวับไป เเต่เเสงไฟในห้องพักหบังนึงสว่างขึ้นเเทน ครุชาคริตหน้าตายิ้มเเย้มเดินมาหาเธอใกล้ๆ ขณะไข่หวานกำลังไขกุญเเจห้องพักให้เธอ เเล้วเดินข้ามไปเปิดห้องพักฝั่งตรงข้ามของมัน ซึ่งห่างกันไม่ไกลเท่าไร

"ว่าไงนักร้องรุปหล่อ จอยจานอน "

เธอชักอยากเล่นกับชาคริตก่อนนอน ไอ่ชาคริตเหมือนจะกรึ่มจริงๆ มันมองหน้าหวานๆของเธอก่อนจะเอ่ย

"ต่อกันไหมจอย"

"ต่ออะไร ไม่เอา "

สาวสวยรีบส่ายหน้า นี่คงจิบเบียรจนติดลมจริงๆเหรอเนี่ยพ่อรุปหล่อ

"จอยจานอน"

เธอทำเสียงน่ารักๆ ทำให้การปฎิเสธของเธอนุ่มนวลขึ้นสองเท่า

"ผุ้หญิงอะไร สวยเเต่ขี้เกียจจัง"

"อะไรนะชาคริต  อะไร"

สงสัยครุชาคริตอาจจะเมาบ้าง เหมือนครุจอยจะไม่เข้าใจที่มันพูดเท่าไรเเต่ก็อดขำที่มันพูดอะไรไม่รุ้เเต่เเอบชมเธอไปด้วย ไอ้บ้าหน้าหล่อ

"ห้ามชวนไข่หวานเด็ดขาด "

"โอเค"

"ห้ามชวนน้องกินเด็ดขาด"

"ห้ามชวนไข่หวานกินเหล้าเด็ดขาด  ได้คับครุจอย"

ครุชาคริตสรุปคำสั่งของครุจอย เเล้วจุ่ๆมันก็น่าจะเริ่มหายเมา มันยักคิ้วให้เธอสองเเผล็บ

"เเต่ชาคริตไม่ห้ามจอยหรอกถ้าจอยจะกิน"

"ไอ้บ้า "

คำพุดนั้นมันเเปลได้หลายอย่างเหลือเกิน ไอ้หน้าหล่อเจ้าคารม สาวจอยหน้าร้อนขึ้นมาหน่อย

ทางนั้นหันหลังไปเเล้ว มันเเหย่สาวจอยไปงั้นๆ มันเดินเลยผ่านห้องเล็กๆของไข่หวาน

ห้องพักเล็กๆ ที่อยุ่ตรงกลางระหว่างห้องใหญ่ อาจจะเป็นห้องเก็บอุปกรณ์ก่อสร้างเก่าเเล้วทาสีดัดเเปลงให้พอให้คนชอบนอนคนเดียวได้พักราคาประหยัด เเต่ไข่หวานอาจจะงอเเงถ้าตุ้เย็นไม่มีของกิน คุณภาพตามราคาเเถมนี่มันได้นอนฟรีจะเอาอะไรอีก


ว่าจะชวนไข่หวาน ไปนั่งกินผลไม้่ ดูบอล มันเองยังไม่ง่วงเท่าไร มันไม่ค่อยนอนก่อน 5 ทุ่มอยู่เเล้ว เเต่ไม่เห็นสงสัยจะอาบน้ำเตรียมตัวนอนละมั้ง   สีหน้ากังวลผุดขึ้นในหน้าหลังจากหันหน้าหนีครุจอย

ครุจอยอมยิ้ม เมื่อได้ยินครุชาคริตตะโกนคุยกับไข่หวาน

"ในตุ้เย็นมีของกินไหม ไปขอห้องพี่เพิ่มได้นะ ก่อนพี่จะนอน"

"ขอบคุณคับครุพี่ชาคริต"

"เเต่ห้ามมาขอเบียร์เพราะพี่จาเก็บไว้กินเอง"

ครุชาคริตตะโกนเหมือนรุ้ว่าครูจอยกำลังเเอบฟังอยุ่ หน้าต่างเธอเเง้มไว้ ถ้าปิดหน้าต่างก็น่าจะไม่ค่อยได้ยินละ

"คร้าบคุณครุ"

"เออดีๆ "

ครุชาคริตพูดเสร็จก็รีบเดินมาทางห้องครุจอย ทางหน้าต่างที่เธอมองเด็กผุ้ชายสองคนกำลังคุยกันอยุ่

"จอยลองเปิดเเอร์ยัง เผื่อมันเสีย"

