31.6 การเเก้ปัญหาที่ไวที่สุดคือการตัดทิ้ง

 ตอนนี้เขียนเรื่องชาคริตนิดหน่อยเเต่หนักอึ้งพอประมาณ เเเต่ไม่ใช่เอากันหนักนะ 

ส่วนเนื้อหาทั่วไปก็ยังวนเวียนอยู่เเถวฟอเเทน

เรื่องก็มีอยู่ว่า

ไข่หวานยืนคอยรับสมุดการบ้านภาษาอังกฤษของเพื่อนๆในห้องครูเเวว ความจริงเเค่มารับสมุดการบ้านทำไมถึงนานได้ขนาดนี้นะ เเละครูเเววตรวจการบ้านเสร้จตั้งนานเเล้ว


ไข่หื่นยื่นจมูกไปหอมเส้นผมของสุดสวย สาวสวยในชุดเสื้อเชิรต์สีขาวลายดอกไม้เเละกระโปรงสีขาวร้อนวูบวาบด้วยสัมผัสเพียงเท่านั้น เธอหายใจติดๆขัดๆเมือไอ้หื่นยื่นจมุกเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิดนึง

"พี่เเววหอมที่สุดเลยคับ"

คำพูดอ้อนสาวเเค่นั้น เเต่มันกลับทำให้ไข่หวานสะดุดกับคำพูดตัวเอง

มันละจากซอกคอขาวๆของครูเเวว เหมือนโดนไข่หวานอีกคนดึงหัวมันออก เเขนที่โอบกอดเธอไว้เบาๆคลายออกด้วยคำพูดตัวเองเเท้ๆ  เเต่สิ่งที่เกิดสร้างความโล่งใจเเละเสียดายไปพร้อมกันในหัวใจคนสวย

"ช่วงนี้ตั้งใจเรียนหรือเปล่าไข่หวาน"
ครูเเววไม่รู้จะพูดอะไร เธอถามมันซ้ำๆคำเดิมถึงสิ่งที่ไข่หวานควรจะทำ มือสวยๆจัดทรงผมให้ดูเข้าที่เข้าทางขึ้่นอย่างหยาบๆ

"ตั้งใจสุดๆเลยคับ"

มันกำลังผวาจะเข้าไปสักฟอดเธออีกครั้ง  เเต่สายตาที่คมกริบนั้นทำให้ไข่หวานรักษาระยะห่างกับเธอ

"ผมเรียนฟอเเทนด้วยคับ อยากรุ้ว่ามันเป็นยังไง"

oO( ไม่ต้องลงรายละเอียดก็ได้ไข่หวาน พี่ไม่กัดหรอก, )

เป็นครั้งเเรกที่สาวสวยยิ้ม

"เเต่ผมชอบภาษาอังกฤษที่สุดเลยคับ"

oO(พี่ไม่เคยว่าไข่สักหน่อยถ้าไข่หวานชอบภาษาญี่ปุ้น หรือวิชาพุทธศาสนาของน้องหนิง )

สายตานั้นเธอไม่คิดว่าไข่หวานจะเข้าใจ ถ้อยคำที่ไม่เคยจะหลุดจากปากออกไป เพราะเธอไม่ได้ตั้งใจจะพูดกับมันอยู่เเล้ว เธอพยายามพูดกับตัวเองต่างหากเเละ เธอพยายามเต็มที่เเล้ว

มือของไข่หวามกุมมือเธอไว้ เหมือนให้สัญญา ถึงจะเป็นสัญญาด้วยมือน้อยๆข้างเดียว ไม่กล้ามองไปในวันที่มันจะเรียนจบม.ปลายด้วยซ้ำ

ครูเเววไม่เข้าใจไข่หวานเลย เเต่เธอเข้าใจตัวเองเเน่นอน

"พี่จะใส่กีตาร์รึทึ่มให้เพลงของเราเอง เพราะเพลงนี้ไข่เอาโซโล่ของพี่มาตั่งครึ่งเพลง เอาไว้กลบโซโล่ๆมั่วๆของไข่หวาน"

oO(โดนใจไปหมดเลยเมียจ๋่า เเม้เเต่เวลาบ่น)

"ทำเป็นเพลงกีตาร์คู่เลยดีไหมพี่เเวว"

คราวนี้ครูเเววส่ายหน้า เห็นความอยากโรเเมนติคของไข่หวานที่อยากเล่นกีตาร์กับเธอใกล้ชิดกันออกงานบ้าง เเม้จะเป็นเเค่งานเเสดงดนตรีก้เถอะ เเต่เธอนึกภาพเสียงที่ออกมา คงเละกว่าไข่หวานกว่าคนเดียวเเน่นอน คงต้องรออีกเป็นปีกว่าไข่หวานจะพอเล่นได้

"เอาไว้โอกาสหน้าเถอะไข่หวาน"

เซนบางอย่างของครูเเววเเละไข่หวาน ทำให้ทั้งคู่รุ้สึกได้ เเม้เเต่เสียงฝีเท้าที่เบาหวิวไกลๆ  ทำให้ทั้งคุ่รีบเปลี่ยนโหมดเป็นครูกับนักเรียนทันที เเม้จะมองไม่เห็นว่าข้างนอกประตุนั้นมีอะไร มือของไข่หวานกลับเข้าสุ่สภาวะปกติเเละ ครูเเววยิ้มเหมือนกำลังคุยเล่นกับนักเรียนซนๆ

"ครูว่า เพลงผมควรมีเสียงร้องไหมครับ"

ครูไก่ยืนฟังเสียงมือกี่ตาร์2คนคุยกัน หน้าประตูห้องครูเเวว เธอยังใส่สูทสีดำเเละข้างในคือเชิรต์ขาว ผมเริ่มยาวขึ้นหลังจากปล่อยบ็อบยาวมาหลายเดือน เเววตาของเธอมีเเต่ความเมตตา มองภาพในกรอบรูปเล็กๆบนโต้ะกระจก เห็นครูเเววกับไข่หวานยืนชิดกันกับเพือนๆที่อยู่ในวงดนตรี เธอหรี่ตาถอนหายใจเหมือนคิดภาพในอนาคตต่อไปข้างหน้า สุดท้ายก็เพียงเเค่ส่ายหน้าอมยิ้มเเทน ท่านผ.อ.ทำเป็นเปิดดุทีวีรายการเพลงช่องนึง เปิดเสียงหน่อยนึงพอให้คนในห้องได้ยิน  เเล้วนั่งลงดูทีวีไปอย่างไม่สนใจนัก  เธอนั่งเล่นเพื่อซึมซาบบรรยากาศความรักในห้องรองผ.อ.เเผนกภาษาต่างประเทศ อิจฉาคนมีความรักจังว้า...จะว่าไปโซฟาสีฟ้านุ่มๆนี่ก็น่านอนดีเหมือนกันนะ

"เเล้วเเต่สิ ก็เพลงของเธอนี่นา"

ครูไก่เกือบหัวเราะออกมากับบทบาททื่อๆของครูเเวว ถึงจะทื่อๆเเต่เธอก็ดูเป็นธรรมชาติดี เมื่อคุยกับเเฟนเรื่องดนตรี

"ไข่หวานเคยฟัง great gig in the sky ของ pink floyd ไหมละ  "

"เคยฟังคับครู เเต่ผมกลัวเเอนจะไม่ไหว ถ้าจะให้เเอนร้องขนาดนั้น"

"ทำไมละ  รุ้ได้ไงว่าเเอนไม่ไหว  "

"ผมว่าเเอนนิดหน่อยๆพอได้อยุ่ เเต่ยังไงผมจะลองคุยกับเเอนดูคับ  "

"เเต่ผม..

