31.4 เกศ

 ตอนนี้เป็นตอนที่เกี่ยวกับเรืองในโรงเรียน เป็นเเนวสารคดีชีวิตเด็กม.ปลาย

ไม่มีเยิ้มเเฉะเสียวจังควยใหญ่อะไรเเบบนั้น555

เรืองมันก็ํมีอยู่ว่า


ไข่หวานมองเห็นสาวเกศคนสวยนักเรียนเอกภาษาญีีปุ่นจีนกำลังยืนคุยกับอาจารย์ภาษาฟอเเทน พร้อมกับเพื่อนๆเธอหลายคน พอเธอเดินผ่านมันไป มันก็มองก้นเธอตามปกติ ก่อนจะสังเกตเห็นในมือเธอมีหนังสือคุ่มือการเขียนภาษาฟอเเทนเเบบที่มันยืมอ่านเลย  ไข่หวานเดินไปซื้อไอติมในร้านสหกรณ์ของโรงเรียน 

วันนี้ครุเเสงดาวมีติวคณิตศาสตร์ด้วยครั้งละ1บาท ไข่หวานเห็นสาวเกศนั่งคนเดียว เเรงขับบางอย่างทำให้มันอยากไปนั่งข้างเธอ ถึงจะมีโต้ะว่างมากมาย สาวสวยตาเข้มๆนมโต โตพอๆกับอัเเอนนมโตเผลอๆใหญ่กว่าอีก  มองไข่หวานเเวบนึงก่อนจะหันไปทางอื่น จริงๆเ้ล้วเธอกับไข่หวานเคยนั่งด้วยกันหลายครั้ง ด้วยเหตุผล โต้ะเต็ม  เเต่คราวนี้มันเเปลกๆ โต้ะว่างเพียบ

 สาวเกศไม่ได้ใส่ใจ มันไม่ใช่สื่งที่เธอมองหา เเต่ก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอรังเกียจ

 ทุกครั้งที่นั่งด้วยกัน มันก็คอยช่วยทำโจทย์คณิตศาสตร์ให้เธอ อธิบายเรื่องที่ทำให้เธองงๆ สิ่งนี้มันคือปกติในห้องติว เพราะครูสอนไปไวเหลือเกิน

  เเต่นอกจากนี้เเล้ว มันเเทบไม่คุยอะไรกับเธอเลย เธอเคยจับสายตามันลามกของมันได้ก็จริง เเต่ผุ้ชายในโรงเรียนก็มองนมมองหน้าเธอทั้งนั้นเเหละ เเละเธอไม่เคยเห็นมันไปยืนหน้าห้องเธอ เดินตาม ยืนดัก หรือส่งยิ้ม อะไรที่น่าเบื่อเเบบนั้น

นั่งด้วยกันเกือบครึ่งชั่วโมงยังไม่พูดอะไรสักเเอะ วันนี้มาเเปลกเเฮะ มีหนังสือคู่มือการเขียนฟอเเทนเบื้องต้นมาวางด้วย  ฮือ?

น้ำฝนเเละอรวดียืนอยุ่หน้าประตู เหมือนกำลังเลือกที่นั่ง น้ำฝนมองมาทางไข่หวาน ภาพที่ไข่หื่นนั่งข้างสาวสวย ทั่งๆที่โต้ะเหลือบาน สายสวยนางนั้นยังไม่มีท่าทีอึดอัดหรือเธอจะย้ายโต่ะก็ได้ ปกติเเล้วน้ำฝนชอบนั่งหน้าห้องเวลามาติวคณิตศาสตร์กับครุเเสงดาว เเต่วันนี้เธออยากนั่งที่อื่นบ้าง  อีเเอนนมโตไม่เข้าใจนักเเต่มันก็เดินตามต้อยๆ ไอ่เสกที่นั่งใกล้หน้าต่าง มันสังเกตเห็นไข่หื่นตั้งนานเเล้ว สายตามันยิ้มทักทายน้ำฝนกับอีเเอนนมโต มันเลือกที่นั่งด้านหน้าเพราะจะได้เห็นครุเเสงดาวใกล้ๆ ถึงจะเป็นครุฝ่ายปกตรองที่ดุดัน เเต่มีความเซ็กซี่ในตัวด้วย

