31.3 เเต่งเพลงให้เมีย

 ตอนนี้เป็นตอนจากที่เเล้วละ ตอนนี้่เน้นไปทางดนตรี มีเอ็มเอสเอนนิดหน่อย

คำพูดของน้าเเพรวเป็นเเรงผลักดันให้ไข่หวานทำเรืองบางอย่าง มันนั่งรถสองเเถวไปลงข้างบ้านพี่หนิง เดินๆมาตามรั้วใหญ่ๆสูงๆเรื่อยๆ จนมาถึงประตูหน้าบ้าน มันกดกริ่ง 1ครั้ง สักพักก็มีคนออกมาหา เป็นผู้หญิงอายุราว40ปี สีคอกลมสีขาวเเละผ้าซิ่นสีเข้ม หน้าตาเธอยิ้มเเย้มเเจ่มใส

"มีอะไรให้ช่วยคะ"
เธอถาม
"ผมไข่หวานคับมาหาพี่เกรซคับน้า"
"อ่อ เดี่ยวน้าไปเรียนคุณเกรซให้นะคะ ชืออะไรนะ"
"ไข่หวานคับ มาคุยเรืองคียบอร์ดคับน้าๆ"
"ค่ะๆๆ"

คุณน้าหายไปพักนึง พี่เกรซก็เข้ามาเเล้ว เธอมีสีหน้างงๆเล็กน้อยเเต่ก็เดินมาทางประตู เปิดประตูให้ไข่หวานเข้าไป เธอใส่เสื้อสีเเดงลายอาราเร่ กระโปรงยาวพรีซสีขาว ผมยาวสวยปะบ่า เหมือนจะไปดัดมานิดนึง  ขาวเอ็กซฺตาคมเเอบฝรั่งนิดๆ  ทำไมวงดนตรีครูเเววมีเเต่คนสวยๆ

เธอเดินไปนั่งบนเเก้าอี้เหล็กสีฟ้าท่าทางสบาย ข้างน้ำพุของบ้าน ถึงจะเเปลกใจอยู่บ้างหน่อย  เเต่เธอก็ไม่ได้อึดอัดใจอะไร

"นั่งด้วยกันสิไข่"
"จะดีเหรอคับ"

"จริงๆก็...ไม่ค่อยจะสวยงามเท่าไหร่นะไข่หวาน"

สาวสวยยิ้มเหมือนลืมคิดอะไรไปอย่าง มือกุมขมับเหมือนกำลังใช้สมอง

"มีอะไรเหรอ หนิงก็อยู่นะ กำลังกินข้าวอยู่ในบ้าน"
"พี่หนิงมีขนมเยอะไหมพี่เกรซ"

oO(ชวนคุยธุระ วกไปเรื่องขนมได้ไงนะ)
สาวเกรซมองสายตาไข่หวานที่มองเธอตลอดเวลา เเต่ไม่ใช่ที่หน้า มันจ้องที่กระโปรงสีขาวของเธอ
oO(หื่นได้โล่ห์จริงๆ)
เหตุการณ์ที่เสียวซาบซ่านในป่าวันนั้น ทำสาวเกรซเริ่มร้อนหน้าขึ้นมาหน่อย
 
"ผมเเต่งเพลง เลยอยากยืมคียบอร์ดพี่ไปใช้วันสองวันนะคับ"
ไข่หวานเข้าประเด็นสุดๆ เพราะมันใกล้จะค่ำเเล้ว
 ห้องซ้อมก็คนเริ่มเยอะ "
มันพูดเสียงเบาๆอ้อนสาวเต็มที่

"เก่งจังเลย ทำเพลงเสร็จเเล้วต้องให้พี่ฟังนะ ไม่งั้นไม่ยอมด้วย"

"คับพี่ ผมจะส่งให้พี่เกรซทางเอ็มเอสเอ็นคนเเรกเลย"

สาวสวยอมยิ้ม เด็กน้อยคนนี้รีบงับโอกาสที่เธอเปิดให้มันไม่ว่าจะรูปเเบบใดๆจริงๆ
"มีกระดาษปากกาไหมไข่หวาน"

ไข่หื่นรีบหยิบปากกาเเละฉีกสมุดเล็กๆที่มันพกติดตัวเป็นนิสัย  เสียงดังเเคล็กๆ จนสาวเกรซคนสวยยิ้มๆ
ก่อนจะยื่นให้พี่เกรซ เธอเขียนๆลงในกระดาษเเล้วส่งคืนให้ไข่หวาน ไอ้หื่นรีบเปิดอ่านทันที เกรซเเอนเกรซเลิฟลี่801 @gmail.com

"ปะไปเลือกคียบอร์ดกัน"
"ขอบคุณคับพี่เกรซ"

กระโปรงยาวพรีซสีขาวของพี่เกรซน่ามองจริง มันรัดรูปจนเห็นก้นเด้งสวยๆ ไอ้หื่นเเอบดูจนเพลิน จนเข้ามาในบ้าน สมาชิกอยู่กันครบ เสี่ยโต้ง พี่หนุ่ม พีหนิง มันรีบยกมือไหว หวัดดีคับคุณลุง พี่หนุ่มพี่หนิง

เสี่ยโต้งมองหน้าลูกชายคุณนายต่าย เเปลกใจเล็กๆที่มันมีธุรกิจคียบอร์ฺดอะไรกับลูกสะใภ้ของเเกตอนค่ำๆ
พรุ่งนี้ค่อยมาก็ได้นี่นา

"หวัดดีไข่หวาน กินข้าวกันก่อนสิ"

"ขอบคุณคับลุง "

มันขอบคุณเสี่ยโต้งเเต่เดินตามพี่เกรซไปเเล้ว หันมามองพี่หนิงที่ยิ้มให้มันน้อยๆ ผ่านเเว่นตาน่ารักๆของเธอ ก่อนเธอจะก้มหน้าก้มตากินอาหารในจานต่อ พี่หนิงเหมือนจะอาบน้ำมาไหม่ๆ ผมยังหมาดๆอยู่เลย กิ๋บผีเสื้อนั้นหายไปเเล้ว พี่หนิงปล่อยผมตามสบาย เธอใส่เสื้อยืดสีชมพูอ่อน

พี่เกรซกับไข่หวานกลับลงมาไวมาก ไข่หื่นมีกระเป๋าสะพายสีดำใบใหญ่อยู่ข้างหลัง น่าจะเป็นคียบอร์ดของพี่เกรซ

 พี่หนิงถอนหายใจที่ไข่หวานไม่ระห่ำจนทำอะไรไม่ดูเวล่ำเวลา เธอเริ่มกินข้าวหมูเเดงในจานต่อ

จริงๆในห้องนอนพี่เกรซนั้น ไข่หวานใช้เวลากอดจุบล่วงควักกันกับพี่เกรซนานกว่าเลือกคียบอร์ดสะอีก เเถมพี่เกรซยังดูดหัวควยให้มันหลายจ็วบเพราะทนการอ้อนหน้าด้านๆของมันไม่ไหว ก่อนจะผละจากกันเเล้วมาสนใจเรืองคียบอร์ด

สาวเเว่นมองอาการของไข่หวานที่โฟกัสตรงข้าวต้มหลายมัดตรงหน้า เธอกัดข้าวต้มมัดคำนึงยั่วต่อมอยากของมัน ก่อนจะเเกล้งถาม

"ขนมไหมไข่"

"ขอบคุณคับพี่หนิง"

 ไข่หื่นรีบยืิ่นมือไปรับข้าวต้มมัดของพี่หนิงมาสองมัด

ทั้งสองคนเดินมายังประตู พี่เกรซทำท่าจะเดินไปทางลานจอดรถ ไข่หวานรีบเอ่ยปากทันที

"ไม่เป็นไรพี่เกรซ หอพักผมอยุ่ไม่ไกลเลย เเถมรถโดยสารก็เยอะดีด้วยช่วงค่ำเเบบนี้"

มันอายๆยังไงพึลึก ถ้าต้องมายืมของสาว เเล้วยังจะให้สาวไปส่งอีก

สาวเกรซจึงกลับมา มองหน้าไข่หวาน ก่อนจะเอ่ย

"เเล้วเจอกัน อย่าลืมที่สัญญากับพี่ซะละ"

