31.5 ไปเล่นหอเพือน

 ข่าวการที่ไข่หวานรุ้จักกับสาวสวยหน้าหวานตาคมนมใหญ่สุดป็อปเเผนกภาษาญี่ปุ่นนั้น มีหรือพี่หนิงจะไม่รุ้

 วันนั้นพี่หนิงสุดคาวาอี้กำลังกินไอติมหนมปังอยุ่บนห้องครุเเววสุดฮอต พี่หนิงมองภาพถนนผ่านหน้าต่างไม้ชั้น3

ไข่หื่นเดินคุยข้ามถนน กับสาวนักเรียนสุดฮอตนมใหญ่เกินวัยม.ปลาย หน้าตาคมคายเเต่หวานลักยิ้มนั้น พี่หนิงเองมองเเล้วยังอยากไปชมไกล้ๆ ปากสาวเเว่นสุดคาวาอี่เม้มอัตโนมัติด้วยความรุ้เเปลกๆ มองสาวผมบ็อบเดินจูงจักรยาน พูดอะไรไม่รู้เเละไข่หวานก็ตอบกลับมา ขณะทั้งสองคนกำลังเดินเลียบฟุตบาลไปตามเส้นสีขาว ที่นำไปสู่ประตูทางออกโรงเรียน ไข่หวานยกมือไหว้ครูไก่ที่นานๆท่านจะมายืนดูนักเรียนกลับบ้านทีนึง ผ.อ.สาวใส่เสื้อเชิร์ตขาวกางเกงดำธรรมดามาก เเต่ความไม่ธรรมดาอยู่ใต้เสื้อเชิร์ตนั่นต่างหาก ไข่หวานดูทีไรก็ไม่เคยเบื่อ ครูไก่ได้เเต่ปลงขนาดเดินคุยกับสาวมาชัดๆ ไข่หวานก็ยังหื่นเสมอต้นเสมอปลาย นานเเล้วเหมือนกันเนอะ

ครูฝึกสอนหนิง เธอไม่รุ้เลยว่าพี่เเววของเธอกำลังสนใจเธอ มากกว่าภาพเบื้องล่างเสียอีก เพราะครูเเววเเล้วดูไม่เห็นว่าบนถนนนั้นจะมีอะไรน่าสนใจ เเค่นักเรียนพากันเดินกลับบ้าน

ครุเเววนั้น นอกจากสวยเเล้ว เเทบจะไม่มีประสบการณ์เรื่องหญิงๆชายๆเลย เธอหมกมุ่นเเต่กับกีตาร์ เเม้เเต่เรืองเรียนสมัยม.ปลาย เธอก็เรียนเเค่ไม่ตก ไม่เคยเเม้เเต่จะอ่านหนัวสือเตรียมสอบเข้ามหาลัยด้วยซ้ำ เธอสอบเข้ามหาลัยได้เรียนเอกอังกฤษ เพราะคุณเเม่เเพรวชอบเอาหนังสือพิมพ์ภาษาอังกฤษมาอ่าน เเละตัวเธอเองซื้อตำรากีตารวิดิโอสอนกีตาร์ก็เป็นอังกฤษล้วน ไม่มีคนไทยทำขายมากนัก ทำให้เด็กสาวเเววตอนมัธยม ต้องตั้งใจเรียนอังกฤษเพื่อจะดูวิดิโอสอนกีตาร์ให้ร้เรื่องเท่านั้น โธ่ เเต่ผลคือเธอทำคะเเนนภาษาอังฏฤษได้สูงลิ้่ว ถึงจะสอบวิชาอื่นได้คะเเนนนิดหน่อย จนไม่ต้องเรียนพื้นฐานตอนเข้ามหาลัย เธอไปนั่งเรียนกับพี่ปี2ด้วยซ้ำตอนอยู่ปีหนึ่ง  ในบางวิชา

วันๆ เธอก็ไม่มีเวลาจะทำอะไรเเล้ว มีเเต่กีตาร์ๆๆๆๆๆๆ เเม้เเต่ตอนเข้ามหาลัยเเล้ว ไหนเลยจะทันผุ้ชาย โดยเฉพาะไอ้เสก

เรียกว่าสวยใสไม่มีศิลปะเรืองเพศตรงข้าม

สาวสุดฮอตประจำโรงเรียน ในชุดเสื้อสูทสีดำ เพราะไปช่วยงานท่านผ.อ.ไก่ในอำเภอเมื่อเช้า   เธอคลึงตุ้มหูชินจังเล่น หยิบถั่วอบกรอบโก๋เเก่ใส่มือเเล้วอ้าปากเขมือบเข้าไปเต็มคำ เสียงดังๆของฟันกระทบถ่วกรอบสะใจสาวขาร็อค เธอติดใจในการกินของกรอบๆ...เสมอ   ครูเเววพยายามกดความรู้สึกบางอย่าง เเต่สุดท้ายก็ได้ ถอนหายใจเบาๆ สังเกตเห็นไข่หวานเดินคุยข้ามถนนกับเด็กผุ้หญิงน่ารักๆคนนึงที่คุยไปจุงจักรยานไป

 บางทีเด็กคนนั้น อาจจะมาเพื่อช่วยเเก้ไขปัญหาของเธอกับไข่หวานก็ได้ ผู้หญิงขี้เกียจเเบบเธอ ที่เดินหนีปัญหาไปเรื่อยๆ เเถมยังสร้างปัญหาเพิ่มอีกบ่อยๆ

คนเราไม่ใช่จะเลือกทำเเต่สิ่งที่ถูกต้องเสมอไปนิน่า
นั่นคือสิ่งที่เธอคิดเป็นประจำ ในหัวใจที่เต้นผิดปกตินั้น

หัวใจสาวเต้นตุบๆ ด้วยความรุ้สึกบางอย่างที่เธอพยายามไม่หาสาเหตุว่าเธอคิดอะไร..ครูคนสวยมองไปที่หน้าใสๆของน้องหนิงด้วยความหวังเดียวกัน มีเพียงสิ่งนี้เท่านั้นที่จะไม่ทำให้เรืองราวลุกลามมากไปกว่านี้ เเม้เเต่เธอเองยังควบคุมตัวเองไม่ได้

ความร้สึกตอนที่เธอเข้ารอบชิง8ทีมสุดท้าย ก่อนจะได้ออกเทปกับค่ายเพลงเพลงดัง มันคล้ายๆตอนนี้เลย มันจุก ต้องยอมรับเเละต้องเข้าใจในกติกา ไม่ใช่ว่าเธอเล่นกีตาร์เเย่ เเต่พวกเขาเล่นดีกว่า ก็เลยชนะพอเธอคิดถึงเพลงที่ไข่หวานเเต่งให้เธอ สุดสวยก็ยิ้มขึ้นมาได้   ผุ้ชายบ้าๆบอๆที่ลอกโซโลของเธอมาครึ่งเพลงชัดๆ ดันบอกชาวบ้านว่าเป็นเพลงตัวเองได้หน้าไมอาย เเถมคงจะติดป้ายสวยๆว่าเป็นเพลง ของเรา ไม่ลงทุนเอาซะเลยไข่หวาน ว่าเเต่เมือไรเพลงเห่ยๆนั่นจะเสร็จสมบูรณ์ซะทีนะ อยากฟังเวอรชั่นเต็มๆเเล้วสิ...ออ ไม่นานคงมาอ้อนให้เธอใส่กีตาร์ริทึมให้สินะ เว้นช่องว่างไว้ขนาดนั้น จอมวางเเผน

เสียงถอนหายใจที่ครุเเววคิดว่ามันเบาสุดๆ เเต่สาวหูดีอย่างครุฝึกสอนหนิงกลับได้ยินชัดจนเธอรุ้สึก สังเกตเห็นว่าพี่เเววมองเธออยุ่ อาจจะสงสัยว่าเธอทำไมทำปากจู๋

"พี่เเววเคยปลอบใจเวลาเพื่อนหรือน้องอกหักไหมคะ"

ครูฝึกสอนหนิงมองมาที่ครูเเววเหมือนขอคำปรึกษา

oO(อะไรนะหนิง )

ครุเเววพูดจากใจว่า

"ไม่เคยเลยหนิง พี่ไม่ค่อยมีเพื่อน "

เป็นข้อเท็จจริง100เปอร์เซ็น

สาวหนิงมองหน้าพี่เเววที่ซื่อเหลือเกินกับคำถามเรื่องนี้ของเธอ ก็อดขำๆไม่ได้

ภาพความหลังที่ไข่หวานเเค่กอดเธอไว้เบาๆไม่มีคำพูดออกจากปากสักคำ ตอนที่เธอร้องไห้ฟุมฟายวันนั้น  วันที่เธอเข้าใจว่าไข่หวานทำอะไรไม่เป็น นอกจากหื่นไปวันๆ เเค่ปลอบใจสาวก็ไม่รุ้วิธี พอมองกลับไปเเล้ว เธอคิดเอาว่า ไข่หวานอาจจะเเกร่งกว่าที่เธอคิด  เเละเธออาจจะเเค่ตบไหล่มันเบาๆก็พอ เวลาไข่หวานอกหักจากเด็กผุ้หญิงคนนั้น

oO(ดูยังไงก็จบไม่สวยอะ )