สองสาวเลือกนั่งตรงข้างหน้าไข่หวานเเละสาวเกศ

3เทพเจ้าหลังห้องจุติเเล้ว น้ำฝนอีเเอนนมโตเเละไอ้เสก

อรวดีมองไปทางน้ำฝน ไม่เเน่ใจนักว่าน้ำฝนจะชวนมันเล่นอะไรวันนี้

น้ำฝนหันไปทางโต้ะที่อยุ่หลังเธอ มองไข่หื่นที่สบตาเเบบงงๆ หัวหน้าห้องสาวทำเป็นสะดุดตาเหมือนเจอคนน่ารัก ก็ต้องพักสายตาดู เธอมองสาวเกศคู่นึง ทางนั้นเฉยๆไม่มีอาการรำคาญ สายตาน้ำฝนรีบวกกลับมาหาไข่หื่นอย่างเป็นธรรมชาติ

น้ำฝนตัดเกรดผุ้หญิงที่นั่งข้างไข่หวานทันที  สาวสวยนางนี้ มีทักษะสาวสวยที่มีคนเข้าหาในรูปเเบบต่างๆมามากมาย ทั้งปกติทั้งบ้าๆบอๆ เเละมีการตั้งรับในระดับสูง น้ำฝนเข้าใจทันทีว่าทำไมเกศนั่งกับไข่หวานต่อได้ ไม่ลุกไปนั่งที่อื่น เธอคงประเมืนเเล้วว่า  ไข่หวานไม่ใช่สารพิษ...ถึงจะไม่อร่อยก็เหอะ

ส่วนสาวเกศเห็นสาวน่ารักรวบผมหางม้าผุกโบวสีเหลือง ตาโตๆนั้นมีเเววเสนใจเธออย่างเห็นได้ชัด คงจะสนใจว่า วันนี้ที่นั่งว่างในห้องมีมากมาย ทำไมต้องมาทนนั่งกับไอ้หน้าเหียกคนนี้  กับสาวผมสั่นตาคม นมโคตรใหญ่ ท่าทางเเก่นๆเปริ้ยว เปริ้ยวๆ..เธอรู้สึกได้...เเวบนึงในสมอง สาวเกศนึกถึงภาพข้าวเหนียวมะม่วง  เธอพอจะนึกภาพ2คนนี้

สองคนนี้เป็นคนนำสวดมนต์ไหว้พระร้องเพลงชาตืทุกวีวันหน้าเสาธง  เเละเธอเจอในเวลาที่โรงเรียนมีการเเข่งขันทางวิชาการกับโรงเรียนอื่น เห็นประจำสองคนนี้ ตัวเเทนตอบปัญหาวิทยาศาสตร ฟิสิกซเคมี ส่วนเธอ[ก็ไปก็เป็นตัวเเทนตอบปัญหาทางภาษาต่างประเทศ ฝรั่งเศสเยอรมันหรือญี่ปุ่น สลับกับเพื่อนคนอื่นๆในห้องเเผนกภาษาต่างประเทศ  เอาตรงถึงจะเคยนั่งไปบนโรดรงเรียนด้วยกันบางที เธอก็ไม่ได้คุยกับอะไรกับสองคนนี้นัก พอเธอตื่นก็ถึงที่หมายไปเเทบจะทุกครั้ง ครูต้องคอยปลุกตลอด

"ไข่หวาน วันนี้มาไวจัง"

น้ำฝนคนสวยเปิดเกมเเล้ว สาวเกศยังคงนั่งมองเเผ่นกระดาษโจทยคณิตศาสตร์ตรงหน้า เธอเเค่รับรุ้ว่าผุ้ชายหน้าเห่ยที่นั่งคุ่กับเธอคนนี้ชื่อไข่หวาน