ครุชาคริตเปลี่ยนเป็นคนไม่เมาฉับพลัน ครุจอยรีบคว้ารีโมทมาเปิด เธอลองปิดหน้่าต่างครุ่นึง เเล้วจึงปิดเเอร์ เธอไม่คิดว่ามันร้อนอะไรด้วยซ้ำ อากาศเย็นสบายจะตาย

"เย็นดีชาคริต"

"ดีๆ ถ้าร้อนก็ไปนอนห้องขาคริตได่นะ"

"เออขอบใจ มะรืนนี้จอยจะไป  เเต่ เมื่อไรจะไปนอนชาคริต "

คำพูดร้ายๆเเบบนั้นเเต่ทำไมขาคริตต้องยิ้มขำๆได้ก็ไม่รู้

"ไปเเล้วคับครุจอย"

"เออ  "

เธอเเกล้งค้อนมันสองขวับ ก่อนจะทำมือปัดๆ ทำนองรีบๆไปได้เเล้วก่อนจอยจะรำคาญ

สาวสวยปิดม่านเเต่ยังไม่ได้ปิดหน่าต่าง เธอเดินไปเข้าห้องน้ำ เเบกเบสตัวเล็กๆเเต่นานมันก็เมื่อย

ครุชาคริตเปิดประตุห้องเข้าไป เล่นอะไรกันเนี่ย มันได้กลิ่นน้ำหอมจางๆในห้อง มันเปิดตุ้เย็นเสร็จก็จะเดินเข้าไปอาบน้ำ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังในห้อง สีหน้าไอ้รุปหล่อไม่ค่อยสนุกนัก มันไม่คิดว่าครุจอยจะโทรหามันหรอก เเต่เป็นคนอื่น ที่คุ้นเคย เเละทำให้มันกำลังเครียดมาทั้งบ่ายตอนนี้ ตอนรู้ว่าจะต้องมาเล่นที่งานเลี้ยงของรีสอร์ทนี้

มันปิดไฟห้องนอนอย่างเสียไม่ได้ กรรมเก่ากำลังมาให้มันชดใช้ เเวบนึงเป็นห่วงครุจอย เเต่ไข่หวานเเสนซื่อทื่อคนนั้นมันนอนอยุ่ห้องถัดไปเอง เเถมรปภอีกตั้งสามคน ไม่น่าจะมีอะไรให้ห่วง

มันตัดสินใจปิดไฟในห้องเเต่เปิดไฟสลัวๆไว้ เผื่อไข่หวานมาขอขนมในตู้เย็น ถ้าเห็นว่าห้องปิดไฟเเล้ว มันก็คงไปอ้อนพี่จอยของมันเอง สองคนนั้นสนิทกันดี

ครุชาคริตเเทบไม่ต้องใช้ไฟฉายหรืออะไร ทางสว่างเเถุมมันคือลุกชายเจ้าของรีสอร์ท มันรุ้ว่าต้องเดินไปทางไหนไปยังห้องพักที่ไหน จะหลบสายตารปภยังไง

มันเคาะประตุ5ครั้ง ร่างหญิงสาวเเสนเซ้กซี่ก็รีบดึงมันเข้าไปในห้องที่เปิดเเค่ไฟสลัวๆพอเห็นทางเท่านั้น ก่อนที่ทั้งคุ่จะประกบจุบกันหนักหน่วง มือไม้ของสองคนล้วงควักชักว่าวกันเหมือนเป็นระบบอัตโนมัติ

"คุณพ่อนอนเเล้วเหรอคับน้าหลิน"

"อือ เมาหลับไปเเล้ว เพิ่งโทรไปเช็คกับเป้ยตะกี้ "

มีเสียงรูดซิบกางเกงออกอย่างรีบๆในทันใด

"โอ พ่อยอดควยของน้า ดูสิ  เเปปเดียวก็เเข็งสุ้มือน้าเเล้ว"

"ก็น้าหลินสวยขนาดนี้ใครจะอดใจไหวละคับ""

ไอ้ชาคริตเริ่มท่องบทที่่มันใช้เวลาเย็ดกับเธอ

มันอุ่นหัวควยวาบ เมื่อปากนุ่มๆที่มันคุ้นเคยตั้งเเต่ม.5 เริ่มดูดควยมันเข้าไปในปากจนเข้าไปหมดลำ มันเป็นชุ้กับเมียคนที่2ของพ่อมันตั้งเเต่ยังเด็ก มันพยายามสลัดเธอออกตั้งเเต่สมัยเข้ามหาลัยไหม่ๆ เเต่ใครจะหนีหีหนืดๆพ้น  มันถึงพยายามไม่กลับบ้าน ทำเป็นบ้ากิจกรรมหรือลงเรียนซัมเมอร์ตลอด มันเเทบช็อคเมือบางวันน้าของมันทำเป็นมาชวนไปข้างนอก ขณะที่มันกลับจากเรียนที่มหาลัย เเม้เเต่เมือก่อนที่มันคบหากับจอยไปไหนมาไหนด้วยกัน น้าก็ยังเเวะเวียนมาหา เพิ่งมาห่างๆตอนมันย้ายมาอยู่กับพี่ปอนนี่เอง ทำไมไม่รุ้เหมือนกัน