ผมอยากจะให้เสียงกีตาร์ครูเเววเด่นสุดไม่มีอะไรมาเบียดบังด้วยคับ"

oO(อุ้ย  น้องเเวว รีบๆเขินเลย รีบๆเลย)

ครูไก่รีบจิบโอวัลตินร้อนเเก้เลี่ยน

ตุ้มหูชินจังกวัดเเกว่งไปมาเมื่อครูเเววส่ายหน้ายิ้มน้อยๆ กับมุกไข่หวานที่เเทรกผ่านการพูดปรึกษาเรื่องเพลงของมัน เธอหยิบปอเปี้ยทอดคำเล็กๆมากรุบๆเข้าปาก พยักหน้าให้ไข้่หวานจิ้มปอเปี้ยทอดในจานบ้าง

"ว่าไปครูก็เสียดายนะทีวงเราไม่ได้ไปเล่นวันเด็ก"

"ผมรอซ้อมงานวันวาเลนไทนอยุ่คับครู"

ครูไก่ไม่รุ้ว่าในห้อง สองคนจะนัวเนียกันขนาดไหนก่อนเธอมา เเต่พอเธอเปิดเสียงทีวี สองคนคงรุ้ตัวกันเเล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วง

ไข่หวานหอบสมุดการบ้านสุงเท่าหัวมันออกจากห้องครูเเวว เห็นครูไก่นั่งดูทีวีอยุ่อยุ่ มันจึงผงกหัวคำนับ ก่อนเดินออกจากห้องไป ครูไก่ปิดทีวีเเล้วจึงเดินเข้าไปคุยเล่นกับครูเเวว มองดูสาวฮอตของโรงเรียน ใช้กระจกเล็กๆเช็คความเรียบร้อยบนใบหน้าอย่างนึกขำ ท่านผ.อ.เเกล้งไม่ใใส่ใจ เธอเปิดประเด็นทันทีเรื่องที่เธอจะรีบไปต่างจังหวัด ให้ครูเเววไปนั่งเเทนตอนนักเรียนเข้าห้องประชุมสวดมนต์ไหว้พระช่วงเลิกเรียน








ครูมีลาภนั้นเป็นคนรอบคอบ เเกจดบันทึกเหตุการณ์ทุกอย่างกันลืมใส่สมุด  เเม้เเต่วันที่จะพานักเรียนไปเเข่งตอบปัญหาวันเด็ก เเกก็บันทึกใส่ดอกจัน ว่าวันนี้จะมีนักเรียนชายผมยาวผิดระบียบมาหาเมียเเกที่บ้าน เเต่เเกเเอบถามบ๋อบบี้เเล้ว มันก็ว่า ไม่เห็นมีใครมา น้่าปานวาดก็อยุ่บ้าน นานๆถึงออกมาดูทีวีกับมัน

เเกเริ่มจินตนาการภาพบ้อบบี้ดูทีวีกับเมียเเก ปานวาดคงเปิดทีวี เเล้วเธอก็หันหลังให้ทีวี เพราะคงกอดกับบอบบี้เเล้วขย่มมันบนโซฟาสีเเดงในห้อง เธอคงหันสะโพกขาวผายให้ทีวีดู ขณะยกสะโพกขึ้นสุดลงสุด บนควยดำไซด์มินิของไอ้ฝรั่ง ที่ตอนนี้ควยกำลังฉ่ำโชกเพราะอารมณ์เงี่ยนของเมียเเก ชายผู้คลั่งไคล้ในเรื่องให้เมียมีชู้ เเต่จริงเหตุผลลึกๆคือเพราะจะได้สบายใจเวลาไปเอากับนักเรียนเเลกปลี่ยนสาวนิวซีเเลนด์หัวเเดงบ้าง 

มือของบ็อบบี้คงขยำก้นใหญ่ๆขาวๆของเมียเเกอย่างมันมือ ขณะบางทีก็คงใช้มือพยุงขาขาวนุ่มเนียนมือของปานวาด ให้ยกขึ้นสุงเเละกดลงมิดด้ามเเทบทุกครั้ง เสียงหีกระทบควยคงดังไปถึุงข้างบ้าน เเต่อาจจะไม่มีเสียงคราง เพราะปานวาดเเละบ็อบบี้ตคงประกบจูบกันอย่างไม่รุ้เบื่ือ จนมีเพียงเสียงอึกอักๆในลำคอเท่านั้น นอกจากเวลาบ็อบละปากมาดูดเลียเต้านมปานวาดเเทน ตอนนั้นคงคราง บ็อบจ๋าๆๆ ลั่นบ้าน  เเต่ข้างบ้านชอบเปิดเพลงร็อคหนวกหูไม่เกรงใจ  บางวันก็เปิดรายการมวย คงไม่มีปัญหาอะไรกัน เพือนบ้านกันรักกันไว้ดีกว่า

สิ่งที่บ้อบบี้ไม่ได้บอกครูมีลาภก็มี  มันเห็นเหตุการณ์บ้างเเต่ไม่ได้เห็นทุกอย่าง

  ลุงพลผัวน้อยคนล่าสุดของน้าปานวาด ภารโรงเเสนขยันคนนั้น เเวะมาที่บ้าน วันเด็ก  บ็อบบี้นั่งฟังเพลงสกอเปี้ยนอยุ่ในห้องใส่หุฟัง ขณะดูพี่อลิซหัวเเดงเเยงหีโชว์ผ่านเวบเเคม ตามประสาเด็กเเลกเปลี่ยนนิวซีเเลนด์ฺรุ่นเดียวกัน

ลุงพลขยันมาก   มาตัดหญ้าให้ที่บ้าน ทั้งๆที่หญ้าไม่รก เเละไม่มีใครจ้างให้เเกมาทำ  ลุงเดินจากรถสองเเถว  เข้ามาในซอย  กดกริ่งเรียก น้าปานวาดกลืนน้ำลายยืนมองจากชั้น2 สายตาลุงข้างบ้านมองอย่างสนใจ  คุณปานวาดมองชายเเก่ร่างกายผอมเเต่ไม่มากนัก กางเกงสเเลกสีเทา เสื้อยืดมีปกเเขนสั้นสีฟ้าง่ายๆ  ตัดเเต่งกิ่งไม้ตามงานถนัดของเเก   ปานวาดนั่งบนเปลนอนผ้า  เสื้อยืดสีขาวเเละกางเกงวอร์มสีดำง่ายๆ เเกลังทำเป็นนั่งเล่นหน้าบ้าน ขาเธอหนีบเเน่น รู้ดีว่าเวลาเเหีงความสุขมาถึงเเล้ว สาวสวยผ้าพับไว้สมัยมหาลัย เเวบตามองคุณลุงข้างบ้าน  ที่สนใจวิวนอกบ้านจังเลย  เเต่ปานวาดสงสัยว่าอาจจะมีบางครั้งที่ลุงเเกเเอบมองสะโพกของเธอบ้าง  คุณลุงเพื่อนบ้านใจดีเริ่มเดินเข้าบ้านไปเเล้ว  เสียงทีวีเปิดรายการมวยทีเธอเคยรำคาญ เเต่วันนี่กลับทำให้ปานวาดยิ้ม  เปิดยิ่งดังยิ่งดีสำหรับวันนี้

ไม่ถึง10 นาที หลังจากคุณลุงลับตาไป  ปานวาดก็รีบลงมาชั้นล่าง เธอเปิดประตุออก เเละกวักมือเรียกคุณลุงพลทันที ลุงพลรีบเดินเข้ามาในบ้าน ยังไม่ได้ปิดประตุบ้านสนิทด้วยซ้ำ  ทั้งสองคนก็เริ่มกอดจุบกันอย่างดุเดือด ลุงพลรีบรุดซิปกางเกงลงเเต่คุณปานวาดกลับดึงเเขนผัวน้อยให้เดินตามเธอขึ้นชั้นทันที

"บ็อบบีละคุณนาย"

จริงๆลุงพลก็ถามพอเป็นพิธีเท่านั้น ไม่งั้นเเกไม่กล้าปลดกางเกงของเเกกลางบ้านเเน่นอน

"อย่าไปสนใจคนอื่นเลยลุง"

เธอกุมท่อนเเข็งๆใต้กางเกงนั้นตอกย้ำถ้อยคำที่สุดจริงใจของเธอ กับบ็อบนั้นเเทบจะทุกวันอยู่เเล้ว เธอไม่มีเเรงจูงใจใดๆ อะไรเคยกินมันก็อยากกินต่อเรืองมันก็เเค่นั้น เเล้วผัวเธอก็โอเคด้วยนะสิ ลูกก็ไม่มี


ในเตียงนอนของครูมีลาภ มีรุปเเต่งงานของทั้งสองคนเเขวนอยู่กลางห้อง บนกำเเพงสีขาวนวล ประตูข้างห้องนอนเป็นไม้ทาสีขาวมีกระจกเป็นบานเเต่มีผ้าม่านสีขาวปิดไว้

ทั้งคุ่รีบถอดเสื้อผ้าออกอย่างไม่มีพิธีตัดริบบิ้น รวดเร็ว ร่างเปลือยขาวโพลนนมอวบก้นใหญ่ของลุงพล อยุ่ใกล้ๆลุงพล จนเเกเเทบอดใจไม่ไหว หายใจเเรงหนักๆ ทังคุ่กอดจุบลุบไล้กันต่ออย่างเร่าร้อน  ลุงพลผลักหลังน้าปานวาดลงกับเตียงนอนสีขาว ก่อนจะเริ่มใช้ปากจมูกซุกไซ้ไปทั่วเรือนร่างสวยงามสุดเอ็กซ์ มือกุมเต้่าใหญ่ๆไว้อย่างเบามือ จนสาวสวยเสียววุบ เเล้วสะดุ้งยิ่งกว่าเมือมือสากๆเขี่ยหัวนมเล็กๆบนเนินนม