พี่หนิงวิจารณ์ภาพไข่หวานเดินคุยกับน้องม.ปลายสุดน่ารัดคนนั้น อย่างมือโปรเรื่องหัวใจ

น้ำฝนมองภาพไข่หวานซ้อนท้ายจักยานสาวเกศคนสวยไปตามถนน ในยุค90นั้น เรื่องเเบบนี้ไม่ใช่เรื่องปกติเลย มันยิ่งกว่าหนังมิสชั่นอิมพอวสิเบิ้ล

อีเเอนนมโตมองน้ำฝน เห็นเเววตายิ้มๆในนั้น มันยอมรับว่าน้ำฝนเป็นคนที่เข้าใจยากในบางครั้ง

ไอ้เสกทำท่าเหมือนจะเอ่ยทักไข่หวาน ตั้งเเต่เห็นไข่หวานเดินคุยกับเกศหน้าโรงเรียนเเล้ว เเต่มันดูบรรยากาศเเล้ว จึงทำเป็นไม่สนใจเเละเลือกน้ำผลไม้ต่อ

น้ำฝนนั้นจิตนาการถึงถนนที่สาวเกศปั่นจักรยานกลับบ้าน อีกไม่ถึง20เมตร ก็ถึงทางลาดลงเนิน น้ำฝนกะว่า ถึงมีไข่หวานถึง2คน สาวเกศก็ปั่นจักรยานได้เเทบเหงื่อไม่ออกด้วยซ้ำ

"ชอบไหมไข่หวาน"
"ชอบ สนุกสุดๆเลยเกศ "

สาวเกศพูดขณะกำลังปล่อยจักรยานลงเนืนเขา ลมเย็นๆเเบบนี้ยิ่งน่าสนุกในการปล่อยจักรยานลงเนิน ไข่หวานเองก็ตื่นเต้นกับวิธีการขี่จักรยานของสาวเกศเหมือนกัน กลิ่นหอมๆของเนื้อสาวที่อยุ่ใกล้หน้าทำเอาไข่หื่นต้องพยายามระงับความรุ้สึกด้านหืนของมันสุดชีวิต ผมบ็อบที่ปลิวตามลมเเละเสียงหัวเราะอย่างสนุกทำเอาไข่หวาน อยากให้เนินบนถนนมันยาวกว่านี้่สักหน่อย

"เเล้วเจอกันนะ "

"อือ "

สาวสวยจุงจักรยานเข้าบ้านเเล้ว กระโปรงสีน้ำเงินเข้มบานสวยใต้เอวสาวคลุมจนเกือบถึงเท้า เเต่ยังเห็นขาขาสวยนิดหน่อย ความงดงามงอนผายข้างในนั้นปิดยังไงก็ไม่มิด จะบ้าตาย

 หอพักของสาวเกศเเปลกๆ ทางเข้าเเคบมากๆ มันอยู่ในซอยเข้าไปอีก เเต่มีร้านอาหารเล็กผุดขึ้นเเทนรั้วบ้านเเทน ไข่หวานยิ้มให้เเม่ค้าที่กำลังทำผัดไทให้ลุกค้าอยุ่ ก่อนที่มันจะหันกลับไปขอเศษผ้าจากร้านตัดเสื้อเพื่อไปทำการบ้านงานฝีมือ มันยืนอ่านหนังสือที่ร้านอาหารมาตัง้เเผงขายด้วยครู่นึงก่อนจะเดินหายไป

เจ้าของธุรกิจหอพักที่ขายกับข้าวไปด้วย มองเด็กเกศคนสวยงงๆ ที่เธอพาอะไรไม่รุ้ซ้อนท้ายจักรยานมา  คิดอะไรอยุ่นะ

เเต่ก็นะ

"ผู้ชายบางคนไม่มีอะไรเลย ดูสิ เเต่ก็ยังดีที่สอนการบ้านได้เนอะเกศ "

เพื่อนร่วมหอคนนึงให้ความเห็นโดยสาวเกศไม่ได้ถาม เมื่อเธอเดินผ่านห้องสาวเกศ เหมือนสาวคนนี้จะเห็นเหตุการณ์ตั้งเเต่ต้น เเม้เเต่วันที่ไข่หวานมานั่งเรียนคณิตศาสตร์กับเธอทัง้ๆที่มีโต้ะว่างเต็มไปหมดวันนั้น  พูดเหมือนจะรู้ว่าเธอติดต่อกับนายคนนี้ด้วยเหตุผลอะไร เธอยิ้มเหมือนจะขำกับคำพูดเพื่อนร่วมหอ เเต่ในใจลึกๆเเล้ว มีบางมุมของเกศที่พูดอยู่ในใจว่า

oO(เออ เเล้วไงวะ)

สาวเกศรู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาเฉยๆ เธอปิดหน้าต่างห้องพักเบาๆ  เหมือนอยากจะนอนหลังกลับจากโรงเรียน เเต่กลับเปิดไฟในห้องทันที มองหน้าสวยๆเเละมองตรงป้ายชือของตัวเองเเล้วอมยิ้ม   ก่อนที่เธอจะหยิบผ้าเช็ดตัวเข้าห้องน้ำ คอมพิวเตอร์ส่วนตัวเปิดทิ้งไว้ กะว่าอาบน้ำเสร็จจะมาเช็คอีเมย์ ทำการบ้านให้เสร็จก่อนจะออกไปดูหนัง โรงหนังอยู่ห่างจากหอพักไปเเค่10 นาที กลับมาก็มีรายการเพลงที่เธอชอบจะออนเเอร์ตอนห้าทุ่มอีก  เธอให้เบอร์หอพักไข่หวานไปเเล้ว เเต่ก้เหมือนเอ็มเอสเอ็น
มันจะตอบก็ต่อเมือเธอมีคำถามไปก่อนเท่านั้น เเละตอบช้ามากกกกกก เป็นข้ามวัน  สาวสวยยืนเเปรงฟันไปมองกระจกไป เรือนร่างเปลือยเปล่าขาวอวบเกินมาตรฐานสาวมัธยมอมยิ้มให้กระจก กับความเเปลกๆของเพื่อนไหม่ 


ไข่หวานเดินเข้าไปในซอย ข้างซ้ายคือหอพักนักเรียนชายหญิงจำนวนมาก เเละร้านขายของชำ สายตาปะกับสะโพกโคตรเอ็กของใครบางคน สุดจริง ครูสอนภาษาฟอเเทน ครูใส่เสื้อสีขาวรัดรูปเเขนยาว กระโปรงรัดรึงสะโพกงอนเด้งยาวเกือบถึงเท้า รองเท้าส้นสูงยิ่งทำให้ความงอนสวยของก้นสาวกระชากใจไอ้หื่นขึ้นไปอีก กระโปรงสวยๆเเหวกกลางเล็กๆเพิ่มการดึงดูดสายตา วันนี้ครุเรียบผมผูกโบว์เล็กน้อยสีชมพู

เธอเดินผ่านนักเรียนชายบางโรงเรียนทีเธอไม่รู้จัก กำลังนั่ง....สังสรรค์  ..กินเหล้านั้นเเหละเเละเล่นกีตาร์อยู่ไกลโพ้น อยู่หัวมมุซอยที่หักมุมไปทางขวา 

ไข่หวานได้ยินเสียงเพื่อนเรียก ไมไ่ด้เป็นเพื่อนในห้อง เป็นชาวเเก้งที่ชอบกินข้าวด้วยกัน เเละมักจะเจอกันวันเเสดงดนตรี เด็กนักเรียนชุดนักเรียน ยืนตะโกนเรียกมันผ่านกำเเพงอิฐบล็อคของหอพัก

ทุกคนออดิชั่นเข้าชมรมดนตรีสากลได้ ยกเว้นไข่หวานที่เข้าไม่ได้ ความที่คนสนใจเรืองดนตรีมันมีน้อย   ไข่หวานจึงมีเพื่อนกับเขาบ้างห้าหกคน พอได้เเลกเทปกันฟัง เพราะสำหรับเด็กม.ปลายยุค90นั้น ราคาเทปม้วนนึง ไม่ใช่ถูกๆเลย เหมือนหนังโป็ ทีม้วนเดียวดูกันทั้งห้อง เเต่ไข่หวานไม่เเน่ใจนักว่าน้ำฝนกับอีเเอนนมโต เคยยืมหนังโป็ต่อจากใครบ้างหรือเปล่า