ตอนนี้รสนิยมมันเปลี่ยนไปเเล้ว ไม่ได้เหมือนเดิม ถึงรูปร่างของน้าคนสวยนางนี้จะยังเเน่นๆอยู่เหมือนเดิม มันไม่อยากทำบาปทำกรรมกับพ่อมันอีกเเล้ว 

การดูดนมเลียหีผัูหญิงในตอนนี้ มันคือนรกดีๆของมันนี่เอง  มันเริ่มเเอ่นเอวรับความเสียวที่เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้น มือที่ขยำเต้าอวบนอกเสื้ออยู่ไปมานั้น เริ่มล้วงเข้าไปในเสือสีเเดง เเต่ที่สุดมือของมันก็เริ่มดึงเสื้อน้าสาวออกทางหัว เผยให้เห็นยกทรงสีดำสวยสง่า เต้านมขาวๆใหญ่อวบล้นยกทรงออกมา หญิงสาวหยุดการผงกหัวขั่วคราว เธอปลดตะขอยกทรงออกช้า จงใจยั่วอารมณฺหื่นผู้ชายอย่างชัดเจน เเต่เธอก็เเอบเห็นสายตาที่ว่างเปล่าในนั้น

oO(คิดมากไปเองหรือเปล่านะ ห้องยิ่งมืดๆอยู่)

เธอจับท่อนอุ่นเเข็งๆในมือกระทอกอยุ่ไปมา ก่อนจะสะบัดลิ้นลงบนหัวหยัก เเลบลิ้นเลียใต้หัวบานวนไปมา มือของเธอจับมือของเด็กน้อยตอนนั้นเเต่กลายเป็นหนุ่มตอนนี้ ให้เลื่อนลงมาให้ความสุขกับเธอที่สองเต้า มือสากๆที่โหยหาของมัน ทำให้ร่างกำซาบซ่านไปทั่วเนืนนมอย่างรวดเร็ว เธอเร่งดุดเลียท่อนลำเเข็งๆตรงหน้า เสียงโอยๆๆ น้าครับ ผมเสียว ทำให้สาวเจ้าได้ใจดูดหัวควยมันหนักขึ้นๆ

น้าสาวของชาคริตรีบไปคลานเข่าบนเตียงสีขาว เธอขยับกระโปรงสีเหลืองอ่อนไปวางพักบนเอวสาว เผยให้เห็นกางเกงในสีขาวสะอาดตาเเม้เเต่ในความมืดมิด

ตอนเเรกชาคริตมันกะว่าถ่างกางเกงในออกเเล้วเย็ดผ่านกางเกงในเพิ่มรสชาติความตื่นเต้นให้เธอ เเต่ที่สุดมันเปลี่ยนใจดึงกางเกงในออกทางปลายขา เเล้วไม่ทันที่น้าหลินจะทันตั้งตัว ชาคริตก็ยัดเยี่ยดรสชาติที่เธอโหยหิวให้น้าหลินเเล้ว  ถึงจะรู้สึกถึงความเปลี่ยนเเปลงบางอย่าง เเต่ที่สุดสาวผัวเผลอ ก็เเอ่นก้นขาวสวยรับควยของลุกเลี้ยงที่ตับบๆๆๆๆเข้ามาอย่างไม่นับ เเถมยังเอาขาเตะขาเธอเธอให้ถ่างออกอีก เเล้วกระหน่ำต่ออย่างไม่ลดราวาศอก

"ตอกเข้าๆๆ พ่อยอดควยรุปหล่อโอยๆๆๆ"

ไอชาคริตพอได้ยินเเบบนั้นเเทนที่มันจะตับไๆๆๆๆเธอตามคำเรียกร้อง มันกลับเค้นเเก้มกันเธอยย่างหนักก่อนจะถอนลำออกทันที  เเล้วไปนอนหงายหลังบนพื้นเตียง ชาคริตไม่รู้ว่าเป็นเพราะเบียรืหรืออะไร เเต่ถ้ายิ่งจบไวมันยิ่งรู้สึกโล่งอก