 ปากคุณปานวาดเริ่มครางเเข่งกับเสียงเชียร์มวยข้างบ้าน  ลุงพลไม่สนใจบ้อบบี้เพราะถือว่าฐานะเท่ากัน คือเป็นผัวน้อยครูมีลาภ มือเเกเเยกขาของคุณปานวาดออกเเล้วกรีดนิ้วลงไปเบาๆบนเนินทีมีหมอยฉ่ำน้ำรัก  ขณะทีปากลิ้นเริีมโลมเลียเต้านมเเทนมือ เเล้วเลื่อนหน้าลงไปยังเนินอวบอูมบนหีสาวฉับพลัน

"อูยคุณนาย  ไม่เจอกันนาน ยังเเฉะง่ายเหมือนเดิมเลยนะ"
 มือกรีดลงบนสองเเคมขาวนุนเเละเเหกเนื้อในสีชมพพอเป็นพิธีเท่านั้น เเกเป่าลมหายใจอุ่นร้อนทักทายร่องน้ำจนสาวสวยสะดุ้ง ถ่างขาออกเท่าที่จะถ่างได้ ลุงพลรีบซุกหน้าลงกวาดเลียร่องหีทันที

ลุงพลจงใจกระตุ้นอารมณ์ให้คุณปานวาดหายเขินให้เร็วที่สุด  สาวสวยสะบัดหน้ารับความชำนาญในการเเยงลิ้นของตาลุงพล ปากก็ครางระรัวตัวสั่นเทิ้ม มือจิกหัวผัวน้อยให้ละเลงลิ้นให้สาใจเธอหนักกว่าเดิม  ผัวขาๆๆๆ เมียยจะใกล้เเ้ลวว

สิ้นเสียงครางบอกให้เร่งลิ้น ลุงพลใช้ทัง้มือเเยงทั้งลิ้นเเยง จนสาวสวยขึ้นสวรรค์ฉับพลันทันใด เเกกดนิ้วเข้าไปเเช่ข้างในตัวเธออีกเเปปเดียว ก่อนจะขยับไปนั่งข้างหน้าเธอ  ควยใหญ่กองอยู่ใกล้ๆเเขนปานวาด   สาวสวยส่งลิ้นน้อยๆลงมาเเตะหัวควยเบาๆ ก่อนจะมองตาลุงเเล้วกลืนลำควยเข้าไปทัง้ลำ ลุงพลให้กำลังใจเมียชั่วคราวของเเกด้วยการเค้นนมเเละบี้หัวนมเล็กๆไปด้วย  มือเค้นนมตามจังหวะการเม้มหัวควยของคุณปานวาดอย่างคนรุ้กัน เเต่จะไปมันเท่าหีควยเย็ดกันได้ยังไง ไม่นานเลย ลุงพลคนควยใหญ่ก็ยัดเยียดท่อนเเห่งความสุขลงไปในร่องเสียวน้าปานวาด มือด็บีบเค้นเต้านมสวยๆนั้นอย่างโหยหาคิดถึง เสียงครวญครางของปานวาดสาวสวยผ้าพับไว้สมัยมหาลัย ดังเกือบจะไปถึงข้างบ้าน

เเต่บ้อบบี้ที่ห้องข้างล่างนั้นกลับไม่ได้ยิน เสียงกรี้ดเพราะน้ำเเตกของน้าปานวาดนั้นไอ้บ็อบไมไ่ด้ยินเลย  เพราะมันกำลังใส่หูฟังเเละเพลงที่มันกำลังฟังคือ alway somewhere  ของวงสกอเปี้ยน วงยอดนิยมในไทยนั่นเอง

ขาเรียวสวยของทนายความสาว พาดบนเเขนของภารโรงเเก่ๆคนขยัน ขณะเเอ่นสะโพกกลมกลึงรับการกระเด้าควยเย็ดของลุงพลอย่างหลงไหลในรสชาติควยผู้ชาย มันอร่อยจนต้องร้องบอกให้คนเย็ดรับรู้  ลุงพลขาา ผัวขาๆๆ  เสียงครางหงิงๆนั้นกระตุ้นให้ตาลุงโน้มตัวลงไปจูบเธอเบาๆขณะเย็ํดหีเธอไปด้วย จากนั้นก็ดึงมือเธอขึ้่นมาให้จับคอเเกไว้เป็นหลัก เเล้วลุงพลก็ค่อยๆเอนตัวลงนอน เเต่คุณลุงคงช้าเกินไม่ทันใจทนายความสุดสวย   หญิงสาวเริ่มขย่มเเม้หลังของลุงพลยังไม่ได้นอนหงายลงถึงพื้นดี เเละเมือลุงพลนอนหงายลงบนเตียง คุณปานวาดก็ขย่มควยต่ออย่างถุกใจในความเเข็งเเกร่งของลำเนื้อ ลุงพลจ้องมองปานวาดด้วยเเววตาสุดหื่น มือก็ฟอนเฟ้นไปบนสองเต้าขาว จนหญิงสาวหลับตาพริ้มรับรสเสียวจนถึงกับสะบัดหน้าจนผมยาวๆยุ่งไปหมดในบางครั้ง   ทนายความสาวก้มลงมองภาพหีของเธอกลืนท่อนลำใหญ่ๆเข้าไปเป็นระยะๆ ภาพที่เห็นยิ่งกระตุ้นให้เธอกระเเทกลงมาจนเเทบจะมิดลำควยทุกครัง้ อร่อยควยไหมผัวขาๆๆ  อร่อยที่สุดเลยเมียจ๋า เสียงคู่กิจกรรมพูดจากระตุ้นอารมณให้กันเเทบจะตลอดเวลา

คุณลุงนั้นไม่ได้จริงใจซะทีเดียว เเกไม่ได้พูดว่า เบาๆหน่อยคุณนาย ผมจะใกล้จะน้ำเเตกเเล้ว  เพราะไม่อยากขัดใจคนกำลังขย่มเพลิน เเกได้เเต่เค้นนมเต้าใหญ่ๅระบายความเสียวเเละพยายามกลั้นเเล้วกลั้นอีกสุดชีวิต พอทนายสาวสวยหยุดขย่มเเล้วเเช่หีตอดตุบๆอยู่  เเกก็รอครู่เดียวเท่านั้น ก่อนจะยกสะโพกเธอออกเบาๆ เเล้วถอนลำออก จัดท่าทางให้สาวสวยไปนอนคว่ำบนพื้น ยกก้นผายใหญ่ของเธอขึ้นเเล้วสอดควยเข้าไปข้างในทันที จากนั้นเสียงตับๆๆๆๆก้ดังลั่นห้อง ก่อนที่คุณลุงจะขยำก้นสวยๆส่งท้ายเเล้วปล่อยน้ำควยลงถุงยาง มือบี้เม็ดสาวเเล้วเค้นเนื้อหีอย่างปลุกเร้าสาวสวยสั่งลา  ก่อนที่ลุงพลจะถอนลำออกเเล้วลงไปนอนหอยบนเตียงคู่กับคุณปานวาด มือกร้านๆของเเกลุบไล้อยุ่บนเรือนร่างของสาวสวยท่ี่นอนหอบเหนือยไม่เเพ้กัน เเต่ในเเววตาของสาวนั้นดูมีรอยยิ้มด้วยความสุขปนอยู่
 
"ทำไมลุงเรียกเด็กผมยาวคนนั้นว่าคุณหนูละคะ"

ปากน้อยๆเริ่มชวนคุย  เหงือยังผุดเต็มหน้า ตาเธอยังปรอยๆหายใจหอบๆ เเต่มือนุ่มนั้นเริ่มลูบไล้ไปบนหน้าท้องลุงพล เเล้วกระทอกลำควยคู่กิจกรรมไปด้วย ผลตอบรับคือ มือของภารโรงที่เคยลูบไล้บนๆบนเนื้อตัวเธอ เริ่มขยันกว่าเดิม หันมาเขี่ยเบาๆที่หัวนมของเธอบ้าง จนสาวสวยผัวไปงานโรงเรียน ต้องห่อไหล่หายใจลำบาก

"อ่อครับ คุณหนูไข่หวานนะเหรอครับ  คุณหนูเป็นลูกชายเจ้านายเก่านะครับ"

ตาลุงเผยอตาขึ้นมา  เเกเหนื่อยเพราะใช้พลังงานมากเกินไปเเล้วในวันนี้  เเกเลยไม่สนใจว่าทำไมจู่ๆทนายสาวสวยใจดีคนนี้นึกอยากถามเรื่องคุณหนูไข่หวาน

"คุณหนูขยันคับ ถ้าผมไปทำงานหน้าห้องปกครอง ก็เห็นคุณหนูไปห้องสมุดประจำ เเทบทุกวันครับ ช่วงเลิกเรียน"

ตาลุงไม่รู้ลึกซึ้งขนาดว่าไอ้ไข่หื่นมันไปห้องสมุดเพราะไปหาครูฝึกสอนพี่หนิงต่างหาก เเละยืมเเค่หนังสือธรรมะไปให้คุณเเม่อ่านเท่านั้น