"คนเยอะ รถเเน่นไม่อยากเเย่งชาวบ้านขึ้น"

มันรีบตอบอย่างมั่นใจ เหมือนว่าสามคนนี้คงสนิทกันในระดับนึง ไม่มีเเววหื่นในสายตามันเวลามองสองสาวน่ารักข้างหน้า จะเป็นไปได้ยังไงที่่มันจะไม่สนใจสองสาวคนนี้เลย สาวผูกโบว์นั้น สวย สวยกว่าเธอด้วยซ้ำไป เธอสังเกตเห็นเด็กผู้ชายที่นั่งถือการตูนขายหัวเราะอยู่หัวมุมทางขวา เริ่มหันมองมาทางนี้ เหมือนกำลังนั่งฟังเพือ่นๆคุยกัน อย่าบอกว่านะตอนนี้เธอตกอยู่ในวงล้อมโดยไม่รู้ตัว 

oO(กลัวจนตัวสั่น 555)

เเวบนึงในหัวสาวเกศพูดอย่างอารมณ์ดี

เธอเเกล้งหันมามองคนที่นั่งข้างตัวเธอ เเวบเดียวเเล้วหันไปมองสองสาวตรงหน้าอีกครั้ง
oO(กำ นึกว่าขยัน ที่เเท้ไม่มีอะไรทำ)

สาวเกศนินทาผู้ชายที่นั่งข้างๆเธอ

"เราชื่อน้ำฝน คนนี้ชื่อเเอน"

น้ำฝนเปิดต่อ โดยไม่สนใจเหตุผลหรือหลักการทางคนตรีคลาสิคใดๆ

ไอ้เสกที่นั่งอยุ่ทางขวาของมุมห้องรีบประท้วงในใจ

oO(ฝนๆๆ ทำไมลืมเเนะนำเสกด้วย)

"เราชื่อเกศ"

สาวสวยที่นั่งอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเด็กหลังห้องทั้ง4คน เเนะนำตัวเองเบาๆ เเค่เนี้ย?

"ไข่หวานคับ"

ไอ้หื่นรีบงับโอกาสที่น้ำฝนจัดให้ทันที มันหันไปมองหน้าสาวสวยที่นั่งข้างมัน ไม่มีเเววตารำคาญ เธอมีสีหน้าเรียบเฉยเป็นธรรมชาติ   ลักษณะนี้ คล้ายๆครุจอยเวอรชั่นมัธยม

oO(เออ รุ้ตั้งนานเเล้ว )

อีเเอนนมโตทึ่งในความพยายามของน้ำฝนมาก

เหมือนสะพานมี่ไข่หวานไม่มีทางสร้างได้ในชาตินี้ เเต่น้ำฝนทำให้มันเกิดขึ้นทันทีด้วยคำพูดไม่กี่คำ

อีเเอนนมโตยอมรับว่าบางครั้งมันก็ไม่เข้าใจน้ำฝนจริงๆ

"นี้ไข่หวาน ทำไม xzมันถึงกลายเป็น50 ได่ละ เกศไม่เห็นรุ้เรื่องเลย  "

"ก็  เเบบนี้ไงเกศ ...."

"อ๋อ  เเล้ว เเบบนี้ ละ ทำไม่ไม่เห็นเหมือนกันเลย"

"ก็... มันมีข้อยกเว้นไว้ไง เกศต้องจำนะ ครูชอบออกสอบเเบบนี้เเหละ "
"
"เหรอ "

"นี่เกศ"

"ฮือ"

"เกศเรียนภาษาฟอเเทนเหรอ "

"ใช่ ไข่หวานรุ้ได่ไง"

อีเเอนนมโตกำลังหมั่นไส้ที่ไข่หื่นคุยกัยสาวเกศอย่างติดลม เเถมสาวก็คุยด้วย เหมือนกระหนุงกระหนิง เเต่จริงๆเเล้วสาวเกศคุยกับมันด้วยเรื่องคณิตศาสตร์ล้วนๆ อรวดีสะดุดตรงไข่หวานมันจะถามเรืองฟอเเทนทำไมหว่า จีบสาวด้วยคณิตศาสตร์ต่อสิ ไอ้หื่นบื้อ.