"คับๆพี่เกรซ "

ไข่หวานยกมือไหว้เธอ ก่อนเดินออกจากบ้านเสี่ยโต้งไป

ไอ้หื่นปรากฎตัวขึ้นอีกครั้งที่ร้านขายยา สาวสวยคนนั้นกำลังหัวเราะกับโฆษณาถ่านไฟฉาย ที่มีลิงตีฉาบเธอรีบหันกลับมามอง สีหน้ามีอาการอยากรู้อยากเห็นว่าไข่หวานสะพายกระเป๋าอะไรข้างหลัง เธอมัดจุกตรงหน้าผากเเบบครูเเวว น่ารัก เสือยืดสีขาวๆเเต่เห็นชัดว่ารูปร่างท่อนบนของเธอ สวย วันนี้ัพี่เจี้ยบใส่กระโปรงยาวสีดำ เกิดอะไรขึ้นนิ

"มาซื้อถุงยางเหรอไข่หวาน "

พี่เจี้ยบทักทายไข่หวานอย่างพนักงานขายมืออาชีพประจำร้าน ไอ้หื่นมองหน้าพี่เจี้ยบอย่างเขินๆปนขำๆ

"ไม่ใช่คับ ช่วงนี่พี่เจียบมีเวลาว่างไหมคับ"

สาวสวยหุ่นกะทัดรัดพกพาสะดวก หันไปมองปฎิทิน ทำท่าคิด ทั้งที้จริงเธอจะตอบมันเลยก็ได้ว่า ทำไมเหรอ

"คือผมอยากเล่นดนตรีกับพี่เจี้ยบนะคับ ผมอยากทำเพลง"
คำตอบของไข่หวานเกินคาดพี่เจี้ยบเล็กน้อย

"เสาร์อาทิตย์พี่อยู่บ้านขายยาทั้งวัน  เเต่ช่วงวันจันทร์พุธศุกร์ พี่ว่างๆหลังบ่ายสามไปเเล้วโน้น"
"งั้นพรุ่งนี้พี่เจี้ยบก็ว่างใช่ไหมคับ "
"ว่าง ใช่"
"บางที ผมอาจจะมาหาพี่พรุ่งนี้"
"อือได้ๆ"

"ผมฝากคียบอร์ฺดไว้กับพี่เจี้ยบก่อนได้ไหมคับ"
"มาสิ ที่สะพายหลังมาใช่ไหม"
"คับพี่"

คุณลุงหันมามองเหตุการณ์ครู่นึง ก่อนจะกลับไปสนใจกับจอทีวีต่อ


ไข่หวานถึงจะเหนื่อยๆกับการตะเวณไปเเทบจะรอบเมืองในคืนเดียว เเต่ด้วยเเรงฮึดที่จะทำให้ภาพในหัวสำเร็จให้ได้ มันก็สู้ต่อ  หลังจากลงรถสองเเถวสีฟ้าอ่อน มันก็เดินเข้าซอยไม่ไกลนักก็ถึงหอพัก  มันยังไม่อาบน้ำเข้านอนเเต่อย่างใด

มันเดินไปหน้าห้องพักที่ห่างจากห้องพักมันสองห้อง ก่อนจะเอ่ยเบาๆหน้าห้องพัก

"พี่บอลๆ นอนยังคับ"

"ยังๆ มีอะไรเหรอไข่หวาน"

ก่อนที่ทางนั้นจะเปิดประตูไม้ออกมา ผุ้ชายหัวเกรียน ไม่ใส่เสื้อนุ่งกางเกงขาสั้นออกมาต้อนรับมัน เเสงจากโคมไฟ สว่างมาถึงประตูห้อง

"วันนี้่พี่ซ้อมกีตาร์ไหม่พี่ "

"ไม่วะ การบ้านเยอะๆยังทำไม่เสร็จเลย"
"
"งั้นผมยืมเล่นหน่อยสักคืนได้ไหมพี่ "

ไข่หวานมือกีตาร์ยืม พูดเบาๆอย่างเกรงใจ

"ออ  ได้ๆ พรุ่งนี้่ค่อยคืนก็ได้  เผื่อพี่ง่วงไวคืนนี้่"

"ขอบคุณมากพี่ "


คืนนั้นไข่หวานนอนดึก มันสะพายกีตารไฟฟ้าสีเหลืองลายเสือดาวไว้บนตัก ดีดไปคิดไป เปลี่ยนเสียงในหัวให้เป็นโน้ตบนคอกีตาร์ มันเขียนโน้ตโดยอ้่างตำเเหน่งการวางนิ้วเเละเฟรต ตามทีครูเเววสอนมันอ่านเเท็บกีตาร์วันนั้น มันเขียนไปขีดฆ่าไปอย่างอารมณ์ดี พอเงยหน้าดูเวลาเเล้วตี1  มันจึงเก็บกีตาร์อย่างเรียบร้อย เเละปิดไฟนอน

ที่หลังห้องเรียน โต้ะ4โต้ะหลังห้องที่หันหน้าเข้าหากัน

"น้ำฝนๆ  วันนี้ว่างไหม"

ไม่ใช่น้ำฝนที่มีปฎิกริยาตอบสนองไอ้หื่น เเต่เป็นอีเเอนนมโต มันหรี่ตาอย่างทึ่งๆ เกิดอะไรขึ้นกับไข่หวานหรือเปล่านิ เเต่ยังไม่ยอมเงยหน้าออกจากสมุดการบ้านที่เธอกำลังทำ  ยิ่งการบ้านเสร้จไวก็มีเวลาดูละครมากขึ้นเท่านั้น  จึงเป็นเรืองปกติที่อีเเอนจะทำการบ้านตลอดเวลาที่ว่าง

ไอ้เสกมองน้ำฝนที่ยังไม่มีท่าว่าจะตอบคำถามไข่หวานตอนนี้ มันมองไข่หื่นกำลังหยิบกระดาษปึกนึง ประมาณ3เเผ่นได้ ออกจากกระเป๋าของมัน เเละกำลังยื่นกระดาษนั้นให้น้ำฝน

"ไข่หวานเเต่งเพลง อยากให้ฝนช่วยดู"

หัวหน้าห้องสาวสวย หยุดวาดการตูนเล่นในสมุดการบ้าน ก่อนจะเงยหน้ามองไข่หวาน เเละมองกระดาษที่มีโน้ตกีตาร์ที่เขียนเเบบเเท็บ เธอมองเเวบเดียวก็พูดว่า

"ฝนอ่านโน้ตเเบบนี้ไม่เป็นเลย โทษทีนะไข่หวาน"

เเผน 1 ไม่สำเร็จ ไข่หวานมันกะเเล้วว่าถ้ามีบางอย่างไม่เป็นตามเเผน มันถึงมีเเผนสำรองไว้

"ฝนไม่ว่างเหรอวันนี้"

oO(ถามเป็นอยู่คำเดียวเหรอไข่)

  อีเเอนนมโตบ่นอุบในใจ กับพัฒนาการที่ล่าช้ากว่าคนปกติของเพือนเธอ นิ้วน้อยๆของมันสางผมสั้นๆของมันเล่นเเก้เซ็ง

น้ำฝนคนงามเริ่มวาดการตูนอีกเเล้ว  มองไกลๆจะเหมือนว่าเธอกำลังทำการบ้านหรืออ่านหนังสือมากๆ

เเต่อาการเเบบนี้ของน้ำฝน อีเเอนเข้าใจดี

"มีอะไรเหรอไข่  "

เธอทิ้งคำถามไว้เเค่นั้น เเล้วก็ก้มหน้าก้มตาวาดอาราเร่วิ่งในทุ่งนาต่อ เเต่หูยังเงี่ยฟังสิ่งต่างๆอยู่ ไม่ได้ละเลยเเต่อย่างใด

"ว่าจะชวนฝนไปทำเพลง ร้านขายยาพี่เจี้ยบมือกลองไง "

"ตะกี้โน้ตเพลงกีตาร์ของไข่ไม่ใช่เหรอที่ให้ฝนดู"
น้ำฝนเริ่มลงรายละเอียดภาพทุ่งนาที่อาราเร้กำลังวิ่งไล่ผีเสื้อน่ารักๆอยู่่