พอได้ข้อมูลที่มีประโยชน์เเล้วคุณปานวาดก็ขยับหน้าเข้าใกล้ลุงพล มือละจากลำควยที่คงปลุกไม่ขึ้นเเล้ว
เธอจุ้บปากเเกเล่นๆ  ก่อนจะพลิกตัวขึ้นคร่อมจูบอย่างเป็นจริงเป็นจริง ก่อนจะย้ายตัวลงไปตรงหว่างขาของชายเเก่  เเต่เหมือนควยลุกพลจะหลับไปเเล้ว

ตาลุงนั้นถึงจะไม่ได้ต่อ เเต่เท่านี้เเกก็มีความสุขตามอัตภาพเเลว้ เเกออกจากบ้านคุณนายปานวาดไปอย่างสบายใจ  เเถมวันนี้ได้ตัวต่อตัวกับคุณทนายสาวอีก ไม่ต้องมีบ็อบบีมากวนใจ เป็นบุญควยจริงๆ


คุณปานวาดนั้นส่งอีเมย์ที่มีวิดิโอเธอขย่มบ็อบบี้ไปให้เด็กคนที่เเอบดูเธออยุ่นอกบ้านภารโรง ตามคำชมของมันที่บอกว่า ขอดูก้นหน่อยสวยเหลือเกิน  เเต่เหมือนจะไม่มีการตอบสนองใดๆ ไม่มีการตอบอีเมย์  สองวันเเรก เธอก็ยังสนใจว่ามันจะตอบอีเมย์เธอไหม ถ้ามีวาสนา อาจจะได้ทำบาปทำกรรมด้วย หนุกหนานเสียงซ่าน สามีเธอไม่น่าจะว่าอะไีรทตั้งเเต่วันนั้น ก็เห็นปล่อยให้มันเเอบดูเมียตัวเอง จะให้คิดยังไง

 จากข้อมูลล่าสุดที่เธอได้รับจากลุงพล  บางทีเธออาจจะไปนั่งเล่นหน้าห้องสมุดโรงเรียนนั้นบ่อยขึ้่น

ที่จริงเเล้วโรงเรียนไข่หวานเองก็มีงานวันเด็ก เเละห้องมัน น้ำฝนกับอัเเอนนมโต ก็มาช่วยงานกิจกรรมของโรงเรียน ตามปกติ เหมือนไข่หวานกับไอ้เสก ที่ไม่มาทำกิจกรรม ตามปกติ เหมือนกัน เหมือนสีขาวกับสีดำที่นั่งเรียนด้วยกันมา5ปี เด็กเรียนดีกับเด็กเรียนเห่ย

ไข่หวานจำเป็นต้องกลับบ้าน เพื่อไปขอเงินเเม่มาใช้  มันถึงมาวันเด็กไม่ได้ นี่คือเหตุผลที่มันเตรียมไว้ เวลาน้ำฝนถามเเละครูเเสงดาวถามว่า  หายไปไหน น้ำฝนนั้นถามไปเธอก็น่ารักไป ใครจะกลัว เเต่ครูเเสงดาวฝ่ายปกครองนั้น ยังไงไข่หวานก็ไม่อยากไปเจอเธอถ้า ไม่จำเป็น

เรียนม.ปลาย เเล้วจะมางานวันเด็กทำไม ไข่หวานนั้น ไม่ได้ชอบงานวันเด็กเลย...พอๆกับไอ้เสก ที่วันเสารคือวันตกปลาเเห่งชาติของมัน

เเต่ไข่หวานมันรุ้ดีว่า สาวเกศจะต้องมายืนเฝ้าซุ้มเเผนกภาษาญึีปุ้นเเน่นอน เพื่อเล่นเกมหรือเเจกรางวัลให้เด็กๆที่เดินผ่านซุ้มเธอ 

เกศ คาวาอี้ เดส

ไข่หวานรุ้ภาษาญี่ปุ่น 2คำ ที่จริงมันรุ้อีก10คำ ซึ่งคงเอาไปพูดกับเกศไม่ได้เเน่นอน เช่น คิมโอชี้โย เกศ

 เเต่มันต้องมีเงินกินข้าวก่อนถึงต้องตัดใจไม่มาวันเด็ก เเละกลับไปบ้านบ้าง

ไข่หวานไม่รุ้ว่า สาวเกศทำหน้าที่เเจกโอวัลตินกระป่องให้เด็กที่มาต่อคิวรอกินด้วย เเถวยาวเหยียด ทั้งๆที่ไปซื้อกินไวกว่า เธออมยิ้มขำๆ เมื่อสังเกตเห็นว่า ส่วนมากมีเเต่ผุ้ชายมายืนรอคิว ขณะที่คิวเเจกสมุดฟรีจากร้านค้า กลับมีเด็กๆไปเข้าคิวน้อยกว่า ทั้งที่ไม่ค้องมีเงื่อนไขอะไรในการรับเลย พอทางซุ้มเริ่มเอาลุกชิ้นมาเเจกบ้าง เเถวจึงเริ่มยาวขึ้น เเต่เเถวเธอก็ยาวที่สุด  เเม้เเต่เเถวน้ำฝนคนสวยเเละอรวดีคุ่หูสุดเอ็กนั้นก็ยังเเถวสั้นกว่าเธอมาก ถึงของเเจกจะเหมือนกันเดะ คือขนมปังชิ้นเล็กๆเเละน้ำมะนาวน้ำมะพร้าว เเก้วเล็กๆ

oO(ให้รุ้ซะมั้งว่าใครเป็นใคร  นี่เกศเเผนกญี่ปุ่นนะเธอ)

สาวเกศคิดขำๆไม่ได้จริงจังอะไร


 เธอเเปลกใจน้อยๆเมื่อรุ่นพี่คนนั้น คนที่สอบเข้าคณะเภสัชได้   มาคุยกับน้ำฝนเเละอรวดี
เธอเป็นมือกลองมือร็อควงนั้น  สาวเกศเคยเห็นเธอมา2ครั้งเเล้ว   วงที่ไข่หวานเป็นมือกีตาร์เเละเล่นอะไรไม่รุ้

หนวกหุที่สุดเลย ...

ช่วงที่ครูเเววเล่นยังพอฟังได้ มีความละเมียดละไมเเละฟังดูไพเราะถึงจะเล่นไวไปหน่อย ถึงจะหนวกหุอยุ่บ้าง เเต่กีตาร์ที่ไข่หวานเล่นคนเดียวนั้น อะไรก็ไม่รุ้หนวกหุที่สุดเลย  เธอนินทาฝีมือไข่หวาน

สาวสวยเขี้ยวน่ารัก หลับตาอมยิ้มเมื่อเธอเพิ่งนึกออกว่าไข่หวานเล่นดนตรีได้นี่นา ถึงจะฟังเเปลกๆหนวกหุหน่อยก็เถอะ

สาวสุดป็อบเเผนกภาษาญี่ปุ่นสะดุ้งวาบ เมื่อมือกลองสาวผมยาวมายืนข้างๆเธอ เธอใส่ชุดนักศึกษาเต็มรูปเเบบ หน้าตายิ้มเเย้ม

การที่สาวมหาลัยมางานวันเด็กทำให้เกศเเปลกใจเหมือนกัน พี่เจี้ยบยื่นบัตรกระดาษให้/13ใบ มันคือบัตรหนังที่เธอเอามาขายถุกๆ หนังเก่าที่น่าสนใจ point break เพื่อจะเอาเงินไปทำซุ้มเเนะเเนวของโรงเรียนในมหาลัย

สาวเกศรับมาอย่างไม่ได้หนักใจอะไรนัก  เธอคิดว่าอาจจะขายได้สัก5ใบ10ใบ เเต่จุ่ๆเธอก็อมยิ้ม ว่าบัตรหนังเก่านี้จะเอาใช้ยังไงให้มีประโยขน์กว่าเเค่ขายเอาเงินมาให่พี่เจี้ยบได้


สาวเกศกลับหอพัก เธอรุ้สึกปวดขาเพราะยืนนาน สุดท้านสาวสุดป็อปเเผนกภาษาญี่ปุ่นก็ตัดสินใจล้มตัวนอนหลับตา


นอนกลางวัน เธอนอนเเผ่หงายตัวบนพื้นห้อง ไม่หนุนหมอนด้วยซ้ำ  หน้าอกอวบสวยสะท้อนขึ้นลงเบาๆ สะโพกงามงอนดันให้กระโปรงเธอเเอ่นขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ ความอวบอุมเเน่นตรงขาเด่นชัดตามวัยใส  ขาขาวสวยโผล่ออกมามาจากกระโปรงหน่อยๆ เมื่อพัดลมสีเขียวพัดผ่านเบาๆ พักนึง   สาวสวยนอนตะเเคงเช็คอีเมย์อย่างขี้้กียจ บนโต้ะคอมเเฮนเมดเตี้ยๆ  เเต่สุดท้าย  เธอ ก็ลุกขึ้นนั่งเล่นเกมต่อไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เสื้อผ้านักเรียนยีงไม่ได้เปลี่ยน เธอหลับตายิ้มด้วยความรุ้สึกบางอย่างที่ไม่เร่าร้อนดุดัน มันเอื้อยๆดฉื่อยๆไม่เอาไหนเเต่ก็ไม่มีพิษมีภัย เเค่หื่นนิดๆ  .....หน่อยๆเอง   โอเค เล่นกีตาร์ไฟฟ้าได้ด้วยเนอะ  +1

สาวเกศมองข้อความซื่อๆที่มันวิจารณ์รุปที่เธอส่งให้ดูกลับมาในอีเมย์  เฮ้อไข่หวาน...