อีเเอนเห็นน้ำฝนเเอบอมยิ้ม เหมือนน้ำฝนอยากวาดการตูนอีกเเล้ว เเต่ตอนนี้เปลี่ยนเป็นขีดๆเขียนตัวเลขบนโจทย์คณิตศาสตร์ เเทนที่จะหน้าตาเคร่งเครียด เธอกลับเขียนอย่างอารมณ์ดี เเต่กระดาษที่ว่างปล่ากลับเต็มไปด้วยตัวเลขมากมายอย่างรวดเร็ว

"ไข่เห็นเกศยืนคุยกับครูคนไหม่ที่มาสอนคอมไง"
มันโชว์หนังสือคู่มือภาษาเบื้องต้นที่มันยืมต่อเนืองเป็นครั้งที่สองให้เพือนไหม่ดู
"ไข่อยากเรียนฟอเเทนเเต่ไม่ได้ไปลงทะเบียน"

ไข่หวานเห็นหน้าพี่เเชมลอยมาเเต่ไกล ตอนเธอเอาเงินมาให้มันไปลงเรียนคอมเเล้ว เเต่มันบอกว่ามันเปิดคอมเป็น ไม่ต้องเรียนก็ได้

"ไข่หวานอ่านเอาเองเหรอ"
สาวเกศมองผุ้ชายตรงหน้าอย่างทึ่งๆ

oO(นึกยังไงถึงอยากเอาภาระใส่หัวนะเธอ  ที่เรียนๆยังปวดหัวไม่พอหรือไง)

ไข่หวานพยักหน้ายิ้มให้สาวเกรซ

"ไข่หวานไปยืนดูหน้าห้องคอม ตอนเที่ยงคนโคตรเยอะเลยเกศ"

"ไปนั่งเล่นกับเกศก็ได้นะ"

"เกศลงเรียนคอมมีสิทธิจองโต้ะก่อน ...มีการบ้านให้ทำส่งบ่อยๆ"

สาวเกศเริ่มจ้อ เธอเข้าใจว่าผู้ชายคนนี้ก็มาจีบเธอเเหละ เเต่เเบบนี้่จะเรียกจีบดีมั้ยนะ ที่เเน่ๆคือเธอไม่สนใจมัน เป็นเพือนไหม่ที่ใช้ได้

oO(อะไรกันเนี่ย นี่มันเกินคาดไปมาก )

อีเเอนถึงกับงง ในท่าทีของสาวสวยข้างหลังมัน มันหันไปมองน้ำฝนที่ยังขีดขียนต้ัวเลขเเก้โจทย์เลขต่อบนกระดาษอย่างรวดเร็ว เเต่มันมั่นใจว่าน้ำฝนได้ยินเเน่นอน

ไอ้เสกหันมายิ้มให้อีเเอน ด้วยความรู้สึกประหล่าดใจพอกัน มันเริ่มคิดว่ามื้อเที่ยงสาวเกศกินอะไรลงไปไม่สบายหรือเปล่านะ

"มีเบอร์ไหม"

เสียงหวานๆของสาวเกศยังทำให้อีเเอนนมโตกับไอ้เสกประหลาดใจต่อเนื่อง ขณะน้ำฝนใช้เวลาของเธอเเก้โจทย์คณิตศาสตร์ในกระดาษติวของครูเเสงดาว จนเกือบหมดทุกข้อเเล้ว เธออมยิ้ม เเล้วเริ่มวาดการตูนอาราเร่ต่อทันที ตรงกระดาษที่ยังพอมีที่ว่าง 

"ไม่มี เเต่เราเล่นเอมนะเกศ"