"เออๆเด่วมา "
"มึงจะรีบไปไหนวะ  วันนี้มีผัดไททะเลนะโว้ย"

เหมือนเพื่อนจะรักไข่หวานมาก เเต่ขอโทษนะที่รักกันไม่ดูเวล่ำเวลาเลย เค้าเรียก...

oO(เสือก ผัดไทหรือจะสู้สาวสวย  กุกำลังยุ่ง )

ไข่หวานยิ้มให้เพื่อน ไม่มีคำพุดใดๆ เพื่อนของมัน4คนกำลังยืนอยู่ริมหน้าต่างมองมาทางถนน บางคนก็มองหน้าครูสาวยิ้มน้อยๆ อย่างมองครูสวยๆ ไม่เหมือนสายตาที่พวกมันมองนักศึกษาสาวๆเสื้อรัดๆที่เดินผ่าน หอพักไม้สีเเดง คงดัดเเปลงจากบ้านสมัยเก่า ความเเปลกคือ เป็นหอที่ผู้ชายผู้หญิงอยู่รวมกันได้ จึงมีคนวัยทำงานมาอยู่ปะปนบ้าง

ครูหมิวนั้นเข้าใจดีว่าผุ้ชายเห็นผูหญิงก็ต้องชอบ เเต่เธอก็เพลียๆกับวิธีเรียกร้องความสนใจเเบบเพี้ยนๆของคนที่กินเหล้าอยู่หัวมุมซอย จากความเพลียมันชักเป็นความรำคาญน้อยๆนี่ไม่ใช่ครั้งเเรก มันหลายครั้งมากเเล้ว  เธอเองก็เพิ่งเลิกกับเเฟน ไม่ค่อยอยากเริ่มไหม่ไวๆนี้ สุดจะเพลีย

สายตาที่จ้องมองเเผ่นหลังเธออยู่ได้นั้น ทำให้สาวสวยถึงขีดสุดท้ายของความอดทน ก่อนจะหันไปเห็นเด็กหื่นคนนั้นที่เดินข้่างหลังเธอ

oO(เด็กคนนี้อีกเเล้ว   )

ครูหมิวทำเป็นหันไปมองหอพักทีอยู่ตรงหน้าเธอ ระยะมันกระชั้นชิดเกินไปที่เธอจะนึกเหตุผลออกว่าทำไมเธอถึงหันมา สีหน้าขุ่นเคืองนั้นเปลี่ยนเป็นไร้อารมณ์ฺอย่างเป็นธรรมชาติ  ไข่หวานมองตามสายตาคุณครู เหมือนอยากรุ้ว่าเธอมองอะไร มันยิ้มให้เธออย่างเปิดเผย

ก่อนจะเดินนำเธอไปเฉยๆ

oO(ฟอเเทนๆๆ)

ด้วยเหตุผลบางอย่าง ครูหมิวดันอยากเดินกับไข่หวาน


"เรียนฟอเเทนไปถึงไหนเเล้วนะ"

ได้ผล มันหันกลับมาทันที ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น  มันดีใจที่ครูจำมันได้เรื่องฟอเเทน  นึกว่าจะจำได้เเต่ตอนมันเเอบปีนกำเเพงโรงเรียนไปซื้อส้มตำซะอีก

ภาพที่ชาวบ้านเห็นคือครูสาวเดินคุยกับนักเรียน เเต่มันกลางถนนเกินไป กลางวันเเสกๅ ทุกคนจึงไม่สนใจ ไม่คิดว่าเป็นเร่ืองเเปลก มันคือฉากครุคุยกับนักเรียน เเต่บรรดา นักสังสรรคืรายวัน  เเถมเล่นกีตาร์ด้วย จู่ๆเห็นสาวสวยดันเรียกไอ้หน้าเห่ยให้คุยด้วย กลับพากันคิดว่ามันไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดได้บ่อยๆ เหมือนทุกคนจะสนใจเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะเข้าสู่โหมดปกติ ศิลปินประจำซอย


"แม้จะร้อน ดังตะวัน
กำลังใจ ฉันยังคงมั่น
ใจฉันไม่เคยหวั่น ต่อขวากหนาม
ขอให้เธอรักฉัน เต็มดวงใจ
ถึงจะทุกข์เท่าไหร่ จะสู้ทน"


oOoO(ร้อนจริงๆมึง หนวกหูด้วย)


ไขหวานชมในใจกับศิลปินประจำซอย ที่พยายามโคเวอร์เพลงของพี่ๆวงพิงเเพนเตอร์ เเม้กีตาร๋์ก็สายเพี้ยนพอๆกับไข่หวานเลย

ไข่หวานเปิดกระเป๋านักเรียน หยิบหนังสือคู่มือการเขียนฟอเเทนเบื้องต้น ยังมีคนยืมทั้งโรงเรียน3คนเหมือนเดิม น้ำฝน อรวดี ไข่หวาน

มันรีบเอาหนังสือฟอเเทนให้คุณครูดู มันโชว์ให้เธอดูว่ามันเรียนไปได้50หน้าเเล้ว

"ขยันจังเลย"

ครุหมิวชมเหมือนไม่รู้จะพูดอะไรกับมัน เธอเเค่ต้องการใครสักคนเดินไปกับเธอเท่านั้น เเค่เดินนะ

"ผมจองเวลาห้องคอมไม่ค่อยได้ เลยไม่ได้ไปถามปัญหาคอมครูครับ"

สายตาที่ซนๆของมัน ยังเหมือนเดิม  หื่นจริงๆนะเธอ คุยกับครูมองไปไหนบ้างไม่รู้

oO(จองเวลาคอมไม่ได้ เเต่มีเวลาไปกินหนมกับสาวหน้าห้องคอมเนอะ)

สาวสวยคิดขำๆ กับภาพที่เธอเห็นวันนั้น  เเล้วเธอก็เข้าโหมดธุรกิจทันทีเพราะใกล้จะถึงหอพักของเธอเเล้ว

"ครูเพิ่งย้ายมา พอจะรู้จักหอพักที่อื่นไหม ที่เเบบรถสองเเถวผ่านนะ  เเถวนี้มันร้อนนิดหน่อย"

เธอพยายามหาเหตุผลที่จะไม่บอกว่าเธอรำคาญอะไร ทำไมถึงอยากจะเปลี่ยนหอพัก จริงๆมันก็ไม่ได้มีเรื่องร้ายเเรงอะไรเเต่เธอทำงานเหนื่อ่ยๆ ยืนสอนเเทบทั้งวัน จุดเดือดเธอต่ำเตี้ยอยู่เเล้ว เเลว้ต้องมาเจออะไรเบบนี่อีก

oO(หอเก่าพี่จอย หอพักทีน้าเเพรวเช่าไว้เย็ดกับมันเวลาเธอว่าง เเถวบ้านพี่จอยก็น่าจะมีบ้านว่าง
เเละ

หอสาวเกศไม่มีรถสองเเถวผ่าน เเต่มันใกล้โรงเรียนกว่าทุกหอพักพวกนี้่อีก เเต่เป็นหอพักเล็กๆมีไม่กี่ห้อง
สุดเพอเฟค เเต่น่าจะไม่ว่าง)


สมองไข่หวานรวบรวมข้อมูลในหัว ก่อนไอ้หื่นจะให้ข้อมูลครูสอนฟอเเทนไปเท่าที่มันมี เเละบอกว่าถ้าครูอยากย้ายหอ มันก็ว่างมาช่วยย้ายเสมอ มันว่าง วันๆไม่มีอะไรทำ ครูหมิวยิ้มๆหน้าหอพักเก่าของเธอ ซึ่งเป็นบ้านชั้นเดียวยกสูงมีใต้ถุนดัดเเปลงให้ชั้นสองเป็นห้องเช่า  มีเพียง2ห้องเท่านั้น  เธอขยับจะเข้าไปในหอพักเเล้วถามว่า เอาเปปซี่กระป๋องไหม ไข่หวานรีบยกมือไหว้เเละปฎิเสธเธอ

ทั้งสองคนจากกันด้วยดี ครูหมิวงงเล็กน้อยที่ไข่หวานเดินย้อนไปทางเดิม มันเลยบอกเธอตามตรงว่าจะกลับไปคุยกับเพื่อนๆหน่อยว่ามีธุระอะไรกันถึงเรียก