 สักพักหลังจากนั้น เธอก็เริ่มกลิ้งไปกลิ้งมาบนพื้นห้อง เเละเเล้ว เธอก็หลับตาลงเ หลับไป  คราวนี้นานเลย น้ำยังไม่ได้อาบ


"ไข่ ช่วงนี้ดวงดีนะ มึงไปปล่อยปลาวัดไหนมา บอกกูหน่อยเพื่อน""

"มึงจะไปตกปลาวัดนั้นเหรอ"

oO(ไอ้คนใจบาป  )

"ถ้ากูทอดปลากรอบมา มึงจะกินไหม "

"กินคับ"

ไข่หื่นตอบโดยไม่ลังเล

oO(ไอ้พ่อนักบุญ นึกว่าจะไม่กิน )
ไอ้เสกชมความจริงใจของไข่หวานในใจ

เป็นครั้งเเรกที่น้ำฝนเงยหน้าขึ้นมาจากสมุดวาดการตูนของเธอ ถึงเเม้จริงๆมันจะเป็นสมุดกราบ้านก็เถอะ มันก็มีเเต่รูปการตูนเต็มไปหมด เด็กผุ้ชายรุ่นเดียวกับเธอเหมือนทั้งสองคนจะหยุดอายุไว้ช่วงม.2  เคยเป็นยังไงก็ยังงั้น

"ฝนกินด้วยคน เด่วฝนทำน้ำพริกมาช่วย"


ในเมือกูรูน้ำฝนเงยหน้าขึ้นมาจากกองสมุดเเล้ว ไข่หวานจึงรีบถามเรืองยากๆกับเธอทันที   น้ำฝนสาวหน้าเรียว ไว้ผมม้า ปากเล็กจมูกหน่อย ไว้ผมรวบหางม้าเเล้วมีโบว์สวยๆรัดเเทบจะทุกวัน น้ำฝนเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบปล่อยผมนัก เธอมองหน้าไข่หวานมันอย่างมีเวลาไม่มาก  เมื่อจับอาการไข่หวานว่ามันจะมีเรื่องปรึกษาเธอ

"ฝน ทำไมบางคน เขาถึุงโพสรูปไปเที่ยวหลายเวอร์ฺชั่นจัง"

"ยังไงเหรอไข่หวาน  "

กูรูสาวสวยยังต้องการข้อมูลเพิ่มเติม เเต่เธอมองไข่หวานไม่นานเลยก็ก้มหน้าลงทำการบ้านต่อ เด็กม.ปลายการบ้านเยอะมากๆ เเต่น้ำฝนใช้เวลาวาดการตูนมากว่าทำการบ้าน

oO(เเทบไม่มีเนื้อหาอะไรเลยเเล้วจะรุ้เรื่องไหมนิ)

น้ำฝนผุ้รอบรุ้ ยังงงๆว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง ไข่หวานพูดน้อย้กินไปแแล้ว

"ขอรายละเอียดหน่อยไข่"

อีเเอนนมโต อยากมีส่วนร่วมมาก มันหันข้างมามอง สาวผมสั้นรีบขอข้อมุลเพิ่มเติมจากไข่หวาน มันเริ่มเข้าวงอภิปรายเเล้ว ส่วนไอ้เสกนั่งดูเงียบๆ  ต้องมีอะไรที่มันสนุกๆเเน่ ไข่หวานถึงยื่นคำถามเเปลกๆกับผู้หยั่งรู้ฟ้าดินอย่างน้ำฝน

ไข่หวานนึกภาพของสาวเกศ2 เวอร์ชั่น ที่โพสในเอ็มเอสเอ็น กับที่เธอส่งให้มันดู  ไข่หื่นเริ่มให้ข้อมุลเพิ่มเติมน้ำฝนว่า

"เขาโพสในเอ็ม เป็นรุปเดี่ยวๆ ถ่ายที่น้ำตก "

 น้ำฝนพยักหน้ารับรุ้ ขณะที่เเอบเอาลุกอมนมมาอมเล่น 

"เเต่ที่ส่งให้ดูในเเชท เป็นรุปหมู่ถ่ายกับเพื่อน 3 คน เเต่ถ่ายที่น้ำตกเหมือนกันเลยเเอน"

ไข่หวานหันไปทางกูรุเเอน สาวป้อบยอดเพื่อนในเอ็มหลักร้อย

oO(อุ้ย  มีสาวส่งรุปให้ในเเชทด้วย ตื้นเต้นๆ)

อีเเอนอมยิ้ม ใครจะส่งรุปให้ไข่หวานกันนะ มันมองอาการน้ำฝนเหมือนเธอกำลังคิดหาคำตอบเรื่องที่เธอสงสัยเหมือนกัน

 เเต่ฝนคงสนใจหาคำตอบให้คำถามไข่หวานมากกว่า  เธอชอบเเก้ปัญหา

"รุปมันเหลือ เขาอาจจะเเค่ไม่อยากโพสอะไรซ้ำซาก"
 อรวดีเริ่มออกความเห็น จากมุมของสาวฮอตในเอ็มคนนึง เเฟนคลับเธอล้นหลาม

oO( นี่ไม่มีอะไรมาเล่นกับน้ำฝนจริงๆเหรอไข่หวาน  )

ไอ้เสกถามในใจ

ไอ้เสกรุ้คำตอบในทันที มันคิดว่ามันเดาได้ละ เเต่มันสนใจเเค่ว่าใครจะส่งรูปให้ไข่หวานทางเมย์นะ

เป็นครั้งเเรกที่อีเเอนนมโต เห็นหน้าของน้ำฝนดูเคร่งๆ เเต่เพียงเเวบเดียว เธอก็เริ่มวาดการตูนอาราเร่ในสมุดทันที เพียงเเต่เธอวาดเร็วผิดปกติ

ทั้ง4คน รู้จักกันมาหลายปี เจอกันเเทบทุกวัน เว้นเเต่ชั่วโมงพละที่หญิงชาย พวกเขาถึงจะไม่ได้เรียนด้วยกัน เเม้เเต่ไข่หวานสุดบื้อ  ยังจับอาการเเปลกๆของน้ำฝนได้  เมนมาไม่ปกติหรือไงนะ 

oO(คำถามกูยากไปไหมนิ ฝนเครียดเลย)

ไอ้เสกหยิบมือถือขึ้นมาทำเป็นนั่นนิ  เเต่มันรีบไปกดดูโปรไฟล์สาวเกศในทันที 

"เจอละ"

สาวสวยผมบ็อบหุ่นโคตรเอ็กซ์ยืนถ่ายยิ้มหวานเขี้ยวน่ารักๆ กับป้ายน้ำตก เธอกำลังเอามือซ้ายยันป้ายชื่อ "น้ำตกผางัน" มือขวาปล่อยสบายๆข้างลำตัว ท่ายอดฮิต เธอใส่เสื้อสีดำกางเกงสีขาว  กล้องถ่ายถึงหัวเข่าสวยๆ  ใต้ต้นไม้ใหญ่

oO(ขาโคตรขาว เทพธิดาห้องภาษาญี่ปุ่นเนี่ย   อีเเอนนมโตเหรองั้นๆละ  เกศไม่จำเป็นต้องมีฉายา ภาพโคตรเด้ง3มิติขนาดนี้)

ไอ้เสกขาหื่นไม่เเพ้ไข่หวาน วิจารณ์ภาพคนสวยในใจ กลัวเสียภาพลักษณ์เพราะนั่งต่อหน้าน้ำฝนเเละอีเเอนนมโต ต่างจากไข่หวานที่จ้องมือถือไอ้เสกอย่างไม่เก็บอาการ 

ไอ้เสกมันเลื่อนดูหาคอมเม้นไข่หวาน ไม่ผิดหวังเลย เจอจริงๆด้วย คนที่6 

"น่ารักจัง "