คำตอบของไอ้หื่น ทำเอาน้ำฝนกับเเอนมองตากันโดยไม่ได้นัดหมาย  มีเหตุผลอะไรที่ไข่หวานไม่ให้เบอร์โทรสาวสวยคนนี้ บ้าหรือเปล่าไข่หวานทำไมไม่รีบงับโอกาส  หรือว่ามือถือเครื่องนั้นไข่หวานขายกินไปเเล้วเหรอ

สองคนได้เบอร์ไข่หวานตั้งนานเเล้ว ไข่หวานก็ได้เบอร์ทั่งสามคน รวมทั้งเสกสรร นานเเล้ว ไม่เคยโทรหาสักกริ้ง เเต่ก็นะ.. ตื่นเช้ามาเห็นหน้ากันทุกวันคุยกันทุกวัน มันจะเหลืออะไรให้โทรหาอีก

"เอ็มชื่ออะไรนะ"

"เผื่อเกศอยากคุยเรื่องการบ้านคณิตไง"

สาวสวยให้เหตุผลดีๆกับมัน เพราะยังไงเธอก็คาดเดาได้ว่ามันไม่สนใจถามรายละเอียดหรอก

oO(โธ่เกศ  เธอจะใจดีไปถึงไหน)
อีเเอนอมยิ้มขำๆ ขณะที่น้ำฝนมองมาทางเธอด้วยสีหน้าที่มีความหมายว่า  เเอนประเมินไข่หวานต่ำเกินไปเเล้วนะ  อย่างรู้ทันความคิดเพื่อนสนิท สองสาวที่นั่งข้างหน้ากลั้นขำเต็มที่ ไข่หวานหน้าเห่ยเเต่ทำไมมันดวงดีนักนะไม่เข้าใจ

หรือว่าสาวเกศเธอเเค่อยากได้คนติวเลข เธอยากได้คุ่มือทำการบ้านเฉยๆ.....ฮือ????
คนที่เรียนสายศิลป์สายภาษา จะเรียนเลขเเบบไม่เจาะลึก ทำให้ไม่เข้าใจในบางอย่าง เหมือนที่เด็กสายวิทย์ ก็จบเห่เหมือนกันเวลาพูดเรื่องภาษาต่างประเทศต่างๆ ถึงจะพอได้ก็งูๆปลาๆ

"ไข่หวานมือซ้าย@จีเมย์ดอทคอม เด่วเขียนให้นะ"
"อือ "

oO(อะไรของมันเนี่ย ไข่หวานมือซ้าย อินดี้สุดๆ)
สาวเกศออกจะประทับใจในเพื่อนไหม่ของเธอ ตั้งเเต่มีคนขอเเอดเธอ มีชื่อนี้่เเหละประหลาดที่สุด อีหยังเดสซึก้า

สองสาวเข้าใจดีที่ไข่หวานให้จีเมย์ที่ไม่้หมือนจีเมยที่มันให่พวกเธอ พวกเธอก็มีหลายจีเมยเหมือนกัน ที่ปกติคือ ไข่หวานไม่เคยเเชทกับใครเเม้สักคำ เเม้เเต่เสกสรร ก็เปรยๆว่าไข่หวานไม่ชอบเล่นเเชทไม่ชอบโทรศัพท์ มันมีเอ็มไว้คอมเม้นรุปสาวสวยๆ โดยเฉพาะเวลาครุเเววโพสรุป จะมีไข่หวานไปเม้นตลอด มันก็ด้วย

ทั้งไข่หวานเเละสาวเกศ ที่เพิ่งได่คุยกันในรอบ200ปี ทำเสียงฉีกกระดาษพร้อมกันๆ เหมือนจะใช้สำหรีบเขียนชื่ิอเมยให้กัน