"ไข่อยากได้เสียงคียบอร์ฺดของฝน อินโทรเเละครอไปกับเสียงกีตาร์ด้วยไงฝน"

"ได้ไหมฝน.."
ไข่หวานขอร้องอย่างน่าเห็นใจ

 อีเเอนนมโตอยากให้น้ำฝนปัดคำขอไข่หวานทิ้งสุดๆ มันไม่ได้ใจร้ายอะไร เเต่อยากดูว่าไข่หวานมันมีเเผนสำรองไว้อีกไหม ถ้าฝนปัดคำร้องมันทิ้ง

หัวหน้าห้องสาวอมยิ้ม เธอระบายสีก้อนเมฆ2ก้อนบนสมุดจนพอใจ ถึงเงยหน้ามองไอ้หื่น 

อีเเอนหันไปมองหน้ายิ้มน้อยๆของน้ำฝน ครุ่เดียวเท่านั้น ก่อนจะก้มหน้าลงทำการบ้านต่อ ไอ้เสกเเกล้งทำเป็นหัวเราะกับการตูนขายหัวเราะที่มันกำลังอ่าน เเต่กำลังสนใจฉากตรงหน้านี่มากกว่าการตูนเสียอีก

ตรงข้ามโรงเรียนไข่หวานมีเเหล่งของกิน จริงๆไอ้หื่นมันพอมีเพือนกับเขาอยู่บ้างๅ นอกจากน้ำฝนเเอนเเละเสก  ถ้าเป็นเรืองกิน เด็กผู้ชาย5คน จะชอบไปกินข้าวเที่ยงกันริมสระน้ำขนาดใหญ่ ใกล้หัองพักภารโรง เเละห้องพักครูที่ส่วนมากก็ไม่มีใครมาพักกันหรอกเเต่มันจำเป็นต้องมีไว้ไง ...  มันเป็นมุมคลาสิค มีนักเรียนเดินมาชมวิวบ้าง เเต่ค่อนไปทางเงียบ

ปัญหาคือ เเหล่งของกินที่ว่า อยู่นอกกำเเพงโรงเรียน

เหตุผลหลักที่พวกมันต้องมารวมกัน คือไม่มีใครกินส้มตำคนเดียวหมด  มันคือของเสริมกินกับไก่ย่าง ปลาทอด ไปซื้อกินคนเดียวไม่คุ้ม เเต่จะกินเเต่ไก่ย่างมันก็ มันก็ไม่อร่อยนิ ทุกคนมีเงินจำกัดเเละต้องใช้ให้รอดถึงวันศุกร์ก่อนกลับบ้าน ชีวิตเด็กหอ

วันนีเป็นเวรไข่หวาน ต้องปีนรั้วออกไปซื้อส้มตำไก่ย่าง สมุดหนังสือถูกหยิบออกจากกระเป๋า กลายเป็นย่ามใส่ของเฉพาะกิจ ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี เเละโลกของไข่หวานเป็นสีชมพูทันที เเต่เหมือนเป็นสีชมพูเข้มหน่อยๆ

เมือเจอกับครูสาวสอนคอมพิวเตอร์ ฟอเเทนเเละพาสคาล ยิ้มอย่างใจดีรอมันอยู่ หน้าหวาน ตาคม เธอใส่เเฟชั่นยอดนิยมของยุคสุนทรพร เสื้อลายดอกไม้สีเหลือง เเละกระโปรงยาวสีชมพูอ่อน ไข่หวานมองจากกำเเพงเห็๋นเนินอกสวยงามใต้เสื้อลายดอกไม้

เเต่ว่าตอนนี้่.....มุกขอถามปัญหาภาษาฟอเเทนที่ไอ้หื่นคิดไว้ มันคิดว่าเก็บไว้คราวหน้าดีกว่า

สาวหมิว มองเด็กผู้ชายที่ปีนบนกำเเพงโรงเรียน จะลงก็ไม่ลงเเต่ดันมองหน้าเธออยู่  เธอรู้สึกทันทีว่ามันไม่ได้กลัวเธอสักนิด มันเเค่ตะลึง ความน่ารักของเธอต่่างหากอิอิอิ เเต่ก็มีเเววกังวลใจกับอนาคตของมันว่าจะเกิดอะไรขึ้น...

"ชื่ออะไรคะ เรียนชั้นไหน"

คุณครูสาวถือปากกาไว้ในมืออย่างขัดเขิน เธอคงมาทำหน้าที่เป็นครูเวรเป็นครั้งเเรกๆ  ออกจะเเปลกใจเล็กน้อยทีเด็กผมยาวผิดระเบียบ เเละกางเกงรัดติ้วเเต่ดันมีท่อนนูนน่าเกลียดบวมขึ้นมาทันใด ในสถานการณ์อย่างนี้อะนะ

 ไข่หวานบอกชื่อจริงของมันกับครู ขณะที่เเอบมองหน้าอกสวยๆของเธอ ตอนเธอกำลังเขียนข้อความในสมุดพก เรื่องอย่างนี้ผุ้หญิงที่ไหนก็รู้สึกได้ ตอนเเรกเธอเห็นมันสนใจถามเรืองภาษาคอมพิวเตอร์กับเธอ ก็นึกว่าเป็นเด็กเรียน เเต่ความจริงคือเด็กเรียนที่ขี้หื่นเหรอเนี่ย

"ครูคับ"
เธอมองนักเรียนตรงหน้า สายตานั้นมีเเต่เเววจริงใจเหมือนผุ้ชายเจอผู้หญิงสวยๆ
เเต่ในสายตานั้นก็ไม่มีเเววคุกคามใดๆเเม้สักนิด

"ไงจ้ะ ห้องปกครองอยู่ตรงโน้น"

ครูหมิว ชี้มือไปฝั่งขวาของกำเเพง เธอไม่ได้ต้องการดุอะไรมันมากมาย เเค่เด็กออกมาซื้ออาหารนอกโรงเรียนเเค่เนี้ย 
 เเต่ต้องทำตามหน้าที่ครู การปล่อยปละละเลยให้นักเรียนออกนอกบริเวณโรงเรียนตามใจ มันสร้่างปัญหามากมายเกินกว่าจะอธิบายให้เด็กน้อยตรงหน้านี่เข้าใจได้ง่ายๆ

"ผมขอข้ามถนนไปซื้อส้มตำปลาทอดก่อนไปห้องปกครองได้ไหมครู"

ดวงตาที่ซื่อๆทำเอาหัวใจครูหมิวไม่รู้จะเอ่ยห้ามมันยังไงดี

"ยังไม่ได้กินข้าวเที่ยงเลยคับ"

มันอ้อนต่อ

"ครูก็เหมือนกัน งั้นฝากซื้อเปปซี่ด้วยถุงนึง"

สาวหมิวไม่รู้เธอคิดยังไงเหมือนกัน เเต่เธอก็พูดออกไปเเล้ว

หลังจากได้อาหารครบเเล้ว มันจึงสั่งเปปซี่น้ำเเข็งถุงด้วย  มองข้ามถนนไป คุณครูยังยืนอยู่ข้่างกำเเพง มือเริ่มเช็คเหงื่อที่หน้าผากอยู่เป็นบางครั้ง มันจึงรีบข้ามถนนไปหาเธอ  เเล้วยื่นเปปซี่ให้ ครูคนสวยดูดเปปซี่จ้วบๆเเก้ร้อนอย่างไม่สนใจสายตาไอ้หื่น

ไข่หวานยกมือไหว้ครูเวรคนไหม่ ก่อนจะปีนกำเเพงกลับโรงเรียน ครูหมิวดูเวลาในนาฬิกาข้อมือเเล้ว เธอตัดสินใจเดินข้ามถนนเพื่อไปชิมส้มตำร้านนี้ จะอร่อยอะไรหนักหนานักเรียนถึงกับต้องปีนกำเเพงมาซื้อกัน ไข่หวานเเอบมองสะโพกใต้กระโปรงสีขาวรัดรูปจนเห็นก้นกลมกลึงที่กำลังข้ามถนนนั้น มันกลืนน้ำลายเอื้อกเกือบตกกำเเพง ครูหมิวได้เเเต่อมยิ้ม

oO(อะไรจะหื่นขนาดนั้นไอ้เด็กลามก)