คำเดียวกับที่มันเม้นเลย  ข้อความยอดฮิตไม่มีพิษภัย

"สาวห้องไหนอีกละเสก"

อีเเอนนมโตถามไปงั้นๆ

"ห้องฟอเเทน"

ไอ้เสกพูดขำๆ มันไม่มีเเผนกนี่ในโรงเรียนหรอก มันเป็นวิชาคอม หลักสูตรพิเศษที่ใครอยากเรียนต้องเสียเงินเรียน ไอ้เสกมั่นใจว่าทุกคนตรงนี้เข้าใจมุกมันดี ว่ามันหมายถึง ใคร

อีเเอนหันไปมองดูน้ำฝนที่วาดรถยนต์น่ารักที่อาราเร่ทุบเล่นจนป่นปี้ เหมือนฝนจะหัวเราะ เเค่ไม่มีเสียง

oO( โอ่ะ โอ )

อีเเอนนมโต ทำเป็นตาโต เมือไอ้เสกยื่นมือถือให้ดู

"สวยจังเลย  "

oO(กะเเล้ว)


อีเเอนนมโต มันไม่ได้ประชด มันชมสาวเกศจริงๆ   เเต่มันกะถูกเรื่องน้ำตกต่างหาก มันเเค่เดาๆเท่านั้นเเต่มันดันเดาถูก ไข่หื่นมันกำลังถามเรืองสาวเกศเเน่นอน  มันเเค่ไม่อยากเอ่ยชือเธอ

ไอ้เสกว่าจะให้น้ำฝนดู เเต่เห็นเธอตัง้ใจวาดการตูน จึงรีบเก็บมือถือ

"เขาโพสว่ายังไงไข่หวาน ตรงเเคปชั่นนะ   เหมือนกันหรือไม่เหมือนกัน"

กูรูน้ำฝนเริ่มเงยหน้าขึ้นมาคุยอีกเเล้ว  ไข่หวานเกือบนึกไม่ออก มันเพิ่งนึกออกตอนไอ้เสกเอาโพสให้มันดูตะกี้นี้เอง

"เหมือนกันเลยฝน เขาเขียนเเค่ว่า เขาชอบไปเที่ยวน้ำตก"

ไอ้เสกหัวเราะ เมือมันเลื่อนดูข้อความที่สาวเกศโพส เหนือภาพของเธอ

"  เกศชอบไปเที่ยวน้ำตก "

มันยิ้มให้อีเเอนนมโต  คนนั้นพยักหน้าบอกว่าเข้าใจ เธอความจำดีกว่าไอ่เสกเยอะ เห้นเเม้กระทั่งคอมเม้นหล่อๆของไอ้เสกกับไข่หื่น สองคู่หูสายหื่น

น้ำฝนมองไปทางไอ้เสกครู่นึง ไ้อ้นั่นยิ้มให้เธอ ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันเอารุปเกศให้เธอดูไกลๆ

"น่ารักจัง"

เธอชมรุปภาพ พยายามเก็บรายละเอียดของภาพนั้น เเละมองหาบางอย่าง ด้วยสายตาผุ้หญิงที่มองผุ้หญิงด้วยกัน

ว่าเธอคนนี้กำลังจะเล่นอะไร..

 น้ำฝนเริ่มวิเคราะห์การสื่อสารในภาพไป มือน้อยๆก็ยกหัวเเม่โป่งให้ กับภาพที่ดึงดูดสายตานั้น คนที่ถ่ายให้เธอไม่ว่าจะเป็นใคร รู้วิธีหรืออย่าางน้อยก็ชอบดูรูปถ่ายมากๆ  ส่วนท่าทางสาวเกศนั้น น้ำฝนไม่เเปลกใจ มันเป็นทักษะของคนสวยๆที่มีติดตัวเเทบทุกคน เธอรุ้มุมของตัวเองดีว่าต้องยังไง นี่มันเเค่รุปเรียกเรทติ้งเท่านั้น ไม่มีอะไรสักหน่อย

ไข่หวานนุึกว่าน้ำฝนจะพูดอะไรต่อ เเต่น้ำฝนกลับก้มหน้าดูการบ้านเธออีกเเล้ว

"ถ้าฝนโพสรุปเเล้วเขียนว่า ฝนชอบไปเที่ยวน้ำตก ไข่หวานจะว่ายังไง"

"ปะ เราไปเที่ยวกัน  ฝนว่างวันไหน"

อีเเอนนมโตอมยิ้ม ขณะน้ำฝนเงยหน้ามาหัวเราะทันที  นานๆทีไข่หวานจะเห็นน้ำฝนหัวเราะ ปกติเธอมักจะยิ้มน้อยๆเท่านั้น

oO(ต้องให้ฝนพูดตรงขนาดไหนเนี่ยไข่หวาน)

"ไปไหมเเอน  ไข่ว่างทุกวันชวนเสกด้วยก็ได้"

"อือ หลังสอบเสร็จละกัน ช่วงนี้่ฝนยุ่งๆ"

ฝนพูดเล่นกับไอ้หื่นก่อนจะก้มหน้าทำการบ้านฟิสิกซ์

อีเเอนนมโตก้มหน้าลงไปเขียนการบ้านบ้าง หน้ามันระเรือๆ โธ่ ไข่หวาน  โดนฝนกัดซะเเล้ว

oO(รออีก 3เดือน เเอนเเปลความหมายให้นะ )

"ถ้ารูปไม่เหมือนกัน เขาก็เเค่อยากให้ไข่หวานเห็ํนอะไรที่มากกว่าคนอื่น เห็นอะไรเพิ่มเติมในตัวเขา นอกจากมุมเดิมๆ "

กุรุน้ำฝนพูดอย่างระมัดระวัง จริงๆเธออยากพูดมากกว่านี้่

"บางทีเเอนเเค่อยากโพสรุป เเต่ไม่อยากโพสรุปที่มัน..มันไม่ค่อยมั่นใจอะ กลัวเรทตืิงไม่ดี เลยโพสให้เพื่อนดูสบายใจกว่า"

อีเเอนมันนึกถึงวันที่มันเอารุปถ่ายตอนไปเที่ยววัดให้ดู เเละนี่คือความเห็นไอ้หื่น

"ดุสิเสก  น้ำฝนก็สวยเเอนก็น่ารัก"

อีเเอนนมโตเล่าประสบการณ์ในการโพสเอ็มเอสเอ็นของมัน  ซึ่งมีเเฟนคลับจำนวนมาก นอกจากในโรงเรียน

ไอ้เสกมองดู2สาว ที่เธออ้อมเเอ่มไม่พูดตรงๆ กับไอ้บื้อ

oO(เกศเขาบอกว่า ชวนเกศไปเที่ยวน้ำตกสิ กับ  ยินดีต้อนรับเข้าสุ่โลกส่วนตัวของเกศนะไข่หวาน     )

"รูปเป็นยังไงมั่งไข่"

ไอ้เสกสนใจเรื่องนี้ ก็อยากจะรุ้ว่าสาวฟอเเทนจะส่งรุปอะไรมา  ถึงพอจะเข้าใจทุกอย่างเเล้ว เเต่มันเข้าใจว่าน้ำฝนไม่อยากฟันธงอะไรมากนัก   คงเพราะเธอเห็นข้อมุลน้อยไป

"รูปเล่นน้ำกัน3คน เธอนั่งชุ2นิ้ว เเต่เพื่อนเธอดันเล่นน้ำกันไปด้วยตรงหน้าเธอเลย เเล้วมีคนถ่ายให้ตอนนี้ "

oO(อือหือ....)

ไอ้เสกมันนึกภาพตามทันที เสื้อยืดสีดำเปียกๆขาเปียกๆ หน้าสวยๆทีเปียกน้ำ หน้าตาซนๆที่ไม่เก้กสวย มีเเต่ความเป็นธรรมชาติ

"เหมือนรุปไปเล่นน้ำสงกรานต์เลยเสก "
 
oO(โอโห  สาวเกศจัดเต็มขนาดนั้นเลย..)