ไข่หวานขึ้นบันไดไม้เเคบๆ เสียงเเผ่นไม้ไหวยวบๆขณะมันเดิน เพื่อนๆของมันกำลังล้อมวงกินข้าวกันอยู่
ไข่หวานเลยได้กุศลกินส้มตำกับไก่ย่างกับเพื่อนด้วย ตอนนั้นเอง สาวๆจากโรงเรียนอะไรสักอย่างก็เดินผ่าน พวกเธอไม่ได้ทักทาย ใส่เสื้อยืดคอกลมเเละกางเกงยีนต์ มีสีหน้าเฉยๆ ซึ่งไข่หวานก็ไม่ได้เเปลกใจอะไร เป็นปกติที่ผู้หญิงจะมองผู้ชายหน้าเห่ยเเบบนั้น มันเป็นเรืองปกติ พวกเธออยู่ห้องข้างๆ เเม้เเต่การเปิดประตู ก็สะเทือนมาถุึงห้องเพื่อนมัน ไข่หวานรุ้สึกตื่นเต้นกับหอพักนี่จริงๆ มันเหมือนกับมีเเผ่นดินไหวขนาดย่อมๆเป็นบางที

ทุกคนกินข้าวกันอย่างอร่อย ขณะที่ไข่หวานสนใจว่าพวกเขาเรียกมันมาทำไม เเต่มันไม่กล้าถามอะไร ห้องพื้นมันมีตู้เสื้อผ้า ที่วางเตารีด พัดลม เเละเสื่อปูนอน โคมไฟ มุ้งสีขาว เเค่เนี่ย ตามปกติของนักเรียนอยู่หอทั่วไป

ไข่หวานกินกับข้าวอย่างอร่อย สายตามันเหลือบเห็นสาวข้างห้องนางนึง นุ่งผ้าถุงกระโจมอกลายดอกไม้สีเข้มถือขันน้ำเละเดินผ่านห้องเพื่อนมันไป 

ไข่หวานตาลุก เอาตรงๆมันไม่รู้ว่าจะมีเเบบนี่ด้วย เพราะมันเคยอยู่เเต่หอพักชายล้วน เพื่อนๆของมันไม่มีอาการใดๆ เหมือนจะสนใจกับข้าวมากกว่าผู้หญิงด้วยซ้ำ คนนึงในกลุ่มบอกว่า ห้องน้ำอยู่ชั้นล่าง  เวลาจะอาบน้ำต้องลงไปข้างล่าง มันพยักหน้าพอจะเข้าใจเหตุก่ารณ์ฺ จากนั้นก็เริ่มกัดเครื่องในไก่กินต่อ

 ผู้หญิงคนเดิมที่คงอาบน้ำเสร็จเเล้ว เพราะเนื้อตัวเธอหมาดๆผมหมาดๆ เดินผ่านประตูห้องไข่หวานอย่างรวดเร็ว การเดินของเธอทำให้พื้นห้องสะเทือน เพื่อนคนนึงมองตาไข่หวาน เเละลุกขึ้น มันพยักเพยิดมาทางไข่หวาน มีคนสองคนลุกขึ้นหลังจากอาหารเหลือเเต่เศษ ไข่หวานว่าจะช่วยเพื่อนเก็บขยะ เเต่เพื่อนมันส่ายหน้า เเละมองเเบบ ให้ไข่หวานตามเพื่อนของมันอีกสองคนไป เเต่ไม่มีใครพูดอะไร ไข่หวานวันนี้ไม่มีอะไรทำ ..

จริงๆวันนี้มันอยากไปโทรหาสาวเกศ เเต่ไม่ใช่ตอนนีั้ ตู้โทรศัพท์คงไม่ว่าง พี่สาวคนนั้นคงจะมาจองเเล้ว

oO(พี่จะโทรอะไรหนักหนาเนี่ย เเต่งๆกันสักทีเถอะ )

ไข่หวานเดินผ่านห้องผู้หญิงที่เพิ่งอาบน้ำประตูห้องปิดสนิท ตรงไปยังห้องเพือ่น ขณะที่ห้องเพื่อนของไข่หวานเปิดประตูรอ ห้องเพื่อนมันอยู่ติดกับระเบีบงบ้าน เป็นห้องสุดท้ายที่ยาวขวางกับห้อง2สาว เป็นห้องเล็กๆ  สกปรก...ไข่หวานรีบวิจารณ์ในใจ กวาดบ้างสิวะ

มีเตียงไม้เล็กๆตู้ไม้ กะทะไฟฟ้า เทปเพลง ไม้กวาด เสื่อปูนอนหมอนผ้าห่ม เเละกีตาร์โปร่งตัวนึง ช่างสมถะจริงๆเพื่อนไข่หวาน  เพื่อนๆของมันนั่งยิ้มอยู่ พอไข่หวานมา ทุกคนก็ค่อยๆพากันปิดประตูหน้าต่าง ซึ่งก็ไม่ได้ผลเท่าไร เเเค่สะเทือนน้อยลง

เพื่อนของไข่หวานเริ่มสาธิตวิธีใช้ห้อง คือเเนบสายตาลงไปกับเเผ่นไม้ เเล้วยิ้ม ไข่หวานเข้าใจทันที มันรุ้สึกเพลียๆ เเต่ไม่อยากขัดใจเพือ่น

พอเพื่อนผละออกจากมุมนั้น ไข่หวานมันจึงค่อยๆเข้าไปเเทนตำเเหน่งที่ว่าง มันมองรูที่เกิดจากฝีมือคนชัวๆ เเนบสายตาลงไป เห็นผุ้หญิงที่เพิ่งอาบน้ำกำลังหวีผมอยู่ตรงหน้ากระจก เเผ่นหลังเปียกๆใต้ผ้าถุุงนั้นเร้าใจดีสุดๆ ท่านั่งบนเก้าอี้ดันให้สะโพกยิ่้งผายออกน่า..นัก

  เเละผู้หญิงที่เป็นเพื่อนเธอกำลังฟักทองบวชชีกิน เธอยังใส่เสื้อยืดกางเกงยีนต์เหมือนเดิม พวกเธอกำลังคุยกันเรืองจะไปดูหนังคืนนี้ เพราะเบื่อเสียงคนกินเหล้าหอข้างๆฟากถนน เรียกว่าคุยอะไรกัน รู้เรืองทัง้ตำบล

 มีอะไรบางอย่างในตัวไอ้หื่น บอกมันว่า ผู้หญิงสองคนนี้รู้ตัวดีว่าเธอกำลังถูกคนเเอบมอง

ไข่หวานไม่ได้สนใจนัก เเต่มันเเกล้งยกนิว้โป้งให้เพื่อน เป็นความหมายว่า ของดีวะขอบคุณที่เเบ่งปัน
ก่อนจะรีบผละออก เเล้วหันไปสนใจซองขนมของเพื่อนรุ่นพีม.6 ที่เล่นกีตาร์เหมือนกับมัน เหมือนจะเล่นกีตาร์เเต่ดูท่าทางกำลังจะรออะไรสักอย่างมากกว่า

"ตามสบาย "

รุ่นพี่ใจดีบอก

ไขหวานรีบจัดขนมกรุบกรอบถั่วอบโก้เเก้มันทุกมันฆ่าเวลา มันว่าจะกลับหอละ

 รุ่นพี่คนนัน้ทำอะไรเเปลกๆ เเกไม่สนใจห้องข้างๆเลย เเต่ค่อยๆเลิกเสื่อพลาสติกที่ปูบนพื้นห้องขึ้น เเล้วเเนบหน้ามองลงไป

oO(อีกเเล้วเหรอเนี่ย )


พอพี่คนนั้นกวักมือเรียก ไอ้หื่นก็รีบทำตาม มันค่อยๆนอนลงไปเงียบๆ พลางมองผ่านเเผ่นไม้เก่าๆลงไป

ภาพยที่เห็นคือ สภาพห้องคล้ายๆห้องเพื่อนมัน เเต่เปิดไฟ
นักเรียนใส่เสื้อชอบคนนึงเเต่กางเกงไม่ใส่ นั่งหลับตาถ่างขาออก กลางหว่างขามีผุ้หญิงเเทรกอยู่ตรงนั้น  มือของเขากำลังลุบหัวของผู้หญิงใส่ชุดนักเรียน โรงเรียนมันนีเเหละ กำลังดุดเลียหัวควยจนไอ้นั้นกระเด้าควยสู้ปากเธอไม่หยุด มันหน้าตาบิดเบี้ยว มือข้่างนึงที่ไข่หวานคงกำลังเค้นเต้านมสาวใต้เสื้ออยู่ จนผู้หญิงชะงักการเลียหัวควยเป็นบางครั้ง ในที่สุกไอ้หนุ่มก็เริ่มทำสิ่งที่ไข่หวานรอคอย มันค่อยๆถลกกระโปรงของเธอขึ้น

oO(ยังงั้นๆๆๆ ถกต้้องเเล้วมึงรีบๆเลย)