4โมงหลังเลิกเรียน อีเเอนนมโตเดินตามน้ำฝนไปอย่างเสียไม่ได้  มันกับน้ำฝนยืนรอรถสองเเถวอยู่หน้าโรงเรียน ดีที่รถสองเเถววนรอบเมืองผ่านร้านขายยาพี่เจี้ยบ เเละก็วนไปถึงหอพักมันด้วย อีเเอนนมโตมองน้ำฝนที่ยิ้มน้อยๆ มองไปทางไข่หวานกับไอ้เสกที่กำลังเลือกซื้อของกินอยู่ มันเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้างกับอารมณ์เพื่อนมัน บางทีมันถึงกับภาวนาให้มันเดาผิด

อรวดีมองไข่หวานที่ถือลูกชิ้นมาในถุงพลาสติคห่อนึงกับกล้วยทอดในกระดาษห่อนึง เเน่นอนลูกชิ้นปิ้งนั้นของชอบน้ำฝน ไข่หวานมันช่างจดช่างจำ เเต่จะว่าไปกล้วยทอดก็อร่อยเหมือนกัน เสี่ยไข่หวานคงมีเงินจากการไปเเสดงดนตรีสินะถึงมีเงินเลี้ยงสาว ไข่หวานเองก็กัดผัดไทในห่อเพลาสติคล็กๆกินอยุ่นาน รอจนรถสองเเถวคนเต็ม เเสดงว่ารถจะออกเเล้ว  ไข่หวานจึงยิ้มให้มันกับน้ำฝน ก่อนจะเดินไปซ้อนท้ายรถมอไซด์ไอ้เสกที่จอดรออยุ่หน้าร้านขายน้ำผลไม้


พี่เจี้ยบกับชุดปราบมาร เสื้อเเละกระโปรงนักศึกษาสวยสุดๆ กับคุณพ่อของเธอ ลุงใส่เสื้อเชิร์ตสีฟ้าอ่อนเเละกางเกงยีนต์ ตัวใหญ่มองโน้ตกีตาร์ของไข่หวานอย่างสนใจ  คุณพ่อนึกภาพในหัวเเล้วท่านไม่คิดว่าไข่หวานจะเล่นได้  เเต่เพลงนี้มีเสนห์เเปลกๆ ท่านเองอยากจะลองฟังว่าไข่หวานจะเล่นออกมายังไง เเต่คงไปดูไม่ได้เพราะไม่มีคนเฝ้าร้าน  พักนึงสองสาวม.ปลายก็เข้ามายกมือไหว้คุณลุง สาวผมสั้นที่เป็นนักร้องนำวงครูเเววบอกว่า วันนี้ไข่หวานจะเปิดคอนเสิร์ทที่นี่ค่ะคูณลุง พี่เจี้ยบหัวเราะอารมณ์ดีตามเคย ไข่หวานถือโอกาสยืมกีตาร์ไฟฟ้าของลุง 

"ตามสบายลูก"
ท่านมองไข่หวานที่ยกมือไหว้ทันทีอย่างใจดี ก่อนจะหันไปทางลูกสาวที่กำลังดูทีวีต่ออย่างไม่สนใจสิ่งเเวดล้อมนัก

" เออเจี้ยบ เปิดเเอร์เลยลูก เเขกมาเยอะ"

คำพูดนั้นคือการบอกว่าปิดห้องเล่นได้เลยเป็นนัยๆ

ภาพคียบอรฺดน่ารักๆสีดำเเดงขนาดใหญ่นั้น ทำให้น้ำฝนอึ้งทีเดียว เธอเดาว่านี่เป็นคียบอร์ฺดที่ดีกว่าของในห้องซ้อมดนตรีตอนเตรียมไปงานปีไหม่ด้วยซ้ำ เเละ...เธอไม่รู้วิธีเปิดมันเลย ชิบ...เเล้ว

"คียบอร์ฺดน่ารักดีนะคะพี่เจี้ยบ "

สาวสวยในชุดนักศึกษาหัวเราะเเละยิ้มให้น้ำฝน ก่อนจะหันไปมองไข่หวานที่รีบยื่นปึกกระดาษ คู่มือการใช้งาน Korg M1 ให้น้ำฝน ขอบใจไข่หวาน เธอยิ้มให้ไข่หื่นก่อนจะมองเปิดหาวิธีเปิดเครื่องทันทีเพราะตัองรีบใช้เเล้ว

"ไข่หวานเอามาฝากพี่ไว้ตั้งเเต่เมื่อคืน พี่ก็นึกว่าไข่หวานจะหัดเล่นคียบอร์ด"

 พี่เจี้ยบพูดพร้อมหัวเราะ

น้ำฝนอ่านคู่มือภาษาอังกฤษอย่างรวดเร็วเพื่อหาวิธีใช้เครื่องนี้ เธอคิดในใจ เรื่องนี้สำคัญกับไข่หวานถึงขนาดนี้เชียว 

อีเเอนนมโตมองไข่หวานอย่างทึ่งๆในความตั้งใจของมัน

ส่วนไอ้เสกนั้นคิดไปอีกเรื่อง มันยิ้มขำๆมองไข่หวาน

oO(วางเเผนเป็นขั้นเป็นตอนเลยนะมึงไอ้ไข่)

 เหมือนน้ำฝนจะหลงอยู่ในโลกส่วนตัว เธอพยายามทำเข้าใจกับเครืองดนตรีชิ้นนี้อย่างสุดชีวิต เเผ่นกระดาษคุ่มือถูกหัวสมองเด็กเรียนอันดับ1ของโรงเรียนสเเกนอย่างเร่งด่วน เเต่สองหูของเธอ ยังได้ยินเสียงกีตาร์ดิบๆของไข่หวาน เห็นเสียงกลองที่สลับซับซ้อนของพีเจี้ยบเเม้เธอจะทำเหมือนตีเล่นๆ เเต่มันเที่ยงตรงชิบ ตรง.....น้ำฝนยังเห็นภาพที่กีตาร์ที่เเหบพร่าเพี้ยนๆคร่อมๆจังหวะ เเต่ค่อยๆดีขึ้นเพราะมีเสียงกลองนำทาง  ไข่หวานอินโทรเปิดอย่างง่ายๆ เเต่พอท่อนโซโลนั้นกลับเล่นอย่างซับซ้อนดุเดือดเลือดสาด  นี่เหมือนคนสองคนช่วยกันเเต่งเพลง มากกว่าจะเป็นไข่หวานเเต่งเพลงคนเดียว เเต่ยังไงก็เถอะ ไข่หวานกำลังทำเรื่อง ที่เกินกำลังตัวเอง ไข่ยังเล่นเบบนั้นไม่ได้ ...น้ำฝนเข้าใจว่าไข่หวานต้องการโซโลกลางเพลงที่มันเกรี้ยวกราดเเละซับซ้อนเร่าร้อน

เสียงกีตาร์ที่เหมือน  เสียงผู้หญิงกำลังร้องไห้  .....