น่ำฝนอมยิ้มเเอบมองหน้าไอ้เสกอิจฉาเพื่อนเเวบนึง   

อีเเอนนมโตหันไปทางน้ำฝน  ที่เหมือนกลับมาปกติเเล้ว น้ำฝนวาดการตูนอาราเร่ตามปกติ  น้ำฝนหันไปยิ้มให้อีเเอนนมโต พยักหน้าให้อีเเอน โดยที่อีเเอนไม่ได้เอ่ยอะไรออกมาสักคำ

oO(สาวฟอเเทนนี่ใจดีสุดๆกับไข่หวานเลยเนอะฝน)

oO(ก็น่าจะประมาณนั้นละเเอน)
สองสาวคุยกันโดยไม่ต้องเอ่ยปากสักคำ

"ปิดเทอมนี้เเอนว่างมัย ไปเที่ยวน้ำตกกัน"

อีเเอนนมโตพยักหน้่าเเกนๆก่อนก้มหน้าลงทำการบ้านต่อ

oO(ไข่หวาน น้ำฝนพูดเล่น เธอก็เป็นจริงเป็นจังไปได้ )

"กุว่าง "
ไอ้เสกเเกล้งตอบ ก่อนจะลุกจากที่นั่งไปกินน้ำที่หน้าต่าง

คุณปานวาด เเวบมองไอ่หน้าหล่อในชุดนักซึกษาที่เดินมากับสาวนักศึกษาสุดเอ็กซ์ ที่เดินผ่านกัน มันยิ่มมา เเต่ทำไมปานวาดไม่รุ้สึกอะไรเลย เธอรุ้สึกว่ามันมองเธอด้วยสายตาที่ว่างเปล่า ...เหมือนเห้นรุปภาพสวยๆเเค่นั้น เธอเเอบเเวบมองเวลามันคุยกับครูเเววสาวฮอตประจำโรงเรียน ก็มีเเววตาเหมือนกัน ว่างเปล่า เพียงเเต่มันจ้องเธอเนิ่นนาน เหมือนเจอสิ่งสวยงาม

เเตกต่างจากสายตาเด็กผมยาวคนนั้นอย่างคนละเรื่อง

ทนายความสาวนั่งเล่นหน้าห้องสมุดด้วยจุดประสงค์เเปลกๆที่ไม่ใช่มารับบ้อบบี่กลับบ้านเหมือนทุกวัน เธอยังใส่เสื้อสูทสีดำทับเสื้อสายเดี่ยวสีดำเเละกระโปรงสั้นเหมือนเดิม

ตั้งเเต่วันที่ไข่หวานชมเธอว่าน่ารัก สาวเกศก็เเนบรุปเธอที่ไม่เคยโพสลงเอ็มเอสเอน เเนบไปทุกครั้งที่เธอส่งอีเมย์ถามปัญหาคณิตศาสตร์มัน


"มือกีตาร์ร็อคคนนั้นไม่มาเล่นคอมเหรอวันนี้" 

สาวคนนึงที่นั่งข้างๆโต้ะคอมข้างๆสาวเกศถาม  ขณะสาวเกศกำลังเปิดหนังสือทำการบ้านฟอเเทนอยุ่ เธอหลีกเลี่ยงที่จะพูดเรื่องหน้าตาผุ้ชายคนนั้น เเละพยายามพูดถึงจุดเเข็งที่สุดที่เธอเห็นในตัวเพื่อนไหม่ของเกศ

เกศมองหน้าเพื่อนเธอก่อนจะส่ายหน้าอมยิ้ม ก่อนจะทำการบ้านต่อ

ชาคริตเล่นเอมเอสเอนขณะที่จอยรดากำลังกดเกมบอยของเธอรัวๆ  มุมเดิมๆ ซอกเล็กๆระหว่างอาคารเรียนเเละกำเเพงโรงเรียน  จอยยังนั่งบนเสื่อกันหนาวของชาคริต ขณะนั้นเอง เธอรุ้สึกตัวทันที ความรุ้สึกหื่นๆที่สาดมาเเต่ไกล ไข่หวานมาเเล้ว เหมือนมันจะชอบเดินผ่านตรงที่เธอนั่งจริงๆ 

หญิงสาวเอาเสื้อกันหนาวสีดำของตัวเองมาคลุมทับตัว เสื้อนักศึกษาเล็กๆนั้นถุกปกคลุมด้วยเสื้อกันหนาวอย่างมิดชิด ชาคริตมองอาการเเฟนเก่าอย่างขำๆ  พอๆกับสาวจอยที่ยิ้มก่อนจะหันไปทางไข่หวานที่กำลังเดินตรงมา

สายตาไข่หวานนั้นหื่นเเละซื่อ มันมองพี่จอยก่อนอย่างชัดเจน เเต่

"สวัสดีครับพี่ชาคริตพี่จอย"

"หวัดดีไข่หวาน"

สาวสวยดรัมเมเยอร์ไม้3 คณะวิทยาศาสตร์ ตอบไอ้หื่นสั้นๆ ส่วนชาคริตนั้นไม่ตอบอะไรไข่หื่นเลย  เพราะไข่หวานน้องมันนั้นตรงเเละทื่อที่สุด มันมาเพื่อพี่จอยของมันเท่านั้น พูดไปก็เหนือยเปล่่่า ชาคริตมันก้มหน้าก้มตาดูรูปผู้ชายหล่อในเอ็มต่อ

"พี่จอยเล่นเกมอะไรคับวันนี้"
"
เกมปลูกผัก
"
"ผมนั่งดูด้วยนะพี่"

"นั่งสิ  "

ถึงสาวจอยจะเอ่ยปากให้มันนั่งได้ เธอก็ไม่เเน่ใจนักว่าไอ้หื่นจะไม่ทำอะไรเเปลกๆวันนี้่

oO(ไข่หวาน ..อย่าเเม้เเต่จะคิด)

ไอ้หื่นนั่งริมซ้ายสุด มองดูพี่จอยเล่นเกมวิงคอมมานเดอร์ ไม่ใช่เกมปลูกผัก มันหันไปมองพี่จอย ที่ยิ้มจางๆอยู่  มันมองคนสวยขี้โกหก  ผมยาวของเธอปิดใบหน้าสวยๆบ้าง เเต่ไม่สามารถซ่อนกลิ่นหอมๆของคนสวยได้เลย  ไข่หวานหายใจเเรงขึ้นเรื่อยๆ ขณะนั้นเองก็มีเสียงดึ้งๆดังขึ้น ้เเต่ไม่ใช่จากตัวพี่จอย ไข่หื่นขยับเข้าไปใกล้พี่จอยอีกนิด สุดสวยไม่ขยับตัวมีเเต่มือของเธอเท่าั้นที่ยังรัวๆบนเกมบอย ครูฝึกสอนชาคริตที่นั่งมุมขวาสุด  เปิดดูเอ็มเอสเอ็นของตัวเอง  มันหันไปทางหอนาฬิกา เหมือนรวบรวมสติเเละมองสิ่งสวยๆงามๆ ก่อนจะกลับมาปกติเเละดูข้อความในนั้น น้องสาวคนละพ่อละเเม่กับมัน น้องเป้ยลูกสาวน้าหลินคนสวยส่งข้อความมา

การเป็นคนหล่อนั้นบางทีมันก็สร้างปัญหาได้เหมือนกัน  เเถมเป็นปัญหาที่หนักกว่าชายไทยทั่วไปด้วย

มันสามารถจะไม่ตอบเเชทด้วยสารพัดเหตุผลที่มันโปรเเกรมไว้ในหัว  เเต่วันนี้มันเลือกตอบเเชทเธอ

"คิดถึงพี่ชาคริตจังเลย"
"คิดถึงเป้ยเหมือนกันเลย
"
ไอ้ไข่หื่นสังเกตเห็นครั้งเเรกที่พี่จอยละสายตาจากจอเกมของเธอ เธอหันไปมองหน้าชาคริตก่อนจะกลับมาสนใจเกมของเธอต่อ

"ไม่กลับบ้านกลับช่องเลยนะพี่  ไม่คิดถึงพ่อเเม่เลย"

ไอ้ชาคริตมองข้อความนั้นอย่างสงสัย มันไม่เเน่ใจว่าน้องสาวมันจะรุ้เรืองมันกับน้าหลินเเม่เธอเเค่ไหน

oO(เริ่มเเล้วสินะ เป้ย)

จังหวะการเล่นเอ็มเอสเอนของชาคริตนั้นกระตุ้นความสนใจของสาวจอยพอสมควร เธอเล่นเกมไปสักพักก็กดหยุดเกมดื้อๆ เเล้วหันไปมองชาคริต ทำหน้าคิกคุเหมือนสาวๆวัยรุ่น ไข้หวานเห็นหน้าเเบบนี้ของเธอไม่บ่อยนัก นอกจากหน้าของพี่จอยเวลาเธอเสียว ครูชาคริตเอียงตัวมาทางสาวจอย ทำนองว่า อยากดูก็ดู

"งานที่โรงเรียนเยอะ ซ้อมดนตรีด้วยช่วงนี้"

ไอ้ชาคริตพิมพ์ข้อความเสร็จก็กด มันหันมามองหน้ายิ้มๆของพี่จอยบ้าง ส่วนไข่หวานนั้นไม่สนใจอะไรอยู่เเล้วนอกจากสาวจอย มันจึงไม่ห่วง

เสียงดึ่งๆดังขึ้นเเทบจะทันที ครูฝึกสอนวิชาฟิสิกซ์จอยรดาขำเเทบเเย่ เมือเห็นรูปภาพที่ผู้หญิงคนนั้นส่งมาในเเชท น้องสาวไ้ชาคริตทำหน้าเบือๆเหมือนเวลาฟังคนขี้โม้ สาวสวยเป้ยหน้าผอมๆรูปร่างสะโอดสะอง ใส่เสื้อไหมพรมสีรุ้งน่ารัก เหมือนถ่ายในหอพักมหาลัย ฉากหลังคือเตียงนอน3ชั้น