กางเกงในสีชมพุกับก้นเเน่นๆของสาวมัธยมเด้งเข้าใส่หน้าไข่หวานเต็มๆ มือของไอ้ช่างอะไรไม่รุ้ มันค่อยๆป่ายเข้าไปในกางเกงใน จนสาวเจ้าสะดุ้ง คายท่อนควยเปรอะน้ำลายออกมา    เธอเอามือปิดปากคงกลัวกลั้นเสียงครางไม่ไหว เเต่สักพักพอเธอตัง้หลักได้ก็เริ่มดูดควยต่อ

ไข่หวานหายใจฟูดฟาด เงี่ยนโว้ยเงี่ยน

สักพักสาวนางนั้นก็ขึ้นคร่อมควยไอ้เด็กช่าง ปากประจบจูบอย่างเร่าร้อน เเล้วเริ่มบดร่อนทันที ลีลาโคตรเร้าใจจริงๆเพือน เธออยู่เเผนกไหนนะ ไม่เคยเห็น  มันคนนั้นค่อยถอดเสือเธอออก อือหือขาวจริงๆเธอจ๋า เเต่ยังเหลือยกทรงสีเนื้อของเธออยู่ 
 
เเต่มีมือมาสะกิดไข่หวานเบาๆ เเต่ชักจะเเรงขึ้นเรือย  ไอ้หื่นหันไปมอง มันเข้าใจถึงจะไม่มีใครพูดอะไร มันจึงค่อยๆลุกขึ้นเบาๆ เเต่ก็นั่นเเหละพื้นสะเทือนไปถึงไหนต่อไหน

"ผมกลับหอก่อนนะพี่เเทน เฮ้ย กูกลับหอก่อนนะการบ้านเยอะ"

ไม่มีใครห้ามไข่หวานเลย ทุกคนเหมือนจะดีใจที่ไม่ต้องต่อคิวดูหนังกับไข่หวาน

ไอ้เพื่อนที่กำลังเเอบดุผู้หญิงนุ่งกระโจมอกหวีผม ชวนคุยว่า

"ปีหน้ามึงออดิชั่นวงโรงเรียนอีกไหมไข่ เผื่อตั้งวงกัน"

oO(ออดิชั่นก็โง่ละ กูเล่นกับเมียกู เล่นกับพี่หนิงพี่จอย พี่เกรซ กูพอใจเเค่นี้่ วงดนตรีบ้านๆเเต่มีความสุข ซ้อมเเค่เดือนละครั้ง ช่างชมรมดนตรีสากล กูไม่ว่างละ)

"เออ ปีหน้ากูจะซ้อมหนักๆ เผื่อสอบผ่านได้เข้าวง กูก็อยากเล่นกับมึง"
ประโยคทีหลุดจากปากไข่หวานนั้นช่างจริงใจเหลือเกิน

"พยายามเข้าเพื่อน กูเห็ํนมุึงเล่นเเล้วปีนี้ มึงดีขึ้นมาก"

เพื่อนไข่หวานยังจ้อต่อเพราะว่าง รอคิวดูหนังไทยในหอ

oO(ตกลงนี่มึงชมหรือด่าวะ)

"ขอบใจๆ กลับหอก่อนนะ ถ้ากูผ่านร้านเทปมีของดีๆจะเอามาเเบ่งฟัง "

จู็ๆไข่หวานก็นึกบางอย่างออก

"เออ เมือไรมึงจะคืนเทปวงดิโอฬารของกูวะ"

"ไม่รู้หายไปไหน มีคนมากินเหล้าเเล้วยืมไปฟัง"

มีน้ำเสียงผิดเล็กน้อยเท่่านั้นในปากเพื่อนดีๆของไข่หวาน

oO(ชิบหายจริงๆเพื่อน)

"เฮ้อ  โอเคๆกูเเวะร้านเทปไหม่ก็ได้ ไปละโว้ยมิน"
 
ทางนั้นคงกำลังมันกับหนังสารคดีเสียว มันยังนอนเเนบพื้นห้อง หน้าเเดง โบกมือเบาๆเป็นเชิงไล่

ไข่หวานออกจากห้องเพื่อนมัน เเล้วถึงไม่มีใครบอก มันก็ปิดประตูไม้ให้

พอมันปิดประตูไม้เสร็จ หันหลังกลับ สายตามันก็ปะทะกับสาวที่เดินอาบน้ำ เธอยืนมองหน้ามันหน้าประตุไม้อยู่ ตั้งนานเเล้วเธอยังนุ่งกระโจมอกอยู่เหมือนเดิม ดูดถุงน้ำเเดง ภาพที่เห็นทำให้ไข่หวานนึกอยากเป็นหลอดน้ำเเดง จริงๆ เธอผมสั้นหน้าตาธรรมดาผมยาวปะบ่า เหมือนจะเป็นวัยทำงานหรือเพิ่งจบจากโรงเรียนอาชีวะ  เหมือนเธอจะไม่มีหน้าอกเท่าไร  เเต่เอวเล็กเเละสะโพกน่าจะใหญ่พอสมควร ไอ้หื่นไม่ได้จ้อง มันเเค่มองอยู่นาน พอรุ้สึกตัวว่ามองเธอนานไป  มันก็รีบหันหน้าไปทางเดินเเล้วลงบันไดไม้ไป

"อยู่โรงเรียนนั่นเหรอ "

เธอชี้ไปทางด้านโรงเรียนมันที่ติดกับหอพัก  อวดรักเเร้ขาวน่ารักอย่างไม่ตั้งใจ
"คับๆ "
ไข่หวานจับสายตาสาวมองป้ายชื่อโรงเรียน ป้ายชื่อมัน ลางสังหรณ์บางอย่างทำให้มันรุ้สึกถึงความซวย มันคิดว่าเธอรู้เเน่นอนว่ามีคนเเอบมองเธอจากห้องเพื่อนมัน พรุ่งนี้่มันอาจจะได้ขึ้นห้องปกครองอีกละ เเต่คราวนี้่ ไม่ใช่เรืองขำๆละ ซวยเเน่ๆ

สาวในชุดนุ่งกระโจมอกนั้นเธอเเค่อยากมองท่อนลำนูนๆใต้กางเกงรัดๆนั้นอีกหน่อยนึง เเค่นั้น คนอะไร เเค่เเอบดูเเผ่นหลังผู้หญิงก็ควยเเข็ํงเเล้วเหรอเนี่ย น่า

สุดท้ายทั้งสองคนก็จากกันด้วยสันติภาพ สาวในห้องยิ้มๆให้เพื่อนเธอทีียืนคุยกับเด็กนักเรียนม.ปลาย ก่อนจะเตรียมชุดออกไปอาบน้ำบ้าง

ค่ำคืนนั้น ไข่หวานออกมากินผัดไท พอเห็นตู้โทรศัพท์มันจึงรีบเข้าไปโทรทันที  มือของมันรีบหมุนหมายเลขหอสาวเกศ  วิธีการคือบอกว่าเป็นใคร จะคุยกับใครห้องไหน ไข่หวานรีบบอกว่าอยากคุยกับเกศ ป้าที่คุมหอพักบอกว่า ออกไปข้างนอกตะกี้นี้เอง  มีอะไรจะฝากไว้ไหม

oO(ไม่มีคับ จะคุยกับเกศ)

"ขอบคุณคับคุณป้่า  พร่งนี้ผมจะโทรมาไหม่คับ "

เเต่ไข่หวานคิดว่่าไปเจอเธอที่ห้องคอมดีกว่าเยอะ โทรหาก็เเค่ได้ยินเสียง เเต่ไปเจอตัวเป็นดีกว่าไม่รุ้กี่พันเท่า

สิ่งที่ไข่หวานอยากคุยกับเกศคือ หอพักเกศมีห้องว่างไหม

ภาพที่มันเห็นผู้หญิงดูดควยให้ผู้ชายในหอพักนั้น ทำให้มันนึกเหตุการณ์ในวันที่มันเเอบดูน้าปานวาดดูดควยให้ลุงพลกับไอ้บ็อบบี่ในห้องพักภารโรงได้ กล้องวิดิโอสุดสยองของครูมีลาภนั้น ไข่หวานไม่กล้าเสี่ยงด้วย  ครูมีลาภบอกว่าวันเด็กจะพาเด็กไปตอบปัญหา วันเสาร์ฺ เเกบอกใบ้ว่าเเกโอเค  จัดมาเลย

 เเต่กี่อาทิตย์เเล้วที่มันไม่ได้กลับบ้านเลย นอนเล่นเเต่ในหอพัก เเม่จะด่า พี่เเชมจะไม่ให้ค่าขนม มันเดินกลับถึงหอถึงจำชื่ออีเมย์หน้าปานวาดได้  เเต่มันอยู่ในอำเภอไม่ได้ละ ต้องกลับบ้านพรุ่งนี้่เท่านั้น 