น้ำฝนสะดุดกับความคิดเเปลกๆของเธอ เเต่เสียงกีตาร์ที่ผิดเพี้ยนเเต่เร่าร้อนอยู่ทีนั้นก็จบลง เเล้วไข่หวานก็ใช้ทำนองตอนอินโทรมาใช้ปิดท้ายเพลงอีกที ด้วยความอบอุ่นนุ่มนวล อารมณ์เพลงช่างเเตกต่างสุดๆ

เเละทั้งหมดนี้เเค่1นาทีกว่าๆเท่านั้น เป็นเพลงที่สั้นมากๆ

"โคตรมั่วเลยไข่ เเต่มึงเล่นมันมาก อารมณมันได้วะ ถ้ามึงซ้อมๆหน่อย สาวกริ้ดเชื่อกู"

ไอ้เสกพูดจากใจซื่อๆ มันไม่ได้เป็นนักดนตรี/เเต่มันก็รู้ว่าเพื่อนมันเล่นไม่ได้ตอนโซโล ดีขึ้นตอนอินโทรกับตอนจบ อาการเดียวกับตอนไข่หวานเล่น o come emmanual ชัดๆ ช้าๆพอได้ พอถึงโซโลๆไวๆ

เละ

"ไข่หวาน ฝนเปิดเครื่องนิได้เเล้วนะ"

น้ำฝนพูดเล่นกับไข่หวาน มือของเธอยังเปิดคุ่มืออ่านไม่หยุด เธอเริ่มรู้สึกสนุกเเละอยากได้ยินเสียงเครื่องมือน่่ารักๆนี่เเล้วสิ

"เยี่ยมเลยฝน ไข่ขอเสียงเปียโนนุ่มๆกลมๆกังวาลๆ เต็๋มห้องเลยเเล้วอยากให้ฝนช่วยอุดช่องว่างตอนจังหวะหยุดนะ"

"อือๆๆ"

"ฝนจำคอร์ดที่ไข่เล่นได้เเล้วใช่ไหม"

"ได้ละหน่อยๆ  เด่วฝนขอลองเสียงก่อนนะไข่"

"ได้"

บางครั้งก็เหมือนมีเเค่คนสองคนในห้องเท่านั้น


น้ำฝนเริ่มเคาะๆนิ้วบนเเป้น หาเสียงที่นึกๆที่ตอนเธอได้ยินไข่หวานเล่นกีตาร์ เธอจินตนาการเห็นภาพอาราเร่นั่งลงปลอบใจเต่าที่กำลังเดินทางไกล เสียงกีตาร์ของไข่หวานดังขึ้นเพียงโน้ตสั้นๆ เเต่เธอรุ้สึกว่าเสียงกีตารืนั้นนุ่มนวลกว่าในเพลงที่ไข่หวานเเต่งนิดนึง เธอเริ่มใช้คอร์ดที่หนักเเน่นขึ้นช่วงนึง เเล้วเริ่มเคาะๆย้ำๆเเบบตอนต้นเพลง

เธอเขินหน่อยๆที่ไข่หวานยังจ้องเธอเเม้ว่าเธอเเค่เคาะย้ำๆบนคียบอร์ฺดเท่านั้น อีเเอนนมโตหันไปมองไอ้เสกเหมือนขอความเห็นเเต่มันก็ไม่มีท่าทีอะไร

"เอายังไข่"

"ดีฝน เริ่มกันเลย ไข่ชอบเพลงที่ฝนเล่นเมื่อกี้มาก อยากให้เก็บเป็นอินโทรของอินโทรเพลงไข่ได้มั้ย"

ไอ้เสกหัวเราะขำๆ อะไรของมันวะ อินโทรของอินโทร

น้ำฝนเขินๆที่จะบอกว่านั่นมันเพลงที่เธอเคาะเล่นๆ ตอนนึกถึงการตูนอาราเร่เท่านั้น เเต่เธอก็ไม่มีปัญหาอะไร ตอนจบไข่หวานขอให้เธอใส่เสียงก้องๆลงไปอีกหน่อย

อีเเอนนมโตรู้สึกเเปลกๆขึ้นมาทันที เสียงกีตาร์ที่ดูเเห้งๆเเละบ้าพลังของไข่หวาน ดูมีเรื่องราวมากขึ้นด้วยการเล่นคลอไปอย่างนุ่มนวลของเสียงคียบอร์ด ที่เหมือนกำลังโอบล้อมกีตาร์ไว้ไม่ให้โวยวายเกินเหตุ

"เเบบนี้ใช่เเบบที่ไข่นึกไว้ในใจมั้ย"

"ไข่อยากได้เเบบอวกาศๆหน่อยนึงตอนตอนต้นเพลงเเละจบเพลง "

ไอ้หื่นเสนอข้อเรียกร้องอีกตามประสาคนไม่เคยพอ น้ำฝนรีบก้มหน้าลงบนคุ่มือเเปปนึง เธอรีบพลิกๆหาเสียงเเบบที่ไข่หวานต้องการ

"ได้ไข่ๆ เด่วรอฝนลองเสียงนิดนึงนะ"

"ถ้่ามีเสียงเบสของครูพี่จอยนี่เพลงจะอย่างเเน่นเลยไข่"

ไอ้เสกนั่งพิงกำเเพงห้องอ่านการตุนเล่นออกความเห็นบ้าง

"ถูก ยิ่งมีเสียงเบสครูพี่หนิงด้วยนี่เพลงกูจะเพอเฟคเลยเสก"

ไข่หื่นรีบบอกว่าความเห็นของเพื่อนมันถูกต้องที่สุด


อีเเอนนมโตฟังไข่หวานคุยกับไอ้เสกเรื่องดนตรีกันเเล้ว มันก็เหลือบตาไปมองน้ำฝนเเล้วหัวเราะขำๆ น้ำฝนเกาหลังหูเธอเล่น ขำเล็กๆเป็นเชิงว่าเห็นด้วยกับเเอน

"พี่เจี้ยบมีกล้องวิดฺิโอไหมคับ"

"มี วางอยุ่ในตู้ของเล่นไงไข่หวาน"

ไข่หวานเดินไปตามนิ้วชี้พี่เจี้ยบ  เห็นในตู้กระจกมีรถของเล่นเล็กๆหลายคัน เเล้วก็มีกล้องวิดิโออยู่ มันมีประสบการณ์เปิดเครื่องวิดิโอกับครูทรงพลเเล้ว จึงเปิดวิดิโอเเล้วไปยื่นให้ไอ้เสกที่นั่งกินกล้วยทอดอยู่

"ถ่ายให้หน่อยกูจะเอาไปให้ครูพี่จอยพี่หนิงใส่เบสให้"

 oO(ไข่หวานกูขอโทษกูพูดเล่น) ไอ้เสกเซ็งสุดๆที่จู่ๆมันก็มีงานทำ
อีเเอนนมโตยิ้มให้ไอ้เสกเหมือนจะให้กำลังใจมากๆเลย

ที่สุดไอ้เสกก็กลายเป็นตากล้องที่ไม่เต็มใจ  มันยืนถ่ายขณะที่พี่เจี้ยบน้ำฝนเเละไอ้หื่นโซโลอะไรก็ไม่รู้ ตั้งหลายครัง้กว่าไอ้ไข่จะพอใจ  ไอ้เสกรู้สุึกเข็ดไข่หวานไม่น้อย เเต่เกรงใจน้ำฝน ก็เลยต้องกล้ำกลืนถ่ายวิดิโอให้ไอ้หื่น


เที่ยงวันนึงในโรงเรียนเอกชนเเห่งนั้น

"วันนี้่ครูเเววขอเพลง careless whisper ของ วงสาวสาวสาว ให้นักเรียนทุกคน เป็นของขวัญวันเด็กค่ะ"

  เสียงประกาศตามสายของอีเเอนนมโต ที่มันรับหน้าที่เป็นผู้ประกาศข่าวสารด้วยของทางโรงเรียน นอกจากปกติที่ต้องไปยืนร้องนำเคารพธงชาติ มันยิ้มขำๆกับน้ำฝนที่กำลังหาเพลงตามคำขอของคนอื่นๆจากกระดาษเเผ่นเล็กๆที่ทะยอยส่งกันมาสดๆ ใครเดินผ่านห้องปกครองอยากฟังเพลงก็เขียนขอกันสดๆได้เลย ส่วนมากจะได้ฟังในวันถัดไปหรือมะรืน  เพราะดีเจก็ต้องไปหาเพลงมาเหมือนกัน เฮ้อ ครูเเววเธอขอเพลงไว้ตั้งเเต่เมือวาน อีเเอนนมโตเลยได้เพลงมาจากสถานีวิทยุเเห่งนึงโดยการอัดเทปมาอีกที

ครูเเววยิ้มเขินๆเมื่อมีนักเรียนที่นั่งอยุ่ตามทางที่เธอเดินผ่านยิ้มให้เธอ ตอนอรวดีประกาศชื่อเพลงที่เธอขอพอดี

"ก็ครุก็อยากฟังเพลงมั่งนินา"

เธอเปรยๆกับเเก้งสาวม.ปลายโต้ะนึง  วันนี้ครุเเววยังไว้ผมมัดจุกข้างหน้าเหมือนเดิม เสื้อสีดำเเพรเเนบเนื้อเเขนสั้นโชว์ความงดงามของท่อนเเข่นบางน่ารัก เเละกระโปรงสีขาวยาวสวยเเละรองเท้าสีชมพูอ่อน