เธอชูนิ้วโอเค สื่อความหมายว่า อยากโม้อะไรก็โม้ไป ยินดีฟัง

ไอ้ชาคริตรีบหารูปการซ้อมดนตรีของมันในโทรศัพท์ไปให้น้องสาวต่างพ่อต่างเเม่ดู

น้องเป้ยส่งข้อความมาอีกฉับพลัน

"เเฟนสวยเนอะพี่ เล่นเบสเก่งด้วย"

พี่จอยยิ้มกับคำชมนั้น เธอหันไปทางชาคริต เหมือนจะรอดูว่าไอ้รูปหล่อจะพิมพ์อะไรตอบไป

ไข่หวานเห็นพี่จอยเลิกเล่นเกมเเล้ว หันไปทางพี่ชาคริตบ่อยขึ้น  เเต่มันไม่กล้าไปมองมือถือครูชาคริต เเต่มันกล้ามองเเก้มใสๆของพี่จอยไม่เคยกลัว

"อดีตเเฟนนะ"

สาวจอยพยักหน้าหงึกๆช้าๆให้ชาคริต เมื่อเห็นข้อความที่ไอ้ชาคริตส่งให้น้องสาวไป   

ในกรุงเทพเเถวสี่เเยกที่วุ่นวาย หญิงสาวในชุดนักศึกษาเดินไปยิ้มไปบนฟุตบาตกับข้อความล่าสุดของพี่ชายรูปหล่อของเธอ  หญิงสาวกำลังเดินทางไกลเพื่อไปอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ ที่ห่างออกไป 3 ไฟเเดง เพราะเบื่อๆกับการรอรถเมย์ที่นานเหลือเกิน เธอตัดสินใจเดินไปหารถเมย์เอง  โธ่

"รักคนที่เขาไม่รักเราก็เเบบเนี้ย "

น้องเป้ยคนงามพิมพ์ส่งออกไปทันที รุ้สึกวันนี้อากาศดีเป็นพิเศษเเฮะ ไม่เหมือนทุกวัน  สาวน้อยอารมณ์ดีเดินเข้าร้านไอติมเฉยเลย ทั้งที่ตอนเเรกว่าจะเดินไปรอรถเมย์กลับหอพัก เธอเเค่จะหาที่นั่งเเชทเอ็มกับพี่ชายเเค่นั้น

อาการที่ชาคริตชะงัก เหมือนกับต้องการคำปรึกษาด่วน ทั้งๆที่ข้อความที่น้องสาวชาคริตส่งมานั้นไม่มีอะไรเลย เเต่ถ้าจะให้มี มันก็ได้ก็ได้....  สาวสวยนักศึกษาคณะวิทยาศาสตร์สาขาฟิสิกซ์พยายามสันนิษฐานความเป็นไปได้ทั้งหมด ที่จะทำให้ชาคริตเครียดกับข้อความเเค่นี้

"บอกความจริงเธอไป "

สาวจอยใส่ความกำกวมเข้าไปในข้อความที่เธอพูดเเนะนำชาคริต ผู้ไม่เคยมีปัญหาเรื่องสุภาพสตรี

ไอ้ชาคริตมันชะงักไปครู่นึง พิมพ์ข้อความลงไป  เเล้วก็เอามือถือให้จอยดู

"พี่เปลี่ยนเเนวเเล้ว"

สาวจอยเอามือยีจมูกมองอยุ่ครู่นึง ก่อนจะเอ่ยว่า

"อือ ส่งไปขำๆก่อนเเบบนี้เเหละก่อน"

ชาคริตหลังจากฟังคำเเนะนำจากสาวจอยเเล้วก็ส่งข้อความไป สาวเป้ยกำลังตักไอติมอยู่ในร้าน นั่งอ่านข้อความไป เธอเริ่มมีความหวังหน่อยๆกับเรื่องในวันนี้  เธอไม่ตอบข้อความทันที เเต่นั่งกินไอติมเเละเริ่มสั่งน้ำผลไม้ เเล้วจึงเริ่มพิมพ์ข้อความ  เธอเเปลความหมายว่า พีชายเธอคงเบื่อผู้หญิงเเบบเเฟนเก่า อาจจะจู่จี้ น่ารำคาญ นอนกรน หรืออะไรก็ช่างเถอะ สำหรับเธอมันคือข่าวดีหมด เธอเริ่มส่งความตอบไป

"ยังไงเอ่ย"

สาวจอยอ่านข้อความของน้องสาวชาคริตสักพัก ก่อนจะเงยหน้ามองมัน สาวจอยไม่คิดเเก้ปัญหา เธอเลือกการตัดปัญหา

"ดีกว่าปล่อยให้คาราคาซังนะ... ชาคริต "

กูรูจอยเริ่มให้ปรึกษาอดีตเเฟน  เธอเเกล้งหันกลับไปสนใจเกมบอยในมือเธอต่อเเล้ว   เพราะสุดท้ายเเล้วเธอก็เเค่เพื่อนถึงจะเคยเป็นเเฟนก็เถอะ ชาคริตจะตัดสินใจเอง มันเเค่ต้องการความมั่นใจเเค่นั้น..

ไข่หื่นสัมผัสได้ถึงความเครียดเเต่มันก็ไม่รุ้ชัดว่ามีเรื่องอะไรกัน มีคนมาขอเบอร์พี่จอยกับพี่ชาคริตหรืออะไรนะ

สาวเป้ยหัวเราะ เมื่อเห็นข้อความที่พี่ชายสุดหล่อของเธอส่งมา หลังจากเงียบไปพอควร 

"พี่มีเเฟนไหม่เเล้วเป้ย เป็นผู้ชายโคตรหล่อล่ำด้วย "

สาวสวยมองข้อความนั้นอีกที เเละนั่นเป็นข้อความเดียวที่พี่ชายเธอส่งมาให้อ่าน เเม้จะผ่านไปนานเเล้วก็ไม่มีข้อความไหม่ส่งมาอีกเลย

พอไอติมหมดถ้วยเธอจึงพิมพ์ข้อความส่งกลับไป

"เหรอพี่  เเนะนำน้องบ้างสิ"

หญิงสาวจ่ายเงินเเละเดินออกจากร้านไอติม  เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ มองอนุสวรีย์ชัยสมอรภูมิที่อยุ่ไม่ไกล สาวน้อยหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาซับหน้า เดินผ่านผู้คนหลากหลายที่เลือกเดินบนฟุตบาต ทั้งสวนทางกับเธอเเละเดินตามหลังเธอ

น้องเป้ยหยุดเดินเมือได้ยินเสียงเตือนบอกว่าามีข้อความมาเพิ่ม เธอหยิบมือถือมาเช็คข้อความที่พี่ชาคริตส่งมาอีกครั้ง

"เเล้่วพี่จะโทรหานะเป้ย"

เธอไม่ตอบข้อความนั้น เเต่เก็บมือถือเเล้วเดินไปบนฟุตบาต มองขนมเเละเสื้อผ้าสวยๆที่ขายตามร้านต่างๆเเละหยิบปลาหมึกย่างมาตัวนึง

oO(อย่างน้อยพี่ชายเธอก็จริงใจกับน้องเสมอละเนอะ)

หญิงสาวตัดสินใจหยิบมือถือมาถ่ายรองเท้าสีชมพูของเธอบนฟุตบาต เเล้วส่งไปในเเชท

"เเล้วค่อยคุยกันพี่ รถเมย์มาละ"

สาวเป้ยเธอไม่ได้อยู่หน้าป้ายรถเมย์เเต่อย่างใด เธออยุ่หน้าร้านค้าในตรอกเล็กๆที่มีเสียงเพลง
"i hate myself for loving you" เปิดดังลั่นอยู่  เธอได้ยินบ่อยเพลงนี้ในมหาลัยเเละวิทยุ เมื่อก่อนออกจะรำคาญ เเต่วันนี้เธอกลับรู้สึกชอบเพลงนี้เเฮะ

"หนูชอบเพลงนี้ค่ะ คุณลุงหาให้หน่อย"

ตาลุงอายุประมาณ50ปี รูปร่างท้วมใส่เสื้อยืดลายการตูนกบเเละกางเกงยีนต์สั้นถึงเข่า มองหน้านักศึกษาสาวตาเเดงๆตรงหน้า เเกจึงเดินไปทางหลังร้าน รื้อกล่องกระดาษที่มีตลับเทปอยุ่พอสมควร ค้นหาสิ่งที่ลูกค้าสาวต้องการเเละเดินกลับมายื่นให้เธอ