ภาพครูเเววเเละพี่หนิงที่มองมา ในรูปถ่ายหมู่3คน หลังรูปปั้นเทพเจ้ายักษ์สูงเท่าตึก3ชั้นนั้น ทำให้ไข่หวานรู้สึกหลอนมันหยิบเอากรอบรูปนั้นวางในกล่องกระดาษครู่นึงอย่างเบามือ ราวกับภาพถ่ายนั้นมีชีวิต

พอไข่หวานเก็บรูปครูเเววกับพี่หนิงลงไปเเล้ว มันจึงมีสมาธิมาเล่นคอมบนโต้ะของมันต่อ


มันเช็คอีเมย์ที่น้าเเพรวส่งมา ใส่พาสเวอร์ดสุดง่ายๆ เเพรว รูปนั้นจึงปรากฎต่อหน้าไข่หวานตอนเเรก มันนึกว่าน้าเเพรวจะส่งรูปเอ็กๆมาซะอีก รูปนี้เหมือนเธอถ่ายตอนเธอนั่งเล่นบนตึกสูงที่ยังสร้างไม่เสร็จเท่านั้น เป็นภาพระยะใกล้ ตุ้มหูชินจังคู่นั้นทำไมทรงพลังอย่างนี้่นะ.เป็นภาพสาวสวยใส่ตุ้มหุชินจังที่ผมยาวถูกลมพัดปลิวเเรง จนเเทบปิดหน้าเธอ มือสวยๆพยายามจัดทรงผมคร่าวๆไม่ใส่นัก เธอใส่สูทดำชั้นในคือเสื้อยืดสีขาวสบายๆ ภาพถ่ายครึ่งตัว

"น้าเเพรวคับ ดูดควยให้หน่อยคับ"
มันอ้อนต่อหน้ารูปน้าเเพรวทีเต็มจอคอมอยู่

ภาพนั้นมองมายิ้มๆตรงๆ ทำเอาหัวใจไข่หวานเต้นตึบๆ ความสุขสีขาวหลุดพุ่งออกจากร่างกายไอ้หื่นตกไปพื้นห้อง ในเวลาไม่ถึงนาทีด้วยซ้ำ
"น้าใจดีกับผมมากเลยคับ"

ไข่หวานยังรอเบสของพี่หนิงเเละกีตาร์รึทึมของครูเเวว เเต่มันกลัวว่าจะลืม ในเมือมันนึุกออกว่าน้าเเพรวขอฟังเพลงที่มันเเต่ง ที่สำคัญเธอเป็นคนให้ไอเดียว่ามันควรมีเพลงของตัวเองได้เเล้ว  ไข่หวานจึงตัดสินใจส่งเดโมเพลงของมันให้น้าเเพรวไปก่อนที่มันจะลืมอีก

ไข่หวานมองดูไฟล์ที่น้าปานวาดส่งมาให้ มองก้นขาวผายสวยที่กล้องจับทุกจังหวะขณะที่ก้นของเธอกำลังขย่มลงบนควยดำๆของไอ้บ็อบบี้่ น้ำหีไหลเปรอะเต็มเก้าอี้ไม้ในห้อง เสียงขย่มบนเก้าอีดังอิ้ดๆ เบากว่าเสียงครางๆ โอยเสียวอะไรอย่างนี้่ ดูดนมเมียเเรงๆบ็ํอบบี

 ไข่หวานมองภาพนั้นอย่างครุ่นคิด สมองมันเบรอจากอาการน้ำเเตก ยังนึกไม่ออกว่าพิมพ์อะไร ดูเวลาเเล้วอีเมยนี้ส่งมาอาทิตย์กว่าเเล้ว
"เมือไรน้าจะมาโรงเรียนอีกคับ"
มันเขียนข้อความสั้นๆไป เเบบไม่คิดอะไรเลย กะว่าวันจันทร์ค่อยไปเดินเล่นเเถวๆหน้าห้องปกครอง อาจจะได้เจอน้าปานวาดมาหาผัว รู้สึกดีกว่าเยอะเลบ
 
สักพักไข่หวานจึงไปหยิบกรอบภาพที่มีครุเววพีหนิงเเละมันออกมาจากกล่องกระดาษ มันเปลี่ยนอีเมย์ฺเป็นมือซ้ายเเอดจีเมย์ เห็นสาวเกศส่งการบ้านคณิืตศาสตร์มาถามมันเหมือนเคย เธอถามเเค่ว่าทำไมมันเป็นเเบบนี้ไม่เป็นเเบบนี้่

มันตื้อๆกับปัญหาคณิตศาสตร์บางข้อ  มันเลยเดินลงไปกะว่าพอให้หัวมันเเล่นค่อยกลับขึ้นมา เเต่พอได้กินเค้กฝีมือพีหนิง ที่วางอยู่ในครัว  มันก็คิดออกว่าปัญหาของคณิตศาสตร์ข้อนี้่คืออะไร เค้กน่ารักคนทำก็อร่อย ขณะที่พี่หนิงกำลังสอนให้พี่เเชมเล่นกีตาร์ ฝีมือของพี่เเชมพอๆกับการปาเป้าลุกดอก สาวหนิงเเอบยิ้ม เอามือนิ้วโป้งคว่ำอยุ่หลังพี่เเชม สื่อความหมายว่า พี่เเชมของไข่หวานห่วยสุดๆเรืองกีตาร์  ไข่หวานไม่ได้ยิ้มเพราะขำพี่เเชมที่ร้องก็เพี้ยนเล่นกีตาร์ก็ยังไม่ได้สักที เเต่มันยิ้มเพราะพี่หนิงน่ารักต่างหาก


เกศมีอีกข้อความนึงเป็นภาพที่เธอไปเที่ยวน้ำตกกับเพื่อน เเต่เธอส่งรุปสามคนมา สาวเกดตัวเปียกหน้าเปียกชูนิ้วซน ้เสื้อยืดสีดำธรรมดาๆกับกางเกงขาสั้นสีขาว ไข่หวานมองขาสวยๆเปียกน้ำฝนนั้นเเล้วถอนหายใจ  เพื่อนของเธอยังสนุกกับการวักน้ำใส่กันอยู่เลยขณะถ่ายรูป ซนๆกันทั้งนั้น

เกศเขียนข้อความเเนบมาเเค่ว่า

" เกศชอบไปเที่ยวน้ำตก"

มันคืออะไรหว่า  ไข่หวานนุึกไม่เอา เเต่มันก็เป็นนักเม้นรูปภาพต่างๆที่สาวๆชอบโพสเรียกเรทติ้งในเอ็มเอสเอ็น

น่ารักจัง
3คำนี่ ปลอดภัยเเน่นอน

ไข่หวานคิดเเละกดส่งอีเมย์ออกไป

สาวเกดนั่งอยู่ในห้อง เธอกำลังเล่นเกมดูม ที่เข้าไปในปราสาทเเละหาปืนยิงปีศาจต่างๆ  เสียงดึ่งๆของเอ็มเอสเอ็นนั้นเธอได้ยินเเล้ว มันเเตกต่างจากเสียงในเกมทีมีเสียงปืนเสียงปีศาจชัดเจน  เเต่เธอกำลังติดพันกับการเล่นเกมอยู่

เเต่ในที่สุด เธอก็หยุดเล่นเกมอยู่ขณะนึง มองว่าใครส่งอะไรมา  เป็นคำตอบที่เธอถามเด็กผู้ชายคนนั้นไป เเละคอมเม้นรูปเธอ น่ารักจัง  เธอขมวดคิ้ว ว่าจะชวนผ้ชายคนนี้่เเชทดีไหมนะ  ไข่หวานมันอาจจะยังไม่ออฟไลนก็ได้

เเต่ในที่สุดเกมดูมก็สำคัญกว่าเเชท


ไข่หวานหลังจากกินเค้กอิ่มมันก็กลับขึ้นมาในห้องมันอีกเเล้ว

"พี่จอยคับ เกิดเรื่องใหญ่เเล้วคับ"

จอยมือขวา@gmail.com ที่ขึ้นสถานะว่า ไม่ว่างไม่คุยกับไข่หวาน เป็นการเเสดงว่าพี่จอยตั้งชื่อเอมตัวนี้มาเล่นกับมันโดยเฉพาะเลยสินะ ไม่มีใครเป็นเพื่อนในรายชื่อเธอเเม้เเต่คนเดียวในลอกอินชือนี้
 
จอยมือขวา  ไม่ว่างไม่คุยกับไข่หวาน เเต่พิมพ์ได้

ไข่หวานมือซ้ายรักพี่จอยมือขวาจังเลยครับ

มันพิมพ์ออกไปก่อนจะเเก้เป็น พี่จอยมือขวาน่ารักจังเลยครับ

สาวจอยอ่านข้อความบนจอคอม เธอนิ่งไปพักใหญ่ ก่อนจะสรุปว่า

oO(ทั้งเป้กทั้งเลี่ยนเสมอต้นเสมอปลายนะไข่หวาน)

"วันนี้ไม่ไปเรียนฟอเเทนเหรอไข่"
 
เธอทำให้ไข่หวานปรับอารมณืเเทบไม่ทันเหมือนทุกครั้ง พี่จอยเหมือนพี่หนิงมากขึ้นเรื่อยๆ ตั้งเเต้เธอเข้ามาเล่นดนตรี เธอมีมุกที่ไข่หวานไม่เข้าใจเป็นประจำ มันเข้าใจยาก เเต่มีลักษณะเหมือนเดิมคือเธอพยายามชวนมันคุยในเรืองที่มี...