"เด่วไข่เเอดไปถามเกศเรื่องฟอเเทนได้มั้ยเกศ"
"อือ ถ้าเกศว่างนะ"

oO(ไหลเป็นน้ำเลยนะมึงไข่หวาน 555)
ไอ้เสกที่อดใจไม่ไหว หยิบการตุนขายหัวเราะมาอ่านคั่นเวลารอคุณครุเเสงดาว ชมเชยเพื่อนมันอย่างหมั่นไส้ ไอ้ไข่ ฟอเเทนๆ กูว่านะไข่ ฟอเกศชัดๆ

ครุเเสงดาวถึงจะสมาธิไม่เต็มที่นัก เเต่เธอก็ยังสอนคณิตศาสตร์ได้มาตฐานเท่าเดิม ตั้งเเต่วันนั้น ไข่หวานไม่เห็นจะสานต่ออะไรกับเธอเลย เธอรู้สึกวูบวาบขึ้นหน้า เมือนึกท่อนควยใหญ่ๆที่ถูไถไปบนหน้าของเธในวันนั้น  ทั้งกลิ่นคาวยั่วเย้าให้ดุดอมอย่างไม่รุ้เบื่อ ทั้งเวลาที่มันกระเเทกข้างในของเธอจนร่างสะท้านเสียว ต้องครางบอกให้มันทำหนักๆอย่่างอดใจไม่ไหว

อีเเอนนมโตได้เเต่งงไข่หวาน เพิ่งได้เอ็มสาวสวยเอกภาษาญี่ปุ่น ทำไมสายตาหื่นๆมันเก็บไม่ไว้ก่อนนะ มันมองไข่หวานที่มองกระดานดำอย่างไม่เข้าใจเพือนมันจริงๆ เวลาครูเเสงดาวหันไปเขียนกระดานดำคือไข่หวานมีสมาธิมากที่สุด มันค่อยข้างมั่นใจว่าสาวเกศมองเห็นสายตาไข่หวาน  ในหัวสาวน่ารักคนนี้เธอมีอะไรกันเเน่นะถึงให้เอ็มไข่หวาน  รวมทั้งไข่หวานด้วย มันได้เอ็มไปเเล้วมันจะเอาไปทำอะไร เม้นรุปสวยๆของเกศเหรอ

สาวเกศขี่จักรยานผ่านร้านค้าที่มาเปิดเเผงขายขนมดักนักเรียนที่เลิกเรียน ผ่านคน4คนที่เธอเพิ่งเจอในห้องติวคณิตศาสตร์กำลังยืนกินขนมกัน สาวผมยาวรวบผมผูกโบว์กับสาวผมสั้นยืนหันหลังให้  ใช่อย่างที่เธอตัง้ข้อสังเกต4คนนี้สนิทกันหมด สาวสวยผูกโบว์สีเหลืองท่าทางเรียบร้อยที่สุดเเต่บทบาทของเธอคือ หัวหน้าเเก้งดีๆนี่เอง มิตรภาพเเบบนั้น ทำให้สาวเกรซนึกอิจฉาขึ้นมาเหมือนกัน รู้สึกได้ถุึงความร้อนจากสายตาหื่นเล็กน้อยของนายคนนั้นที่มองมา น่าตลกดีจริงๆ  เธอเเกล้งมองไม่เห็นกลุ่มคน4คนนั้น สาวเกศทำเป็นมองร้านผัดไทครู่นึง ก่อนจะกลับสนใจบนถนนต่อ

ในโลกนี้คนหน้าเหียกลำบากที่สุด อยุ่เฉยๆก็ผิด หายใจก็ผิด ตรงกันข้ามกับคนหล่อๆหน้าตาดีๆ

เกศรามองดุผู้ชายผมไม่ยอมตัดกางเกงรัดๆน่าเกลียดๆสุดๆ ยิ่งเวลามองเธอเเล้วยิ่งบวมนูน หน้าไม่อาย
จ้องอยู่ได้ ...
มันชะเง้ออยุ่หน้าประตูห้องคอม มือถือหนังสือคู่มือฟอเเทนเบื้องต้น นี่เอาจริงเหรอวะ?