ไข่หวานนั่งยิ้มจากฝั่งสระน้ำข้างกำเเพงโรงเรียน มันยังเเอบปีนรั้วไปซื้อส้มตำเเล้วมานั่งกินกับเพื่อนๆตามปกติ  ไอ้หื่นจำได้ว่าป้าคิมเเม่ค้าขายปอเปี้ยทอดของครูเเวว เปิดเพลงนี้ตอนวันวาเลนไทน์ปีก่อน ตอนที่มันกับครุเเววนั่งทำเป็นปรึกษากันเรืองภาษาอังกฤษ  เเต่ขาใต้โต้ะนัวเนียกันไม่หยุด  ในโรงอาหารตอนบ่าย ที่มีคนทั้งโรงอาหารเเค่3คน

ครูเเววเเปลกใจไม่น้อย เมือเห็นครูน้องหนิงกับครูน้องจอยปรากฎตัวพร้อมกันในห้องพักครูภาษาต่างประเทศ

"ว่าไงเด็กๆ"

เธอยิ้มทักทายให้สองสาวนักศึกษาฝึกสอนที่อยู่หน้าจอทีวี มีวิดิโอถูกกดเเช่ไว้ ภาพเหมือนในห้องนอนคนสวยที่ไหนสักเเห่ง เธอทำเป็นขมวดคิ้วอย่างครุ่นคิดที่หน้าจอทีวี

"อะไรเอ่ยหนิง"

"ไม่บอกค่ะพี่เเวว"

ครูฝึกสอนหนิงในชุดนักศึกษา วันนี้เธอรวบผมหางม้าเรียบเนี้ยบตามปกติ หันไปยิ้มให้ครุพี่จอยที่ส่ายหน้ายิ้มๆไม่ยอมตอบอะไรครุเเววเหมือนกัน ก่อนจะเริ่มกดเพลย์เล่นวิดิโอ

ภาพจับหน้าของอรวดีที่นั่งกับพื้น  เธอยิ้มไปกินกล้วยทอดไป เธอโบกมือให้กล้อง จากนั้นกล้องก็เเพนไปเห็นไข่หวานสะพายกีตาร์เลสพอลสีน้ำตาลลายไม้ กำลังตั้งสายกีตาร์อยุ่ น้ำฝนกำลังตั้งใจปรับปุ่มต่างๆบนคียบอร์ดขนาดใหญ่มาตรฐานสีเเดงน่ารัก เธอกำลังอ่านคู่มือเล็กๆไปด้วย นี่มาซ้อมกันสดๆร้อนๆจนต้องเปิดคู่มือวิธีการใช้่คียบอร์ดเลยเหรอ เด็กๆทุกคนอยังใส่ชุดนักเรียนกันอยุ่เลย  ส่วนน้องเจี้ยบสาวเภสัชในชุดนักศึกษากำลังควงไม้กลองโชว์กล้อง รู้สึกว่ากล้องจะหยุดตรงหน้ามือกลองอารมณ์ดีนานเป็นพิเศษ  บรรยากาศรอบด้าน มีเตียงนอนตู้หนังสือเเละพัดลม  นี่หมายความว่าไปซ้อมกันที่ห้องเจี้ยบสินะ เเต่เหมือนกล้องจะสนใจถ่ายเเต่น้องเจี้ยบน้ำฝนกับอรวดีเป็นหลัก  ถ่ายไข่หวานมาน้อยมาก

"ตากล้องนี่ก็ 1ในเเก้งเด็กหลังห้อง4คนนั่นใช่ไหมหนิง"

oO(ออ เเอบไปซ้อมดนตรีไม่บอกกันนี่เอง) ในใจเธอคิดอีกเวอ์ชั่นนึงไปด้วยพร้อมๆกัน

"ใช่ค่ะพี่เเวว เด็กคนที่ชอบเอาการตูนขายหัวเราะมาอ่านในห้องละ ดุหลายทีละไม่จำ"

สาวเเว่นหัวเราะ พอจะเข้าใจที่ครูเเววถาม นายเสกสรรคนนี้นิสัยคล้ายไอ้หื่นมาก ถ่ายเเต่สาวๆ โดยเฉพาะมือกลองน้องเจี้ยบ เเทบไม่มีหน้าไข่หวานในวิดิโอเลย ได้มาเเต่เสียงกีตาร์


กล้องถ่ายจับมือน้อยๆของน้ำฝน ที่กำลังวางมือบนเเป้นคียบอร์ด เสียงคียบอร์ดที่เริ่มต้นอย่างซนๆ เป็นเสียงเคาะกังวาลๆย้ำๆ เเบบในหนังการตูน เเละค่อยๆเเทรกคอร์ดอบอุ่นๆเพื่อสร้างบรรยากาศ กลิ่นไอดนตรีคลาสิคอบอวนคละคุ้งอย่างไม่ปิดบัง เหมือนกำลังล่องลอยในอวกาศ เป็นท่องทำนองงดงามเเต่เเฝงความเศร้าๆอยู่ในนั้น ก่อนจะกลบเกลื่อนด้วยเสียงเคาะๆย้ำๆเเบบหนังการตูนอีกเเล้ว


เสียงคียบอร์ดเป็นฉากหลังที่งดงามให้เสียงกีตาร์ที่พยายามเล่นฮาโนนิคเเทรกเข้ามาเนียนๆ ไข่หวานของเธอกำลังสร้างเสียงเเบบระฆังเค่าะดังกังวาลมีทำนองที่สวยใช้ได้  เเตภาพในวิดิโอดันไปถ่ายน้องเจี้ยบที่ยิ้มให้กล้องอย่างขำๆ เธอยังไม่ได้เเตะกลองสักเเอะ เเค่ยิ้มให้กล้องพร้อมควงไม้กลองเล่น
 
กล้องเเพนกลับไปทางน้ำฝนอีกเเล้ว เธอยังกางคู่มือเล่นคียบอร์ดอยู่เลย ขณะมือน้อยๆยังหมุนปุ่มต่างๆเหมือนกำลังทดลองเสียงสดๆ  ไข่หวานนี่ไม่เบาเเฮะ เเสดงว่าไปหาเพลงฟังเพิ่มนอกจากที่เธอเเนะนำด้วยสินะ  พอหมดช่วงอินโทรด้วยเสียงเคาะๆเเบบระฆัง เสียงกีตาร์ที่พอใช้ได้ของไข่หวานก็เริ่มขึ้น มันหนักเเน่นดี อบอุ่นด้วยเสียงหนาๆของกีตาร์เลสพอล เเต่ ...เพี้ยนหน่อยนึง.นิดนึง...

" ขาดเเต่เสียงเบสสินะ "

ครูเเววเอ่ยเบาๆ ก่อนจะหันไปทางครูฝึกสอนจอย

ตุ้มหูชินจังจอมเเก่นที่กวัดเเกว่งไปมาของพี่เเววทำให้สาวจอยอมยิ้มได้ทุกทีสินะ

"ใช่ค่ะพี่เเวว ไข่หวานเพิ่งให้จอยดูไม่กี่วันนี่เอง ยังไม่มีเวลาไปใส่เบสให้น้องเลย"

ครูเเววเเทบปรับสีหน้าไม่ทัน เมื่อท่อนโซโลนั้นดังขึ้่น เธอทำเป็นเอียงคอเเล้วเอามือไล้ปากเล่นเบาๆ สุดสวยจำท่อนโซโลในเพลงนั่นได้ นั่นคือ บางท่อนกีตาร์ที่เธอใช้โซโลในงานโรงเรียนปีก่อน เเน่นอน มันมีทำนองชัดเจนไม่ใช่ลูกลิก ตอนนั้นทั้งวงมีเเต่เธอไข่หวานกับน้องหนิงเล่นกันอยู่สามคน

oO(ชอบโซโลท่อนนั้นของพี่มากเลยเหรอไข่ เล่นเพี้ยนเล่นคร่อมเเล้วอย่าคิดว่าพี่จะจำไม่ได้นะ)

จากงงๆ ครูเเววกลับปรับอารมณ์เป็นขำๆกับความพยายามของไอ้หื่นได้อย่างฉับพลัน เเถมอดทึ่งไม่ได้ที่มันเเกะโซโลของเธอได้เกือบครึ่งนึง หูไข่หวานดีขึ้นมากเลยปีนี้