  สาระ

พี่จอยสวยเซ็กซี่ดูดควยเก่ง เเต่เธอมักจะทำให้ไข่หวานจิ้ดๆกับคำพูดง่ายๆของเธอเป็นประจำ

พี่จอยกำลังพูดเรืองเกศหรือเปล่านะ หรือเเค่ถามเรืองการเรียนของมันเฉยๆ

หึง...บ้าละ อย่างพี่จอยหึงก็พระอาทิตยขึ้นเที่ยงคืนละ มันเป็นอะไรกันกับพี่จอยที่ไหน

สาวจอยที่นั่งอยุ่หน้าคอม เธอเองงงเหมือนกันว่าไข่หวานเงียบไปตั้งนาน มันไม่ตอบ เธอเเค่ถามไปงั้นๆ

"เกศเรียนฟอเเทนจันทรพุธศุกร์คับพี่จอย"

สาวจอยตากระพริบ เธอพึมพัมเบาๆ  เกษ เกด  เกรด เกศ เกต เกท get  หัวสมองนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์เอกฟิสิกซ์กำลังคิดเรื่องที่ไข่หวานไม่เข้าใจ ว่าเธอคิดทำไมเพืออะไร

เเละเเน่นอนว่าสาวจอยเธอไม่สนใจจะพิมพ์ สาวสวยมองภาพตัวเองในกระจกเเปบเดียวเท่านั้น เเละเอามือเสยผมน้อยๆ ก่อนจะคลิกคียบอร์ดด้วยมือข้างเดียว

มีป็อบอัพเล็กๆอันนึง เป็นภาพชวนให้กดดูเวบเเคม ไข่หวานรีบกดดูทันที มันผิดหวังเล็กน้อย

พี่จอยใส่เสื้อยืดคอกลมสีเหลือง ทรวดทรงนูนๆใต้เสื้อนั้น ยังเร้าใจไข่หวานไม่เคยเปลี่ยน  สายตาเธอ
มองอะไรสักอย่างที่ไม่ใช่กล้อง เเต่เห็นได้ชัดว่าสาวสวยพยายามยิ้มปนหัวเราะอยู่ ไม่ใช่ที่กล้อง ไม่ใช่ที่คอม เเต่เป็นจอเกม


oO(พี่ขี้่เกียจเปลี่ยนเป็นชุดนักศึกษานะไข่)

พี่จอยสนิทกับไข่หวานบางเรืองพอสมควรเธอพอจะเดาใจไข่หวานออกในบางมุม

ไข่หวานมองผมยาวสวยพี่จอยที่พริ้วไปมา  เวลาเธอสลับมองระหว่างจอคอมกับจอทีมีที่เกม  เเต่ในใจมันกลับชอบเวลาเธอสะบัดผมตอนขย่มควยมันมากกว่า ช่างลื่นไหลงดงามเเละหอมกรุ่น กล้องเวบเเคมเมือไรจะรับกลิ่นผมหอมๆของพีจอยได้นะ

"เกมอะไรพี่จอย"

ไข่หวานถาม มันพอจะเดาได้จากท่าทางของเธอ

สาวสวยยิ้ม ไอ้หื่นนี่มันมีอะไรบางอย่างที่.........

"สตรีทไฟเตอร์ไข่ ซ้อมไว้จะไปดวลกับเด็กนั่น จำได้ไหม"

"อ่อ จำได้พี่ ขาใหญ่ร้านเกมในตลาด"

"ใช่คนนั้นเเหละ"

สาวจอยยิ้มในใจ เธอนึกภาพตอนไข่หวานหึงเด็กม.ต้นคนนั้นออกเเละจำได้ดี

"ไข่หวานเปิดกล้องให้พี่ดูบ้างสิ "

เเละเเน่นอน ข้อความถัดไปที่ต้องมีคือ

"จะได้ไม่เอาเปรียบกัน "

ทุกคำสั่งของพี่จอยมีความหมายเสมอ

"ห้องนี้ไม่มีกล้องพี่ เด่วผมไปเล่นคอมห้องพี่เเชม "

"เเปปเดียวพี่"

"อือได้ พี่จะอาบน้ำรอ"

"จริงหรอพี่"

สาวจอยออกจะเเปลกใจอาการของตัวเองเหมือนกันเวลาที่อยู่กับไข่หวาน  ทำไมเธอชอบพูดอะไรที่มันเป็นเเบบนี้อยู่เรื่อยๆนะ

"จริงสิ "

เธอพูดประชดยิ้มๆให้กล้อง พอให้มันรุ้ว่าเธอพลาดไปเเล้ว 
เธอมองสายตายิ้มๆของไข่หวาน ที่มันทำท่าเหมือนรอความหวังอะไรสักอย่าง เธออยากจะมะเหงกมันสักสามสี่ครั้ง

เธอนั่งฟังเพลงที่ไข่หวานเเต่งฆ่าเวลา ใส่เบสให้เรียบร้อยเเล้ว ส่วนของเธอจะเน้นจังหวะ  เหลือเเต่ครูหนิงที่ยังไม่ได้ทำ ไม่รู้ว่าหนิงจะทำเมโลดี้ออกมาเเนวไหน เเต่เพลงมันสั้น นาทีกว่าๆเเค่นี้ คงไม่มีช่องให้วาดลวดลายลงไปมากมายนัก

เป็นครังเเรกที่พี่จอยได้เห็นห้องพี่สาวคนสวยของไข่หวาน มันเหมือนร้านเทปยังไงยังงั้น เทปที่ชาวบ้านเขาวางเป็นตับๆซ้อนๆกันประหยัดพื้นที่ เเต่สาวเเชมกับเอาด้านปกเทปขึ้นวางซ้อนๆกัน เหมือนเเบบที่ร้านเทปทำกัน เเผงเทปวางยาวกินพื้นที่พอๆกับตู้เย็น  ไม่แปลกใจเลยถ้าไข่หวานบอกว่ามันไม่เคยซื้อเทป
นั่งในห้องนี้ก็พอเเล้ว เเต่ก็เห็นเเค่มุมเดียวไม่เห็นเเม้เเต่เตียงคนสวยว่าเป็นยังไง

สาวจอยไม่รู้ว่าไข่หวานเเอบเก็บหนังสือโป็ของพี่เเชมซ่อนไว้เรียบร้อยก่อนหน้านี้่เเล้ว สักพักมันก็หันกล้องมาข้างๆหน้าเห่ยๆของมัน 

"พี่เเชมอยุ่ไหมไข่หวาน"

"พี่เเชมเล่นกับพี่หนิงอยู่ข้างล่างคับ"

คำพูดของพี่จอยทำให้ไข่หวานคิดได้ว่าควรปิดโหมดหื่นไว้ก่อน  สายตาไข่หื่นที่มีเเววรับรู้ในเร่ืองที่เธอถาม ทำให้สาวจอยเบาใจ ที่ไม่ต้องบรรยายทุกคำทุกรายละเอียด

"คิดถึงพี่จอยจังเลยคับ"
มันเตรียมคำไว้ประมาณนึง  น่ารัก คิดถึง สวย ฝันดี กินข้าวยัง มีอยุ่เเค่เนีย

ไข่หวานต้องการคำบ่นหรือด่าอะไรสักอย่างจากพี่จอย ที่มันพูดคำเลี่ยนๆพวกนี้ออกมา เเต่เธอไม่มีอะไรเเบบนั้น นานๆทีไข่หวานถุึงจะเห็นพี่จอยพิมพ์คียบอร์ด

"อิอิอิ"

ตัวอีโมจิร้องไห้ถูกส่งมา   ไข่หวานไม่รุ้ว่าพี่จอยส่งมาทำไม  เเต่มันคิดว่าเธออาจจะอยากเล่นมุกเป็กเฉยๆ มันจึงรีบกดอีโมจิ เหงื่อตกให้เธอตอบ

"พี่จอยได้เอฟอเเทนจริงๆเหรอคับ"

"ใช่ เเต่พี่ไม่สวยเหมือนเกศนะไข่หวาน"