วันนั้นเธอเเค่พูดเล่นเรื่อยเปือ่ยเรื่องชวนมันมาเล่นคอมด้วยกัน ใครจะนึกว่ามันบ้าบอขนาดว่ามาจริงๆด้วย  สุดท้าย เธอก็ต้องโบกมือเล็กๆให้มันเข้ามานั่งด้วย  เหมือนตอนนั้นไม่มีผิด วันนี้ก็ยังมีโต้ะคอมว่าง เเต่ก็เหลือน้อยเเล้วไม่น่าเกลียดเท่าไร เเถมอาจจะเป็นเพือนๆที่จองคิวไว้ยังไม่มาก็ได้  ไข่หวานมาขอเเอดเอ็มเธอ ทักทายหน่อยเดียวก็หายไปละ เเต่เวลาที่เธออีเมย์ไปถามการบ้านคณิตศาสตร์มัน ก็ได้คำตอบทุกครั้ง เเต่ตอบช้าวัน2วัน โธ่ เป็นผู้ชายที่ตอบเอ็มเธอช้าที่สุดในโลก เเต่เธอก็เข้าใจว่าไข่หวานอาจจะไม่มีคอมใช้คงไปร้านเน็ททุกวันไม่ไหว ชักอยากชวนไข่หวานไปบ้านละสิ  มันเดินผ่านบ้านเธอทุกวันอยู่เเล้ว เเค่ไม่เคยพูดกัน

สุดสวยสุดป็อบประจำเเผนกภาษาญี่ปุ่นยิ้มขำๆ ถ้าเธอส่งข้อความไปว่า หลับฝันดีไข่หวาน เเล้วไข่หวานตอบว่า หลับฝันดีนะเกศ ในอีก2วันต่อมา 

ขณะที่ไข่หวานกำลังจริงจังกับภาพตัวหนังสือสีส้มบนหน้าจอคอมนั้น  สาวเกศไม่ได้ผิดคาดอะไร  เมื่อเดาได้ว่านายคนนี้ไม่ได้รุ้ภาษาฟอเเทนอะไรเลย เเค่หัดจับๆเบื้่องต้นเท่านั้น คงจะเพิ่งหัดเปิดตามหนังสือไม่กี่หน้า   ตอนเเรกเธอว่ามันเเค่หาเรืองมาจีบเธอด้วยซ้ำ เเต่พอนั่งๆกันไป ถึงมันจะไม่รู้เรืองฟอเเทน เเต่มันกลับช่วยเธอทำให้การบ้านฟอเเทนส่งครูเร็วขึุ้น เพราะไข่หวานไม่รู้คำสั่ง เเต่มันเข้าใจว่าการบ้านฟอเเทนข้อนี้ ต้องคิดยังไง โจทย์นี้ต้องใช้วิธีไหนเเก้ปัญหา  ส่วนเธอก็ใส่วิธีเขียนคำสั่งด้วยฟอเเทนลงไป จบ  การบ้านเธอเสร็จไวกว่าที่คาดไว้ เเละเธอยังได้มุมมองไหม่ จากวิธีคิดเเบบไข่หวาน มันยังเขียนฟอเเทนไม่ได้ เเต่เข้าใจว่าฟอเเทนทำอะไรได้

นายคนนี้่มีประโยชน์อยุ่บ้าง เธอทำการบ้านเสร็จในเวลา20นาที เหลือเวลาอีกตัง้ครึ่งชั่วโมง

สาวเกศกำลังจะปริ้นงานส่งอาจารย์หมิว เธองงเล็กน้อยที่กระดาษเธอมันไม่พอ เหมือนเพือ่นๆหลายคนที่เริ่มบ่นๆกัน

อ้าวกระดาษหมดซะเเล้ว คราวก่อนยังเหลืออยู่เลยอะไรนี่

ไข่หวานมีเซนบางอย่างทีไม่ปกติในห้องคอมนี้เเต่มันไม่อยากจะเอ่ยอะไรออกมา มันหรี่ตามองดูปริ้นเตอร์ที่เเชร์ๆกันต่อเชือมกัน จอคอม12จอ โต้ะ12โต้ะ เเบ่งเป็นด้านละ6จอ หันหน้าชนกัน บางคนเริ่มปริ้นงานเเล้ว บางคนก็บ่นว่ากระดาษไม่พอ