เสียงกีตาร์เริ่มเอาทำนองตอนต้นเพลงมาใช้ปิดท้ายเพลงอีก ตามด้วยเสียงเปียโนที่ฟังดูสว่างขึ้นหน่อยเเต่ช้าๆลงก่อนจะจบเพลงพร้อมเสียงกีตาร์

oO( จบละเเค่เนี่ย 1นาทีกว่า นี่นะเพลงไข่หวาน)

 ครูเเววอมยิ้ม

เธอจินตนาการสิ่งที่ไข่หวานจะทำต่อไปในวันวาเลนไทน์ มันคงไปจ้างร้านคอมให้ไรด์วิดิโอลงซีดีเเล้วส่งให้เธอ คงจะเอามาให้เธอ อาจจะยื่นให้มือตรงๆหรือเเอบเเนบมากับสมุดการบ้านภาษาอังกฤษ

''พี่เเววคับ ไข่เเต่งเพลงสำหรับเราสองคน ให้พี่คนเดียวเป็นพิเศษเลยคับ,

เฮ้อ ท่อนโซโลนั้นของพี่ชัดๆ ไข่หวานไม่ต้องมาโมเมเลย,

ก็ท่อนอินโทรกับตอนจบเพลงของผมคับ เเล้วก็ท่อนโซโลของพี่เเวว ก็เลยเป็นเพลงของเราไงคับ,

ไอ้บ้า''

"สิ้นเดือนเราซ้อมดนตรีกัน งานวันวาเลนไทน์ เราอาจจะใช้เพลงไข่หวานเล่นเพิ่มดีมั้ย เพลงเเค่1นาทีกว่าๆเอง"

ครูเเววหันไปปรึกษากับสองนักศึกษาฝึกงานสาว เธอไม่เเน่ใจนักว่าไข่หวานจะพอใจกับเพลงนี้เเล้วหรือยัง เธอเเน่ใจว่ามันรอท่อนเบสของน้องหนิงน้องจอยเเน่ๆ เเต่เธอรู้สึกว่าท่อนโซโลนั้น มันว่างๆ เหมือนกำลังรอเสียงกีตาร์เข้าไปเติมเต็มในท่อนนั้น  ...ไข่หวานไม่ได้เจตนาหรือมันคิดอะไรอยู่นะ ..ฮึ เด็กจอมวางเเผน

ครูพี่หนิงจำท่อนโซโลนั้นได้เหมือนกัน ว่าจะเเซวครูเเววว่าไข่หวานขโมยโซโลของเธอมาใช้ทำเพลง เเต่เห็นพี่เเววนั่งดูภาพในทีวี ครูพี่หนิงเห็นรอยยิ้มขำๆของเธอชัดเจน ครูพี่หนิงเชื่อว่าพี่เเววรู้ได้ทันทียิ่งกว่าเธอเสียอีก เพราะพี่เเววเป็นมือกีตาร์ เเต่ในเมื่อพี่ีเเววเธอโอเค สาวหนิงก็ไม่คิดอยากจะกวนให้ไข่หวานเดือดร้อน 


ที่ห้องนอนของคุณหนุ่มเเละพี่เกรซคนสวย
บนจอคอมพิวเตอร์มีเสียงดึ๋งๆเเละมีข้อความขึ้นในเอ็มเอสเอ็น

ไอ้เด็กมือซ้ายเเอดจีเมย์ดอดคอมมาขอเเอดเเล้ว เธอกดปุ่มรับเเอดมันอย่างขำๆ

 สาวเกรซไม่เเน่ใจนักว่าสามีเธอจะว่าอะไรมั้ย ถ้าเธอจะคุยเล่นกับไข่หวาน เสียงดังดึ้งๆของเอทเอสเอนมันเบาซะที่ไหนละนั่น เธอคิดว่าสามีเธอรู้เรืองเธอกับหนิงเเละไข่หื่นดี ถึงจะไม่พูดอะไร คืนนี้เธอใส่ชุดนอนสีชมพุอ่อนน่ารักรูปเเมว

"หนุ่ม เกรซคุยกับไข่หวานได้มั้ย"

"อ้าว ไม่อยากคุยเเล้วให้เอ็มมันทำไมละ"

สาวสวยมองหน้าผัว มันนอนบนเตียงอ่านหนังสือมวยอยู่ ในสายตานั้นไม่มีเเววดุดันอะไรเลย เเถมยังล้อเธอเหมือนเด็กๆ

"ไม่กลัวไข่หวานจีบเมียเหรอ"
"ไข่หวานมันชอบหนิง "

ไอ้หนุ่มผมยาวพูดเรื่อยเปื่อย มันรุ้ดีว่าไข่หวานเย็ดเมียมันหลายครั้งเเล้ว มันยังเฉยๆเเต่เกรซดันถามว่า ..กลัวมันจะมาจีบไหม

"บอกมันว่าหนุ่มอยุ่ด้วย"
พ่อพระมาเกิดพูดยิ้มๆเเละพลิกหนังสือมวยอ่านต่อ

"โอเค "
ไอ้หนุ่มยกนิ้วโป้งให้เมีย อย่างน้อยก็อย่ามานัดเย็ดกันต่อหน้าก็พอละ พ่อพระมาเกิดอย่างไอ้หนุ่มคิดในใจ

มันเองก็ไม่ได้ใสซื่อมาจากไหน ถ้าเมียรุ้ว่ามันเคยเย็ดกับหนิงตัวเล็ก มันไม่อยากจะนึกภาพเลย เกรซจะใจกว้างได้เเค่ไหน อย่างน้อย หนิงก็ยอมมากินข้าวกับมันเวลาพ่ออยุ่เเล้ว เเค่นี้มันก็พอใจละ เเต่เกรซละ

หวัดดีพี่เกรซ

 ไข่หวานผู้เกลียดการพิมพ์คียบอร์ดยิ่งชีพเเต่ดันอยากเเชทกับพี่เกรซ

ผัวพี่บอกว่า ให้บอกไข่หวานว่า ผัวพี่นั่งอยุ่ข้างๆ

ไข่หวานอ่านข้อความที่เธอส่งมา ได้เเต่อมยิ้ม มันพิมพ์จากใจจริงส่งไปทันที

ไม่เชื่อคับ

สาวสวยยิ้มขำๆ

อยากให้พี่เกรซเปิดกล้องมั้ยไข่

อย่าช้าคับพี่เกรซ

ไอ้หนุ่มที่นั่งบนเตียงมันเเอบชำเลืองผ่านหนังสือมวย เห็นเมียมันเริ่มเปิดกล้อง มันไม่กล้าจินตนาการเลยว่า ถ้ามันไม่อยุ่สองคนนี้จะคุยกันเรื่องอะไร เมียมันจะให้ไข่หวานดูอะไร

"หนุ่ม ไข่หวานไม่เชื่อว่าหนุ่มอยุ่ในห้องเเหละ"

"โอเคๆๆ"

 ไอ้หนุ่มหัวเราะขำๆ มันเข้าใจทันทีว่าทำไมเมียมันเปิดกล้อง 

มันเดินไปใกล้ๆโต้ะเครื่องเเป้งที่เมียมันนั่งหวีผมเเละเล่นคอมอยุ่ คุณเกรซถือกล้องถ่ายหนังหน้าหนุ่มผัวเธอให้ไข่หวานดูจะๆ

เต็มจอเลยพี่เกรซ

อิอิอิ

พี่เกรซ

คะ

เหมือนไข่หวานจะเว่นระยะห่างนานมาก ไอ้หนุ่มเข้าใจอาการนี้ดี
oO(กล้าๆหน่อยไข่หวาน กล้าๆหน่อย)

ไอ้หนุ่มยืนดูไม่นานมันก็เบื่อ มันยิ้มในหน้าเเล้วเดินกลับไปเตียงนอน เเต่ยังสนใจดูเมียมันเล่นคอมต่อไกลๆ