คำพูดที่ชวนปวดหัวนี้ ถ้าเป็นคนอื่นพูดไข่หื่นคงสลบไปไม่เป็นเเลว้ เเต่เป็นพี่จอยพูดมันก็ไม่รุ้เรื่องอยุ่ดี เธอมีบางอย่างในนั้น เเละเธอไม่ชอบพูดยาวๆ  มันอยากพิมพ์ว่า อธิบายหน่อยได้ไหมพี่ ก็เกรงใจเธอกำลังเล่นเกม

เเต่ท่าทางที่เธอยิ้มไปพูดไป  ถึงจะไม่เคยมองมากล้องเลย นานมากถึงจะมองมาสักหน  เเต่ไข่หวานกลับยิ่งชอบ หน้าอกทรงหยดน้ำสวรรค์สร้างนั้นเห็นได้ชัดจากมุมนี้  ทำให้ไข่หวานรุ้สึกปลอดภัย เเบบนี้สินะทีเขาเรียกว่าเย็นใจ อยากให้เธอเป็นพี่สาวของมันจริงๆ มันไม่เคยลืมที่พี่จอยบอกว่ามีอะไรก็ปรึกษาได้เเต่มันจะปรึกษาพี่จอยเรื่องนั้นได้ยังไง ขอโทษนะพี่

"มาเล่นเกมด้วยกันไหมไข่"

เธอพูดพร้อมชุหนังสือเกมไหม่ ไข่หวานเข้าใจว่าเธออยากให้มันไปอ่านหนังสือเกมอธิบายเกมให้ฟังตอนเธอเล่นเกม

"พี่จอยรอเเปปนึงคับ ผมไปรอสองเเถวหน้าบ้านก่อน"

ถึงไช่หวานมันจะเละเทอะ เเต่บางทีพี่จอยก็นึกสนุกไปกับมัน ดีกว่ามุกเป้กทั้งหลายของมันตั่งเยอะ

"ได้ เอาหนมจีนมาฝากพี่จอยด้วย"

สาวสวยอมยิ้ม เมื่อไข่หื่นถึงกับนิ่งไป5วินาที กับท่าทีของเธอ มุกเป้กต้องเจอมุกเป้กกว่า   สาวสวยชวนคุยต่อ

"ไข่หวานรีบมานะ พี่คิดถึงหนมจีนไข่หวานจะเเย่ละ"

"ได้คับเด่วผมจะจัดให้เเบบจุ่กๆเลยคับ"

oO(โธ่ จนได้  เปิดช่องให้ไอ้ขี้โม้สุดหื่นอีกเเล้วเหรอชั้น  ,)

สาวสวยยังกดจอยต่อเนื่อง เธอชักไม่เเน่ใจว่าขำตัวเองหรือขำไข่หวานมากว่ากัน

"พี่จอยคับ "

"ว่าไงไข่หวาน "

เธอไม่หันมามองกล้อง ตามปกติของเธอ

"พี่จอยเปิดกล้องนิดนึงได้ไหมคับ "

สาวสวยสะดุดกึก เธอหันมามองไข่หวานที่ยิ้มเเฉ่งอยู่ ความระห่ำเเบบนี้.... หรือเพราะมันอยู่ใกลมือเธอกันเเน่นะ ถ้าอยู่ใกล้ๆคงมี1หยิก2หยิก

มันไม่ได้ถามให้เธอเปิดกล้อง เพราะกล้องเปิดอยู่เเล้ว

"ไปดูให้เเน่ใจว่าพี่เเชมของเธอยังอยู่ข้างล่าง"

สาวสวยใจเต้นระทึก มองดูไข่หวานที่รีบเดินออกไป เเล้วกลับมานั่งอย่างรวดเร็ว

"ไข่ พี่บอกให้ไปดูพี่เเชมไง"

"ผมขอล็อคห้องเเทนได้ไหมพี่ เเถมล็อคประตูอีกด้วย พี่เเชมยังไงก็มีเเต่กุญเเจพี่"

"เหรอ เเน่ใจนะ"

"ครับพี่จอย"

สาวสวยถอดเสื้อยืดออกมาทางหัว เธอวางเสื้อยืดไว้ใกล้ๆตัว ไข่หวานจะบ้าตายกับยกทรงสีขาวที่ห่อหุ้มเต้าหยดน้ำสุดเพอเฟคคู่นั้น  สาวจอยนั้ันหน้าเเดง เเต่มีบางอย่างที่หายไป ความรู้สึกวูบวาบที่เกิดจากสายตาไข่หวานที่มองหน้าอกเธออยู่ใกล้ๆจริงๆนั้น ไม่มีเลย  เเบบนี้มันเหมือนเธอเเก้ผ้าอยู่คนเดียวในห้องมากกว่า

"พอใจยัง"

"ยังพี่"

oO(อาไร้ อะไรอีก  )


ไข่หวานลุกขึ้น มันพูดไปพร้อมๆกันว่า
"ผมไม่อยากเอาเปรียบพีจอยคับ"

สาวสวยทำเป็นไม่หันมามองไข่หวาน ก่อนจะเเวบมองหัวบานๆนั้นในจอเวบเเคม สาวจอยใจสั่น หัวบานบวมเป่ง เพราะถุกดึงจนหนังควยร่นลงไป ความรุ้สึกในคอเหมือนต้องการกลืนของบางอย่างเข้าไป เธอถอนหายใจเบาๆๆพูดเสียงสั่น

"ขอบใจไข่ พี่พอเเล้ว "
"คับๆๆ"

เสียงใส่กางเกงนักเรียนของมันทำให้เธอโล่งอก ใช้เวลานี่อัพโหลดเพลงทีทำเสร็จเเล้วขึ้นไปบนเน็ท พอได้ลิงค์เเลว้จึงวางลงในช่องเเชท 

"พี่จอยคับเสื้อสีขาวไม่คับเเน่หรือพี่"

"พี่รอคนมาถอดให้อยู่ พี่ขี้เกียจถอดเอง "

"งั้นผมไปรอรถสองเเถวหน้าบ้านก่อนนะพี่"

"อดใจรอเเทบไม่ไหวเเล้วค่ะ"

สาวจอยพูดไปหัวเราะไป 


"จุ้บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"


ไข่หวานเอาใหญ่ ไหลลื่นมาก เธอรู้สึกว่ามันชอบคุยเล่นกับเธอพอๆกับคุยเรืองเสียวๆ ไม่ได้จะหื่นอย่างเดียว


"นี่ไข่ พีใส่เบสให้ไข่เสร็จเเล้วนะ"

"ขอบคุณคับพี่ "

ไข่หวานมันไม่ดูเพลงด้วยซ้ำ เมือเห็นว่าพี่จอยกำลังทำเหมือนจะลุกไปไหน หน้าอกสวยๆใต้ยกทรงสีขาวเด้งดึ้งๆตอนเธอลุกขึ่น เเผ่นหลังขาวๆนั้นทำไข่หวานเเข็งเป็นซุปเปอร์เเข็งขั้น 2  เมือมันมองกล้องเเล้วไม่เห็นอะไรเพิ่มอีก  มันจึงกลับมาดาวโหลดเพลงฟัง

เบสที่พี่จอยใส่เพิ่มมาในเพลงทำให้เพลงมันเเน่นขึ้นมากเลย

"เเน่นมากเลยพี่จอย"

ไข่หวานชมการใส่เบสลงในเพลงของครูฝึกสอนจอย

เเต่สาวจอยคิดว่าไอ้เด็กหื่น มันไม่ได้พูดเรืองเบส เธอคิดว่ามันพูดเรืองหน้าอกเธอ  สาวสวยหน้าเเดง เธอคิดไปอีกเรืองกับไข่หวาน  สาวจอยรีบหยิบเสื้อยืดสีเหลืองมาใส่ เต้านมคู่ทรงหยดน้ำเทพประทานนั้นหายไปในเสื้อยืดอย่างรวดเร็ว ไข่หวานมองอย่างเสียดาย

"พี่เปิดเเอร์อยู่หนาว"
"คับพี่"
"พี่จอยอยากกินของหวานไหมคับ"
"ไปไหนก็ไปไข่หวาน"
oO(โธ่ ไอ้เด็กหื่น)

สาวจอยพูดกลั้วหัวเราะเเต่หน้าเเดงก่ำ ออฟไลน์ไปดื้อๆ

ไข่หวานมือซ้าย@gmail.com ได้เเต่งง พี่จอยเป็นอะไรของเค้านะ มันมองเอ็มเอสเอ็น ไม่ว่างไม่คุยกับไข่หวาน อยู่พักใหญ่
ก่อนจะปิดคอมเเล้วนอนบนพื้นห้องพี่เเชมเเปปนึง เเล้วออกจากห้องพี่สาวมันไป