 สาวสวยนั่งมองไข่หวานที่กำลังสนใจหน้าจอคอม ถ้าเธอปิดคอมเเล้วออกจากห้องไปก็ดูยังไงๆอยุ่ สาวสวยเอกญี่ปุ่น มองไข่หวานเเปปนึง

" นั่งเล่นคนเดียวไปก่อนนะ เด่วเกศไปดูของกินในโรงอาหาร เด่วเดียว "

สายตาของผู้ชายตรงหน้าที่มองเธอหื่นๆ เปลี่ยนเป็นยิ้มปกติเหมือนคนทั่วไปบ้างเเล้ว

"ฝากซื้อกล้วยเเขกป้าคิมด้วย"
 
มันยื่นเงิน20บาทให้เธอ  20บาทนี่มันได้กล้วยเเขกตั้งสองถุง จุกๆเลยนะ  นี่เลี้ยงกล้วยเเขกสาวเหรอเธอ

" ไข่หวานชอบกินน้ำอะไรเหรอ "
 เธอกำลังขอเมนูเด็ดเพื่อจะซื้อมาตอบเเทนมัน

"ขอน้ำมะนาวปั่น"

ไข่หวานตอบมา มันเอามือเกาคอทำไมนะ

"เด่วมานะ"

สาวสวยพูดยิ้มๆเเล้วค่อยๆลุกจากเก้าอี้ ทำตัวให้สวยเป็นพิเศษ

"อือ "
สายตาคนปกติของไข่หวานกลับมาหื่นกามอีกเเหละ ..  ไม่ไหวอย่าฝืนไข่หวาน..  เธอได้เเต่กลุ้มกับนิสัยเพือ่นไหม่ของเธอ คนเราคงมีข้อดีข้อเสียกันไปคนละอย่าง เธอได้เเต่คิดอย่างปลงๆ  มันก็เเค่มองละเนอะ

ไข่หวานมองคนสวยออกไปนอกห้องคอม พอมันเเน่ใจเเล้ว จึงเริ่มพิมพ์ฺคำสั่งตรวจสอบทันทีว่ากระดาษของสาวเกศคนสวยมันหมดได้ยังไง เเละถึงไข่หวานจะรู้ว่าใครขโมยเอากระดาษของคนสวยไปใช้ มันก็ไม่ได้ทำอะไร มือยังเปิดหนังสือตคู่มือภาษาฟอเเทนดูเหมือนสนใจ เเต่กำลังสั่งดึงกระดาษของขโมยกระจายกมาให้เพือนๆในห้องใช้บ้าง เเบบนี้่ขโมยคนนั้นจะไม่รู้ว่าฝีมือโต้ะไหนสั่ง  เพราะทุกคนในห้องเหมือนได้กระดาษเพิ่มมาใช้คนละเเผ่นสองเเผ่น

ไข่หวานนั่งกินกล้วยเเขกกับน้ำมะนาวกับสาวเกศ  ไข่หวานมองดูคนสวยดูดน้ำส้มปั่นอย่างอร่อย ทั้งคุ่ไม่ได้คุยอะไรกันนัก พักนึงสาวเกศก็เดินเข้าไปในห้องคอมอีกเเล้ว มันมองหน้ายิ้มๆของคนสวยหุ่นดีที่กำลังปริ้นงานการบ้านอยู่ โบกมือให้เธอ สาวสวยพยักหน้า ส่วนไข่หวานเดินกินกล้วยเเขกไปทางตึกสังคมศาสตร์ มันคิดว่ากล้วยเเขกวันนี้อร่อยดี ก็เลยเดินไปซื้อเพิ่มอีกในโรงอาหาร