มาได้เเล้วไข่หวาน พี่ง่วง
555
นึกว่าหมดชั่วโมงเน็ทซะเเล้ว
พี่เกรซคับ
ผมทำเพลงเสร็จเเล้วคับ
โทษพี่
อะไรไข่
เดโมเกือบเสร็จ ขาดเบสกับกีตาร์รึทึม
ไหนละ
ผมไม่ชอบเเชทคับ
อุ้ย
เเล้วขอเอ็มพี่ทำไม

ทางนั้นจากที่พิมพ์รัวๆขนาดไม่เคยเเตะเอ็มเลย เเต่คราวนี้เงียบไปอีกเเล้ว

สาวเกรซนั่งหัวเราะ  คุยกับคนซื่อมันสนุกอย่างนี้เอง เเต่ความรุ้สึกบางอย่างที่ท้องน้อยเริ่มประทุขึ้นโดยไม่รุ้ตัว เกิดอะไรขึ้นนะ

เสียงดึ้งๆดังขึ้น1ดึุ้ง น้องหื่นกลับมาเเล้ว เเถมอ้อนอีก คงคิดเเล้วคิดอีกว่าควรจะส่งดีไหม ถึงใช้เวลาค่อนข้างนานก่อนจะส่งข้อความมา

พี่เกรซหันกล้องมาทางทางพี่เกรซหน่อยได้ไหมคับ

สาวเกรซมองผัวทางกระจกเครื่องเเป้ง เมื่อเเน่ใจว่าผัวเธอยังอยุ่ที่เตียงนอนเเน่นอน  ถึงจะมีหนังสือมวยบังหน้าเธอก็ไม่สนใจ  ขอเเค่ยังอยู่ที่เตียงก็พอ สาวสวยเริ่มเเกะกระดุมชุดนอนชมพูอ่อนลายเเมวออก4เม็ด อย่างรวดเร็ว

เต้าเด้งๆขาวๆเป็นอิสระ ข้างกล้องทีต่อกับคอมพิวเตอร์ สาวสวยตายังจ้องตำเเหน่งผัวด้วยใจระทึก

"คียบอร์ดพี่เกรซสีขาวน่ารักมากคับ"

สาวเกรซยิ้มขำๆ ทีเรื่องอย่างนี้ละถนัดนักนะไข่หวาน

ไข่หวานลองเเล้วสัมผัสนิ่มมือมากคับ

เธอรุ้สึกว่าหัวใจสั่นระรัว มือค่อยๆเขี่ยชายเสื้อออกอีกหน่อย เต้่าขาวอวบหัวนมชมพูอ่อนออกมาท้าทายกล้อง ครู่ใหญ่ ก่อนจะเริ่มปิดกระดุมเม็ดนึงกรณีฉุกเฉิน  เต้านมอวบล้นเสื้อยังเปิดเผยโชว์ผู้สนทนาต่อ

เเป้นคียบอร์ดก็ชมพูน่ารักมาก

ผมอยากเอา
มาส่งกับมือคับ

สาวเกรซยิ้มขำๆกับลีลาเอมเอสเอนไข่หื่น
พี่ก็อยากให้ไข่หวานเอา
มาส่งที่บ้านค่ะ

เกรซคนสวยเล่นกับไข่หวานบ้าง  เธอพิมพ์ไปอมยิ้มกับกับมุกเป้กของมันเเต่สายตายังระวังหลังอย่างไม่ประมาท
ขอบคุณมากคับพี่เกรซ
บาย
บายค่ะ

พี่เกรรซกำลังจะปิดหน้าจอเเชท ก็มีเสียงดึ้งดังขึ้นอีก มีข้อความเป็นลิงค์เวบฝากไฟล์  เพราะเป็นไข่หวานตัวจริง หื่นขนาดนี้ไม่ปลอมเเน่นอน  เธอกดลิงค์เเล้วดาวโหลดไฟล์มา เป็นวิดิโอการเล่นเพลงของไข่หวานกับเพื่อนๆ เธอปิดหน้าจอเเชทออก เเล้วจึงเรียกผัวเธอมาดูวิดิโอ

 ไอ้หนุ่มชมว่า เออไข่หวานมันก็เล่นได้อยุ่นะ ไม่เสียทีให้ยืมคียบอร์ดไปใช้

จากนั้น มันก็ประคองเมียไปเตียง ว่าจะหลับตานอน เเต่สาวเกรซดันดึงกางเกงนอนของมันออกเเล้วโมกควยมันอย่างเร่าร้อนทันที มันเด้งควยสุ้ศึกอย่างคึกสุดๆ ก่อนจะดึงกางเกงนอนสีชมพเมียออกบ้าง ไม่อินโทรให้เสียเวลา มันจับเมีย2ขาพาดบ่าทันที

เเม้จะเเสบในตอนเเรก เเต่หลังจากไอ้หนุ่มกระเด้าควยได้ไม่นาน น้ำรักสาวก็ออกมาชโลมลำควยผัว ตอนนี้มีเเต่เสียวกับเสียวมาก  สาวเกรซเริ่มครวญครางปานจะขาดใจ  เธอจินตนาการว่าไข่หวานมานั่งคุกเข่าใกล้หน้าเธอเเละยื่นควยใหญ่ๆของมันให้เธอดูดเลีย ภาพในหัวทำให้สาวเกรซเเอ่นสะโพกรับการกระทุ้งควยเข้าออกในรุหีเธออย่างเงี่ยนง่าน  เเละเสร็จสมไปอย่างรวดเร็ว ก่อนที่สาวเกรซจะถอดเสื้อนอนออก เเล้วขึ้นขย่มอย่างหนักหน่วงไม่มีออมเเรงอยุ่ท่าดียว เหมือนติดลมกับการโยกควยผัว ขณะในหัวสาวเกรซนั้น เห็นภาพไข่หวานมายืนใกล้ๆเธอ มันจ่อควยให้เธอดูดขณะเธอพริ้วสะโพกให้ผัวด้วย ทำให้อารมณ์สาวสวยระอุเดือดร้อน ขย่มไม่มียั้ง  จนไอ้หนุ่มถึงกับน้ำเเตกคาหีเธอพร้อมๆกับที่เธอก็เสร็จสมคาควยไปอย่างหวุดหวิด ภาพในหัวคือไข่หวานเอาควยที่ใกล้น้ำเเตกให้เธอดูดเลียจนน้ำควยคาวๆของมันเเตกคาปากเธอ เเล้วมันก็เอาหัวควยถูไถเเก้มเธอปิดท้าย สาวเกรซมองควยผัวที่กำลังพักฟื้น ถึงจะไม่เร้่าใจเหมือนควยไข่หวาน ก็ขอลองเสี่ยง เธอเริ่มลงไปนั่งคุ่เข่าเเละเริ่มดูดควยให้มันทันที ขณะที่เเอ่นสะโพกสวยๆขึ้น  มือของไอ้หนุ่มป่ายมาบีบเต้าขาวๆจนสาวสวยครางเสียวไม่เเพ้กัน  ในหัวของเธอนั้น  ไข่หวานกำลังกระเด้าเธอข้างหลังอย่างเมามัน เสียงคราง หีพี่เกรซเย็ดมันจริงๆคับ ดังในหัวเธอ น้ำหีไหลเยิ้มออกมามากมาย ขณะที่ผัวเธอครางลั่นน้ำควยเเตกใส่ปากเธอจนล้นออกมานอกริมฝีปากสาว ในหัวของเธอก็จินตนาการว่าไข่หวานเเทงลำควยเข้ามาจนมิดด้าม เเล้วปล่อยน้ำควยคาวๆของมันเข้ามาจนเต็มรูของเธอ  สาวสวยตาปรือเธอจินตนาการว่า ควยที่เธอกำลังดูดอยู่นี้คึอควยไข่หวาน เธอยิ่งดูดยิ่งมันในอารมณ์ เสียงครางโอยปานจะขาดใจตายของไข่หวานดังในหัวเธอ พี่เกรซดูดควยเก่งจริงๆคับ ดังลั่นในใจเธอ ไอ้หนุ่มมองเมียดูดควยให้มันอย่างเร่าร้อน ทั้งดูดทั้งเลีย มันไม่รู้ว่าทำไมคืนนี้เมียมันคึกขนาดนนี้ เเต่มันก็มีความสุขดี เมือสาวเกรซยังผงกหัวขึ้นลงไม่หยุด