  น้าหลินมองควยลำนั้นอย่างคลั่งไคล้เธอรีบก้าวขาคร่อมตัวลูกเลี้ยงรูปหล่อทันใด

"ได้  เด่วเมียจัดให้"

ถ้่าเป็นเมือก่อนชาคริตคงจะมันสะใจกับคำพูดเงี่ยนๆของน้าลื่น เเต่ตอนนี้มันไม่รุ้สึกอย่างนั้น จริงที่บางคนว่าเวลาเปลี่ยนใจคนเปลี่ยน ช่างกระไรใจหนอใจคน

หญิงสาวขย่มพริว้สะโพกสานต่ออารมณ์ทีขาดช่วงในทันที  เริ่มจากขย่มขึ้นสุดลงสุดจนกระตุกวาบในเวลาไม่ถึงนาที  เธอฟุบลงบนอกของชาคริต เเต่มันรีบเค้นสะโพกเเล้วดันลำควยๆเข้าออกๆในร่องเสียวในเธอทันที 

"อุยยๆๆต่อเลยเหรอผัวขา"

เพิ่งไม่นานนักเธอก็โน้มหน้าลงมาบดจุบกับมันเเล้วขย่มควยในรูหีอย่างร้อนร่าน เเถมลูกเลี้ยงรูปหล่อเเทงสวนเป็นระยะๆเเบบนี้่ใครจะยอม เพียงอีกนิดเดียวๆๆ

"น้าหลินๆๆคับมันควยๆๆน้ำควยจะออกเเล้วคับบ"

"น้าหลินก็จะออกเเล้ว พร้อมๆๆๆกันนะ ว้ายยๅผัวขา"


ชาคริตรีบบดปากจูบน้าหลินของมันเป็นพัลวัน เพราะคิดว่าเธออาจจะค้าง การบดจุบเเลกลิ้นฉับพลันฉุดความตื่นเต้นให้น้าสาวขึ้นไปจนเกือบสุดขอบ ชาคริตมันระเบิดเร็วกว่าปกติมาก จะด้วยเบียรหรือความเครียดบางอย่าง/ใครจะไปรู้ เเต่พอน้ำควยพุ่งเข้าชนข้างใน น้าหลินก็กระตุกวาบขึ้นสวรรค์ไปในทันทีอย่างหวุดหวิด มันกลั้นใจตอกซ้ำๆเข้าไปห้าหกดอก ให้เธออิ่มเอิมกับรสชาติควยมากขึ้น น้าหลินตัวกระตุกรับการกระเเทกของมันทุกครั้ง ก่อนที่ชาคริตรูปหล่อจะหยุดตอกน้าหลิน  มันค่อยๆถอนปากออกมาพักหายใจรัวๆ โดยน้าหลินยังฟุบตัวอยู่บนร่างของมัน โพลงนุ่มๆยังตอดถี่รัวๆ ชาคริตเริ่มลูบไล้เเผ่นหลังขาวเนียนของเธอเบาๆ ก่อนที่น้าหลินจะผละตัวออกลงมานอนบนเตียงข้างๆตัวมัน เเล้วหอมเเก้มมันเบาๆ เเต่มือขาวๆของเธอเริ่มไปป้วนเปี้ยนเเถวท่อนเนื้อมันอีกเเล้ว

ออกจะโล่งอกที่สิ่งนั้นมันยังสงบนิ่งไม่ตื่นขึ้นมา ในใจของมันวุ่นวายสับสน ต่อไปจะยังไงนะ ชาคริตตั้งเเต่เข้ามหาลัยก็เก็บเกี่ยวประสบการณ์ผู้หญิงมากมายเป็นผัก เเต่เเบบนี่มันยังนึกไม่ออกว่าจะยังไง

 


พี่จอยๆ 
เสียงไอ่ไข่หื่นดังขึ้นที่ประตุเบาๆ

สาวจอยเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เธอนุ่งกระโจมอกด้วยผ้าขนหนุสีขาวง่ายๆของรีสอร์ท เมือรู้ว่าคนที่มาเคาะประตูคือไอ้หื่น เธอจึงเดินผ่านเสื้อผ้าที่เตรียมไว้ใส่หลังอาบน้ำ เดินตรงไปเปิดประตูก่อน

"อะไรเหรอไข่หวาน"

"ตู้เย็นพี่จอยมีขนมกินเยอะไหมคับ ในตุ้เย็นไข่ไม่ค่อยมีเลย"

oO,,,,(,มีอะไรที่ฟังดูดีมากกว่านี้ไหม ไอ้เด็กหื่น)

หญิงสาวออกจะเพลียๆกับเหตุผลดีๆของไข่หวาน